Mag-log inShare
บทที่ 90
Pinakabagong kabanata
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1357
“ถูกกับผีน่ะสิ!”ไป๋เยวี่ยโหรวก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แล้วพ่นคำใส่หน้าปาหย่าอย่างแรงนางแสยะยิ้มกล่าวว่า “หากมีเพียงคนใกล้ชิดที่เข้าใกล้และลอบสังหารเสินอ๋องผู้เฒ่าได้ แล้วเจ้าล่ะ? ธิดาแสนดีอย่างเจ้าเป็นที่โปรดปรานของพ่อเจ้ามากที่สุด หากเจ้าเข้าใกล้ตัว พ่อของเจ้าจะระวังตัวหรือ?”ปาหย่าโต้กลับด้วยสีหน้านิ่งเฉย “ท่านก็บอกเองว่าข้าเป็นที่โปรดปรานของเสด็จพ่อมากที่สุด แล้วข้าจะไปทำเรื่องลอบสังหารพ่อของตัวเองได้อย่างไร?”“มันก็ไม่แน่หรอก”ไป๋เยวี่ยโหรวหัวเราะอย่างดูแคลน “ถึงอย่างไรเมื่อวานเสินอ๋องผู้เฒ่าก็เพิ่งจะตัดหางปล่อยวัดเจ้าไป ทำให้เจ้าต้องเสียแขนไปหนึ่งข้าง และคนเจ้าคิดเจ้าแค้นอย่างเจ้า ก็ย่อมเป็นไปได้ที่จะแก้แค้นพ่อของตัวเอง เจ้าว่าถูกไหม? องค์หญิงปาหย่า?”ปาหย่าที่ถูกเปิดโปงเรื่องความคิดอันตรายบางอย่างเมื่อวาน ในที่สุดก็ทนไม่ไหวด่าทอไป๋เยวี่ยโหรวเสียยกใหญ่ “หุบปาก! ท่านกล้ามาพูดจาส่งเดชอยู่ที่นี่ได้อย่างไร!”นางหันศีรษะไปสั่งการ “ทหาร! จับตัวหญิงชั่วผู้นี้ให้ข้าเดี๋ยวนี้!”“ใครกล้า!”ปาถูเอ่อร์ที่นิ่งเงียบมาตลอดก็บันดาลโทสะขึ้นมาทันใด สายตาอันดุดันของเขากวาดมองไปยังทหารองครั
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1356
“อะไรนะ?!”ไม่นานคนกลุ่มหนึ่งมาถึงด้านนอกรถม้าของปาเก๋อหลู่เวลานี้ปาถูเอ่อร์และไป๋เยวี่ยโหรวต่างอยู่ที่นี่กันพร้อมหน้าทั้งสองยืนอยู่ข้างรถม้า ปาถูเอ่อร์เลิกม่านขึ้น มองเข้าไปในตัวรถด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ส่วนไป๋เยวี่ยโหรวมีสีหน้าเย็นชา เมื่อเห็นกลุ่มของพวกเขามาถึง ก็เพียงปรายตามองแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้พูดอะไรเวินเฉวียนเซิ่งและพวกต่างลอบสังเกตท่าทีของปาถูเอ่อร์กับไป๋เยวี่ยโหรว ดูคล้ายจะไม่มีปัญหาอะไรแต่ปาหย่ากลับมองพวกเขาทั้งสองด้วยความระแวดระวังอย่างยิ่ง แววตายังแฝงไฟโทสะนิรนามไป๋เยวี่ยโหรวสังเกตเห็นความผิดปกติของนางได้อย่างฉับไว จึงหรี่ตาทั้งสองลงทันทีเกิดอะไรขึ้น สีหน้าของปาหย่าเช่นนี้คืออะไร?เพียงแค่กำลังสงสัยนางเท่านั้นหรือ?หรือว่าเมื่อคืนปาหย่าสังเกตเห็นอะไรเข้า?เวินเฉวียนเซิ่งและพวกสาวเท้ามาที่หน้ารถม้า ไป๋เยวี่ยโหรวและปาถูเอ่อร์จึงหลีกทางให้ เพื่อให้พวกเขาสามารถมองเห็นสภาพภายในรถม้าได้เพียงได้เห็น เสียงสูดลมหายใจก็ดังขึ้นทันที...“ซี้ด!”“นี่...ศพขององค์ชายปาเก๋อหลู่เหตุใดจึงกลายเป็นสภาพเช่นนี้ไปได้?!”เวินเฉวียนเซิ่งมองเข้าไปในตัวรถด้วยความตื่นตระหนก ร่างที่ถ
