ทะลุเวลามาเป็นแม่ค้าขายยำ

ทะลุเวลามาเป็นแม่ค้าขายยำ

last updateÚltima atualização : 2026-02-10
Por:  YuyueyuanCompleto
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
Classificações insuficientes
28Capítulos
892visualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

เอ๋ยเอ้ยและบีลีฟ เพื่อนสาวที่สนิทกันไปขอพรพระที่วัด แต่เพราะปวดท้องหนักจึงแวบเข้าห้องน้ำแสนโบราณของวัด ออกมาจากห้องน้ำอีกทีก็อยู่ในอีกยุคสมัยเสียแล้ว

Ver mais

Capítulo 1

ย้อนเวลามากะทันหัน

ある日、母の手違いで「幸せな家族」っていうライングループに招待されちゃった。

グループのメンバーは三人だけ。母と父、それから「いつき」っていう名前の見知らぬ男の子。

両親はその子の誕生日パーティーの準備ですごく盛り上がってた。でも本当は、明日は俺の誕生日なんだ。もう10年も、ずっと忘れられてる日。

母は言った。【会場はとびきり華やかにして、彼を本当の王子様にしてあげるの】

【お金はいくらでも出すよ。ただ、竜也(たつや)には知られないようにね。うるさいから】父も言った。

俺は黙ってそのやり取りをスクショした。いつか、全部ぶちまけてやろうって思った。

その時、優等生の妹・千葉千佳(ちば ちか)から個人メッセージが届いた。送られてきたのは、母とのやり取りのスクショだった。

【母さん、お兄ちゃんのサプライズ誕生日パーティー、準備はもう終わった?お兄ちゃんを騙すのはこれが最後だって、私と約束したよね】

千佳が送ってきたスクショを見て、俺の心は完全に冷え切ってしまった。

サプライズ、だって?

俺を騙すのが、これが最後?

そうだよな。毎年の誕生日、両親はいつも適当な言い訳で俺をはぐらかしてきた。

「竜也、ごめんね、お母さんの会社で急用ができちゃって」

「竜也、お父さんは仕事の付き合いがあるから、何か出前でも頼んでおいてくれ」

それが今年はたいしたもんだ。ごまかすどころか、息子をすり替えるとはね。

俺はスマホを放り投げた。胸に何かが詰まったみたいに苦しかった。

また千佳からメッセージが来た。【お兄ちゃん、考えすぎないで。お父さんたちは……】

俺はただ【わかった】とだけ返した。

考えすぎ?

これ以上、何を考えろって言うんだ?

