Share

บทที่ 176

Author: ฟากฝั่งไร้กังวล
ตอนฉันเลิกงานเพิ่งจะหกโมงเย็น

มีบางคนพักอยู่ที่ไซต์งาน บางคนก็ไม่ได้พักอยู่ที่ไซต์งาน แต่โดยพื้นฐาน
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 176

    ตอนฉันเลิกงานเพิ่งจะหกโมงเย็นมีบางคนพักอยู่ที่ไซต์งาน บางคนก็ไม่ได้พักอยู่ที่ไซต์งาน แต่โดยพื้นฐานแล้วคือกินข้าวเย็นที่โรงอาหารเสร็จแล้วค่อยกลับฉันเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นส่วนอาเวยนั้นชัดเจนมากว่าทุกครั้งคือตั้งใจมาหาฉันนี่ไง ฉันเพิ่งจะตักข้าวเย็นเสร็จ อาเวยก็ถือถาดอาหารเดินเข้ามาแล้วฉันจงใจหามุมที่ไม่มีคนนั่งอาเวยตามฉันมานั่งลงตรงข้าม เขายิ้มให้ฉันแล้วว่า “เสี่ยวถัง คืนนี้ฉันต้องทำโอที เดี๋ยวเธอกลับไปก่อนนะ”“อืม”ฉันรับคำเสียงหนึ่ง แล้วคืนเครื่องดื่มที่เขาซื้อให้ฉันตอนกลางวันกลับไปให้เขาในสภาพเดิมอาเวยชะงักไปครู่หนึ่ง มองฉันด้วยรอยยิ้ม “เสี่ยวถัง นี่มัน...”“จริง ๆ ฉันแต่งงานแล้ว”สีหน้าของอาเวยเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดฉันพูดอีกว่า “แถมฉันยังมีลูกแล้วด้วย”คราวนี้สีหน้าของอาเวยก็กลายเป็นดูไม่ได้เขาว่า “ความจริงน้องสาวอยากปฏิเสธก็ไม่ต้องแต่งเรื่องโกหกแบบนี้หรอก เธอดูอายุยี่สิบต้น ๆ จะแต่งงานมีลูกแล้วได้ยังไง”“เรื่องจริงค่ะ” ฉันเอาใบตรวจครรภ์ให้เขาดู “ฉันเคยแต่งงาน มีสามีมีลูกแล้ว เพราะงั้นพี่อาเวย คุณอย่าเสียเวลากับฉันเลยนะคะ”อาเวยเหลือบมองใบนั้นแวบหนึ่ง แน่นอนว่

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 175

    เห็นเพียงอาเวยกำลังรออยู่หน้าประตูเขาส่งยิ้มกว้างให้ฉัน “อรุณสวัสดิ์น้องสาว เราไปทำงานด้วยกันเถอะ”ฉันคิดว่าถึงยังไงก็ต้องไปเบียดคนขึ้นรถเมล์ ไปด้วยกันก็ไม่เห็นเป็นอะไร จึงพยักหน้ารับทว่าเมื่อลงมาถึงชั้นล่าง พอฉันเห็นเขาเข็นรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าออกมาจากโถงทางเดิน ฉันก็ถึงกับยืนอึ้งไปเลยฉันถามด้วยความประหลาดใจ “คุณขี่มันไปทำงานทุกวันเลยเหรอคะ”“ใช่สิ แม่ฉันบอกว่าขี่เจ้านี่มันประหยัดเงิน แค่ชาร์จแบตทุกวันก็พอแล้ว อีกอย่างรถคันนี้ฉันก็ไปหาซื้อมือสองมาด้วย ถูกมากเลยนะ แค่ไม่กี่พันเอง”เขาพูดพลางขึ้นไปนั่งคร่อมบนรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า แล้วเรียกฉัน “น้องสาว มา ขึ้นมาสิ”ฉันรีบโบกมือปฏิเสธ “มะ ไม่เป็นไรค่ะ ฉันนั่งรถเมล์ไปได้”เมื่อวานฉันลองสังเกตถนนดูแล้ว ยิ่งเข้าใกล้บริเวณไซต์งานมาก ถนนก็ยิ่งขรุขระ เดินทางลำบากมากขึ้นถ้าถึงตอนนั้นขี่รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าทรงตัวไม่ดี แล้วล้มลงไปจะทำยังไงฉันล้มไม่เป็นไรหรอก ที่สำคัญคือลูกในท้องของฉันต่างหากอีกอย่างฉันกับเขาก็ไม่ได้สนิทกันมากมาย การจะให้เขาขี่รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้ามาส่งฉันทุกวันมันจะดูเป็นยังไงกันล่ะพี่อาเวยยังคงเรียกฉันอยู่ “ไม่เป็นไรหรอกน

