Share

บทที่ 3

Penulis: บัว
ฉันลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กไปหาศาสตราจารย์มาร์กาเร็ต

เธอเป็นเพื่อนสนิทของแม่ฉัน

ตอนที่ฉันยอมทิ้งปริญญาโทสาขาโบราณคดีเพื่อแต่งงานกับอันโตนิโอ เธอคือคนเดียวที่คัดค้านอย่างรุนแรง

วันแต่งงาน เธอไม่ได้มา แต่ส่งข้อความมา

[สิ่งที่เธอสูญเสียไป มากกว่าสิ่งที่เธอได้มาหลายเท่า]

ถ้าวันหนึ่งเธอเบื่อชีวิตนกในกรงทอง อย่าลืมว่ายังมีอีกเส้นทางหนึ่งที่ยากลำบาก แต่เป็นอิสระรออยู่]

คำพูดของเธอแทบไม่ต่างจากคำทำนาย

ช่วงแต่งงานใหม่ ๆ ความอยากควบคุมของอันโตนิโอยังไม่รุนแรงขนาดนี้

เขายังพาฉันไปออกงานเลี้ยงต่าง ๆ

จนกระทั่งมีคนมองฉันนานเกินไปไม่กี่วินาที

แววตาของเขาพลันมืดครึ้ม และนับจากนั้นก็ไม่เคยพาฉันไปงานเลี้ยงอีกเลย

ยิ่งหลังจากเอเลน่าเสนอว่าจะ “ดูแล” ฉัน ฉันก็สูญเสียอิสรภาพไปโดยสิ้นเชิง

ประตูเปิดออก

พอเห็นฉันในสภาพเรียบง่าย แววตาของเธอก็วาบผ่านความเข้าใจ

“เข้ามาสิ หนู” เธอเบี่ยงตัวหลีกทางให้ “ฉันเพิ่งชงกาแฟเสร็จ”

น้ำตาของฉันพรั่งพรูออกมาทันที

ศาสตราจารย์รอจนฉันสงบลง แล้วค่อยเอ่ยอย่างเนิบช้า

“ที่เมืองโบราณเพิ่งค้นพบสุสานแห่งใหม่ ทีมของฉันยังขาดผู้ช่วยอยู่คนหนึ่ง”

ฉันเงยหน้าขึ้นทันที “อาจารย์…อาจารย์กำลังให้โอกาสฉันเหรอคะ?”

“มีข้อแม้นะ ว่าความรู้ในสาขาของเธอยังไม่หายไปหมด”

“ฉันไม่อยากพาคุณนายไปขุดโบราณคดีหรอกนะ”

“ฉันทำได้!” ฉันแทบจะตะโกนออกมา “ฉันทำได้จริง ๆ ค่ะ!”

ศาสตราจารย์ยิ้มออกมาในที่สุด “ดีมาก ไปเบิกอุปกรณ์ พรุ่งนี้ออกเดินทาง”

แสงแดดแผดเผาของเมืองโบราณร้อนเสียจนแทบละลายคนได้

ฉันคุกเข่าอยู่ในหลุมขุดค้น ค่อย ๆ ปัดทำความสะอาดแผ่นพื้นอย่างระมัดระวัง

เหงื่อไหลจากหน้าผาก ผสมกับฝุ่นจนเหนอะอยู่บนใบหน้า

ในตอนนั้นเอง เสียงแหลมเล็กก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

“โอ้พระเจ้า อิซาเบลล่า? นี่คุณจริง ๆ เหรอ?”

ทั้งตัวฉันแข็งทื่อไปทันที

ฉันหันกลับไป เอเลน่าสวมชุดชาแนล ใช้ผ้าพันคอปิดจมูก มองสภาพมอมแมมของฉันด้วยสีหน้ารังเกียจ

“ฉันก็นึกว่าทำไมถึงกล้าหนีออกจากบ้าน ที่แท้ก็ปล่อยตัวตกต่ำ มาคลุกคลีกับพวกชั้นต่ำที่ขุดกระดูกคนตายพวกนี้เองเหรอ?”

สีหน้าของสมาชิกทีมพลันดูแย่ลง

ฉันลุกขึ้นยืน ก้าวไปบังเพื่อนร่วมทีมไว้

“เอเลน่า เธอเป็นหมาหรือไง ไปที่ไหนก็ได้กลิ่นตามมาได้ตลอด?”

