Partager

บทที่ 207

Auteur: ฟากฝั่งไร้กังวล
“พวกคุณตั้งใจจะลงโทษเธอยังไงล่ะ”

หัวหน้าโจวกับเสียวหลี่มองหน้ากัน ทั้งสองคนตอบไม่ถูกไปชั่วขณะ

เสีย
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 208

    ฉันขี้เกียจจะสนใจเขาจึงหันหลังเดินออกไปข้างนอกข้างหลังมีเสียงเพื่อนคนงานพวกนั้นหัวเราะเยาะอาเวยดังแว่วมา“ที่แท้แฟนนายก็คือคนที่พวกนั้นซุบซิบนินทากันเมื่อหลายวันก่อนนี่เอง”“จุ๊ ๆ ๆ ผู้หญิงหน้าไม่อายที่คอยอ่อยผู้ชายรวย ๆ ไปทั่วแบบนี้ เราไม่กล้าเอาหรอก”“นั่นสิ พี่เวย เมื่อกี้เรายังอิจฉานายอยู่เลย แต่ตอนนี้พวกเราสงสารนายนะ ไม่แน่บนหัวนายอาจจะโดนสวมเขาไปตั้งเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้”“ไป ๆ ๆ ...อย่ามาพูดจาเหลวไหลแถวนี้ ฉันเคยพูดตอนไหนว่าเธอเป็นแฟนฉัน”ฉันกระตุกยิ้มหยัน เร่งฝีเท้าเดินออกจากโรงอาหารเศษอิฐพวกนั้นจะมีรถเฉพาะสำหรับขนไปทิ้งจุดที่กำหนด ซึ่งจุดที่กำหนดอยู่ทางทิศตะวันตกห่างออกไปหนึ่งกิโลเมตรถ้าใช้รถขน สองรอบก็ขนเสร็จแล้วแต่ให้ฉันใช้รถเข็นคันเล็ก ๆ นั่นขน ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะต้องขนกี่รอบฉันเงยหน้ามองกองเศษอิฐที่สูงกว่าตัวฉัน ในใจรู้สึกอยากจะถอดใจอยู่บ้างแต่พอนึกถึงท่าทีเย้ยหยันของเฮ่อจือโจว ฉันก็รีบส่ายหน้าทันทีไม่ได้ ฉันจะยอมถอยไม่ได้เด็ดขาดผู้ชายคนนั้นเอาแต่คิดมาตลอดว่าฉันทนความลำบากไม่ได้ คราวนี้ฉันจะต้องทำให้เขาดูให้เต็มตาหัวหน้าโจวเหมือนกลัวฉันจะหนีไป ร

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 207

    “พวกคุณตั้งใจจะลงโทษเธอยังไงล่ะ”หัวหน้าโจวกับเสียวหลี่มองหน้ากัน ทั้งสองคนตอบไม่ถูกไปชั่วขณะเสียวหลี่ถอนหายใจ “หลัก ๆ คือเธอเป็นพนักงานเอกสารชั่วคราว พนักงานเอกสารชั่วคราวเนี่ย ตอนเข้ามาทำงานเซ็นสัญญาไว้ จะไล่ออกส่งเดชไม่ได้ครับ”“ใช่ ๆ ๆ !” หัวหน้าโจวรีบเสริม “ไม่งั้นพนักงานที่ไม่เจียมตัวแบบนี้ ผมไล่ออกไปตั้งนานแล้ว บอสใหญ่ครับ อย่าพาลโกรธแผนกเราเพราะเธอคนเดียวเลยนะครับ”“ใช่ครับบอสใหญ่!” เสียวหลี่กับหัวหน้าโจวรับส่งกันเป็นปี่เป็นขลุ่ย “ห้องเอกสารของเราขยันขันแข็ง ทำงานด้วยความอุตสาหะมาตลอด อย่าปฏิเสธความพยายามทั้งหมดของแผนกเราเพียงเพราะเธอเป็นปลาเน่าตัวเดียวเลยนะครับ”“บอสใหญ่ครับ...”“พอได้แล้ว!”หัวหน้าโจวยังอยากจะพูดอะไรต่อ แต่เฮ่อจือโจวก็พูดขัดขึ้นมาเสียงเรียบ น้ำเสียงแฝงความรำคาญใจหัวหน้าโจวพลันไม่กล้าพูดอะไรอีกเลยเสียวหลี่เองก็ไม่กล้าอ้าปากแล้วเหมือนกัน ได้แต่ถลึงตามองฉันด้วยความดูถูกและรังเกียจเฮ่อจือโจวล้วงซองบุหรี่ออกมา เคาะบุหรี่หนึ่งมวนมาคาบไว้ในปาก เตรียมจะจุดไฟทันใดนั้นทุกคนก็ถือไฟแช็กกรูกันเข้าไปภาพนั้นทั้งตลกทั้งน่าสมเพชแต่ที่นี่ นอกจากเฮ่อจือโจวแล