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 174

    ฉันชะงัก “ฟังคำของซินอี๋เหรอคะ”“ใช่ พี่เล่าเรื่องของเธอให้ซินอี๋ฟัง เขาเลยเตือนให้พี่รีบออกจากโรงพยาบาล ให้ไปหลบที่บ้านเขา บอกว่ากลัวคนคนนั้นจะมาจับตัวพี่ไปบีบให้เธอปรากฏตัวนี่ไง ถูกเผงอย่างที่เธอพูดไว้จริง ๆ ด้วย”“...อ๋อ”ดูท่าว่าพี่ชายของฉันจะเชื่อใจผู้หญิงที่ชื่อซินอี๋คนนี้มากจริง ๆ ถึงขั้นเล่าเรื่องของฉันให้คนอื่นฟังด้วยพี่ชายพูดไปพูดมาก็เว้นจังหวะ แล้วพูดอีกว่า “อันอัน เธอไม่ต้องเป็นห่วงพี่นะ ซิมโทรศัพท์นั่นพี่ก็เป็นคนหักทิ้งเอง เพราะกลัวเฮ่อจือโจวจะแย่งโทรศัพท์พี่ไป แล้วใช้โทรศัพท์พี่หลอกให้เธอออกมา แน่นอนว่าเรื่องนี้ซินอี๋ก็เป็นคนเตือนพี่เหมือนกัน”พอฉันฟังจบ ในใจก็ยิ่งเกิดความอยากรู้อยากเห็นในตัวผู้หญิงที่ชื่อซินอี๋คนนี้มากขึ้นไปอีกฉันยิ้ม “ผู้หญิงที่พี่ชายชอบนี่รอบคอบจริง ๆ รอให้เรื่องวุ่นวายพวกนี้ผ่านไปก่อน พี่ต้องพาแฟนมาเจอฉันหน่อยนะคะ”“ฮ่า ๆ แน่นอนอยู่แล้ว เอาเป็นว่าทางพี่ทุกอย่างเรียบร้อยดี ทางพ่อกับแม่ก็ไม่มีเรื่องอะไรตราบใดที่เฮ่อจือโจวหาเบาะแสอะไรจากเราไม่ได้ นานวันเข้า เขาก็คงทำอะไรไม่ได้แล้วใช่ไหมล่ะ”“ค่ะ”ฉันรับคำเสียงเบา ในใจแอบคิดว่าพอนานวันเข้า

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 173

    เมื่อมาถึงโรงพยาบาลฉันเดินตรงไปหาพี่ชายที่ห้องพักผู้ป่วยทันที แต่คิดไม่ถึงเลยว่าในห้องกลับว่างเปล่า แม้แต่ผ้าปูที่นอนและเครื่องนอนก็ถูกเก็บไปหมดแล้วมีพยาบาลเดินผ่านหน้าประตูพอดี ฉันจึงรีบร้องเรียกเธอไว้ “สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าผู้ป่วยที่พักอยู่ในห้องนี้ไปไหนแล้วคะ”พยาบาลเปิดดูตารางตรวจห้อง “หมายถึงถังอี้เหรอคะ เขาเพิ่งทำเรื่องออกจากโรงพยาบาลไปเมื่อเช้านี้เองค่ะ”“ออกจากโรงพยาบาลเหรอคะ” ฉันเอ่ยด้วยความประหลาดใจเกิดอะไรขึ้นกันแน่พี่ชายบอกชัดเจนว่าต้องพักอยู่ที่นี่อีกสองเดือน แล้วทำไมจู่ ๆ ถึงออกจากโรงพยาบาลล่ะอีกอย่างเขาออกจากโรงพยาบาลแล้วทำไมถึงไม่กลับมาหาฉันที่บ้านเช่า ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ ทำไมโทรศัพท์ของเขาถึงติดต่อไม่ได้เลยยิ่งคิดก็ยิ่งร้อนใจฉันรีบถามพยาบาลอีกครั้ง “แล้วเขาทำเรื่องออกจากโรงพยาบาลเองคนเดียว หรือว่ามีคนอื่นมาทำให้คะ”“มีผู้หญิงสวย ๆ คนหนึ่งมาทำเรื่องเป็นเพื่อนเขาน่ะค่ะ ฉันจำได้แม่นเลย ตอนนั้นขาของเขายังไม่หายดี หมอก็ยังแนะนำให้เขาอยู่ต่ออีกหน่อย เพราะหลังจากนี้ยังต้องมีการทำกายภาพบำบัดอะไรพวกนี้อีกแต่เขายืนกรานที่จะไม่อยู่ต่อ ค่ารักษาพยาบาลก็ยังเหลืออ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 172

