Share

บทที่ 124

Author: ฟากฝั่งไร้กังวล
เฮ่อจือโจวหัวเราะเบา ๆ พลางปัดมือพ่อของฉันออก น้ำเสียงยากจะปิดบังความเย้ยหยัน “เมื่อกี้ลูกสาวคุณก็บอ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 124

    เฮ่อจือโจวหัวเราะเบา ๆ พลางปัดมือพ่อของฉันออก น้ำเสียงยากจะปิดบังความเย้ยหยัน “เมื่อกี้ลูกสาวคุณก็บอกแล้วว่าผมมันก็แค่คนนอก ในเมื่อพวกคุณแก้ปัญหาเองได้ งั้นก็ไปหาทางกันเองเถอะ อย่ามากวนใจผมอีก!”“นั่นเธอพูดส่งเดชไปงั้นแหละ เธอหน้าบาง ไม่กล้าเอ่ยปากกับคุณ ถึงได้พูดว่าคุณเป็นคนนอกที่จริงต่อให้พวกคุณหย่ากันแล้ว แต่ในใจพ่อ คุณก็ยังเป็นลูกเขยที่ดีที่สุดของบ้านเราอยู่ดีวันหน้าต่อให้อันอันแต่งงานใหม่ ผู้ชายคนนั้นก็เทียบคุณไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว”ฉันยืนฟังอยู่ข้าง ๆ โมโหจนแทบบ้าฉันนึกว่าพ่อฟังคำปฏิเสธของเฮ่อจือโจวออกแล้ว ต่อให้จะหน้าด้านหน้าทนแค่ไหน เขาก็คงไม่ตื๊อต่อแล้วใครจะคิดว่าตอนนี้เขากลับมาประจบเฮ่อจือโจวอีกยังจำได้ว่าตอนฉันเพิ่งแต่งงานกับเฮ่อจือโจว พ่อเคยเหยียดหยามเขาไว้ยังไงบ้าง ยังบอกอีกว่าที่เฮ่อจือโจวแต่งงานกับฉันได้ เป็นเพราะบรรพบุรุษทำบุญมาดีแถมยังบอกว่าถ้าไม่ได้เกิดเรื่องนั้นขึ้นมา เฮ่อจือโจวก็ไม่คู่ควรแม้แต่จะถือรองเท้าให้ฉันด้วยซ้ำดูเอาเถอะ ตอนนี้เขาประจบเฮ่อจือโจวขนาดไหนแล้วตอนนี้ฉันไม่รู้จักพ่อของตัวเองเลยจริง ๆ รู้สึกเหมือนเขาเปลี่ยนไปเป็นคนละคนอย่างสิ้นเชิง

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 123

    พ่อของฉันรีบหัวเราะแหะ ๆ ใส่เขา “จือโจว ครั้งนี้ที่พ่อไปร่วมหุ้นกับคนอื่นเป็นโปรเจกต์ใหญ่เลยนะ แค่ดวงไม่ดีนิดหน่อย ตอนเริ่มต้นก็เลยขาดทุนไปบ้างเธอช่วยเบิกเงินให้พ่อล่วงหน้าสักร้อยห้าสิบล้านก่อนได้ไหม รอให้พ่อหาเงินได้แล้ว จะแบ่งเงินปันผลให้”“พ่อคะ!”ฉันมองพ่ออย่างไม่อยากเชื่อเขาขาดทุนไปแค่สามสิบห้าล้านชัด ๆ แต่พอเอ่ยปากกลับขอเฮ่อจือโจวตั้งร้อยห้าสิบล้านเขาเห็นเฮ่อจือโจวเป็นอะไรไปแล้วแล้วเขาเอาความมั่นใจมาจากไหน ถึงคิดว่าเฮ่อจือโจวจะให้เงินเขา ถึงได้กล้าเรียกร้องขูดรีดขนาดนี้“ร้อยห้าสิบล้านเหรอครับ...”เฮ่อจือโจวหัวเราะเบา ๆ แล้วถามพ่อของฉัน “สุดท้ายคุณจะแบ่งให้ผมเท่าไหร่ล่ะ”พ่อของฉันชะงักไป เกรงว่า ‘เงินปันผล’ ที่เขาพูดถึงเมื่อกี้ก็คงแค่พูดไปอย่างนั้น แต่คิดไม่ถึงว่าเฮ่อจือโจวจะเอาเงินปันผลนั้นจริง ๆพ่อของฉันอึกอัก “นี่...เรื่องนี้ยังบอกไม่ได้หรอก ต้องรอโปรเจกต์เสร็จก่อน ค่อยแบ่งตามกำไรที่ได้ ยังไงจือโจวเธอก็เชื่อใจพ่อเถอะ โปรเจกต์ของพ่ออันนี้ สุดท้ายต้องทำเงินได้แน่นอน”เฮ่อจือโจวหลุบตาลงหัวเราะเบา ๆ “ตอนเริ่มต้นยังขาดทุนขนาดนี้ ผมยังจะหวังให้คุณทำเงินได้สักเท่าไหร่

