ทะลุเวลามาเป็นแม่ค้าขายยำ

ทะลุเวลามาเป็นแม่ค้าขายยำ

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-10
Oleh:  YuyueyuanTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
28Bab
892Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เอ๋ยเอ้ยและบีลีฟ เพื่อนสาวที่สนิทกันไปขอพรพระที่วัด แต่เพราะปวดท้องหนักจึงแวบเข้าห้องน้ำแสนโบราณของวัด ออกมาจากห้องน้ำอีกทีก็อยู่ในอีกยุคสมัยเสียแล้ว

Lihat lebih banyak

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
28 Bab
ย้อนเวลามากะทันหัน
คอนโดมิเนียมโครงการหรูข้างมหาวิทยาลัยเมืองอิ๋นตูณ ห้อง A 19 – 2 ห้องพักขนาดใหญ่ 3 ห้องนอน 1 ห้องรับแขก ภายในแต่ละห้องถูกตกแต่งอย่างหรูหรา ข้าวของเครื่องใช้ เฟอร์นิเจอร์และเครื่องประดับต่างๆ ล้วนมีราคาแพง บ่งบอกถึงรสนิยมเจ้าของห้องได้อย่างดีเจ้าของห้องนี้เป็นหญิงสาวสองคนที่เพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยเมืองอิ๋นตูได้ไม่ถึงสามเดือน แม้ตอนนี้พวกเธออยู่ในระหว่างหางานทำ แต่ก็ไม่เดือดร้อนเรื่องเงินทอง ทั้งสองใช้จ่ายเงินของครอบครัวอย่างฟุ่มเฟือยถึงหญิงสาวทั้งสองจะใช้จ่ายมากเพียงใด คนในครอบครัวก็ไม่เคยปริปากบ่นแม้แต่เพียงนิดเดียว ไม่ใช่เพราะพวกเธอเป็นลูกสาวหรือหลานสาวหัวแก้วหัวแหวนของตระกูล แต่เพราะเป็นบุตรหลานที่อยู่นอกสายตา คนในตระกูลรุ่นราวคราวเดียวกับพวกเธอมีมากเสียจนไม่สามารถนับนิ้วมือรวมกับนิ้วเท้าได้ ดีที่ธุรกิจของตระกูลอยู่ในระดับต้นๆ ของประเทศ กำไรมากมายมหาศาล ทำให้สามารถส่งลูกหลานแต่ละคนไปเรียนต่างประเทศตั้งแต่ยังเล็ก ไม่กลับประเทศก็ไม่มีใคร
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 บุตรบุญธรรม
เมื่อออกมาที่ประตูใหญ่หน้าวัด เอ๋ยเอ้ยและบีลีฟก็รับรู้ถึงความผิดปกติอย่างชัดเจน ถนนคอนกรีตกลายเป็นทางลูกรัง ร้านค้าและสวนหย่อมบริเวณหน้าวัดหายไป เหลือเพียงแต่ต้นไม้กอหญ้าที่ขึ้นข้างทาง มองบนถนนจนสุดสายตาก็เห็นรถม้าวิ่งสวนกันด้วยความเร็ว“ซวยแล้ว” บีลีฟสบถอย่างลืมตัว เธอหันมองเอ๋ยเอ้ยที่ยืนนิ่งเงียบด้วยความตกใจ “เอาไงดี”เอ๋ยเอ้ยยืนเม้มปากใบหน้าซีดขาว “เข้าวัดกันก่อนดีกว่า”สถานการณ์เช่นนี้อย่างไรก็ต้องพึ่งวัดพวกเธอกลับเข้าไปในวัดอีกรอบ เดินหาพระภิกษุกับแม่ชีที่พบเจอเพื่อซักถาม พอจับต้นชนปลายได้ก็เข่าอ่อนเหมือนคนสิ้นหวัง“แก ฮือ เข้าส้วมแป๊บเดียวย้อนมายุคโบราณเฉยเลย”“ฮือ ทำไงดี ที่นี่ไม่มีซีรีส์ ไม่มีแอร์ ไม่มีห้าง ไม่มีอินเตอร์เน็ตให้ท่องโลกกว้าง” ทั้งสองกอดกันแล้วทรุดนั่งร้อ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 เข้าจวนสกุลโจว