事実はもう目の前にある。あの「いつき」の誕生日パーティーこそ、彼らが俺を騙すための「サプライズ」だったんだ。

実の息子の俺は、あかの他人の男の子の幸せを引き立てるための、ただの引き立て役でしかないってことか。

リビングから、母が声を潜めて電話する声が聞こえてきた。

「ええ、青い風船がいいわ。一番大きくて、キラキラしてるものでお願い。

樹くんは青が一番好きだから。あの子が喜ぶようにしてあげてね」

樹。

なるほど、あの男の子の名前は武田樹(たけだ いつき)か。

俺はスマホを手に取り、SNSでその名前を検索してみた。

すぐに、洗練されたアイコンの男の子のアカウントが見つかった。タイムラインには、世界中を旅行している綺麗な写真がずらりと並んでいた。

最新の投稿は、中年の夫婦とのスリーショットだった。背景は、うちのリビングだ。

その二人こそが、俺の両親だった。

写真の中の両親は、慈愛に満ちた顔で笑っていた。母は親しげに樹の肩に手を回し、父はその隣で、彼を溺愛するような眼差しを向けている。

二人とも、俺には一度も見せたことのない表情をしていた。

写真には、【おじさん、おばさん、ありがとうございます。明日のパーティー、楽しみにしています!】というコメントが添えられていた。

その下に母が、【バカね、私たちに遠慮なんていらないのよ】とコメントしていた。

父は、「いいね」を押していた。

ふん、「家族」か。

俺はその写真を保存し、グループチャットのスクショと一緒に、鍵付きのフォルダにしまった。

これこそ、彼らに贈る明日の「サプライズ」プレゼントだ。

夕食の時、母は作ったスープを、やけに丁寧によそってくれた。

「竜也、ほら食べて。あなたのために特別に作ったんだから」

俺は目の前のスープを見つめた。喉が詰まって、吐き気がこみ上げてくる。

「樹くんの誕生日パーティーを盛り上げるため?」

俺は、わざと軽く尋ねた。

母の顔から笑顔が消え、こわばった。

彼女が父に視線を送ると、父はすぐさま顔を曇らせて言った。「何を馬鹿なことを言ってるんだ!樹くんって誰のことだ?」

「へぇ?父さんは忙しいから、都合の悪いことはすぐ忘れちゃうんだね」

俺はスマホを取り出し、あのスリーショットの写真を見せた。

「この子こそ、あなたたちの『大切な子』なんだろ?」

父の顔は、みるみるうちに真っ青になった。

母が慌ててとりなした。「竜也、誤解よ。この子はお母さんの大事な取引先の息子で、誕生日のお手伝いをしてるだけなの」

「取引先の息子?」

俺は鼻で笑った。「ライングループまで作って、大金を送るほど大事な?

