Share

บทที่ 17

Author: ฟากฝั่งไร้กังวล
ฉันตัวแข็งทื่อไปทันที

เสียงนี้! เสียงหัวเราะนี้!

เฮ่อจือโจวเหรอ?!

ฉันมันซวยอะไรขนาดนี้ ทำไมถึงไปเ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 204

    ฉันยังไม่ทันเดินเข้าไปใกล้ อาเวยก็เดินมาหาฉันแล้วตามด้วยเพื่อนคนงานสองสามคนของเขาส่งยิ้มมีเลศนัยมาให้ฉัน“แหม พี่เวย ที่นายบอกว่าเดี๋ยวแฟนจะเข้าครัวทำของอร่อยมาส่งให้ด้วยตัวเอง ไม่คิดเลยนะว่าจะพูดจริง”“ฮ่า ๆ คราวนี้พี่เวยของเราไม่ได้โม้แฮะ พวกนายดูสาวสวยคนนี้สิ หน้าตาดีจริง ๆ”“นั่นสิ ดูหน้าตานั่นสิ ขาเรียวยาวนั่นด้วย อิจฉาชะมัด!”ฉันขมวดคิ้ว มองไปที่อาเวย “พวกเขาหมายความว่ายังไงคะ”อาจจะฟังออกว่าน้ำเสียงฉันไม่ค่อยดี อาเวยจึงรีบโบกมือใส่เพื่อนคนงานพวกนั้น “ไป ๆ ๆ พวกนายอย่ามาล้อฉันกับเสี่ยวถัง เสี่ยวถังของเราไม่ชอบล้อเล่นนะ”“แหม มีเสี่ยวถังของเราด้วย อาเวย นายเรียกซะสนิทสนมเชียว”“นั่นสิ อาเวย น้องนายนี่มันเก่งจริง ๆ ไปหาแฟนสวยขนาดนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่สำคัญคือเธอเข้าครัวเอาอาหารมาส่งให้เองเลยนะเนี่ย”“ใช่ แฟนทั้งสวยทั้งอ่อนโยนแบบนี้ นายช่วยแนะนำให้เราบ้างสิ”“โธ่เอ๊ย พวกนายอย่าล้อฉันสิ ขืนล้ออีก ฉันกับเสี่ยวถังก็เขินแย่”อาเวยพูดแบบนี้โดยไม่อธิบายสักคำ จงใจทำให้เรื่องมันยิ่งยุ่งเหยิงไปกันใหญ่ฉันถลึงตาใส่อาเวยด้วยความโกรธจัดอาเวยเกาหลังหัว หัวเราะแห้ง ๆ “พวกเขาเข้

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 203

    ฉันชะงักไปเล็กน้อย ยังไม่ทันที่ฉันจะอ้าปาก คุณป้าก็มองเห็นฉันแล้วรีบตะโกนเรียกฉันเดินเข้าไป เห็นเธอมีท่าทางเหมือนเจ็บปวดมากจึงอดถามไม่ได้ “คุณป้าเป็นอะไรไปคะ”คุณป้ากุมท้อง ถอนหายใจ เอ่ยอย่างกลัดกลุ้มว่า “เมื่อวานเธอพาอาเวยไปกินข้าวที่ไหนมา ปูคิงแครบที่ห่อกลับมานั่นมีปัญหานะ ฉันกับอาเวยกินเข้าไปแล้วทั้งท้องเสียทั้งอ้วกอาเวยยังบอกอีกว่าปูตัวนั้นราคาตั้งหมื่นเก้าพันสี่ร้อยสี่สิบ ฉันว่าเจ้านั่นต้องหลอกฉันแน่ ๆ พันเก้าร้อยสี่สิบยังพอว่าแล้วก็เสี่ยวถังนะ ไม่ใช่ว่าป้าจะว่าเธอหรอกนะ ถ้าเธอเสียดายเงินไม่อยากเลี้ยงอาหารมื้อใหญ่อาเวย พาเขาไปกินพวกแผงข้างทางก็ได้นี่นาแบบนี้ละแย่เลย ท้องฉันปวดจะตายมาจนถึงตอนนี้เนี่ย”“คุณป้าให้ฉันพาไปตรวจที่โรงพยาบาลดีไหมคะ” ฉันเอ่ยด้วยความหวังดีคุณป้ารีบโบกมือปฏิเสธ พูดด้วยท่าทีรังเกียจว่า “แค่ปวดท้องจะไปโรงพยาบาลทำไม ไปโรงพยาบาลไม่ต้องเสียเงินหรือไง”“ซี๊ด!” คุณป้าพูดพลางกุมท้องสูดปาก ก่อนจะหันมาบ่นฉันต่อ “เสี่ยวถัง วันหลังอย่าทำเป็นหน้าใหญ่ใจโตเลย ของพวกนั้นเราซื้อไม่ไหวก็คือซื้อไม่ไหว แต่อย่าไปซื้อของเสียมาหลอกกันสิ อาหารทะเลเสีย ๆ พวกนี้กินเข้าไป

