LOGINกระทั่งตกอยู่ในอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นของหมอกรภัทร์ ได้สัมผัสความหล่อละมุนในระยะประชิดแบบเต็มสิบไม่หัก ทำให้ณัฐกฤตาถึงกับตัวแข็งนิ่งงัน จนแทบลืมหายใจ มีเพียงดวงตาคู่สวยที่ยังเคลื่อนไหวมองไล่ระดับตั้งแต่แผงอกที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ เรื่อยขึ้นไปถึงช่วงบ่ากว้างอย่างถือวิสาสะ บ่งบอกให้รู้ว่าเจ้าของวงแขนนี้เป็นคนที่ดูแลรักษารูปร่างได้ดีมากขนาดไหน ลำคอหนาที่โผล่พ้นเสื้อกาวน์สีขาวออกมา เผยให้เห็นผิวขาวอมชมพูระเรื่อราวกับผิวลูกคุณหนู ใบหน้าหล่อเหลาสะอาดสะอ้าน
เครื่องหน้าทุกอย่างล้วนได้สัดส่วนราวกับพระเอกละครในซีรีส์จีน ไม่ว่าจะเป็นริมฝีปากสีอ่อนดูสุขภาพดี ปลายจมูกโด่งรั้นทรงหยดน้ำรับกับคิ้วสีเข้มที่เรียงเส้นเป็นระเบียบ แม้กระทั่งดวงตาคมเข้มคู่นั้น ที่กำลังจ้องดวงหน้าสวยนิ่งก็ดูสุขุมและอ่อนโยน ทำให้คนที่ได้มองนั้นราวกับต้องมนต์สะกด
แม้ใบหน้าสง่างามของหมอหนุ่มจะสงบนิ่งจนแทบมองอารมณ์ไม่ออก แต่เมื่อถูกสาวสวยในฝันที่กรภัทร์นั้นแอบชอบมานานจับจ้องด้วยสายตาหวานล้ำแบบนี้ หัวใจดวงโตก็ยากที่จะสงบนิ่งเหมือนหน้าตาได้ กรภัทร์จึงแสร้งกระแอมเบา ๆ ในลำคอเพื่อกลบเสียงหัวใจที่มันเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะของตัวเอง และยังปลุกให้คนในอ้อมแขนให้ตื่นจากภวังค์ และรีบผละออกจากอ้อมแขนของกรภัทร์อย่างรวดเร็ว
“คุณน้ำตาลไม่เป็นไรนะครับ”
ณัฐกฤตาไม่ได้ตอบเป็นคำพูด ได้แต่ก้มใบหน้างามสีแดงระเรื่ออย่างขัดเขิน แล้วส่ายศีรษะเบา ๆ เป็นคำตอบ
“โดนผลักเต็มแรงขนาดนั้น ถ้าคุณน้ำตาลได้รับบาดเจ็บตรงไหน ต้องบอกผมนะครับ ผมจะได้พาตรวจร่างกายอย่างละเอียด” กรภัทร์ยังคงถามต่อด้วยความเป็นห่วง
ทว่าคำถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง กลับกลายเป็นการขยี้ปมในใจของคนที่กำลังเจ็บช้ำ เพราะถูกสามีนอกใจ มิหนำซ้ำยังกล้าลงไม้ลงมือทำร้ายร่างกายเธออีก ดวงหน้างามแดงระเรื่อเพราะขัดเขินที่ลอบสำรวจเครื่องหน้าของหมอสูติฯ เมื่อครู่ พลันเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำขึ้นเรื่อย ๆ
“เจ็บเหรอ? มันไม่ได้เจ็บที่ร่างกายหรอกค่ะหมอ แต่มันเจ็บตรงนี้! มันเจ็บตรงนี้! หมอเข้าใจไหมคะ” นิ้วมือเรียวจิ้มตรงหน้าอกข้างซ้ายของตัวเองซ้ำ ๆ น้ำเสียงสั่นเครือเจือแววขุ่นเคืองอย่างเห็นได้ชัด
ยังไม่ทันที่กรภัทร์จะใช้หลักจิตวิทยาที่เคยได้ร่ำเรียนมา ปลอบประโลมคนตรงหน้าให้ใจเย็นลง ก็ถูกณัฐกฤตาตะคอกกลับอย่างลืมตัว