実の息子の俺の誕生日は放っておくほど、大事なわけだ?」

一瞬にして、リビングは静まり返り、息遣いだけが聞こえた。

千佳が部屋から飛び出してきて、俺の腕を掴んだ。「お兄ちゃん、もうやめて!」

俺は彼女の手を振り払った。「なんだよ、お前も母さん達の味方して、俺を騙すつもりか?」

千佳は顔を青くして、唇を震わせた。でも、何も言えなかった。

そして翌日、俺の誕生日。家には誰もいなかった。

テーブルの上には5000円札と、母の字で書かれたメモが置かれていた。【竜也へ。お金はテーブルに置いとくから、何か美味しいものでも食べて】
Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
28 Capítulos
ย้อนเวลามากะทันหัน
คอนโดมิเนียมโครงการหรูข้างมหาวิทยาลัยเมืองอิ๋นตูณ ห้อง A 19 – 2 ห้องพักขนาดใหญ่ 3 ห้องนอน 1 ห้องรับแขก ภายในแต่ละห้องถูกตกแต่งอย่างหรูหรา ข้าวของเครื่องใช้ เฟอร์นิเจอร์และเครื่องประดับต่างๆ ล้วนมีราคาแพง บ่งบอกถึงรสนิยมเจ้าของห้องได้อย่างดีเจ้าของห้องนี้เป็นหญิงสาวสองคนที่เพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยเมืองอิ๋นตูได้ไม่ถึงสามเดือน แม้ตอนนี้พวกเธออยู่ในระหว่างหางานทำ แต่ก็ไม่เดือดร้อนเรื่องเงินทอง ทั้งสองใช้จ่ายเงินของครอบครัวอย่างฟุ่มเฟือยถึงหญิงสาวทั้งสองจะใช้จ่ายมากเพียงใด คนในครอบครัวก็ไม่เคยปริปากบ่นแม้แต่เพียงนิดเดียว ไม่ใช่เพราะพวกเธอเป็นลูกสาวหรือหลานสาวหัวแก้วหัวแหวนของตระกูล แต่เพราะเป็นบุตรหลานที่อยู่นอกสายตา คนในตระกูลรุ่นราวคราวเดียวกับพวกเธอมีมากเสียจนไม่สามารถนับนิ้วมือรวมกับนิ้วเท้าได้ ดีที่ธุรกิจของตระกูลอยู่ในระดับต้นๆ ของประเทศ กำไรมากมายมหาศาล ทำให้สามารถส่งลูกหลานแต่ละคนไปเรียนต่างประเทศตั้งแต่ยังเล็ก ไม่กลับประเทศก็ไม่มีใคร
Ler mais
ตอนที่ 2 บุตรบุญธรรม
เมื่อออกมาที่ประตูใหญ่หน้าวัด เอ๋ยเอ้ยและบีลีฟก็รับรู้ถึงความผิดปกติอย่างชัดเจน ถนนคอนกรีตกลายเป็นทางลูกรัง ร้านค้าและสวนหย่อมบริเวณหน้าวัดหายไป เหลือเพียงแต่ต้นไม้กอหญ้าที่ขึ้นข้างทาง มองบนถนนจนสุดสายตาก็เห็นรถม้าวิ่งสวนกันด้วยความเร็ว“ซวยแล้ว” บีลีฟสบถอย่างลืมตัว เธอหันมองเอ๋ยเอ้ยที่ยืนนิ่งเงียบด้วยความตกใจ “เอาไงดี”เอ๋ยเอ้ยยืนเม้มปากใบหน้าซีดขาว “เข้าวัดกันก่อนดีกว่า”สถานการณ์เช่นนี้อย่างไรก็ต้องพึ่งวัดพวกเธอกลับเข้าไปในวัดอีกรอบ เดินหาพระภิกษุกับแม่ชีที่พบเจอเพื่อซักถาม พอจับต้นชนปลายได้ก็เข่าอ่อนเหมือนคนสิ้นหวัง“แก ฮือ เข้าส้วมแป๊บเดียวย้อนมายุคโบราณเฉยเลย”“ฮือ ทำไงดี ที่นี่ไม่มีซีรีส์ ไม่มีแอร์ ไม่มีห้าง ไม่มีอินเตอร์เน็ตให้ท่องโลกกว้าง” ทั้งสองกอดกันแล้วทรุดนั่งร้อ
Ler mais
ตอนที่ 3 เข้าจวนสกุลโจว