เธอหน้าแดงก่ำ กำลังจะอาละวาด แต่ร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งก็ก้าวออกมาจากด้านหลังเธอ

อันโตนิโอ

เขาสวมสูทลำลอง ราวกับมาเที่ยวพักผ่อน

พอเห็นใบหน้ามอมแมมของฉัน แววตาเขาก็วาบผ่านความตกตะลึง

“เกิดอะไรขึ้น?” เขาถามเอเลน่า แต่สายตากลับจับอยู่ที่ฉัน

เอเลน่าเปลี่ยนสีหน้าทันที ดวงตาแดงระเรื่อ

“เจ้าพ่อคะ…ฉันแค่ไม่คิดว่าเบลล่าจะไปได้ข่าวพวกเรามาจากไหน แล้วตามมาถึงที่นี่ พอฉันพยายามเตือน เธอก็กลับด่าฉัน…”

อันโตนิโอขมวดคิ้ว มองใบหน้ามอมแมมของฉัน

“พอไม่มีผม ชีวิตก็กลายเป็นแบบนี้เหรอ? ถ้าคุณตามผมมาเพื่อขอคืนดี ก็ต้องขอโทษเอเลน่าสำหรับเรื่องก่อนหน้านี้ก่อน”

“ขอโทษงั้นเหรอ?” ฉันชี้ไปที่เอเลน่า ก่อนจะแค่นหัวเราะ

“ชาตินี้ฉันไม่มีวันขอโทษผู้หญิงต่ำช้าที่จ้องจะเป็นเมียน้อย แล้วยังคอยทรมานฉันคนนี้เด็ดขาด”

สีหน้าของอันโตนิโอเปลี่ยนไปทันที

“คุณบ้าไปแล้วหรือไง? ตามมาถึงนี่แล้ว ยังจะแสร้งทำเป็นไม่สนใจอีกเหรอ? หายไปตั้งหลายวัน ขนาดชีวิตแม่ตัวเองคุณก็ไม่สนแล้ว?”

ลมร้อนพัดปะทะใบหน้า แต่ฉันกลับรู้สึกหนาวเย็น

ฉันได้ยินเสียงตัวเองเอ่ยขึ้นอย่างสงบนิ่ง

“หยุดเถอะ ยังไงแม่ก็ตายไปตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้วแล้ว”

เขาโต้กลับทันทีโดยไม่ทันคิด “เวชระเบียนเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว แม่คุณยังปกติดีอยู่เลย คุณจะใช้ข้ออ้างนี้หลอกผมไปถึงเมื่อไหร่?”

เมื่อเห็นว่าฉันยังไม่หันกลับไป เขาก็กัดฟันกรอด

“ดีมาก ดูเหมือนผมจะไม่ได้สั่งสอนคุณมานานเกินไปแล้ว”

พูดจบ เขาก็กดโทรศัพท์สั่งการทันที “ลูก้า หยุดการรักษาทั้งหมดของแม่อิซาเบลล่า!”

เขากดโทรศัพท์เร็วเกินไป จึงไม่ได้สังเกตว่าเอเลน่าหน้าถอดสีไปทันที

“เจ้าพ่อคะ เรื่องนี้…อย่าทำเลยนะคะ”

อันโตนิโอตัดบทเธอ “เธอต้องโดนสั่งสอนบ้าง ถึงจะจำ!”

ปลายสายมีเสียงงุนงงของลูก้าดังขึ้น

“เจ้าพ่อครับ แม่ของคุณนายเสียชีวิตไปตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้วแล้วครับ”

เขายืนนิ่งค้างอยู่กับที่

“……อะไรนะ?”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หลังแม่จากไป ฉันหนีออกจากกรงทองแสนล้านของเจ้าพ่อผู้คลั่งรัก   บทที่ 7