“คนเจ้าชู้ หลายใจ กล้าเอาเมียน้อยมานอนกกกันถึงในโรงพยาบาล เลว นอกใจยังไม่พอ ยังคิดจะทำร้ายร่างกายกันอีก ยังมีความเป็นลูกผู้ชายอยู่หรือเปล่า”
“เอ่อ..ใจเย็นๆ ก่อนนะครับ” มือหนาจับไหล่บางที่สั่นเทาเพราะความโกรธเกรี้ยว
กรภัทร์หยุดพูดไปเล็กน้อย พลางกวาดสายตาไปรอบ ๆ ตัว แล้วพบกับความผิดปกติบางอย่าง จึงเลิกคิ้วหลิ่วตาเป็นการส่งสัญญาณให้คนที่กำลังเดือดดาลอยู่ตรงหน้าให้มองตามสายตาของเขา
ณัฐกฤตาค่อย ๆ ย้ายสายตาขุ่นเคืองมองตามหมอหนุ่มอย่างว่าง่าย ขณะนี้เขาและเธอไม่ได้ยืนอยู่เพียงลำพังสองคน แต่ยืนอยู่ท่ามกลางสายตานับสิบคู่ของผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมา บ้างก็พากันซุบซิบนินทาระยะเผาขน ขนาดที่คนไม่ได้ตั้งใจจะฟัง ก็ยังได้ยิน
“ไหนใคร ๆ ก็บอกว่าคุณหมอกรภัทร์โสดไงคะ แล้วทำไมมีผู้หญิงมายืนด่าคุณหมอปาว ๆ ว่าคนหมอเจ้าชู้ล่ะคะ” นิตยาพยาบาลสาวแรกรุ่น ที่เพิ่งบรรจุเข้ามาทำงานได้ไม่กี่เดือน ยิงคำถามที่คาใจใส่พยาบาลสาวรุ่นพี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
“ก็นั่นน่ะสิ พี่ว่านะ ผู้หญิงคนนี้คงเป็นเมียลับ ๆ ของคุณหมอกรแน่ ๆ ถึงได้ออกอาการหึง และมาแสดงตัวชัดเจนขนาดนี้”
“แหม...เห็นเงียบ ๆ หงิม ๆ คุณหมอกรของพวกเราก็หยิบชิ้นปลามันเหมือนกันน่ะเนี่ย” บุรุษพยาบาลหนุ่มที่เดินมาสมทบ ร่วมวงสนทนากับสองพยาบาลสาวเอ่ยขึ้น
“ใช่ค่ะ เมียคุณหมอหน้าก็สวย ตาก็คม หุ่นก็ดี๊ดี มิน่าล่ะ คุณหมอถึงไม่เคยมองสาวคนไหนเลย ตอนแรกนิตยังแอบคิดว่าเลยนะคะว่า คุณหมอกรเป็นเกย์ด้วยซ้ำไป”
ณัฐกฤตาชะงักค้าง ดวงหน้าสวยเผือดสีลงไปในพริบตาสิ่งที่ได้ยิน จากเมียหลวงที่เพิ่งถูกสามีนอกใจ จู่ ๆ เธอก็กลายเป็นเมียลับ ๆ ของหมอสูติฯ สุดฮอตไปได้ กรภัทร์เห็นท่าไม่ค่อยดี ก่อนที่สถานการณ์จะบานปลายกลายเป็นเรื่องเมาท์มอยกันสนุกปากไปกันใหญ่ จึงรีบรั้งร่างสวยของณัฐกฤตาเข้าไปคุยในห้องพักแพทย์ของเขาทันที
ภายในห้องพักแพทย์
กรภัทร์พาหญิงสาวเข้ามานั่งพักสงบสติอารมณ์ตรงโซฟารับแขกสีครีมอ่อน ก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็นหลังเคาน์เตอร์ หยิบขวดน้ำดื่มแล้วรินน้ำเปล่าเย็น ๆ ใส่แก้วส่งให้ณัฐกฤตาดื่มเพื่อลดความตึงเครียด เมื่อเห็นว่าณัฐกฤตาเริ่มรู้สึกผ่อนคลายและใจเย็นขึ้น กรภัทร์จึงค่อย ๆ เรียบเรียงคำถามกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเธอ
“คุณน้ำตาลสบายใจขึ้นแล้วนะครับ บอกผมได้ไหมครับว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมสามีของคุณถึงต้องลงไม้ลงมือกับคุณแบบนี้?”