จวนสกุลโจวหากมองจากกำแพงภายนอกอาจดูไม่ใหญ่โตเท่าใดนัก แต่เมื่อเข้ามาด้านในกลับพบว่าบริเวณกว้างขวางอย่างมาก มีเรือนเล็กใหญ่หลายหลัง โอบล้อมด้วยสวนดอกไม้ สวนไผ่ สวนหินและสระน้ำหลายแห่ง นอกจากนี้ยังมีน้ำตกขนาดย่อมอยู่ภายในจวน            ช่างสวยงามยิ่งนัก“นายท่านพาบุตรบุญธรรมกลับมาแล้ว”  เสียงของบรรดาสาวใช้พูดคุยกันขณะที่มองบีลีฟและเอ๋ยเอ้ยด้วยความตื่นเต้น“เอ่อ พวกนาง ปกติใช่หรือไม่”จากเสียงที่ดังกลายเป็นเสียงกระซิบเมื่อเห็นทรงผมและกระเป๋าสะพายข้างของหญิงสาวทั้งสองเอ๋ยเอ้ยกับบีลีฟได้ยิน พวกเธอหันมองหน้ากันแล้วก็ส่งยิ้มหวานให้พวกสาวใช้ประหนึ่งว่าตนเองเป็นนางงามที่ได้รับมงกุฎและสายสะพาย ในใจพลางคิด เดี๋ยวรอให้ทำผมเป็นก่อนเถอะ จะเป็นคนสวยแบบปกติให้ดูสองสา
Ler mais
ตอนที่ 4 เตรียมเครื่องปรุง
วันที่สองของการอาศัยที่จวนสกุลโจว เอ๋ยเอ้ยและบีลีฟตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ พวกเธอลืมตาขึ้นมาก็พบว่าติงเซียงเตรียมอ่างล้างหน้าไว้ให้เรียบร้อยแล้ว            “ข้าอาบน้ำตอนเช้าได้หรือไม่” เอ๋ยเอ้ยเอ่ยถามสาวใช้ร่างเล็ก สายตาคาดหวังกับคำตอบอย่างมาก            ติงเซียงขมวดคิ้วสงสัย ใบหน้างุนงง “อาบได้เจ้าค่ะ แค่ไม่ค่อยมีผู้ใดอาบน้ำตอนเช้ากัน”            บีลีฟอมยิ้มขบขัน ริมฝีปากอวบอิ่มเอ่ยต่อทันที“ถ้าอาบน้ำตอนเช้าได้พวกเราสองคนก็จะอาบทุกวัน อ่อ วันละสองครั้งด้วยนะ เช้าเย็น”            ติงเซียงฟังคำของบีลีฟ มองหน้าคนทั้งสองแล้วพ
Ler mais
ตอนที่ 5 เปิดไห
หลังจากวันนั้น จวนสกุลโจวก็มีบรรดาแม่สื่อและบุรุษมากหน้าหลายตาแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนแทบทุกวัน ถึงกระนั้นก็ไม่มีใครได้พบหน้าบุตรบุญธรรมของโจวโหวหยวนเลยสักคน เพราะต้วนหยาอันได้สั่งให้ผู้เฝ้าประตูบอกแขกเหรื่อที่ไม่ได้เชื้อเชิญเหล่านั้นว่าบุตรสาวทั้งสองอยู่ในช่วงศึกษาความรู้ในศาสตร์แขนงต่างๆ ได้ยินข้อความดังกล่าวก็ไม่มีผู้ใดขุ่นข้องหมองใจ แต่ละคนกลับมีใจอยากเอาชนะได้ผูกมิตรเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลโจวมากยิ่งขึ้น ในช่วงเช้าของวันหนึ่งที่ไม่มีวิชาเรียน เอ๋ยเอ้ยกับบีลีฟปรึกษากันอย่างจริงจัง “อีกไม่กี่วันจะเปิดไหปลาร้าแล้ว น้ำส้มสายชู กระเทียมดอง แหนมซี่โครง แหนมหมู แหนมเห็ด แหนมเอ็นข้อไก่ตอนนี้มีครบ น้ำปลายังไม่มีแต่ก็ใช้เกลือกับซีอิ๋วขาวแทนได้ เท่ากับว่าเราเตรียมเปิดร้านได้แล้วนะ”บีลีฟตวัดข้อมือลงปลายพู่กันด้วยความชำนาญ เรียนมาหลายเดือน หัดคัดทุกวันจนตอนนี้สามารถตวัดปลายพู่กันเขียนตัวอักษรต่อเนื่องกันโดยแทบไม่ต้องยกมือขึ้นก็ยังได้ “ดีที่เราหมักเครื่องปรุงเพิ่มตลอด ไม่ต้องกลัวของหมด เช่นนั้นเราก็ไปเดินเล่นตลาดกันดีกว่า เผื่อเจอทำเลที่เหมาะกับการเ