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1355
สุดท้ายเหลือเพียงกู่กั้นขุนเขาไว้ที่นี่ เพื่อเป็นเกราะกำบังจนกระทั่งรุ่งสางส่วนหลังจากฟ้าสางแล้ว นั่นก็ไม่ใช่เรื่องของพวกเขาอีกทั้งสองเร่งเก็บกวาดสถานที่ จากนั้นก็ตามขบวนที่กำลังเคลื่อนพล กลับไปยังที่ของตนอย่างเงียบ ๆ โดยที่ทหารองครักษ์เหล่านั้นไม่ได้ระแคะระคายแม้แต่น้อยเช้าวันรุ่งขึ้นในที่สุดขบวนเดินทางก็มาถึงดินแดนซีถงและได้เห็นหมู่บ้านซีถงที่อยู่เบื้องหน้าในระยะประชิดแต่ในเวลานี้ ความสนใจของทุกคนไม่ได้อยู่ที่หมู่บ้านซีถงตรงหน้า แต่จ้องมองไปยังรถม้าคันใหญ่ที่เดิมทีเป็นของเสินอ๋องผู้เฒ่าด้านหน้าสุดของขบวนด้วยความตกใจปนสงสัย“เสินอ๋อง? เสินอ๋อง!”“นี่...นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!”“แล้วเสินอ๋องเล่า? เหตุใดเสินอ๋องจึงหายตัวไป?!”“เหตุใดรถม้าของเสินอ๋องถึงมีสภาพเช่นนี้? นี่มันฝีมือใครกัน?!”ในฐานะผู้ติดตามคนสนิทของเสินอ๋องผู้เฒ่า สวรรค์เท่านั้นที่รู้ความรู้สึกของสือเซี่ยวเมื่อได้เห็นภาพนี้ฟ้าถล่มแล้วจริง ๆ!เสินอ๋องของเขาหายตัวไปแล้ว!ทิ้งไว้เพียงรถม้าที่พังยับเยินคันนี้ บนรถม้าเต็มไปด้วยร่องรอยต่าง ๆ และร่องรอยเหล่านั้นเห็นได้ชัดว่าเกิดจากการต่อสู้ดุเดือดเลือดพล่าน
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1354
“อะไรไม่ถูก?”ไป๋เยวี่ยโหรวไม่ได้ตอบสนองในทันที แต่หลังจากนางได้ยินเสียงของเป่ยเฉินหยวน ก็มองไปยังจุดที่เสินอ๋องผู้เฒ่าอยู่ทันทีเมื่อเพ่งมองดู รูม่านตาก็พลันหดตัวลงจุดที่เคยมีเสินอ๋องผู้เฒ่ายืนอยู่ หลังจากถูกฝูงแมลงกู่ตะขาบปกคลุมจนเหลือเพียงรูปร่างคน วินาทีถัดมา รูปร่างคนนั้นก็พังทลายลงในพริบตาแมลงกู่ตะขาบทั้งหมดแตกฮือ และคนก็หายไปแล้ว“บัดซบ! เขาหนีไปแล้ว!”ไป๋เยวี่ยโหรวคาดไม่ถึง เพิ่งจะประมือกันได้ไม่นาน จะเป็นหรือตายยังไม่รู้ผล โจรเฒ่านั่นกลับหนีไปดื้อ ๆ เช่นนี้หรือ?!ไป๋เยวี่ยโหรวโกรธจนตวาดลั่นในทันที สั่งแมลงกู่ทั้งหมดรอบกาย “ไปตามหาเขา!”ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินก็ปล่อยให้เขาหนีไปเช่นนี้ไม่ได้!หากคนผู้นั้นไม่ตายในคืนนี้ นางจะยอมได้อย่างไร?!แต่เมื่อแมลงกู่ทั้งหมดปฏิบัติการพลิกแผ่นดินค้นหาจริง ค้นป่าทั้งผืนทุกซอกทุกมุม กลับไม่พบร่องรอยของเสินอ๋องผู้เฒ่าผู้นั้นสายตาอันดุดันของไป๋เยวี่ยโหรวจับจ้องไปที่ขบวนเดินทางทันที“เขายังอยู่ที่นี่แน่!”ในป่าไม่มี เช่นนั้นเขาก็ต้องอยู่ในขบวน!ขณะที่ไป๋เยวี่ยโหรวกำลังจะสั่งแมลงกู่ทั้งหมดออกตามหา ก็ถูกเป่ยเฉินหยวนทัดทานไว้เสียก่อน..
