LOGINShare
บทที่ 31
Latest chapter
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1347
ปาหย่าเองก็รู้สึกเช่นนั้น แต่อย่างไรเสียนางก็เชื่อในความรู้สึกของตนเองมาโดยตลอดดังนั้นนางจึงรีบลุกขึ้นหมายจะออกไป แต่จังหวะนั้นกลับได้ยินเอ้อถานหลัวกล่าวเสริมขึ้นมาอีกประโยคหนึ่ง คล้ายกับว่าเมื่อครู่ยังพูดไม่จบ...“แต่ว่า เพื่อเห็นแก่ที่ท่านเรียกอาตมาว่าอาจารย์อา อาตมาขอเตือนท่านสักคำ คืนนี้ท่านอย่าได้ออกไปจากที่นี่จะดีที่สุด”สีหน้าของปาหย่าดูแย่ลงทันใดคำพูดนี้ทำให้นางเกิดความรู้สึกที่ไม่ค่อยดีนักความรู้สึกที่ไม่ค่อยดีนี้ ไม่ใช่ว่าอาจารย์อาผู้นี้จะทำอะไรตัวนางแต่เป็นเพราะกลัวว่าข้างนอกจะเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆอีกทั้งยังพุ่งเป้ามาที่นางเสียด้วยไม่ใช่ ไม่ถูกต้อง ควรบอกว่าไม่ได้พุ่งเป้ามาที่นางคนเดียวเท่านั้น!ปาหย่าใบหน้าซีดเผือด ค่อย ๆ ทรุดนั่งลงที่เดิม ก่อนจะฝืนฉีกยิ้มออกมา “หากอาจารย์อาไม่รังเกียจ ปาหย่าขอรบกวนอยู่ที่นี่สักคืน”เมื่อเห็นว่านางยังพอเชื่อฟัง เอ้อถานหลัวก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงตั้งอกตั้งใจจัดการกับมือที่ขาดนั้นต่อไปภาพนั้นทำให้ปาหย่ารู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง อย่างไรเสียมือที่ขาดนั้นก็เป็นของนางเอง!นางได้แต่เบือนหน้าหนี คอยเลิกม่านหน้าต่างรถม้าขึ้นเป็นระย
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1346
ปาเก๋อหลู่ตะโกนร้องด้วยความตื่นตระหนกไม่หยุดด้านนอกรถม้าไม่เพียงแต่มีองครักษ์ของเขา ยังมีองครักษ์ของบิดาด้วย ขอเพียงพวกเขาได้ยินเสียงขอความช่วยเหลือของตน จะต้องรีบมาช่วยตนอย่างแน่นอน!ในใจของปาเก๋อหลู่เชื่อมั่นยิ่งนักว่าตนเองจะได้รับการช่วยเหลืออย่างรวดเร็วแต่ที่น่าแปลกก็คือ ทั้งที่เขาตะโกนเสียงดังขนาดนี้ เหตุใดภายนอกจึงยังไร้ความเคลื่อนไหวใด ๆ?องครักษ์เหล่านี้หายไปไหนกันหมด?!หรือว่าพวกเขาถูกฆ่าตายหมดแล้ว?แต่ก็ไม่ถูกต้องนัก เห็นได้ชัดว่ารถม้ายังคงแล่นไปข้างหน้า หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นจริง ๆ ข้างนอกไม่มีทางเงียบสงบเช่นนี้แน่!ความรู้สึกตื่นตระหนกอย่างรุนแรงค่อย ๆ พรั่งพรูขึ้นมาในใจของปาเก๋อหลู่เขาหันขวับ มองไปยังไป๋เยวี่ยโหรวที่เพิ่งบุกเข้ามาตรงประตูรถม้า แล้วยังเตือนไม่ให้เขาเล่นตุกติกในเวลานี้นางกำลังถือมีดสั้นเล่นอยู่ในมือ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มหยอกเย้า ท่าทางดูไม่เกรงกลัวว่าเขาจะเรียกใครมาแม้แต่น้อย ทำให้ปาเก๋อหลู่นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ทันทีเกรงว่าที่เกิดเรื่องคงไม่ใช่ข้างนอกแต่เป็นเพียงเขาคนเดียว!รถม้าคันนี้คงถูกหญิงชั่วไป๋เยวี่ยโหรวลงมือทำอะไรบางอย่างไว้เป็น
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1345