จวนสกุลโจวหากมองจากกำแพงภายนอกอาจดูไม่ใหญ่โตเท่าใดนัก แต่เมื่อเข้ามาด้านในกลับพบว่าบริเวณกว้างขวางอย่างมาก มีเรือนเล็กใหญ่หลายหลัง โอบล้อมด้วยสวนดอกไม้ สวนไผ่ สวนหินและสระน้ำหลายแห่ง นอกจากนี้ยังมีน้ำตกขนาดย่อมอยู่ภายในจวน            ช่างสวยงามยิ่งนัก“นายท่านพาบุตรบุญธรรมกลับมาแล้ว”  เสียงของบรรดาสาวใช้พูดคุยกันขณะที่มองบีลีฟและเอ๋ยเอ้ยด้วยความตื่นเต้น“เอ่อ พวกนาง ปกติใช่หรือไม่”จากเสียงที่ดังกลายเป็นเสียงกระซิบเมื่อเห็นทรงผมและกระเป๋าสะพายข้างของหญิงสาวทั้งสองเอ๋ยเอ้ยกับบีลีฟได้ยิน พวกเธอหันมองหน้ากันแล้วก็ส่งยิ้มหวานให้พวกสาวใช้ประหนึ่งว่าตนเองเป็นนางงามที่ได้รับมงกุฎและสายสะพาย ในใจพลางคิด เดี๋ยวรอให้ทำผมเป็นก่อนเถอะ จะเป็นคนสวยแบบปกติให้ดูสองสา
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 เตรียมเครื่องปรุง
วันที่สองของการอาศัยที่จวนสกุลโจว เอ๋ยเอ้ยและบีลีฟตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ พวกเธอลืมตาขึ้นมาก็พบว่าติงเซียงเตรียมอ่างล้างหน้าไว้ให้เรียบร้อยแล้ว            “ข้าอาบน้ำตอนเช้าได้หรือไม่” เอ๋ยเอ้ยเอ่ยถามสาวใช้ร่างเล็ก สายตาคาดหวังกับคำตอบอย่างมาก            ติงเซียงขมวดคิ้วสงสัย ใบหน้างุนงง “อาบได้เจ้าค่ะ แค่ไม่ค่อยมีผู้ใดอาบน้ำตอนเช้ากัน”            บีลีฟอมยิ้มขบขัน ริมฝีปากอวบอิ่มเอ่ยต่อทันที“ถ้าอาบน้ำตอนเช้าได้พวกเราสองคนก็จะอาบทุกวัน อ่อ วันละสองครั้งด้วยนะ เช้าเย็น”            ติงเซียงฟังคำของบีลีฟ มองหน้าคนทั้งสองแล้วพ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 เปิดไห
หลังจากวันนั้น จวนสกุลโจวก็มีบรรดาแม่สื่อและบุรุษมากหน้าหลายตาแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนแทบทุกวัน ถึงกระนั้นก็ไม่มีใครได้พบหน้าบุตรบุญธรรมของโจวโหวหยวนเลยสักคน เพราะต้วนหยาอันได้สั่งให้ผู้เฝ้าประตูบอกแขกเหรื่อที่ไม่ได้เชื้อเชิญเหล่านั้นว่าบุตรสาวทั้งสองอยู่ในช่วงศึกษาความรู้ในศาสตร์แขนงต่างๆ ได้ยินข้อความดังกล่าวก็ไม่มีผู้ใดขุ่นข้องหมองใจ แต่ละคนกลับมีใจอยากเอาชนะได้ผูกมิตรเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลโจวมากยิ่งขึ้น ในช่วงเช้าของวันหนึ่งที่ไม่มีวิชาเรียน เอ๋ยเอ้ยกับบีลีฟปรึกษากันอย่างจริงจัง “อีกไม่กี่วันจะเปิดไหปลาร้าแล้ว น้ำส้มสายชู กระเทียมดอง แหนมซี่โครง แหนมหมู แหนมเห็ด แหนมเอ็นข้อไก่ตอนนี้มีครบ น้ำปลายังไม่มีแต่ก็ใช้เกลือกับซีอิ๋วขาวแทนได้ เท่ากับว่าเราเตรียมเปิดร้านได้แล้วนะ”บีลีฟตวัดข้อมือลงปลายพู่กันด้วยความชำนาญ เรียนมาหลายเดือน หัดคัดทุกวันจนตอนนี้สามารถตวัดปลายพู่กันเขียนตัวอักษรต่อเนื่องกันโดยแทบไม่ต้องยกมือขึ้นก็ยังได้ “ดีที่เราหมักเครื่องปรุงเพิ่มตลอด ไม่ต้องกลัวของหมด เช่นนั้นเราก็ไปเดินเล่นตลาดกันดีกว่า เผื่อเจอทำเลที่เหมาะกับการเ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 ขอพร