กรภัทร์ยังคงจับมือเล็กไว้ไม่ยอมปล่อย "ขอบคุณนะ...ที่เลือกฉันเป็นพ่อ ฉันจะดูแลเธออย่างดีเจ้าหนู" เขาพูดเบาจนแทบเป็นเสียงกระซิบ โดยไม่รู้เลยว่า...มีอีกคนหนึ่งกำลังมองดูอยู่ น้ำตาลตื่นขึ้นมา เธอก็พบภาพตรงหน้าหมอกรยังนั่งอยู่ข้างเตียงมือหนึ่งกุมมือกัปตันไว้แน่นอีกมือคอยลูบผมลูกชายของเธอไม่หยุดสายตาที่เขามองลูกชายของเธอ เต็มไปด้วยความรัก ความห่วงใย ไม่มีแม้แต่นิดเดียวที่ดูเหมือนกำลังดูแล "ลูกของคนอื่น" หัวใจของณัฐกฤตาอุ่นวาบขึ้น ผู้ชายคนนี้ไม่เคยพูดว่าจะรักกัปตัน แต่ทุกการกระทำของเขากลับพูดแทนทุกคำเธอเดินเข้าไปหาเบา ๆ ชายหนุ่มหันมาเห็นก็ยิ้มบางส่งให้เธอ "ขอโทษนะน้ำตาล...ผมทำให้คุณตื่นหรือเปล่า" เขากลัวว่าเธอจะนอนไม่พอเพราะตั้งแต่น้องกัปตันล้มป่วยแม่ของแกแทบไม่ได้พักเลยเขาสงสารทั้งลูกและแม่ น้ำตาลส่ายหน้าหวือก่อนสายตาจะตกลงไปที่มือของเขาซึ่งยังจับมือลูกชายไว้แน่น "เหนื่อยไหมคะที่ต้องเฝ้าน้องกัปตัน ฉันที่ต้องเฝ้าลูกยังเผลอหลับให้คุณเฝ้าไปด้
เพราะทุกหน้าที่เปิดออกนั้นล้วนแต่เป็นหลักฐานที่เขาคิดว่าไม่มีวันมีใครหาเจอและในวินาทีนั้นเองเขาก็เริ่มเข้าใจว่าคนที่กำลังดึงเขาลงจากทุกสิ่งที่เคยมี ‘ไม่ใช่โชคชะตา’ ‘แต่มันเป็นผลจากการกระทำของตัวเอง’ สองสัปดาห์ผ่านมาณัฐกฤตาโหมงานหนัก ร้านอาหารเล็กๆ ของเธอเป็นไปด้วยดีเพราะเธอตั้งใจทำ เธอไม่อยากให้คนลงทุนให้ผิดหวัง และเธอเองก็เป็นคนทำอะไรจริงจัง ยอมรับว่าทั้งทำงานเลี้ยงลูกดูแลคนรัก แต่ละวันเหนื่อยมากแต่เธอมีความสุขจนกระทั่งคืนหนึ่ง ค่ำคืนนั้น ฝนโปรยลงมาไม่ขาดสาย ละอองฝนกระทบกระจกหน้าต่างห้องเป็นจังหวะแผ่วเบา แต่คนในห้องไม่มีใครได้นอนเลย ร่างเล็กของน้องกัปตันนอนซุกอยู่ใต้ผ้าห่มลายกาตูนตัวโปรด ใบหน้าแดงระเรื่อเพราะพิษไข้ แม้ไข้จะเริ่มลดลงหลังได้รับยา แต่เจ้าตัวก็ยังละเมอเป็นพักๆ ดูน่าสงสาร หมอหนุ่มนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงมาตั้งแต่หัวค่ำด้วยความเป็นห่วงทั้งในฐานะของหมอและว่าที่พ่อเลี้ยง เขาเปลี่ยนผ้าเย็นให้เด็กน้อยครั้งแล้วครั้งเล่า เช็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามหน้าผากอย่างแผ่วเบาถนุถนอม ก่อนใช้ปลายนิ้วแตะข้อมือเล็กเพื่อ
