Partager

เสนอสินค้า

last update Date de publication: 2025-06-15 06:10:34

หนิงซินพาเป่าเปาเดินดูรอบ ๆ ร้านเพื่อจดจำราคาสินค้าต่าง ๆ แต่เธอก็พบว่ามีสินค้าหลายรายการที่ปล่อยให้ชั้นวางว่างเปล่าไม่มีของขาย ทั้งที่ลูกค้าต่างก็ถามหากันไม่หยุดปาก

"เป่าเปา หนูอยากได้ลูกอมตรากระต่ายแบบนี้ใช่ไหมลูก"

ลูกอมห่อขนาด 10 เม็ดถูกยื่นมาตรงหน้าหนูน้อย ใบหน้าเล็กยิ้มแฉ่งด้วยความตื่นเต้นพร้อมกับรีบตอบผู้เป็นมารดา

"ใช่แย้วแม่จ๋า แบบนี้เยย"   (ใช่แล้วแม่จ๋า แบบนี้เลย)

"ถ้าอย่างนั้นเราไปจ่ายเงินกันนะลูก"

ผู้เป็นแม่จูงมือลูกสาวไปที่โต๊ะหน้าร้านเพื่อจ่ายค่าสินค้า ระหว่างนั้นก็มีลูกค้าหญิงสาวหลายคนที่เดินเข้ามาถามหาสินค้าจำพวกครีมและเครื่องสำอางที่ขาดตลาด พนักงานหลายคนในร้านก็ว่างงานยืนจับกลุ่มคุยตามจุดต่าง ๆ 

หนิงซินสังเกตดูชายหญิงสองคนที่ดูมีบุคลิกภูมิฐาน เธอคิดว่าทั้งคู่น่าจะเป็นเจ้าของร้านค้าแห่งนี้ สีหน้าของทั้งคู่ไม่ค่อยดีแถมยังกดโทรศัพท์เหมือนกำลังโทรหาใครสักคนกันให้วุ่น

"จ่ายเงินค่ะ ฉันขอรบกวนถามได้ไหมคะ ทำไมพวกครีมหรือของใช้ผู้หญิงถึงไม่มีเลย"

พนักงานสาวรีบหยิบลูกอมใส่ถุงหิ้วแล้วรับเงินจากหนิงซิน ก่อนจะทอนเงินให้แล้วค่อยตอบคำถามทีหลังสุดเพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาด

"สงสัยพวกตัวแทนจะเอาของไปส่งให้เจ้าอื่นอีกแล้วจ้ะน้องสาว นี่เถ้าแก่ของพวกเราก็ตามกันให้วุ่นเลย นัดตั้งแต่ 2 วันก่อนก็ไม่มา พนักงานที่รอจัดของก็แทบจะไม่มีงานทำอยู่แล้ว นี่ถ้ามีเจ้าอื่นหาของได้รับรองว่ารวยเละ"

"อ้อ เป็นแบบนี้นี่เอง จะว่าอะไรไหมถ้าฉันมีของจะมาเสนอ ส่วนราคาก็เอาตามที่เจ้าเดิมเค้าส่งให้เลย เดี๋ยวฉันจะเอาของมาให้ดูก่อน ถ้าไม่ดีไม่ถูกใจก็ไม่ต้องซื้อ ฉันสามารถหาของมาส่งให้ได้ทุก 3 วัน พี่สาวช่วยคุยกับเถ้าแก่ให้หน่อยได้ไหมจ๊ะ แล้วฉันจะตอบแทนน้ำใจของพี่สาวแน่นอน"

พนักงานสาวได้ยินแบบนั้นก็ตาลุกวาว ยังไงก็ไม่มีอะไรต้องเสีย เธอมีหน้าที่แค่ส่งข่าวให้เถ้าแก่รู้ก็เท่านั้น ส่วนการตัดสินใจก็ขึ้นอยู่กับเถ้าแก่ หากสินค้าดีจริงก็ค้าขายกันไปได้อีกนาน

"ฉันจะลองดู แต่สินค้าของน้องสาวคุณภาพดีจริงใช่ไหม"

"แน่นอนค่ะ ฉันจะนำตัวอย่างมาให้ทดสอบ เดี๋ยวฉันกับลูกสาวจะไปนั่งกินน้ำหวานที่หน้าร้าน ถ้าได้เรื่องยังไงรบกวนช่วยส่งข่าวฉันหน่อยนะคะ"

"ได้ ๆ เธอไปรอก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะเข้าไปคุยกับเถ้าแก่ให้"