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 202

    เพื่อสุขภาพของลูกในท้อง ต่อให้กลัวเขา ฉันก็ต้องพูดแบบนี้เฮ่อจือโจวหัวเราะเขาโยนบุหรี่ลงถังขยะข้าง ๆ ก่อนพิงพนักโซฟา มองฉันด้วยรอยยิ้มบาง “ที่คุณถูกใจผู้ชายคนเมื่อกี้ เพราะเขาไม่สูบบุหรี่ใช่ไหม”ฉัน...จินตนาการของผู้ชายคนนี้ล้ำเลิศไม่ธรรมดาเลยจริง ๆฉันพูดกับเขาอย่างจริงจัง “เฮ่อจือโจว ไม่ว่าคุณจะเชื่อหรือไม่ อาเวยเขาเป็นแค่เพื่อนร่วมงานของฉัน เป็นแค่เพื่อนร่วมงาน! คุณอย่ามาคาดเดาเรื่องของฉันกับเขาแบบนี้อีกเลย!”“เพื่อนร่วมงานเหรอ”เฮ่อจือโจวทวนคำ มือที่พาดอยู่บนพนักโซฟาเคาะไปมาสบาย ๆ ไม่รู้เลยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่เขายังอยู่ที่นี่ ฉันเองก็ไม่กล้าไปนอนฉันถามเขาอีกครั้ง “คืนนี้คุณมาหาฉัน คุณต้องการอะไรกันแน่”เขามองทิวทัศน์ยามค่ำคืนนอกหน้าต่าง ผ่านไปเนิ่นนานถึงได้เอ่ยขึ้น “กำไลเส้นที่ย่าผมให้คุณไป...”“กำไลเส้นนั้นฉันซ่อมเสร็จแล้ว ถึงจะมีรอยร้าว แต่ถ้ามองด้วยตาเปล่าก็ดูไม่ออกคุณช่วยเอาไปคืนคุณย่าให้ฉันทีนะ เรื่องกำไล ฉันรู้สึกผิดจริง ๆ”เฮ่อจือโจวค่อย ๆ หันหน้ากลับมามองฉัน เขาเน้นย้ำทีละคำ “เพราะงั้นคุณถึงคิดว่าสิ่งที่ผมพูดกับคุณมีแค่เรื่องกำไลแค่นั้นใช่ไหม”“แล้วยังม

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 201

    เมื่อจุดเซนซิทิฟบริเวณหน้าอกถูกเขากอบกุมไว้ ฉันก็ร้องด้วยความตกใจ รีบคว้ามือเขาเอาไว้ฉันลนลานจนเสียงเปลี่ยน “เฮ่อจือโจว คุณ...คุณจะทำอะไร เมื่อกี้คุณเพิ่งบอกว่าไม่มี...ไม่มีอารมณ์ไม่ใช่เหรอ”ประจวบเหมาะกับตอนนั้นเอง ประตูห้องของฉันก็ถูกคนเคาะอีกครั้งตามมาด้วยเสียงตะโกนของอาเวย “เสี่ยวถัง เธอเปิดประตูหน่อยสิ ฉันเอง อาเวย”ฉันปวดหัวจนแทบจะระเบิด อาเวยมาที่นี่อีกทำไมฉันหันไปมองเฮ่อจือโจว ส่วนเฮ่อจือโจวก็มองฉันด้วยรอยยิ้มบาง ดวงตาที่เดิมทีเย็นชาจู่ ๆ ก็มีลูกไฟลุกโชนขึ้นมาเขาสลัดมือฉันออก จงใจออกแรงที่นิ้วมือฉันถลึงตามองเขาด้วยความโกรธแลกมาด้วยการเยาะเย้ยอย่างนึกสนุกของเขาอาเวยยังคงตะโกนอยู่หน้าประตู “เสี่ยวถัง เธอเปิดประตูหน่อยสิ ปูคิงแครบนั่น ฉันกับแม่กินไม่หมด ขืนทิ้งไว้ถึงพรุ่งนี้ก็คงเสีย ฉันเลยยกมาให้เธอ เธอกินเถอะ แพงขนาดนั้น จะได้ไม่เสียของ”เฮ่อจือโจวเหยียดยิ้ม ขยับเข้ามาหัวเราะเบา ๆ ข้างหูฉัน “ดูเอาสิ นี่แหละผู้ชายที่คุณถูกใจ เอาของที่เขากับแม่กินเหลือมาให้คุณ คุณหนูถัง คุณต้องไปตรวจสายตาบ้างแล้วจริง ๆ”ฉันกดมือที่กำลังลวนลามตามอำเภอใจของเขาไว้ เอ่ยเสียงอู้อี้ “ไม