    ของที่นำไปลงขายถูกผู้ซื้อไม่ระบุตัวตนกวาดซื้อไปอย่างรวดเร็ว ในราคาที่สูงจนน่าตกใจวิลล่าก็ปิดการขายได้แทบจะทันทีฉันรู้ว่าเป็นใคร แต่ก็ไม่คิดจะใส่ใจอีกแล้วฉันถือเงินก้อนนั้นไว้ เก็บสัมภาระแค่พอจำเป็น เตรียมออกเดินทางไปอียิปต์ เพื่อเข้าร่วมโครงการโบราณคดีใหม่ก่อนออกเดินทาง ศาสตราจารย์มาร์กาเร็ตตบไหล่ฉันเบา ๆ“ตำแหน่งของฉันยกให้เธอแล้ว แบบนี้ฉันก็สบายใจได้สักที จะได้เกษียณไปเที่ยวรอบโลกเสียที”เราทั้งคู่หัวเราะขึ้นมาในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอย่างรัวเร็วที่ปรึกษาคนใหม่ของอันโตนิโอพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน“คุณนาย! ขอร้องล่ะ มาที่โรงพยาบาลหน่อยเถอะ เจ้าพ่อถูกลอบทำร้ายแล้ว!”ฉันกำลังจะปฏิเสธศาสตราจารย์แตะมือฉันเบา ๆ “ไปเถอะ นี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่พวกเธอจะได้พบกันแล้วในชีวิตนี้”ฉันกำโทรศัพท์แน่น นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบรับเบา ๆ “อืม”ในห้องผู้ป่วย อันโตนิโอนอนอยู่ด้วยสีหน้าซีดหม่น เอวถูกพันด้วยผ้าพันแผลหนาหลายชั้น มีเลือดสีแดงคล้ำซึมออกมา“ถูกแทงทะลุถึงไต” แพทย์เจ้าของไข้ที่รออยู่หน้าประตูเอ่ยเสียงเบา “ตอนนี้ช่วยชีวิตไว้ได้แล้ว แต่…เกรงว่าจะเกิดความเสียหายถาวร”ฉันยื

  • หลังแม่จากไป ฉันหนีออกจากกรงทองแสนล้านของเจ้าพ่อผู้คลั่งรัก   บทที่ 6

    การเซ็นข้อตกลงหย่าราบรื่นจนน่าผิดสังเกตอันโตนิโอไม่ปรากฏตัว เขาส่งที่ปรึกษาคนใหม่มานำเอกสารมาให้“คุณนาย เจ้าพ่อบอกว่า…” ที่ปรึกษาอ้ำอึ้ง เหมือนจะพูดต่อแต่ก็ชะงักไป“เรียกฉันว่าอิซาเบลล่า” ฉันตัดบท ก่อนจะเซ็นชื่อลงไปอย่างรวดเร็วที่ปรึกษายื่นแฟ้มเอกสารหนาเตอะมาให้“เจ้าพ่อยกวิลล่าให้คุณ เพนต์เฮาส์ในชื่อของเขาก็โอนมาเป็นของคุณแล้ว นอกจากนี้ ในบัตรใบนี้มีเงิน200 ล้านบาท เป็นบัญชีส่วนตัวของคุณ”“รหัสคือวันเกิดของคุณ”ฉันมองบัตรสีดำใบนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรับมันไว้ แล้วผลักกุญแจวิลล่าคืนกลับไป“คอนโดกับเงิน ฉันรับไว้ ส่วนวิลล่าหลังนั้น ช่วยขายให้ฉันด้วย”ที่ปรึกษาดูอึดอัดอย่างเห็นได้ชัด “เจ้าพ่อหวังว่าคุณจะเก็บมันไว้…”“งั้นก็บอกเขาไป” ฉันตัดบท “แค่เห็นบ้านหลังนั้น ฉันก็รู้สึกขยะแขยงแล้ว”ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา งานขุดค้นโบราณคดีก็สิ้นสุดลง ฉันกลับไปที่วิลล่าเพื่อจัดการทุกอย่างเป็นครั้งสุดท้ายรหัสห้องแต่งตัวถูกเปลี่ยนเป็นวันเกิดของฉันจริง ๆของด้านใน—ทั้งชุดราตรีราคาแพงและเครื่องประดับ—หลังจากปลดระบบรักษาความปลอดภัยแล้ว ก็กลายเป็นของฉันอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรกแต่ฉันจะเอาของพ