Ler mais
ตอนที่ 7 ขอพร
จวนสกุลเสวียน“อิงเอ๋อร์ เหวินเอ๋อร์ พวกเจ้ากลับกันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ข้านำอาหารที่ลูกบุญธรรมของท่านโจวโหวหยวนกลับมาให้พวกเจ้าลองชิม”เสียงของสตรีวัยกลางคนใบหน้ายิ้มแย้มพูดกับบุตรและหลานชายของตน“ทำไมหรือท่านแม่ ที่จวนเราไม่มีอาหารถึงต้องไปขอจากจวนท่านโจวเลยหรือ” เสวียนอิงสีหน้าเรียบเฉยเอ่ยกับมารดามารดาของเขาพยายามจับคู่ให้เขามาแล้วหลายครั้ง และก็ถูกเขาปฏิเสธทุกครั้งวันนี้ก็ดูจะมีเป้าหมายใหม่อีกแล้ว ช่างมีความพยายามเสียจริง“รอบนี้ท่านโจวรับบุตรบุญธรรมมาสองคนเชียวนะ พวกนางช่างน่ารักมีเอกลักษณ์ ไม่เหมือนชาวแคว้นเราเท่าไหร่ น่าจะถูกใจพวกเจ้า”ฝูเทียนเหวินหัวเราะขบขัน “ท่านป้าคิดว่าพวกข้าชอบสตรีง่ายดายหรืออย่างไร อีกอย่างที่จวนพ่อครัวทำกับข้าวไม่เป็นหรือ ถึงต้องไปเอามาจากบ้านท่านโจวด้วย”มารดาของเสวียนอิงก็คือป้าแท้ๆ ของฝูเทียนเหวิน ช่วงนี้ชายหนุ่มทั้งสองคนมาสืบราชการลับที่เมืองอิ๋นตู พวกเขาเลยมาพักที่จวนสกุลเสวียนมาอยู่ยังไม่ถึงสามวัน ก็เริ่มถูกจับคู่เสียแล้ว“พวกเจ้าจะไปรู้เรื่องอะไร บุตรบุญธรรมของท่านโจวคราวนี้ทำอาหารเก่งทีเดียว ที่สำคัญนะ พวกนางทั้งสองทำอาหารที่แปลกใหม่ รสชาติไม่เ
Ler mais
ตอนที่ 8 ลวนลาม
“ตอบคำถามมา เจ้ามาทำอะไรที่นี่”น้ำเสียงดุดันถามบีลีฟข้างหู ตอนนี้ร่างของผู้ถามและผู้ถูกถามใกล้กันจนเรียกแนบชิดก็ยังได้“มาล่าท่าผี” บีลีฟพยายามมองหน้าผู้ถามแต่ก็มองไม่ถนัด เธอพยายามจะขยับตัวหนีจากการถูกจับกุม แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ถูกอีกฝ่ายกอดแน่นจนขยับไม่ได้“แน่ใจนะว่าเจ้าไม่ใช่พวกเดียวกับโจรเก็บภูผา ถ้าโกหก ข้าจะจับเจ้าไปทรมานในคุก” ชายหนุ่มใช้เสียงต่ำกดดันหญิงสาวบีลีฟเริ่มหงุดหงิดควันออกหู “จะเย็บบุปผาหรือจะเด็ดบุปผาก็ไม่เกี่ยวข้องกับข้า เจ้าอยากไปเย็บบุปผาก็ไปหอโคมเขียวสิ เอ๊ะหรือว่าหอโคมแดง เออ เหมือนกันน่ะแหละ”บุรุษได้ฟังหัวคิ้วก็เริ่มขมวดกันจนเป็นปม จากโจรเก็บภูผานี่นางฟังเป็นเย็บบุปผา เด็ดบุปผา เด็ดบุปผาเขายังพอเข้าใจว่าหมายความว่าอะไร แต่เย็บบุปผานี่สิ งานฝีมือของสตรีหรือ“เย็บบุปผาแปลว่าอะไร” เขาถามด้วยความสนใจใคร่รู้บีลีฟตอบทันทีโดยไม่คิด “ก็พวกผู้ชายหื่นกามจับผู้หญิงไปเล่นจ้ำจี้ เอ่อ จับผู้หญิงไปสนองความใคร่ สนองความอยาก สนองตัณหานั่นแหละ เข้าใจหรือไม่” ที่จริงอยากจะบอกต่อว่าสนองความเงี่..แต่ว่าผู้ชายคนนี้คงไม่เข้าใจอยู่ดี ไม่พูดเสียดีกว่า ขี้เกียจอธิบายบุรุษได้ฟังก็ท