หนิงซินพาลูกสาวออกไปรอที่ร้านน้ำชาซึ่งตอนนี้โต๊ะก็ว่างเป็นที่เรียบร้อยแล้ว 

"โกปี๊มาแล้วนังหนู ส่วนนี่นมชมพูของหนูน้อย กับปาท่องโก๋ 5 ตัว"

"ขอบคุณค่ะป้า แถวนี้พอจะมีห้องเช่าไหมคะป้า ฉันอยากได้แบบส่วนตัวหน่อย พอดีฉันกับลูกชอบอยู่กันเงียบ ๆ ค่ะ"

ระหว่างที่พูดคุยกับป้าเจ้าของร้านน้ำชา หนิงซินก็ทยอยเอาของที่เธอจะนำไปเสนอเถ้าแก่ร้านค้าออกมาอย่างละ 1-2 ชิ้น รวมไปถึงเหล้าและบุหรี่ที่น่าจะได้ราคาดีด้วย

"มีสิ ในซอยด้านข้างนี้เอง บ้านของญาติป้า บ้านเป็นหลังเค้าให้เช่าเดือนละ 20 หยวน มี 2 ห้องนอน จ่ายแล้วเข้าอยู่ได้เลยสนใจไหมเดี๋ยวป้าพาไปดู"

ได้ยินแบบนั้นหนิงซินแทบจะโห่ร้องออกมาดัง ๆ ด้วยความดีใจ เหมือนว่าทุกอย่างเปิดทางให้เธอไปเสียหมด ในเวลาที่เธอต้องการบ้านซึ่งเป็นที่พักของ บ้านก็มาอยู่ตรงหน้าเธออย่างง่ายดาย

"ดูค่ะป้า เดี๋ยวกินเสร็จรบกวนป้าพาฉันไปดูได้ไหมคะ"

"ไม่ยากเลยนังหนู เอ็งเอากุญแจไปเปิดดูได้เลย เข้าไปในซอยข้างร้าน บ้านหลังที่ 2 เลขที่ 8 ไปถึงก็ไขกุญแจดูได้เลยลูก ชอบไม่ชอบค่อยมาบอกป้า ว่าแต่เอ็งกับลูกทำมาหากินอะไรเรอะ ป้าไม่เคยเห็นหน้าเลย"

หญิงสูงวัยพูดคุยไปก็ชงน้ำชาให้ลูกค้าคนอื่นไปด้วย ส่วนหนิงซินเองก็เอาของออกมาได้หลายอย่างแล้ว พร้อมกับตอบคำถามของคุณป้าไปพลาง ๆ

"ฉันจะย้ายมาอยู่ที่นี่จะป้า วันนี้เพิ่งมาเป็นวันแรกเลยไม่ค่อยรู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหนบ้าง"

"อ้าว อย่างนั้นเองเรอะ มากันสองคนแม่ลูก น่าเวทนาแท้ลูกเอ๊ย สงสัยอะไรก็ถามป้าได้เลย บ้านของป้าก็อยู่ในซอยเดียวกันนี้แหละ แต่ลึกเข้าไปอีกหน่อย"

"ขอบคุณมากค่ะป้า หนูคงต้องรบกวนถามคุณป้าอีกหลายอย่างเลย"

"ไม่เป็นไรลูก อยากรู้อะไรก็ถามได้"

ขณะที่พูดคุยกันอยู่ก็มีลูกค้าเข้ามาซื้อน้ำหวานของร้านคุณป้าอยู่ตลอดเวลา อีกทั้งป้าเจ้าของร้านก็อัธยาศัยดีและพูดคุยกับลูกค้าทุกคนอย่างเป็นกันเอง

"น้องสาว เร็วเข้า เถ้าแก่ของฉันอยากคุยกับเธอ"

พนักงานสาวรีบเดินออกมาเรียกหนิงซินเข้าไปในร้าน พอได้ยินคำนั้นใบหน้าของหนิงซินก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความหวัง แม่เธอจะถนัดเรื่องทำอาหารมากกว่า แต่สินค้าทุกอย่างในร้านเธอก็ต้องจดจำและทดลองใช้เพื่อจะได้ช่วยอดีตแฟนขายได้อย่างถูกต้อง

"ไปแล้วจ้ะ เป่าเปาเตรียมตัวเร็วลูก ป้าค่ะค่าน้ำเท่าไหร่คะ"

"แก้วละ 3 เหมา 2 แก้ว 6 เหมา ปาท่องโก๋อีก 5 เหมา รวมเป็น 1 หยวนกับ 1 เหมา ป้าเอาแค่ 1 เหมาก็พอแล้วลูก"

