MasukShare
บทที่ 364
Bab terbaru
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1265
หลานซื่อไม่ได้พูดอะไรเสินอ๋องผู้เฒ่าพ่นลมหายใจเย็นชา “เช่นนั้นก็รอดูต่อไปเถิด หากข้าพบว่าเจ้าเกี่ยวข้องกับการที่ราชาอสรพิษคลุ้มคลั่งจริง ๆ ข้าจะสูบเลือดเจ้าให้แห้งเหือด จากนั้นจะเลาะเอ็นถลกหนัง แล้วโยนลงไปในถ้ำงู!”แววตาของเป่ยเฉินหยวนพลันฉายประกายสังหารออกมาหลานซื่อเอื้อมมือไปห้ามเขาไว้ ส่งสัญญาณไม่ให้เขาวู่วาม ก่อนจะเอ่ยกับเสินอ๋องผู้เฒ่า “ในเมื่อเสินอ๋องมั่นใจถึงเพียงนี้ เช่นนั้นข้าก็จะรอ”เสินอ๋องผู้เฒ่าสะบัดแขนเสื้อทันใด แล้วหันหลังเดินจากไปเขาทิ้งคำสั่งสุดท้ายเสียงดังลั่น “ยามเที่ยงสามเค่อ รวมพลที่ประตูเมือง ออกเดินทางสู่ซีถง!”ตามแผนการเดิม หลังจากกรีดเลือดธิดาศักดิ์สิทธิ์ในพิธีสวดขอพรให้ทุกคนดื่มกินแล้ว พวกเขาควรจะออกเดินทางได้ในเวลานี้แต่นึกไม่ถึงว่าจะเกิดสถานการณ์ไม่คาดฝันเรื่องราชาอสรพิษขึ้นเวลานี้เสินอ๋องผู้เฒ่ายังไม่อาจจากไปไหนได้ แม้ราชาอสรพิษจะยอมรับนายแล้ว แต่นายใหม่ของมันกลับไม่ได้เข้าสยบมันในทันทีอย่างไม่ทราบสาเหตุในขณะนี้ราชาอสรพิษยังคงไร้การควบคุมอยู่ เขาต้องทำให้มันสงบลงโดยเร็วที่สุด มิเช่นนั้นภายในเมืองหินดำต้องเกิดจลาจลเป็นแน่เสียเวลาอยู่นิดเดียว
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1264
สีหน้าของหลานซื่อพลันเย็นเยียบลงในทันใดงูเขียวน้อยตัวนี้ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของนาง และไม่ใช่กู่ของนางเช่นกันแต่เลี้ยงดูมานานถึงเพียงนี้ ก็ต้องมีความผูกพันอยู่บ้างไม่มากก็น้อยยิ่งไปกว่านั้นงูน้อยตัวนี้ยังทำให้ราชาอสรพิษยอมรับนายได้จริง ๆ ตอนนี้ไม่ว่าอย่างไร นางก็ไม่มีทางส่งมันออกไปเด็ดขาดดังนั้นหลานซื่อจึงกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “เสินอ๋องคงไม่ได้จงใจหาข้ออ้าง คิดจะป้ายความผิดเรื่องที่ราชาอสรพิษของพวกท่านคลุ้มคลั่งสูญเสียการควบคุมมาให้ข้ากระมัง?”“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ เหตุใดจึงกล่าวเช่นนี้?”เสินอ๋องผู้เฒ่าขมวดคิ้วเอ่ยขึ้น“หากไม่ได้คิดจะปรักปรำข้า เรื่องที่มองปราดเดียวก็เข้าใจได้เช่นนี้ เหตุใดท่านเสินอ๋องยังต้องบังคับให้ข้าส่งงูน้อยตัวนี้ให้อีกเล่า?“ทั้งที่รู้ดีว่างูน้อยตัวนี้เป็นของข้า ยังรู้อยู่เต็มอกว่ามันไม่มีทางทำให้ราชาอสรพิษแห่งเมืองหินดำของพวกท่านยอมรับนายได้ แต่กลับยังดึงดันไม่เลิกรา ข้าอยากรู้นักว่า แท้จริงแล้วเสินอ๋องต้องการสืบหาความจริงเรื่องราชาอสรพิษยอมรับนาย หรือว่าความจริงแล้วต้องการจะเล่นงานข้ากันแน่?!”“บังอาจ!”สือเซี่ยวที่ตามมาทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้ของหลานซื่
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1263