Ler mais
ตอนที่ 9 วันเปิดร้าน
เอ๋ยเอ้ยและบีลีฟมาเจอกันที่หน้าบ้านร้างหลังแรก แต่ละคนต่างมีพิรุธอย่างชัดเจน เอ๋ยเอ้ยมองบีลีฟ ยังไม่ทันจะได้เอ่ยปากถามสิ่งใดบีลีฟก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นเสียเอง “ไม่ต้องถามมาก แค่ลวนลามผู้ชายก่อนเลยถูกเอาคืน”เธอพูดอย่างตรงไปตรงมาไม่เขินเลยสักเล็กน้อย แต่นี่ก็ไม่ได้ทำให้เอ๋ยเอ้ยประหลาดใจ พวกเธอคบกันมาตั้งแต่ยังเล็ก เรื่องอะไรก็เล่าให้ฟังหมด รู้ไส้รู้พุงกันดี “อ่อ แต่เราโดนลวนลามมา” สีหน้าของอีกฝ่ายไม่มีโกรธเคืองแต่คล้ายกับเสียดายมากกว่า “ติดใจล่ะสิ” บีลีฟกระเซ้าเย้าแหย่เพื่อนสาว “ก็มีบ้าง” เอ๋ยเอ่ยหน้าแดงระเรื่อเหมือนมะเขือเทศสุก “มาคุยอะไรตรงนี้ กลับบ้านค่อยคุยกัน” เธอส่งสายตาดุ ก่อนลากบีลีฟออกนอกบริเวณหมู่บ้านร้าง “หากผู้ชายพวกนั้นมาได้ยินก็น่าอายเกินไปแล้ว” เธอกระซิบข้างหูเพื่อนของตน บีลีฟพยักหน้าเห็นด้วย หญิงสาวทั้งสองรีบกลับจวนสกุลโจวทันที ไม่เจอผีแต่เจอผู้ เล่าให้คนอื่นฟังไม่ได้ล่ะ รู้กันเองสองคนก็พอ ........ จวนสกุลโจว “อะไรนะ แกขยุ้มไอ้นั่นขอ
Ler mais
ตอนที่ 10 แขกที่รอคอย
“เราทำน้ำยำรอไว้เลยดีกว่า แบบเผ็ดไม่เผ็ด ปลาร้าไม่ปลาร้า” เอ๋ยเอ้ยกล่าวพลางจดใส่ในรายการที่ต้องทำ“ทำแบบให้เลือกเองเลยมั้ยว่าจะกินอะไร ให้ตักเองแล้วเอามาให้เรายำ” บีลีฟขมวดคิ้วมุ่น นิ้วเรียวจับปากกาหมุนวนบนกระดาษ“ไม่น่าดี เราไม่รู้เลยว่าลูกค้าที่นี่จะมีแบบไหนบ้าง ถ้าเจอไม่ดีหรือเรื่องมากจะแก้ไขปัญหาลำบาก” เธอพูดเองเออเองหลังจากคิดคำนวณผลดีผลเสีย“ก็จริง ถ้ามีคนอย่างเฮียหน้าดุมาเฝ้าร้านก็คงจะดีนะ ไม่มีใครกล้าสร้างปัญหาแน่นอน”เอ๋ยเอ้ยนึกถึงตอนที่เจอกับฝูเทียนเหวินและเสวินอิง ถ้าได้บุรุษดุดันแบบนั้นมาคุมร้านก็คงไม่น่ามีผู้ใดกล้ามาหาเรื่อง“พูดแบบนี้อยากเจอพี่หน้าหวานล่ะสิ” มือเรียวของบีลีฟวางปากกา เธอมองหน้าเพื่อนแล้วแสร้งทำเสียงเข้ม “หรือว่าอยากเจอเฮียหน้าดุกันนะ”“บ้าหรอ เฮียหน้าดุอ่ะของแก ไปขย้ำน้องชายเขาขนาดนั้น ผิดผีแล้ว” เอ๋ยเอ้ยโวยวายต่อ “ฉันไม่แย่งผู้ชายของเพื่อน”“ผู้ชายของเพื่อนอะไรกัน อย่ามาซี้ซั้วพูด” บีลีฟหยิบเมล็ดทานตะวันดีดใส่เอ๋ยเอ้ย “ยังไม่ได้กัน ไม่สิ ไม่ได้คบกันจะมาเหมาว่าเป็นผู้ชายของฉันได้ยังไงยะ”“ก็ได้ๆ อีกไม่นานคงได้เรียกล่ะ” เอ๋ยเอ้ยหยิบเมล็ดทานตะวันมาแกะเข้าปา
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status