"ขอบคุณค่ะป้า คุยธุระเสร็จหนูจะมาหานะคะ นี่ค่ะ 1 หยวนค่าเครื่องดื่ม"

"จ้า ขอบใจมากนังหนู"

"คุงค่าคุงยาย"

สองแม่ลูกจับมือกันเข้าไปในร้านพร้อมกับพนักงานสาว มือข้างที่ว่าหนิงซินก็หิ้วตะกร้าหวายที่บรรจุของเอาไว้แน่นเพื่อเตรียมมานำเสนอ

"แม่จ๋าฉู้ ๆ"  (แม่จ๋าสู้ ๆ)

"เป็นกำลังใจให้แม่จ๋าด้วยนะ"

"ได้เยย"

"มาแล้วค่ะเถ้าแก่ เถ้าแก่เนี๊ย"

พอพาหนิงซินมาหาผู้เป็นเจ้านายของตนเสร็จ พนักงานสาวก็รีบกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองทันที แต่ลึก ๆ แล้วเธอก็ลุ้นอยู่ว่าสินค้าของหนิงซินจะถูกใจเถ้าแก่ของเธอของเธอหรือไม่ อย่างที่รู้ว่าเถ้าแก่ร้านนี้ดูที่คุณภาพสินค้าเป็นหลัง แล้วก็ไม่ชอบให้คนอื่นเอาเปรียบ

"สวัสดีค่ะเถ้าแก่ ฉันชื่อหลี่หนิงซิน ฉันมีสินค้าอยากมานำเสนอค่ะ"

หนิงซินเป็นคนแรกที่เปิดประเด็นแนะนำตัวแล้วเข้าเรื่องทันที เธอคิดว่าไม่ควรอ้อมค้อม ตรงกันข้ามเวลาแบบนี้ควรตรงไปตรงมาแล้ววัดกันที่คุณภาพของน่าจะดีที่สุด

"สวัสดี เห็นพนักงานของฉันบอกว่าเธอมีของจะมานำเสนอ แต่บอกไว้ก่อนนะว่าถ้าของไม่ดีจริงฉันจะไม่เสียเงินจ่ายแม้แต่หยวนเดียว"

"เฮียใจเย็น ๆ หน่อย หงุดหงิดแล้วอย่าพาล เดี๋ยวฉันคุยเอง"

ภรรยาของเจ้าของร้านรีบเข้ามาทำให้บรรยากาศที่คุกรุ่นดีขึ้น เธอรู้ว่าสามีของเธอหัวเสียเรื่องพนักงานบริษัทค้าส่งที่ไม่นำของที่สั่งเอาไว้มาส่งตามนัด ตอนนี้ทุกอย่างก็เลยดูแล้วขวางหูขวางตาไปหมด

"ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วค่ะเถ้าแก่ เถ้าแก่เนี๊ย ฉันต้องการให้วัดกันที่คุณภาพของอยู่แล้วค่ะ พวกนี้คือของที่ฉันมีอยู่ในตอนนี้ สบู่มี 4 กลิ่น ยาสระผม มี 3 สูตร ครีมทาผิวมี 4 สูตร สำหรับผิวแห้ง ผิวมัน ผิวแพ้ง่าย และสูตรที่ผสมสารกันแดด"

"..."      "..."

"แป้งเด็กเนื้อเนียนละเอียด แป้งเย็น แป้งตลับสำหรับแต่งหน้ามี 4 สูตร ส่วนนี่เป็นคู่มือการขายค่ะ ข้อดีของแป้งเหล่านี้คือปรับสภาพให้เข้าได้กับทุกสีผิว ถัดมาเป็นอายแชโดว์ทาตาและบลัชออนปัดแก้ม แน่นอนว่าฉันก็มีคู่มือการขายให้พนักงานทำความเข้าใจ ก่อนจะแนะนำลูกค้า"

"..."    "..."

"นี่เป็นครีมลองรองพื้นก่อนแต่งหน้า มีทั้งหมด 4 สูตร ดินสอเขียนคิ้ว 3 สี ชุดแปรงต่าง ๆ แล้วที่ขาดไม่ได้คือครีมบำรุงชนิดเข้มข้นที่จำเป็นต้องใช้คู่กันทั้งกลางวันและกลางคืน"

"..."     "..."