ไม่ว่าจะเป็นยาเซียนหรือวิชาเซียน ทั้งหมดล้วนเป็นของปาเก๋อหลู่ทั้งสิ้น!ขอเพียงเขากลายเป็นเซียน ใต้หล้านี้จะยังมีสิ่งใดที่เขาจะคว้ามาไม่ได้อย่างง่ายดายอีกหรือ?เพียงแต่คนอื่น ๆ ที่ติดตามมาเหล่านั้น ช่างขวางหูขวางตาเสียจริงปาเก๋อหลู่ไม่ค่อยเข้าใจนัก ข่าวใหญ่เช่นนี้ เหตุใดบิดาจึงไม่พาแค่คนกันเองอย่างพวกเขาเข้าไปในประตูซีถงนั่น?กลับให้คนนอกเหล่านั้นล่วงรู้ก่อนเสีย?อ้อไม่ใช่ ปาถูเอ่อร์เจ้าคนไร้ประโยชน์นั่น ยังมีหญิงชั่วไป๋เยวี่ยโหรวผู้นั้นรู้ก่อนเขาเสียอีก!พอคิดถึงจุดนี้ ปาเก๋อหลู่ก็รู้สึกขุ่นเคืองใจอยู่บ้างเพราะตนเองนั้นเกือบจะพลาดโอกาสครั้งใหญ่ไปแล้ว!หากไม่ใช่เพราะวันนี้ปาหย่าดึงเขาให้ร่วมจัดฉากแสดงท่าที ได้กลับมาอยู่ในสายตาของบิดาอีกครั้ง ครั้งนี้ตั้งแต่ต้นจนจบเขาคงจะไม่มีทางได้รู้ข่าวนี้โชคยังดี แม้จะรู้ช้าไปบ้าง แต่สุดท้ายก็ยังได้รู้ก่อนที่จะถึงเขตซีถงคืนนี้เขาจะต้องเตรียมตัวให้ดี ๆ!ปาเก๋อหลู่คิดเช่นนี้ พลางเลิกม่านรถขึ้นเตรียมจะสั่งให้คนไปตามปาหย่ามาตอนนี้เขากับปาหย่าสองคนต่างก็รู้ข่าวนี้ช้าที่สุด และเริ่มเตรียมการช้าที่สุดเช่นกันหากต้องต่อสู้โดยลำพัง ต่อให้บิดา
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1344
“เอี๊ยด...เอี๊ยด...”“เร็วเข้า เดินหน้าต่อไป ผู้ที่ลาดตระเวนจงออกไประวังภัยด้านหน้าให้มากขึ้น...”“คุมรถให้ดี อย่าให้กระเทือนถึงเสินอ๋องและคนอื่น ๆ”ท่ามกลางเส้นทางสายเล็กในป่า หลังจากถูกพิษประหลาดเล่นงานมาหนหนึ่ง คณะเดินทางที่เดิมทีมีมากกว่าห้าร้อยคน บัดนี้เหลือเพียงสามร้อยกว่าคนเท่านั้นแต่เนื่องจากมีรถม้าอยู่ไม่น้อย ขบวนจึงดูยาวมากเช่นเดิมอีกทั้งยังเป็นยามวิกาล แม้สองข้างทางจะมีทหารที่ถือคบไฟอยู่ ตอนเร่งเดินทางก็ยังไม่ถือว่าเร็วเกินไปนักทุกคนต่างเดินหน้าอย่างต่อเนื่องท่ามกลางความมืดยามราตรีด้วยความเร็วพอดี ๆภายในรถม้าคันหนึ่งที่อยู่ช่วงกลางค่อนไปทางท้ายขบวน ชางชิงหลานปรายตามองป่าไม้ด้านนอก พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าดูไม่ผ่อนคลายนักเนื่องจากต้องเร่งเดินทาง ฮาหลานที่เบียดขึ้นมาบนรถตั้งนานแล้วถือสมุดภาพไว้ในมือ กำลังเปิดดูอย่างเพลิดเพลินในเวลานี้เอง เสียงของพี่ชายผู้นั้นของนางก็ดังขึ้นภายในรถอย่างฉับพลัน...“คืนนี้เกรงว่าจะเกิดเรื่อง สั่งการลงไปก่อน ให้ทุกคนตื่นตัวกันหน่อย”ฮาหลานได้ยินดังนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความสงสัย “ดึกดื่นป่านนี้แล้ว ทุกคนยังกำลังเร่งเดินทาง
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1343