จวนสกุลเสวียน“อิงเอ๋อร์ เหวินเอ๋อร์ พวกเจ้ากลับกันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ข้านำอาหารที่ลูกบุญธรรมของท่านโจวโหวหยวนกลับมาให้พวกเจ้าลองชิม”เสียงของสตรีวัยกลางคนใบหน้ายิ้มแย้มพูดกับบุตรและหลานชายของตน“ทำไมหรือท่านแม่ ที่จวนเราไม่มีอาหารถึงต้องไปขอจากจวนท่านโจวเลยหรือ” เสวียนอิงสีหน้าเรียบเฉยเอ่ยกับมารดามารดาของเขาพยายามจับคู่ให้เขามาแล้วหลายครั้ง และก็ถูกเขาปฏิเสธทุกครั้งวันนี้ก็ดูจะมีเป้าหมายใหม่อีกแล้ว ช่างมีความพยายามเสียจริง“รอบนี้ท่านโจวรับบุตรบุญธรรมมาสองคนเชียวนะ พวกนางช่างน่ารักมีเอกลักษณ์ ไม่เหมือนชาวแคว้นเราเท่าไหร่ น่าจะถูกใจพวกเจ้า”ฝูเทียนเหวินหัวเราะขบขัน “ท่านป้าคิดว่าพวกข้าชอบสตรีง่ายดายหรืออย่างไร อีกอย่างที่จวนพ่อครัวทำกับข้าวไม่เป็นหรือ ถึงต้องไปเอามาจากบ้านท่านโจวด้วย”มารดาของเสวียนอิงก็คือป้าแท้ๆ ของฝูเทียนเหวิน ช่วงนี้ชายหนุ่มทั้งสองคนมาสืบราชการลับที่เมืองอิ๋นตู พวกเขาเลยมาพักที่จวนสกุลเสวียนมาอยู่ยังไม่ถึงสามวัน ก็เริ่มถูกจับคู่เสียแล้ว“พวกเจ้าจะไปรู้เรื่องอะไร บุตรบุญธรรมของท่านโจวคราวนี้ทำอาหารเก่งทีเดียว ที่สำคัญนะ พวกนางทั้งสองทำอาหารที่แปลกใหม่ รสชาติไม่เ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 ลวนลาม
“ตอบคำถามมา เจ้ามาทำอะไรที่นี่”น้ำเสียงดุดันถามบีลีฟข้างหู ตอนนี้ร่างของผู้ถามและผู้ถูกถามใกล้กันจนเรียกแนบชิดก็ยังได้“มาล่าท่าผี” บีลีฟพยายามมองหน้าผู้ถามแต่ก็มองไม่ถนัด เธอพยายามจะขยับตัวหนีจากการถูกจับกุม แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ถูกอีกฝ่ายกอดแน่นจนขยับไม่ได้“แน่ใจนะว่าเจ้าไม่ใช่พวกเดียวกับโจรเก็บภูผา ถ้าโกหก ข้าจะจับเจ้าไปทรมานในคุก” ชายหนุ่มใช้เสียงต่ำกดดันหญิงสาวบีลีฟเริ่มหงุดหงิดควันออกหู “จะเย็บบุปผาหรือจะเด็ดบุปผาก็ไม่เกี่ยวข้องกับข้า เจ้าอยากไปเย็บบุปผาก็ไปหอโคมเขียวสิ เอ๊ะหรือว่าหอโคมแดง เออ เหมือนกันน่ะแหละ”บุรุษได้ฟังหัวคิ้วก็เริ่มขมวดกันจนเป็นปม จากโจรเก็บภูผานี่นางฟังเป็นเย็บบุปผา เด็ดบุปผา เด็ดบุปผาเขายังพอเข้าใจว่าหมายความว่าอะไร แต่เย็บบุปผานี่สิ งานฝีมือของสตรีหรือ“เย็บบุปผาแปลว่าอะไร” เขาถามด้วยความสนใจใคร่รู้บีลีฟตอบทันทีโดยไม่คิด “ก็พวกผู้ชายหื่นกามจับผู้หญิงไปเล่นจ้ำจี้ เอ่อ จับผู้หญิงไปสนองความใคร่ สนองความอยาก สนองตัณหานั่นแหละ เข้าใจหรือไม่” ที่จริงอยากจะบอกต่อว่าสนองความเงี่..แต่ว่าผู้ชายคนนี้คงไม่เข้าใจอยู่ดี ไม่พูดเสียดีกว่า ขี้เกียจอธิบายบุรุษได้ฟังก็ท