    จู่ ๆ อาเวยก็พูดขึ้นอย่างตื่นเต้นว่า “แม่ แม่พูดถูกแล้ว เสี่ยวถังเธอมีความรู้จริง ๆ วันนี้ไปสมัครเป็นพนักงานเอกสารที่ไซต์งานก็ผ่านทันทีเลย เขาให้เธอไปทำงานพรุ่งนี้ด้วย”“จริงเหรอ” คุณป้ามองฉันด้วยตาเป็นประกายทันที “ดูท่าแล้วเสี่ยวถังจะมีความรู้สูงมากจริง ๆ โอ๊ย ถ้าฉันมีลูกสาวที่เก่งแบบเธอสักคนก็คงดี”ทั้งสองคนชมจนฉันเขินไปหมดอีกทั้งวันนี้สายตาที่คุณป้ามองฉันก็ยังแปลก ๆ ด้วยฉันรีบเปลี่ยนเรื่อง มองอาหารบนโต๊ะแล้วยิ้ม “คุณป้าคะ ฝีมือทำอาหารของคุณป้าดีมากเลย อาหารพวกนี้ดูน่ากินมากเลยค่ะ”“งั้นเหรอ” คุณป้ารีบตักข้าวให้ฉันหนึ่งถ้วย “ถ้าเธอชอบกินก็กินเยอะ ๆ นะ วันหลังถ้าว่างก็มากินข้าวที่นี่สิ แค่เพิ่มตะเกียบมาอีกคู่เดียวเอง”ฉันยิ้มตอบรับ พลางคิดในใจว่าวันหลังจะมารบกวนพวกเขาอีกไม่ได้แล้ว เกรงใจจริง ๆคุณป้าคีบกับข้าวให้ฉันอย่างกระตือรือร้น แถมยังส่งสัญญาณให้อาเวยคีบให้ฉันด้วยฉันรีบยกถ้วยขึ้นมาจ่อที่ปาก ก้มหน้าก้มตากินข้าวอาเวยยิ้มซื่อ ๆ ให้ฉัน คุณป้าจึงกลอกตาใส่เขาฉันกินข้าวเงียบ ๆ รู้สึกอยู่ตลอดว่าบรรยากาศมันทะแม่ง ๆแต่โชคดีที่วันนี้ฉันไม่มีอาการคลื่นไส้ ไม่อย่างนั้นถ้าไปคล

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 171

    ฉันอดขมวดคิ้วไม่ได้รถหรูคันนั้นดูคุ้นตามาก เหมือนเฮ่อจือโจวก็มีรถรุ่นนี้อยู่คันหนึ่งเหมือนกันเมื่อเห็นฉันมองรถหรูคันนั้น อาเวยก็พูดกับฉันว่า “อย่ามองเลย รถคันนั้นแพงมากนะ ไม่ใช่สิ่งที่คนอย่างเราจะใฝ่ฝันถึงหรอก คนธรรมดาอย่างเรายังไงก็ต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริง”“อืม” ฉันพยักหน้าแล้วยิ้มให้เขาอาเวยพูดต่อว่า “เดี๋ยวนี้ผู้หญิงหน้าเงินมีไม่น้อยเลย แต่ฉันจะบอกเธอให้นะ สุดท้ายแล้วพวกเธอก็ไม่ได้มีจุดจบที่ดีหรอก”มุมปากของฉันกระตุก จู่ ๆ เขามาพูดเรื่องนี้กับฉันทำไมกันหรือว่าเขากำลังเตือนฉันอ้อม ๆ ว่าอย่าเป็นผู้หญิงหน้าเงินอย่างนั้นเหรอฉันไม่สนใจเรื่องพวกนี้ เพียงแค่ถามเขาว่า “คุณรู้ไหมว่าบอสที่พัฒนาไซต์งานนี้ชื่ออะไร”“เฮ้อ คนระดับล่างสุดอย่างเราจะไปรู้ชื่อบอสใหญ่ได้ยังไงล่ะ”“แล้วคุณรู้ไหมคะว่าเขาแซ่อะไร”“แซ่อะไร คนอย่างเราก็ไม่มีสิทธิ์รู้หรอก น้องสาว เธอฟังคำเตือนของฉันสักประโยคนะ คนรวยน่ะดีก็จริง แต่มันไม่ใช่สิ่งที่คนอย่างเราจะไปเพ้อฝันถึงได้ เธอใช้ชีวิตแบบติดดินเข้าไว้ วันข้างหน้าก็หาคนซื่อสัตย์สักคนแต่งงานด้วย ชีวิตก็จะไม่ลำบากแล้ว”“...”นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ยพี่อา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status