"ส่วนนี่เป็นของที่ฉันอยากจะนำเสนอเถ้าแก่เป็นพิเศษค่ะ รับรองว่าทุกอย่างที่ฉันนำมาเสนอวันนี้หาซื้อที่ไหนไม่ได้แน่นอน นี่เป็นบุหรี่นำเข้า ฉันเตรียมมา 2 ยี่ห้อ แล้วก็วิสกี้และบรั่นดีที่รสชาตินุ่มละมุนลิ้น ของพวกนี้เป็นของทดลองนะคะ"

"ทะ..ทดลอง หมดเนี่ยเลยเหรอน้องสาว"

"ใช่ค่ะ ถ้าไม่ทดลองคงไม่รู้ว่าของมีคุณภาพจริงไหม?"

สองสามีภรรยารวมไปถึงลูกน้องที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ต่างก็อึ้งและทึ่งกับการกระทำของหนิงซิน เธอเล่นขนของมากมายขึ้นมาเรียงรายต่อหน้าทุกคนชนิดที่ว่าไม่หยุดหายใจกันไปเลย แถมยังมีคู่มือต่าง ๆ เตรียมมาอย่างพรั่งพร้อม

"จะเป็นไรไหมถ้าน้องสาวจะสอนพนักงานในร้านของฉันแต่งหน้าจากสินค้าพวกนี้"

เถ้าแก่เนี๊ยเอ่ยขึ้นหลังจากที่ได้เห็นสินค้าต่าง ๆ แล้ว เธอแน่ใจว่ายังไม่เคยเห็นยี่ห้อพวกนี้วางขายในเมืองปักกิ่งแห่งนี้ และสามีของเธอก็ดูเหมือนจะสนใจสินค้าเหล่านี้เช่นกัน

"ด้วยความยินดีค่ะ สินค้าทุกอย่างที่ฉันนำมาเสนอวันนี้เก็บไว้ใช้เป็นตัวโชว์ให้ลูกค้าได้ทดลองใช้ได้เลยนะคะ"

หลังจากพูดจบหนิงซินก็รีบหาพนักงานที่ว่างอยู่มาเป็นหุ่นให้เธอเริ่มแต่หน้าทันที ระหว่างนี้เธอก็อธิบายไปด้วยว่าต้องลงอะไรก่อนหลัง

"แล้วเรื่องราคาล่ะ น้องสาวจะให้ราคาส่งได้เท่าไหร่"

เถ้าแก่ผู้ชายถามขึ้นในระหว่างที่ทุกคนกำลังจดจ่ออยู่กับการแต่งหน้าที่หนิงซินกำลังจะเนรมิตให้หญิงสาวธรรมดากลายร่างเป็นคนสวย ส่วนลูกสาวตัวน้อยของเธอก็นั่งดูแม่จ๋าอย่างรู้ความ ไม่คิดจะก่อกวนหรืองอแงเรียกร้องความสนใจเลยแม้แต่น้อย

"อ้างอิงตามที่เจ้าเก่าส่งให้เถ้าแก่เลยค่ะ ของพวกนี้ฉันเพิ่งนำเข้ามาเป็นล็อตแรก เลยยังไม่รู้ว่าจะตั้งราคาเท่าไหร่ดี มีแค่ครีมเข้มข้นกลางวัน-กลางคืนเท่านั้นค่ะที่ฉันสามารถส่งให้ได้ชุดละ 6 หยวน อาจจะแพง แต่ของดีแน่นอนค่ะ"

คำพูดของหนิงซินยิ่งทำให้สองสามีภรรยาที่เป็นเจ้าของร้านงงยิ่งกว่าไก่ตาแตก มีที่ไหนจะให้ลูกค้าเป็นคนกำหนดราคาสินค้าเอง

"ทำแบบนั้นเธอจะไม่ขาดทุนเหรอน้องสาว ให้พวกเราเป็นคนกำหนดราคาได้ยังไงกัน"

"ไม่หรอกค่ะ"

"แล้วเธอจะเอาของมาส่งได้วันไหน"

"วันนี้เลยค่ะ หลังจากนี้ฉันจะเข้ามาทุก ๆ 3 วัน รอบหน้าฉันจะหาสินค้าตัวอื่นมานำเสนออีกนะคะ"

"ดีจริง จะได้มีของขายสักที เฮียรีบไปทำรายการสั่งซื้อมาเร็วเข้า ฉันทดสอบดูแล้วเป็นของมีคุณภาพทุกอย่าง"

ชางพ่านเอ๋อผู้เป็นภรรยาของเจ้าของร้านหันไปสั่งสามี พอได้ยินว่าจะได้สินค้ามาขายวันนี้ชางจื่ออันก็สบายใจขึ้นมาก

"จ้ะ ๆ"