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 122

    เฮ่อจือโจวก็หันมามองฉันเช่นกันสายตาที่เฮ่อจือโจวมองฉันยังคงเย็นชาราวกับน้ำค้างแข็งฉันเบือนหน้าหนีด้วยหัวใจที่บีบรัดอย่างแรง กลั้นความเจ็บที่หัวเข่า แสร้งทำเป็นปกติแล้วเดินเข้าไปหาพวกเขา“อันอัน ลูกมาพอดีเลย รีบพูดกับจือโจวหน่อยสิ...”“พ่อคะ!”ฉันพูดแทรกเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง พลางดึงเขาไว้ “เรื่องของพ่อเอาไว้ทีหลังเถอะ กลับไปกับหนูก่อน”“โธ่เอ๊ย!” พ่อปัดมือฉันออก พูดอย่างรำคาญใจ “เอาไว้ทีหลังอะไรกัน เรื่องของพ่อด่วนมากนะ ถ้าลูกไม่อยากช่วยพ่อ งั้นก็หลบไป อย่ามาขวางพ่อคุยธุระกับจือโจว”เขาพูดพลางผลักฉันไปด้านข้างฉันมองเฮ่อจือโจวอย่างร้อนใจเฮ่อจือโจวกำลังก้มหน้าจุดบุหรี่เขาสูบไปหนึ่งที ก่อนถามพ่อของฉันด้วยสีหน้าราบเรียบ “มีเรื่องอะไรครับ พูดมาเถอะ”“คือว่าจือโจว...” พ่อถูมือไปมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความประจบเอาใจ เทียบกับเมื่อก่อนแล้วราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเขาว่า “ช่วงนี้พ่อไปร่วมหุ้นทำโปรเจกต์กับเพื่อน เธอพอจะ...”“พ่อคะ!” ฉันพูดแทรกพ่ออีกครั้ง ตะคอกใส่เขาด้วยความโกรธและร้อนใจ “บอกแล้วไงคะว่าเรื่องของพ่อเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้คุณย่าเฮ่อยังอยู่โรงพยาบาล พ่ออย่าไปกวนเขาได้ไหม

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 121

    ฉันลุกพรวดขึ้น สั่นสะท้านไปทั้งตัวพ่อจะไปขอเงินจากเฮ่อจือโจวด้วยตัวเอง แบบนั้นมันจะได้ยังไงคุณย่ายังถูกกู้ชีพอยู่ในโรงพยาบาลเดิมทีเฮ่อจือโจวก็รังเกียจฉันถึงขีดสุดอยู่แล้ว คุณเฮ่อก็รังเกียจบ้านฉันถึงขีดสุด พ่อยังจะไปกวนใจพวกเขาได้ยังไงฉันรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาพ่อแต่โทรไปติด ๆ กันหลายสาย พ่อก็ไม่รับฉันจึงโทรหาแม่อีกพอโทรติด แม่ก็ร้องไห้อยู่ปลายสายแม่บอก “อันอัน ทำไมลูกถึงโทรมาล่ะ ลูกรู้เรื่องที่พ่อลงทุนล้มเหลวแล้วใช่ไหม พ่อเขาน่ะ ตอนนี้แตะต้องไม่ได้เลย แม่แค่พูดไปสองสามประโยค เขาก็...”“แม่คะ แล้วพ่อล่ะคะ อยู่บ้านไหม” ฉันรีบพูดแทรกแม่ ถามด้วยความร้อนใจแม่ร้องไห้บอก “เมื่อกี้เขายังตะคอกใส่แม่อยู่ที่บ้านเลย แล้วเดี๋ยวก็บอกว่าพี่ชายลูกอกตัญญู เดี๋ยวก็บอกว่าลูกอกตัญญู แถมยังบอกอีกว่าลูกไม่สนเขา เขาก็จะไปหาทางเอาเองสรุปคือสุดท้ายเขาก็โมโหวิ่งออกไป แม่ก็ไม่รู้ว่าเขาไปไหนแล้วอ๋อ จริงสิ ก่อนเขาออกไป เหมือนจะโทรหาจือโจวด้วย ไม่รู้ว่าจือโจวรับหรือเปล่า”ใจฉันหล่นวูบ รีบวิ่งไปทางโรงพยาบาลอีกครั้งแม่ร้องไห้ด้วยความกังวลอยู่ในโทรศัพท์ “อันอัน เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 120