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 วันเปิดร้าน
เอ๋ยเอ้ยและบีลีฟมาเจอกันที่หน้าบ้านร้างหลังแรก แต่ละคนต่างมีพิรุธอย่างชัดเจน เอ๋ยเอ้ยมองบีลีฟ ยังไม่ทันจะได้เอ่ยปากถามสิ่งใดบีลีฟก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นเสียเอง “ไม่ต้องถามมาก แค่ลวนลามผู้ชายก่อนเลยถูกเอาคืน”เธอพูดอย่างตรงไปตรงมาไม่เขินเลยสักเล็กน้อย แต่นี่ก็ไม่ได้ทำให้เอ๋ยเอ้ยประหลาดใจ พวกเธอคบกันมาตั้งแต่ยังเล็ก เรื่องอะไรก็เล่าให้ฟังหมด รู้ไส้รู้พุงกันดี “อ่อ แต่เราโดนลวนลามมา” สีหน้าของอีกฝ่ายไม่มีโกรธเคืองแต่คล้ายกับเสียดายมากกว่า “ติดใจล่ะสิ” บีลีฟกระเซ้าเย้าแหย่เพื่อนสาว “ก็มีบ้าง” เอ๋ยเอ่ยหน้าแดงระเรื่อเหมือนมะเขือเทศสุก “มาคุยอะไรตรงนี้ กลับบ้านค่อยคุยกัน” เธอส่งสายตาดุ ก่อนลากบีลีฟออกนอกบริเวณหมู่บ้านร้าง “หากผู้ชายพวกนั้นมาได้ยินก็น่าอายเกินไปแล้ว” เธอกระซิบข้างหูเพื่อนของตน บีลีฟพยักหน้าเห็นด้วย หญิงสาวทั้งสองรีบกลับจวนสกุลโจวทันที ไม่เจอผีแต่เจอผู้ เล่าให้คนอื่นฟังไม่ได้ล่ะ รู้กันเองสองคนก็พอ ........ จวนสกุลโจว “อะไรนะ แกขยุ้มไอ้นั่นขอ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 แขกที่รอคอย
“เราทำน้ำยำรอไว้เลยดีกว่า แบบเผ็ดไม่เผ็ด ปลาร้าไม่ปลาร้า” เอ๋ยเอ้ยกล่าวพลางจดใส่ในรายการที่ต้องทำ“ทำแบบให้เลือกเองเลยมั้ยว่าจะกินอะไร ให้ตักเองแล้วเอามาให้เรายำ” บีลีฟขมวดคิ้วมุ่น นิ้วเรียวจับปากกาหมุนวนบนกระดาษ“ไม่น่าดี เราไม่รู้เลยว่าลูกค้าที่นี่จะมีแบบไหนบ้าง ถ้าเจอไม่ดีหรือเรื่องมากจะแก้ไขปัญหาลำบาก” เธอพูดเองเออเองหลังจากคิดคำนวณผลดีผลเสีย“ก็จริง ถ้ามีคนอย่างเฮียหน้าดุมาเฝ้าร้านก็คงจะดีนะ ไม่มีใครกล้าสร้างปัญหาแน่นอน”เอ๋ยเอ้ยนึกถึงตอนที่เจอกับฝูเทียนเหวินและเสวินอิง ถ้าได้บุรุษดุดันแบบนั้นมาคุมร้านก็คงไม่น่ามีผู้ใดกล้ามาหาเรื่อง“พูดแบบนี้อยากเจอพี่หน้าหวานล่ะสิ” มือเรียวของบีลีฟวางปากกา เธอมองหน้าเพื่อนแล้วแสร้งทำเสียงเข้ม “หรือว่าอยากเจอเฮียหน้าดุกันนะ”“บ้าหรอ เฮียหน้าดุอ่ะของแก ไปขย้ำน้องชายเขาขนาดนั้น ผิดผีแล้ว” เอ๋ยเอ้ยโวยวายต่อ “ฉันไม่แย่งผู้ชายของเพื่อน”“ผู้ชายของเพื่อนอะไรกัน อย่ามาซี้ซั้วพูด” บีลีฟหยิบเมล็ดทานตะวันดีดใส่เอ๋ยเอ้ย “ยังไม่ได้กัน ไม่สิ ไม่ได้คบกันจะมาเหมาว่าเป็นผู้ชายของฉันได้ยังไงยะ”“ก็ได้ๆ อีกไม่นานคงได้เรียกล่ะ” เอ๋ยเอ้ยหยิบเมล็ดทานตะวันมาแกะเข้าปา
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status