  • หลังแม่จากไป ฉันหนีออกจากกรงทองแสนล้านของเจ้าพ่อผู้คลั่งรัก   บทที่ 5

    เขาสวมสูทเรียบร้อย แต่ใต้ตากลับมีรอยคล้ำปิดไม่มิดด้านหลัง รถออฟโรดบรรทุกอุปกรณ์ใหม่เอี่ยมเต็มคัน“จู่ ๆ ผมก็รู้สึกว่าควรสนับสนุนโครงการโบราณคดีสักหน่อย อุปกรณ์ชุดนี้มูลค่าประมาณหนึ่งร้อยยี่สิบล้านบาท ถือเป็นแค่น้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ”สีหน้าเขาจริงจัง รอยฝ่ามือบนใบหน้ายังไม่จางหายฉันกำลังจะปฏิเสธ แต่สมาชิกทีมก็อดใจไม่ไหว รีบเข้าไปจับต้องอุปกรณ์ใหม่กันแล้ว“เบลล่า” เขาเดินเข้ามาหาฉัน แล้วหยิบกล่องเก็บความร้อนออกมาด้วยตัวเองพอเปิดฝา กลิ่นหอมเข้มข้นของอาหารทะเลก็ลอยฟุ้งทันทีท้องฉันปั่นป่วนขึ้นมาในทันใดเขามองฉันด้วยแววตาเปี่ยมความหวัง“ผมให้เชฟนั่งรถตามมาส่งตั้งสามชั่วโมง”“เมื่อก่อนคุณชอบกินเมนูนี้ที่สุด ลองชิมหน่อยไหม?”ฉันไม่ขยับ เอ่ยเสียงเรียบ“ฉันแพ้อาหารทะเล แค่แตะนิดเดียวก็ขึ้นผื่นแล้ว”มือของอันโตนิโอสั่นวูบ กล่องแทบหลุดมือ“แต่คุณก็ทำเมนูนี้บ่อย ๆ ไม่ใช่เหรอ?”“ก็เพราะคุณบอกว่าอร่อย” ฉันเบือนสายตา “เลยให้ฉันทำบ่อย ๆ”ทั้งที่ฉันแพ้หนัก ทุกครั้งที่ทำเสร็จ แขนทั้งสองข้างก็เต็มไปด้วยผื่นแดง ทั้งแสบทั้งชาแต่เพราะไม่อยากให้เขารู้สึกอึดอัดตอนกิน ฉันก็เลยฝืนทนเอาไว้ทีห

  • หลังแม่จากไป ฉันหนีออกจากกรงทองแสนล้านของเจ้าพ่อผู้คลั่งรัก   บทที่ 4

    เสียงของลูก้าค่อย ๆ แผ่วลงเรื่อย ๆ“ตอนนั้นคุณเอเลน่าเป็นคนยื่นใบมรณบัตรด้วยตัวเองครับ เธอบอกว่าช่วงนี้คุณอารมณ์ไม่ดี เรื่องแบบนี้ไม่จำเป็นต้องรายงาน อีกอย่าง เรื่องที่เกี่ยวกับคุณนายก็เป็นเธอจัดการมาตลอด…”อันโตนิโอหันขวับไปทันที จ้องเอเลน่าเขม็ง“ฉันไม่ยักจำได้ว่าเคยสั่งเรื่องแบบนี้”เอเลน่าหน้าซีดเผือด ฝืนข่มใจให้สงบ “เจ้าพ่อคะ ช่วงนั้นเรากำลังยุ่งเรื่องความร่วมมือ ฉันแค่กลัวว่าคุณจะเสียสมาธิ”“หุบปาก!” อันโตนิโอตวาดใส่เธออย่างเดือดดาล“เอาโทรศัพท์ของเธอมาให้ฉัน ฉันจะดูประวัติการรักษาที่แท้จริงของแม่อิซาเบลล่า!”เอเลน่าส่ายหน้าอย่างเสียสติ ถอยหลังออกไปโดยสัญชาตญาณเขาจึงฉวยกระเป๋าของเธอมา ค้นจนเจอโทรศัพท์ใบแจ้งอาการวิกฤตที่ถูกปิดบังไว้เงินแต่ละรายการที่ถูกยื่นขอในนามของฉัน แต่สุดท้ายกลับเข้าบัญชีของเธอทั้งหมดรวมถึงบันทึกแชตอีกมากมาย ที่ดูเหมือนอ่อนโยน แต่แท้จริงแล้วเต็มไปด้วยเจตนาร้ายมือขวาของเขาเลื่อนไปแตะปืนที่เอวโดยไม่รู้ตัวแววตายิ่งน่ากลัวขึ้นเรื่อย ๆ“อย่า…อย่าทำแบบนั้น…” เอเลน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น วิงวอนอย่างหมดสภาพฉันหันหลังเดินไปทางเต็นท์ยังเดินไปได้ไม่