เวลานี้เสินอ๋องผู้เฒ่าไร้ซึ่งความสุขุมเช่นในยามปกติ แทบจะห้อตะบึงพุ่งออกมาจากหน้าประตูตำหนักเสินอ๋อง ขาชราคู่นั้นวิ่งอย่างรวดเร็วเขาจ้องเขม็งใส่งูเขียวน้อย เห็นมันเลื้อยไปแทบเท้าของหลานซื่อกับตา คลอเคลียขาของหลานซื่อราวกับประจบประแจง ดวงตาแทบจะพ่นไฟได้คู่นั้นก็พลันถลึงใส่หลานซื่อทันที“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ งูตัวนี้เป็นของเจ้าหรือ?”เวลานี้หลานซื่ออยากจะยกเท้าเตะงูเขียวน้อยให้กระเด็นออกไปจริง ๆแต่น่าเสียดาย ต่อให้เตะออกไปตอนนี้ก็ไร้ประโยชน์เสียแล้วนางได้แต่ช้อนงูเขียวน้อยตัวนั้นขึ้นมาไว้ในมืออย่างรำคาญใจ จากนั้นก็พยักหน้าด้วยใบหน้าเรียบเฉย “...เพคะ”เมื่อเสินอ๋องผู้เฒ่าได้ยินหลานซื่อยอมรับ ก็ตั้งคำถามในทันที “เจ้าแอบลงมือทำอะไรกับราชาอสรพิษหรือ? เจ้าทำให้ราชาอสรพิษยอมรับเจ้าเป็นนายใช่ไหม?!”“เอ๊ะ? ราชาอสรพิษอะไรกัน? ยอมรับนายอะไรกัน?”หลานซื่อแสร้งทำหน้ามึนงง “ที่ท่านเสินอ๋องกล่าวถึง คือเจ้างูยักษ์สีขาวเงินตัวนี้หรือ?”เสินอ๋องผู้เฒ่าใบหน้าเคร่งขรึม “นี่คือราชาอสรพิษแห่งเมืองหินดำเรา”“อ้อ ที่แท้มันคือราชาอสรพิษเมืองหินดำของพวกท่านนี่เอง แต่ในเมื่อมันเป็นราชาอสรพิษของพวกท่าน ไม
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1262
“ฟ่อ ๆ ๆ!”ช่างน่าอัศจรรย์นักดาบหนึ่งของเป่ยเฉินหยวนฟันลงไป แม้จะทำให้ราชาอสรพิษเจ็บปวด แต่ยังอยู่ในขอบเขตที่มันพอจะทนรับได้ ดังนั้นการตอบสนองจึงไม่ได้รุนแรงนักแต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือ งูเขียวน้อยพุ่งเข้าไปกัดเพียงคำเดียว กลับเหมือนกัดเข้าที่เส้นเลือดใหญ่ของราชาอสรพิษ ร่างงูสีขาวเงินที่หนาเท่าถังน้ำดิ้นพล่านสะบัดไปมาอยู่ใต้แท่นสวดขอพรทันทีไม่ทันระวังเพียงนิดเดียว...“ปัง!”หางงูที่อวบใหญ่ฟาดใส่เสาแท่นสวดด้านล่างสุด จนแท่นทั้งหลังเอียงพังลงมาในทันทีหลานซื่อไม่ทันระวัง จึงร่วงลงมาจากบนแท่นเช่นนั้น“อู๋โยว!”รูม่านตาของเป่ยเฉินหยวนหดตัวลงฉับพลัน พุ่งตัวเข้าไปรับหลานซื่อได้อย่างมั่นคงทันทีทั้งสองเพิ่งจะตกลงบนซากปรักหักพังของแท่นสวดขอพร หางของราชาอสรพิษก็ฟาดเข้ามาอีกครั้งเห็นอยู่ว่ากำลังจะกระแทกหลานซื่อและเป่ยเฉินหยวนทั้งสอง แต่ในวินาทีต่อมา หางของราชาอสรพิษกลับหยุดชะงักอยู่กลางอากาศ นิ่งค้างอยู่ตรงหน้าหลานซื่อเสียอย่างนั้น“เกิด...อะไรขึ้น?”ฝูงชนต่างพากันมองภาพตรงหน้าอย่างตกตะลึง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นอีกแต่หลานซื่อกลับมองเห็นแล้วอวิ่นซิงที่คอยให้แมลงพิษที่ซ่อนตัวอยู
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1261