“เยวี่ยโหรว ไม่ต้องลังเลอีกแล้ว ครั้งนี้ เจ้าไปเถิด”เขาไม่ได้เอ่ยถึงตนเองเพราะไม่ว่าจะพูดอย่างไร คนผู้นั้นก็คือบิดาของเขาไป๋เยวี่ยโหรวเม้มริมฝีปาก มองเขาด้วยสายตาซับซ้อน “ปาถูเอ่อร์...”นางเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ปาถูเอ่อร์กลับขัดจังหวะนางก่อนที่จะได้อ้าปาก เขาไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงกำชับด้วยความห่วงใยประโยคหนึ่ง “ระวังตัวด้วย ดูแลตัวเองให้ดี”จนกระทั่งชั่วขณะนี้เอง ไป๋เยวี่ยโหรวจึงได้ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดในที่สุดถูกพิษ ถูกบงการ ถูกตามล่า...ความแค้นทั้งหลายนี้ ได้ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับเสินอ๋องผู้เฒ่าและปาหย่า รวมถึงปาเก๋อหลู่ ล้วนกลายเป็นความแค้นที่ต้องตายกันไปข้างหนึ่งพวกเขาไม่เพียงคิดร้ายต่อนาง แม้แต่ปาถูเอ่อร์เองก็ต้องเผชิญกับอันตรายมาไม่น้อยวันที่พวกเขาได้พบกับหลานซื่อและพวกเป็นครั้งแรก ไม่ใช่ว่ากำลังถูกปาเก๋อหลู่พาคนตามไล่ล่าอยู่หรอกหรือ?ยามปกติก็ทำเป็นเสแสร้ง ลับหลังก็ลอบวางแผนประทุษร้ายปาถูเอ่อร์ผู้เป็นพี่น้องร่วมสายเลือดอย่างไม่ลดละเสินอ๋องผู้เฒ่าอาจจะไม่เคยลงมือเอง แต่การนิ่งเฉยและลำเอียงของเขา แท้จริงแล้วก็คือการทำร้ายบุตรชายในไส้ของตนเองรูปแบบ
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1342
หลังจากหลานซื่อปล่อยเลือดจนเต็มชามใหญ่ต่อหน้าแล้ว เสินอ๋องผู้เฒ่าและพวกถึงได้ปล่อยให้นางกลับไปยังกระโจมก่อนตอนที่เดินจากมา ใบหน้าของนางขาวซีด มือซ้ายกุมเป่ยเฉินหยวนไว้แน่น มือขวาจูงเล่อถงหลวม ๆไป๋เยวี่ยโหรวและปาถูเอ่อร์เดินตามหลังนางมาด้วยกันเมื่อกลับถึงกระโจมที่พักของตน หลานซื่อก็เดินโซเซ เกือบจะล้มพับลงกับพื้นแต่ในวินาทีถัดมา มือใหญ่ข้างหนึ่งก็เข้ามาประคองนางไว้ได้ทันท่วงที โอบกอดนางเข้าสู่อ้อมอกในทันใดอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นนี้ทำให้นางที่สูญเสียเลือดมากเกินไป จนแขนขาเริ่มเย็นเฉียบค่อย ๆ อบอุ่นขึ้นเล็กน้อยแต่ผู้ที่โอบกอดนางอยู่นั้นกลับมีสีหน้าเย็นชาจนน่ากลัวเป่ยเฉินหยวนสีหน้าเย็นชา แต่การเคลื่อนไหวของมือนั้นกลับเต็มไปด้วยความระมัดระวัง ขณะวางหลานซื่อลงพักผ่อนบนตั่ง“ภารกิจในค่ำคืนนี้ไม่อนุญาตให้ท่านเข้าร่วม”เป่ยเฉินหยวนเอ่ยคำพูดนี้ด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แฝงด้วยความโกรธเกรี้ยวเห็นได้ชัดว่ากำลังโกรธเคืองหลานซื่อที่ยืนกรานจะใช้วิธีทำร้ายตนเองเพื่อคลี่คลายเรื่องนี้เมื่อหลานซื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาที่เดิมทีจวนจะปิดลงเพื่อพักผ่อนได้เบิกโพลงขึ้นมาทันควันนางมองบุรุษที่ยืนอยู่ข
You may also like
สามี ข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ26.2K viewsจากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน25.9K viewsแม่หมอหลงยุคมาเป็นหมอดูผู้มีญาณวิเศษ
ต้าซินซิน24.3K viewsทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา
หวานใจ67.7K viewsกลิ่นพิษบุปผา
moonlight -mini2.3K viewsทะลุมิติมาเป็นแม่หม้ายลูกติดพร้อมระบบมิติ
วริษา8.4K viewsขอโทษทีนิยายเรื่องนี้มีตัวร้ายเป็นตัวเอก!
I-KYEOM3.3K viewsหาญท้าชะตาเน่าๆ
จันทร์ส่องแสง238 views