คุณ.." กรภัทร์ยิ้มอ่อนเหมือนเดาออกว่าน้ำตาลกำลังคิดอะไรอยู่ "วันนี้..." "ผมไม่ได้เร่งรีบจะขอคุณแต่งงาน ผมรู้ว่าต้องให้เวลาคุณบ้าง" ถึงภายในใจอย่างเร่งเร้าแล้วก็ตามเขาอยากมีครอบครัวพร้อมจะสละโสดถ้าได้น้ำตาลคนนี้มาเป็นเมีย หญิงสาวแอบถอนหายใจอย่างโล่งอกเพราะทุกอย่างมันเร็วเกินไป บางทีคนที่ถูกหวยรางวัลที่หนึ่งก่อนช็อกตายในความโชคดีทั้งที่ยังไม่ทันได้ใช้เงิน แต่ก็อดแปลกใจไม่ได้ แม่หม้ายลูกติดมีสิทธิ์จะโชคดีแบบนี้ด้วยเหรอ ชายหนุ่มค่อย ๆ เปิดฝากล่อง ภายในไม่ใช่แหวนขอแต่งงาน แต่เป็น... กุญแจร้านอาหารแห่งหนึ่งซึ่งเขาคิดว่าหญิงสาวจะต้องชอบมันเป็นร้านที่เขาสืบรู้มาว่าเธอมีความฝันอยากมีร้านอาหารเล็กๆ แบบนี้เป็นของตัวเอง "ผมซื้อร้านอาหารร้านนี้ไว้แล้ว ตั้งใจมอบให้คุณ" น้ำตาลเบิกตากว้าง “อะไรนะคะ ซื้อร้านอาหาร” เธอแทบไม่เชื่อหู เคยเห็นผู้หญิงคนอื่นโชคดีถูกแฟนเปย์ด้วยเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า เงินสด ส่วนเธอไม่เคยได้มาก่อน ไม่คิ
ภายในร้านอาหารริมแม่น้ำ แสงเทียนอันอุ่นละมุนสะท้อนดวงตาคมของกรภัทร์ เวลานี้แม้บรรยากาศจะโรยราด้วยสีของรัตติกาล แต่สำหรับคุณหมอหนุ่มเขาเหมือนถูกโอบล้อมด้วยสีชมพู สีแห่งความรัก เขาหยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มออกมาวางตรงหน้าน้ำตาลเบิกตากว้างสงสัยว่าผู้ชายตรงหน้าจะทำอะไรบางอย่างให้เธอประหลาดใจ "หมอ..." ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึก ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาเริ่มสารภาพแบบตรงไปตรงมา "ตั้งแต่วันที่ผมทำคลอดน้องกัปตัน..." "ผมก็แอบตกหลุมรักน้ำตาล คุณเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งมากแต่วันนั้นคุณมีครอบครัวแล้ว ผมจึงทำได้แค่เก็บความรู้สึกเอาไว้ ผมรู้ขอบเขตว่าคิดอะไรไปเกินกว่านั้นไม่ได้" เขาอยากบอกเธอมานานแล้วเขาไม่ได้เพิ่งชอบเธอแต่ชอบเธอนานแล้ว "แต่ต่อจากนี้ที่คุณกับผมไม่ได้ติดอยู่ในความสัมพันธ์กับใคร...