    ประธานกู้ถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลจากปลายสายว่า “ผมได้ยินคนของฝ่ายบุคคลบอกว่าวันนี้คุณไม่ได้มาทำงาน เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ”ฉันถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เดิมทีฉันต้องไปทำงาน แต่เพราะเรื่องของคุณย่า ฉันก็เลยลืมลางานกับบริษัทไปฉันไม่รู้ว่าทำไมท่านประธานถึงโทรมาถามเรื่องที่ฉันไม่ได้ไปทำงานด้วยตัวเอง บางทีอาจจะเป็นเพราะวันนี้เขาต้องพาฉันไปคุยโปรเจกต์ก็ได้มั้งฉันรีบเช็ดน้ำตาบนใบหน้าลวก ๆ พยายามใช้น้ำเสียงปกติพูดว่า “ขอโทษค่ะประธานกู้ ฉัน...วันนี้ฉันมีธุระนิดหน่อย อาจจะเข้าบริษัทไม่ได้แล้ว และก็ไปคุยโปรเจกต์ความร่วมมือกับท่านประธานไม่ได้แล้วค่ะฉันขอโทษจริง ๆ ที่ทำให้โอกาสที่คุณมอบให้ในครั้งนี้ต้องเสียเปล่า และทำให้ความคาดหวังและการสนับสนุนของคุณต้องสูญเปล่าด้วยค่ะ”ถึงฉันจะพยายามปรับอารมณ์ พยายามทำให้เสียงของตัวเองฟังดูเป็นปกติขึ้นมาบ้างแล้วแต่พอพูดออกไป น้ำเสียงของฉันก็ยังคงเจือแววแหบพร่าและสะอื้นอยู่นิด ๆประธานกู้เงียบไปครู่หนึ่งแล้วหัวเราะเบา ๆ “ไม่เป็นไรครับ วันนี้คุณไม่ค่อยสบาย งั้นก็พักอยู่บ้านสักสองวันเถอะ ผมกำลังจะบอกคุณพอดีว่าการเจรจาโปรเจกต์นี้ถูกเลื่อนออกไปแล้ว

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 119

    พอรับสายกลับเป็นเสียงพ่อของฉันเสียงของพ่อดูระมัดระวัง แฝงความประจบอยู่นิด ๆเขาถาม “อันอัน ตอนนี้ลูกกำลังทำอะไรอยู่เหรอ อยู่กับจือโจวหรือเปล่า”ไม่รู้ทำไม พอได้ยินน้ำเสียงระมัดระวังของเขา แล้วได้ยินเขาพูดถึงเฮ่อจือโจว ในใจของฉันก็เกิดลางสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาทันทีฉันถามเสียงขรึม “มีเรื่องอะไรเหรอคะ”“คืออย่างนี้นะอันอัน หลายวันนี้พ่อไปร่วมหุ้นทำโปรเจกต์กับคนอื่น แต่ดวงไม่ดี ก็เลยขาดทุน...”ฉันขมวดคิ้วแน่น “เพราะงั้นพ่อก็เลยอยากได้เงินอีกแล้วใช่ไหม”“เอ๊ะ ลูกคนนี้นี่ ทำไมพูดจาแบบนี้ อะไรคืออยากได้เงินอีกแล้วพ่อก็แค่ขาดทุนไม่กี่สิบล้าน เงินก้อนนี้ยืมเขามา ตอนนี้ต้องคืนแล้ว ลูกลองดูหน่อยสิว่าพอจะไปขอจือโจว...”“ไม่ได้ค่ะ!”ฟังถึงตรงนี้ ฉันก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป แผดเสียงใส่เขาอย่างฟิวส์ขาด “ทำไมพ่อถึงเป็นแบบนี้อยู่เรื่อย ไม่ไปเล่นพนัน ก็ไปลงทุนมั่วซั่ว พ่อไม่มีเงิน พ่ออยู่นิ่ง ๆ หน่อยไม่ได้เหรอคะพ่อติดหนี้เยอะขนาดนี้อีกแล้ว พ่อจะให้หนูไปหาเงินมาจากไหน พ่อจะให้หนูทำยังไง”“โธ่เอ๊ย ทำไมลูกพูดแบบนี้ ที่พ่อลงทุน ก็เพื่อหาเงินให้พวกลูกเยอะขึ้นไม่ใช่หรือไงลูกก็เหมือนแม่ของลูกนั่นแหละ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status