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 200

    ทว่าฉันถอยไปหนึ่งก้าว เขาก็ก้าวตามมาหนึ่งก้าวสุดท้ายฉันก็ถูกเขาต้อนไปจนมุมที่มุมห้องเขายันมือไว้กับผนัง กักขังฉันไว้ระหว่างตัวเขากับผนังห้อง ดวงตาดำมืดคู่นั้นเอาแต่จ้องฉันตาไม่กะพริบฉันเบือนหน้าหนีอย่างลนลาน ถามเขาว่า “คุณต้องการอะไรกันแน่”เมื่อกี้ในห้องน้ำของร้านอาหาร ฉันพูดกับเขาชัดเจนแล้วว่าฉันไม่มีทางกลับไปกับเขาเขายังต้องการอะไรอีกเฮ่อจือโจวก้มมองฉัน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดลงบนใบหน้าฉันเป็นจังหวะใจฉันว้าวุ่นวุ่นวายไปหมด ฉันค้อมตัวลงคิดจะหนีแต่ท่อนแขนของเขากลับเลื่อนต่ำลงมา กั้นฉันไว้อีกครั้งฉันมองเขาอย่างหงุดหงิด “เฮ่อจือโจว...”เฮ่อจือโจวเหยียดยิ้ม ไม่รู้ว่าฉันรู้สึกไปเองหรือเปล่าว่าในดวงตาดำของเขาคล้ายกับมีแววเจ็บปวดพาดผ่านแต่พอมองความดุดันเย็นชาและเย้ยหยันบนใบหน้าเขา ฉันก็รู้สึกว่าฉันคงคิดมากไปเองเฮ่อจือโจวพูดกับฉัน “คุณยอมอยู่ในที่แบบนี้ แต่ไม่ยอมกลับไปอยู่คฤหาสน์กับผมงั้นเหรอ”“ใช่!”ฉันตอบอย่างเด็ดขาดไม่ว่าจะเพื่อตัวฉันเอง หรือเพื่อลูกของฉัน ฉันก็ไม่มีทางกลับไปทนรับอารมณ์ที่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายของเขา รวมถึงการหยามเกียรติราวกับคนโรคจิตของเขานั่นหรอกเฮ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 199

    ฉันเกร็งไปทั้งตัว ก่อนลุกขึ้นนั่ง ยังนึกว่าตัวเองหูแว่วไปเงียบไปไม่กี่วินาที เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกฉันขมวดคิ้ว ลุกขึ้นเดินเข้าไป “ใครน่ะ”นอกประตูไม่มีคนพูดลางสังหรณ์ไม่ดีสายหนึ่งพลันผุดขึ้นมาในใจฉันถ้าเป็นพี่ชายกับอาเวย ฉันถามไปแบบนั้น พวกเขาต้องขานรับทันทีแน่แต่ตอนนี้ คนนอกประตูกลับเงียบงันคง...คงไม่ใช่เฮ่อจือโจวหรอกมั้งใจฉันลนลานขึ้นมา ฉันเค้นเสียงถามไปอีกประโยค “ใครน่ะ ถ้าไม่ส่งเสียงฉันไม่เปิดประตูให้นะ”นอกประตูยังคงเงียบฉันขมวดคิ้วย้ำว่า “ถ้าไม่ส่งเสียง ฉันไม่เปิดประตูให้จริง ๆ นะ”นอกประตูเงียบงันอยู่นาน ในที่สุดก็มีเสียงหนึ่งดังเข้ามาเย็นเยียบและทุ้มต่ำ “เปิดประตู!”น้ำเสียงที่แฝงแววออกคำสั่ง ทำให้ใจฉันสั่นสะท้านเป็นเสียงของเฮ่อจือโจวจริง ๆ ด้วยฉันยังคงประเมินอำนาจของเขาต่ำไป นี่เพิ่งผ่านไปแค่สองชั่วโมงกว่า เขาก็หาที่อยู่ของฉันเจอแล้วแบบนี้ฉันยังจะไปหลบที่ไหนได้อีกฉันพิงหลังแนบกับประตู ในใจทั้งลนลานและว้าวุ่นเขามาหาฉันตอนดึกดื่นค่อนคืน เขาคิดจะทำอะไรกันแน่“เปิดประตู ถังอันหราน!” เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับน้ำเสียงเย็นชากดดันของเข

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status