  • หลังแม่จากไป ฉันหนีออกจากกรงทองแสนล้านของเจ้าพ่อผู้คลั่งรัก   บทที่ 3

    ฉันลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กไปหาศาสตราจารย์มาร์กาเร็ตเธอเป็นเพื่อนสนิทของแม่ฉันตอนที่ฉันยอมทิ้งปริญญาโทสาขาโบราณคดีเพื่อแต่งงานกับอันโตนิโอ เธอคือคนเดียวที่คัดค้านอย่างรุนแรงวันแต่งงาน เธอไม่ได้มา แต่ส่งข้อความมา[สิ่งที่เธอสูญเสียไป มากกว่าสิ่งที่เธอได้มาหลายเท่า]ถ้าวันหนึ่งเธอเบื่อชีวิตนกในกรงทอง อย่าลืมว่ายังมีอีกเส้นทางหนึ่งที่ยากลำบาก แต่เป็นอิสระรออยู่]คำพูดของเธอแทบไม่ต่างจากคำทำนายช่วงแต่งงานใหม่ ๆ ความอยากควบคุมของอันโตนิโอยังไม่รุนแรงขนาดนี้เขายังพาฉันไปออกงานเลี้ยงต่าง ๆจนกระทั่งมีคนมองฉันนานเกินไปไม่กี่วินาทีแววตาของเขาพลันมืดครึ้ม และนับจากนั้นก็ไม่เคยพาฉันไปงานเลี้ยงอีกเลยยิ่งหลังจากเอเลน่าเสนอว่าจะ “ดูแล” ฉัน ฉันก็สูญเสียอิสรภาพไปโดยสิ้นเชิงประตูเปิดออกพอเห็นฉันในสภาพเรียบง่าย แววตาของเธอก็วาบผ่านความเข้าใจ“เข้ามาสิ หนู” เธอเบี่ยงตัวหลีกทางให้ “ฉันเพิ่งชงกาแฟเสร็จ”น้ำตาของฉันพรั่งพรูออกมาทันทีศาสตราจารย์รอจนฉันสงบลง แล้วค่อยเอ่ยอย่างเนิบช้า“ที่เมืองโบราณเพิ่งค้นพบสุสานแห่งใหม่ ทีมของฉันยังขาดผู้ช่วยอยู่คนหนึ่ง”ฉันเงยหน้าขึ้นทันที “อาจารย์

  • หลังแม่จากไป ฉันหนีออกจากกรงทองแสนล้านของเจ้าพ่อผู้คลั่งรัก   บทที่ 2

    เพิ่งตัดสายไปไม่ถึงสิบนาที เสียงฝีเท้าเร่งรีบของอันโตนิโอก็ดังมาจากชั้นล่างช่างน่าแปลก ก่อนหน้านี้ตอนฉันไข้ขึ้นสูงถึงสี่สิบองศา เขายังแค่สั่งให้เอเลน่านำยาลดไข้มาให้เท่านั้นดูท่าว่าต้องเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเอเลน่า เขาถึงจะรีบร้อนขนาดนี้เขายังไม่ทันถอดสูทก็พุ่งเข้ามาในห้องนอน ก้าวเข้ามาประชิดทีละก้าว แววตาเย็นเยียบกดดัน “สายของผม คุณยังกล้าตัด?”ฉันก้มหน้าพับเสื้อผ้าต่อ “ฉันไม่อยากรับ”เขาคว้าข้อมือฉันแน่น บังคับให้เงยหน้าสบตาเขา“แค่ผมสั่งให้คุณเงียบ ก็เลยงอน? เอเลน่าเพิ่งปิดดีลสำเร็จ ผมในฐานะเจ้าพ่อพาสมาชิกหลักไปฉลอง มันผิดตรงไหน?”น้ำเสียงเขายิ่งดังขึ้น แฝงความโมโหชัดเจน“คุณรู้ไหมว่ามีคนเห็นมากแค่ไหน? บางคนถึงขั้นเดาว่าเธอเป็นเมียน้อยของผม! เอเลน่าเป็นคนรักหน้าตา พอถูกคุณเหน็บแบบนั้น ถึงกับร้องไห้จนเป็นลมต่อหน้าคนอื่น!”“อ๋อ” ฉันเอียงศีรษะเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าเขาเดือดดาลเรื่องอะไร“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันเป็นแม่ของเธอหรือไง?”เขาหัวเราะออกมาด้วยความโมโหฉันพูดต่ออย่างเนิบช้า“เห็นชัด ๆ ว่าทุกคนคิดว่าที่ปรึกษาคนโปรดของคุณทำตัวไม่เหมาะสม ถึงได้ซุบซิบนินทาเธอแบบนั้

  • หลังแม่จากไป ฉันหนีออกจากกรงทองแสนล้านของเจ้าพ่อผู้คลั่งรัก   บทที่ 1

    “หย่าเถอะ อันโตนิโอ ฉันเซ็นสัญญาไว้เรียบร้อยแล้ว”ฉันวางสัญญาหย่าลงบนโต๊ะทำงานของเขา“เลิกงอแงได้แล้ว” เขาไม่แม้แต่จะเงยหน้ามอง เอาแต่ก้มอ่านเอกสาร “คืนนี้ผมมีนัด ไม่มีเวลามาเล่นอะไรไร้สาระกับคุณ”“ฉันไม่ได้งอแง” ฉันเน้นเสียงชัด “ฉันจะหย่า”เขาเงยหน้าขึ้นในที่สุด แววตาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ“คุณ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status