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1353
“พลั่ก...!”หมัดนั้นเกือบจะทุบลงที่จุดตายของราชาอสรพิษแต่ก็ไม่ได้ปล่อยให้มันถูกทุบตายในหมัดเดียวเป่ยเฉินหยวนต้องการให้มันมีชีวิตอยู่ ดังนั้นจึงแค่ให้ราชาอสรพิษลิ้มรสความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสเพราะหมัดเดียวของเขาทุบลงบนร่างที่ปกคลุมด้วยเกล็ดเงินของราชาอสรพิษ เกิดเป็นรอยบุ๋มลึกใหญ่จุดหนึ่งราชาอสรพิษตั้งตัวไม่ทัน ถูกทุบจนสลบเหมือดไปในทันทีเมื่อเป่ยเฉินหยวนชักหมัดกลับ กระโดดไม่กี่ครั้ง ก็ตกลงบนรถม้าชำรุดของเสินอ๋องผู้เฒ่าอีกครั้ง เห็นคนทั้งสองที่ยังอยู่ตรงนี้จ้องมองเขาด้วยสายตาตื่นตะลึงสุดขีดเป่ยเฉินหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย “มองอะไร?”“เจ้า...”ไป๋เยวี่ยโหรวมีสีหน้าเหลือเชื่อ กำลังจะเอ่ยปากก็ได้ยินเสินอ๋องผู้เฒ่าเอ่ยถามเสียงเข้มอย่างร้อนรนด้วยน้ำเสียงตกใจยิ่งกว่า “หมัดเมื่อครู่นี้เจ้าทำได้อย่างไร? หรือว่าเจ้าเองก็เคยดื่มวารีวิญญาณ?!”“วารีวิญญาณ?”เป่ยเฉินหยวนมองเขาปราดหนึ่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย แล้วเอ่ยออกมาอย่างเย็นชาสามคำว่า “ไม่เคยดื่ม”“เป็นไปไม่ได้!”พอได้ยินเป่ยเฉินหยวนปฏิเสธ เสินอ๋องผู้เฒ่าก็มีอารมณ์ตื่นเต้นผิดปกติ“เจ้าต้องเคยดื่มวารีวิญญาณแน่! เจ้าเคยดื่มแน่นอน!”ดวงต
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1352
แม้สายตาของไป๋เยวี่ยโหรวจะไม่ดีนัก แต่เมื่อเห็นแท่งสีขาวสั้นราง ๆ ก็คาดว่านางน่าจะเดาออกว่าสิ่งนั้นคืออะไรนางตกใจตะโกนออกไปทันทีว่า “รีบขัดขวางเขาเร็ว! นั่นคือขลุ่ยกู่ของราชาอสรพิษ!”แทบจะทันทีที่สิ้นเสียงของไป๋เยวี่ยโหรว เป่ยเฉินหยวนที่มีประสาทสัมผัสไวเป็นพิเศษก็ลงมือในชั่วพริบตาในขณะที่อวิ่นซิงต่อสู้หนึ่งต่อสอง ช่วยเขาต้านทานตะขาบร้อยขาที่เหลือเพียงครึ่งตัวสองท่อนนั้น ก็ฟันดาบใส่เสินอ๋องผู้เฒ่าทันทีครั้งนี้เสินอ๋องผู้เฒ่าช้าไปก้าวหนึ่งเพราะมัวแต่จะเป่าขลุ่ยหยกในมือ เมื่อหลบหลีกไม่ทัน จึงต้องรับดาบนี้ของเป่ยเฉินหยวนเข้าไปเต็มเปาหัวไหล่ครึ่งหนึ่งเกือบจะถูกเป่ยเฉินหยวนเฉือนขาดแต่เสียงขลุ่ยที่เขาเป่าออกมา กลับดังขึ้นได้ทันเวลาในจังหวะนั้น สะกดเป่ยเฉินหยวนที่อยู่ประชิดตัวเอาไว้ได้ในชั่วพริบตาช่างเป็นเสียงขลุ่ยที่บาดหูยิ่งนัก!ชั่วพริบตานั้น เป่ยเฉินหยวนรู้สึกเพียงหัวใจสั่นสะท้านเขาที่รับรู้ถึงความผิดปกติพลันถอยหลังก้าวหนึ่ง หลบแมลงกู่หลายตัวที่พุ่งออกมาจากใต้แขนเสื้อของเสินอ๋องผู้เฒ่าได้ทันเวลาแต่สถานการณ์ตรงหน้าไม่ได้จบเพียงเท่านี้เสียงขลุ่ยที่เสินอ๋องผู้เฒ่าเป่าเมื่อ
Maaari mong magustuhan
บุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า
ไฉ่เลี่ยงหรง20.7K viewsย้อนชะตาวิวาห์รัก ชาตินี้ข้าขอเป็นฮองเฮา
กระต่ายน้อยใต้ดวงจันทร์97.3K viewsข้าน่ะหรือสตรีน่ารังเกียจแห่งต้าหยวน
ชาไทยเย็น19.4K viewsพระชายาสุดหวงของท่านอ๋องคลั่งรัก
ชาไทยเย็น41.0K viewsนางหงส์เหนือบัลลังก์
อักษรามณี574 viewsนอกบทนางร้าย
เทียนสื่อ8.6K viewsดั่งฟ้าลิขิต ให้ข้ากลับมาเพื่อล้างแค้น
น้ำพริกหวาน6.8K viewsโศลกเพลิงผลาญใจ
เพลงมีนา11.3K views