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 206

    เฮ่อจือโจวเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ยิ้มอย่างนึกสนุกเขาพูดกับฉัน “ดูสิ แฟนคุณให้คุณมาขอโทษผมไม่ใช่เหรอ ทำไมคุณยังยืนเฉยอยู่อีกล่ะ”พอเฮ่อจือโจวพูดแบบนี้ อาเวยก็ผลักฉันไปทางเขาเฮ่อจือโจวยิ่งยิ้มอย่างนึกสนุกมากขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความเย้ยหยันจู่ ๆ เขาก็ลุกขึ้นยืน เดินมาตรงหน้าฉันเขาหลุบตามองฉัน ในดวงตาล้ำลึกนั้นมีความเย็นชา ความเย้ยหยัน และยังมี...ความเคียดแค้นแรงกดดันอันเข้มข้นจู่โจมเข้ามาอีกครั้งฉันอยากจะถอยหลัง ทว่าสองเท้ากลับราวกับหยั่งรากลึก ยกอย่างไรก็ยกไม่ขึ้นเขายิ้มให้ฉัน จู่ ๆ ก็ก้มลงมากระซิบข้างหู ยิ้มอย่างมีความหมาย “ถ้าผมให้แฟนคุณส่งคุณมาที่เตียงผม คุณว่าเขาจะยอมไหม”“พอได้แล้ว!”ฉันใช้แรงทั้งหมดผลักเขาออกไป ตะคอกเสียงต่ำใส่เขา “ฉันบอกไปตั้งหลายครั้งแล้วว่าเขาไม่ใช่แฟนฉัน ทำไมคุณถึงเอาแต่ตามจองล้างจองผลาญไม่เลิกแบบนี้”“ผม...ตามจองล้างจองผลาญงั้นเหรอ”เฮ่อจือโจวแค่นหัวเราะเยาะตัวเอง เสียงหัวเราะนั้นเย็นชามาก ใบหน้าหล่อเหลาก็ค่อย ๆ ดำทะมึนลง“พระเจ้าช่วย เสี่ยวถัง เธอทำอะไรน่ะ”ตอนนั้นเอง เสียงอุทานด้วยความตกใจก็ดังมาจากประตูโรงอาหารวินาทีต่อมา ร่างของฉันก็ถ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 205

    อาเวยพึมพำกับตัวเองอีกว่า “ฉันรู้ละ เมื่อวานเธอต้องไปทำให้แฟนเขาไม่พอใจที่ร้านอาหารแน่ ๆ เขาถึงตามมาคิดบัญชีกับเธอต้องเป็นแบบนั้นแน่ ไม่งั้นเมื่อวานคุณผู้หญิงคนสวยคนนั้นคงไม่กลับไปโดยไม่จ่ายค่าอาหารให้เราหรอกเธอก็เหมือนกัน เขาหวังดีมาเลี้ยงพวกเรา เธอจะไปทำให้เขาโกรธทำไมล่ะ ดูสิ ผู้ชายของเขามาคิดบัญชีกับเธอแล้วเนี่ย”ฉันเยาะเย้ยตัวเองในใจเห็นไหม ขนาดอาเวยที่เป็นคนนอกยังดูออกเลยว่ากู้ชิงชิงเป็นแฟนของเฮ่อจือโจว ดูออกว่าฉันไปยั่วโมโหกู้ชิงชิง เฮ่อจือโจวถึงมาคิดบัญชีกับฉันฉันข่มความขมขื่นในใจฉันค่อย ๆ หันกลับไปเห็นเพียงเฮ่อจือโจวกำลังนั่งสบายอารมณ์อยู่บนเก้าอี้ ในมือคีบบุหรี่บ้าเอ๊ย ตอนฉันเข้ามาเมื่อกี้ก็เห็นมีคนนั่งอยู่คนหนึ่ง แต่หันหลังให้ฉันและฉันก็ไม่ได้คิดว่าจะเป็นเขา เลยไม่ได้มองให้ละเอียดถ้ารู้ว่าเป็นเขา ตอนที่เดินเข้ามาฉันน่าจะหันหลังวิ่งหนีไปเลยเฮ่อจือโจวมองฉันยิ้ม ๆ สูบบุหรี่ไปทีหนึ่ง ก่อนพ่นควันออกมา เผยให้เห็นความสง่างาม ความเกียจคร้าน และความน่าเกรงขามของผู้ชายคนนี้ได้อย่างหมดจดอาเวยกับเพื่อนคนงานสองสามคนข้าง ๆ ไม่ค่อยกล้าเข้าไปทักเขา ได้แต่กระซิบกระซาบกั