แต่เขากลับลืมไปแล้วว่าตอนที่ไป๋เยวี่ยโหรวถูกพวกไป๋ชูโหรวและปาหย่าวางยาพิษ เขานิ่งดูดายจริง ๆหากไม่ใช่เพราะการนิ่งดูดายของเขาในตอนนั้น ไป๋เยวี่ยโหรวจะถูกพิษได้อย่างไร จะถูกทำลายวรยุทธ์จนไม่อาจใช้วิชากู่ ซ้ำยังต้องอาศัยขลุ่ยกู่อยู่เช่นนี้หรือ?เวลานี้ไป๋เยวี่ยโหรวฟื้นคืนสู่สภาพเดิมแล้ว นางต้องการให้เสินอ๋องผู้เฒ่าได้ลิ้มรสว่าการ ‘ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว’ นั้นเป็นเช่นไร!ที่ราชาอสรพิษสูญเสียการควบคุมในตอนนี้ ก็เป็นเพราะนางจงใจทำอะไรบางอย่างไว้แต่นางไม่ได้ปล่อยให้ราชาอสรพิษเสียการควบคุมไปเสียทีเดียว เดิมทีนางตั้งใจว่าในตอนที่หลานซื่อประกอบพิธีสวดขอพร จะควบคุมราชาอสรพิษให้แสดงการยอมรับหลานซื่อเป็นนายต่อหน้าฝูงชนเช่นนี้ไม่เพียงแต่จะช่วยยกฐานะธิดาศักดิ์สิทธิ์ของหลานซื่อให้สูงขึ้น แต่ยังทำให้ราชาอสรพิษหลุดพ้นจากการควบคุมของเสินอ๋องผู้เฒ่าอีกด้วยเมื่อถึงเวลานั้นขอเพียงหลานซื่อมีราชาอสรพิษอยู่ในมือ เสินอ๋องผู้เฒ่าก็ไม่กล้าลงมือทำอันตรายนางโดยง่ายเพราะการมีอยู่ของราชาอสรพิษนั้น เกี่ยวพันถึงความศรัทธาของชาวเมืองหินดำและเผ่ากู่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดทั้งนางและเสินอ๋องผู้เฒ่าต่างไม่
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1260
เสียงอึกทึกรอบ ๆ ดังเข้าหูเป่ยเฉินหยวนเขาเฝ้าคุ้มกันอยู่ใต้แท่นสวดขอพรตลอดเวลาสายตาไม่เคยละไปจากหลานซื่อทุกครั้งที่หลานซื่อทำพิธีสวดขอพรเขาจะตั้งใจเฝ้าดูและสัมผัสอย่างจริงจังเขาเข้าใจความคิดตัวเองมานานแล้ว เขาพึงใจผู้ที่ยืนอยู่บนแท่นพิธีนั้น แต่บางคราก็รู้สึกเศร้าสร้อยนักเพราะหลานซื่อที่ยืนอยู่บนแท่นพิธีคือธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าหมิง คือธิดาศักดิ์สิทธิ์อู๋โยวผู้ออกบวชแม้นางจะแค่บวชชีพราหมณ์ แต่เขาก็ไม่อาจอยู่เคียงกับนางได้แต่เขาไม่อาจตัดใจได้นับตั้งแต่เดินสวนกันในวังหลวงครานั้น สายตาของเขาก็ไม่อาจละไปจากนางได้อีกดังนั้นเขาจึงติดตามนางไปยังจินโจว ลู่โจว และยังไปชางโจวกระทั่งมาถึงดินแดนต่างถิ่นแห่งนี้ และได้เห็นนางยืนอยู่บนแท่นสวดขอพรอีกครั้งเขาแหงนมองเงาร่างที่ยืนอยู่บนที่สูง เห็นใบหน้าของนางที่ยิ้มละไมงดงาม หัวใจก็พลันเต้นระรัวจากนั้น เขาก็ชักดาบออกมา...“ปัง!”งูสีเงินยักษ์ที่พุ่งเข้ามาถูกเป่ยเฉินหยวนที่ยืนอยู่ใต้แท่นสวดขอพรใช้ดาบขวางเอาไว้ผู้คนทั่วทั้งลานพิธีแตกตื่นอลหม่าน ต่างก็พากันถอยห่างจากงูยักษ์สีขาวเงินและแท่นสวดขอพรที่ถูกมันโอบล้อมเอาไว้อย่างพร้อมเ
Anda juga akan menyukai
ชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน63.8K Dibacaหญิงหม้ายท้ายหมู่บ้าน
ต้นไม้แห้ง19.1K Dibacaทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน122.9K Dibacaบันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง76.3K Dibacaทะลุมิติมาเป็นสาวน้อยในหมู่บ้านหนานชุน
l3oonm@12.7K Dibacaนางเอกหลบไป นางร้ายมาแล้ว
หยกขาว3.4K Dibacaยามเมื่อใจ เพรียกหาเพียงเจ้า
moonlight -mini2.3K Dibacaเล่ห์ร้ายกลายรักในต้าเซียง
橙花1.1K Dibaca