ปล่อยให้ผมดูแลคุณกับกัปตันได้ไหม" น้ำตาลยกมือขึ้นปิดริมฝีปาก น้ำตาค่อย ๆ เอ่อคลอโดยไม่รู้ตัวเป็นครั้งแรกในชีวิต... ที่เธอรู้สึกว่า ความรักไม่จำเป็นต้องหวือหวาแค่ม
ณัฐกฤตาตามลูกชายไปอย่างงงๆ ซ้ำยังรู้สึกผิดที่เช้านี้เธอเผลอตื่นสายเพราะเมื่อคืนนี้เจ้าของบ้านทำให้เธอหมดแรงคาเคาน์เตอร์เขาแทบจะอุ้มเธอมาส่งที่ห้องนอน หลังจากพากัปตันเข้านอนและกล่อมจนเด็กน้อยหลับสนิท น้ำตาลค่อย ๆ ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมถึงอกลูกชาย ก่อนก้มลงจูบหน้าผากเล็กเบา ๆ แล้วปิดไฟหัวเตียง เห
ณัฐกฤตาเพิ่งเคยเห็นกล้ามท้องและแผงอกแน่นสมบูรณ์แบบอย่างนี้เป็นครั้งแรก ฝ่ามือเล็กเผลอยกมือขึ้นลูบไล้สัมผัสกล้ามทองลอนใหญ่“ชอบเหรอ” เสียงทุ้มต่ำถามคนใต้ร่างที่กำลังสนใจลูบไล้กล้ามทองมัดงามของเขาอยู่หญิงสาวชักมือกลับเมื่อถูกทัก แต่ถูกฝ่ามือใหญ่ยึดกลับมาได้ “จับอีกสิ ผมอยากให้คุณสัมผัส” หมอหนุ่มเชื้อเชิญอย่างไม่หวงตัว“ไม่คิดว่าฉันจะอายบ้างเหรอคะ” ถึงเธอเคยผ่านการแต่งงานแต่ก็ไม่ใช่ประเภทสาวร้อนแรงออกจะขี้อายในเรื่องนี้ดวย“ผมอยากให้จับอีก สัมผัสผมอีกนะคนดี”ริมฝีปากหนักโน้มลงงับเม็ดยอดเนินอกอวบขบเม้มสองข้างอย่างดูดดื่มจนผิวขาวเนียนแดงช้ำเป็นปื้น“เจ็บค่ะ”หญิงสาวแอ่นตัวยกอกรับแรงดูดอย่างต้านทานไม่อยู่ กรภัทร์ไม่รอช้าจัดการปลดเปลื้องอุปสรรคที่ขวางกันส่วนล่างของตัวเองออกจนหมดสิ้นโชว์ความใหญ่โตมโหฬารเด่นตระหง่านให้หญิงสาวคลายความสงสัย‘คุณหมอไม่ใช่เกย์แน่นอน’จากนั้นฝ่ามือใหญ่ก็จัดการรูดแพนตี้ตัวจิ๋วที่ชื้นแฉะบนร่างบางถอดโยนทิ้งไป“คราวนี้มั่นใจได้หรือยังข่าวลือว่าผมเป็นเกย์มันไม่มีมูลความจริง เกย์ที่ไหนเขาอยากเอาผู้หญิงจนแข็งขนาดนี้” เจ้าของร่างใหญ่ยิ้มยกมุมปากอย่างพอใจ เ