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 204

    ฉันยังไม่ทันเดินเข้าไปใกล้ อาเวยก็เดินมาหาฉันแล้วตามด้วยเพื่อนคนงานสองสามคนของเขาส่งยิ้มมีเลศนัยมาให้ฉัน“แหม พี่เวย ที่นายบอกว่าเดี๋ยวแฟนจะเข้าครัวทำของอร่อยมาส่งให้ด้วยตัวเอง ไม่คิดเลยนะว่าจะพูดจริง”“ฮ่า ๆ คราวนี้พี่เวยของเราไม่ได้โม้แฮะ พวกนายดูสาวสวยคนนี้สิ หน้าตาดีจริง ๆ”“นั่นสิ ดูหน้าตานั่นสิ ขาเรียวยาวนั่นด้วย อิจฉาชะมัด!”ฉันขมวดคิ้ว มองไปที่อาเวย “พวกเขาหมายความว่ายังไงคะ”อาจจะฟังออกว่าน้ำเสียงฉันไม่ค่อยดี อาเวยจึงรีบโบกมือใส่เพื่อนคนงานพวกนั้น “ไป ๆ ๆ พวกนายอย่ามาล้อฉันกับเสี่ยวถัง เสี่ยวถังของเราไม่ชอบล้อเล่นนะ”“แหม มีเสี่ยวถังของเราด้วย อาเวย นายเรียกซะสนิทสนมเชียว”“นั่นสิ อาเวย น้องนายนี่มันเก่งจริง ๆ ไปหาแฟนสวยขนาดนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่สำคัญคือเธอเข้าครัวเอาอาหารมาส่งให้เองเลยนะเนี่ย”“ใช่ แฟนทั้งสวยทั้งอ่อนโยนแบบนี้ นายช่วยแนะนำให้เราบ้างสิ”“โธ่เอ๊ย พวกนายอย่าล้อฉันสิ ขืนล้ออีก ฉันกับเสี่ยวถังก็เขินแย่”อาเวยพูดแบบนี้โดยไม่อธิบายสักคำ จงใจทำให้เรื่องมันยิ่งยุ่งเหยิงไปกันใหญ่ฉันถลึงตาใส่อาเวยด้วยความโกรธจัดอาเวยเกาหลังหัว หัวเราะแห้ง ๆ “พวกเขาเข้

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 203

    ฉันชะงักไปเล็กน้อย ยังไม่ทันที่ฉันจะอ้าปาก คุณป้าก็มองเห็นฉันแล้วรีบตะโกนเรียกฉันเดินเข้าไป เห็นเธอมีท่าทางเหมือนเจ็บปวดมากจึงอดถามไม่ได้ “คุณป้าเป็นอะไรไปคะ”คุณป้ากุมท้อง ถอนหายใจ เอ่ยอย่างกลัดกลุ้มว่า “เมื่อวานเธอพาอาเวยไปกินข้าวที่ไหนมา ปูคิงแครบที่ห่อกลับมานั่นมีปัญหานะ ฉันกับอาเวยกินเข้าไปแล้วทั้งท้องเสียทั้งอ้วกอาเวยยังบอกอีกว่าปูตัวนั้นราคาตั้งหมื่นเก้าพันสี่ร้อยสี่สิบ ฉันว่าเจ้านั่นต้องหลอกฉันแน่ ๆ พันเก้าร้อยสี่สิบยังพอว่าแล้วก็เสี่ยวถังนะ ไม่ใช่ว่าป้าจะว่าเธอหรอกนะ ถ้าเธอเสียดายเงินไม่อยากเลี้ยงอาหารมื้อใหญ่อาเวย พาเขาไปกินพวกแผงข้างทางก็ได้นี่นาแบบนี้ละแย่เลย ท้องฉันปวดจะตายมาจนถึงตอนนี้เนี่ย”“คุณป้าให้ฉันพาไปตรวจที่โรงพยาบาลดีไหมคะ” ฉันเอ่ยด้วยความหวังดีคุณป้ารีบโบกมือปฏิเสธ พูดด้วยท่าทีรังเกียจว่า “แค่ปวดท้องจะไปโรงพยาบาลทำไม ไปโรงพยาบาลไม่ต้องเสียเงินหรือไง”“ซี๊ด!” คุณป้าพูดพลางกุมท้องสูดปาก ก่อนจะหันมาบ่นฉันต่อ “เสี่ยวถัง วันหลังอย่าทำเป็นหน้าใหญ่ใจโตเลย ของพวกนั้นเราซื้อไม่ไหวก็คือซื้อไม่ไหว แต่อย่าไปซื้อของเสียมาหลอกกันสิ อาหารทะเลเสีย ๆ พวกนี้กินเข้าไป

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status