ใช้เวลาไม่ถึง 30 นาทีหนิงซินก็แต่งหน้าให้พนักงานของร้านเสร็จเรียบร้อย เครื่องสำอางของเธอทำให้ผิวกลมกลืนไม่โดดไม่ลอย ทั้งยังทำให้ใบหน้าดูอ่อนเยาว์ลงไปได้อีกหลายปี

"โห สวยมากเลยอาเยว่ เสียดายที่ฉันไม่ได้เป็นหุ่นทดลอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า เห็นแบบนี้แล้วอิจฉาเลย"

"ใช่ ๆ สวยมาก แถมยังใช้เวลาไม่นานด้วย เป็นฉันกว่าจะสวนได้ขนาดนี้คงต้องแต่งเป็นชั่วโมง"

"ก็พวกเราไม่ได้เป็นมืออาชีพเหมือนน้องสาวคนนั้นหนิ"

เสียงของพนักงานต่างก็ชื่นชมกับผลงานของหนิงซิน เธอไม่ลืมที่จะหยิบเครื่องสำอางออกมาหนึ่งชุดเพื่อมอบให้พนักงานสาวที่เป็นธุระให้เธอตามคำสัญญา

"ขออนุญาตนะคะเถ้าแก่เนี๊ย เครื่องสำอางชุดนี้ฉันของมอบให้พี่สาวคนนั้นเป็นสินน้ำใจได้ไหมคะ"

"ได้สิ ไม่ใช่เรื่องเสียหาย อันไหนที่จะให้เดี๋ยวฉันจะเซ็นชื่อไว้ให้ จะได้ไม่มีปัญหากันทีหลัง"

"นี่ค่ะ"

หนิงซินยื่นเครื่องสำอางครบชุดที่หยิบขึ้นมาจากตะกร้าให้เถ้าแก่เนี๊ยเซ็นชื่อเป็นหลักฐาน จะได้ไม่มีปัญหาตามมาภายหลัง

"ขอบใจมาน้องสาว พี่ชื่อเจียวลู่นะ"

"ค่ะพี่เจียวลู่"

"ส่วนฉันชื่อพ่านเอ๋อ เรียกว่าพี่พ่านเอ๋อก็ได้ ส่วนสามีขอฉันชื่อเฮียจื่ออัน จะเรียกยังไงก็ได้ เจ้ เฮีย หรือเถ้าแก่ เอาตามที่ถนัดเลย ว่าแต่ยัยหนูตัวเล็กทำไมรู้ความขนาดนี้ นั่งนิ่งไม่กวนแม่ทำงานเลย"

ชางพ่านเอ๋อรีบแนะนำตัวเองกับสามีให้เพื่อนร่วมการค้าคนใหม่ได้รับรู้ พร้อมกับเอ่ยชมหนูน้อยที่รู้ความต่างจากเด็กคนอื่นที่เธอเคยเห็นมา

"เป่าเปาจ๊ะ มาทักทายทุกคนก่อนเร็วลูก"

"ดีค่าคุงป้าคงฉวย ดีค่า ดีค่า"

"ปากหวานซะจริง กี่ขวบแล้วจ๊ะ"

แก้มน้อย ๆ ถูกป้าพ่านเอ๋อบีบเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู

"2 ขวบค่ะ แต่ตัวเล็กไปหน่อย"

หนิงซินรีบตอบแทนลูกสาวตัวน้อย ขณะเดียวกันเถ้าแก่ชางก็เดินมาพอดี

"นี่เป็นรายการที่สั่งซื้อวันนี้ เธอจะขนมาไหวไหม หรือจะให้คนงานของที่ร้านไปช่วยขนรึเปล่า"

เถ้าแก่ชางยื่นกระดาษให้ภรรยาดู จากนั้นชางพ่านเอ๋อจึงส่งต่อให้หนิงซินอีกต่อหนึ่ง

"ฉันขอกลับไปจัดของก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันจะขนมาเอง ถ้าไม่ไหวจะขอแรงพี่ ๆ พนักงานอีกทีค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ เป่าเปาไปกันลูก"

หลังจากสองคนแม่ลูกเดินออกไป สองสามีภรรยาก็จ้องมองสิ่งของที่กองอยู่ตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ 

"เฮียแปลกใจเหมือนฉันไหม"

"ก็นั่นสิ ดูจากภายนอกไม่เหมือนคนที่จะสามารถหาสิ่งของเหล่านี้ได้เลยนะ แต่พอได้พูดคุยถึงได้รู้ว่าใจนักเลงพอตัว"

"ฉันก็คิดอยู่แล้วว่าเฮียต้องชอบคู่ค้าแบบนี้ หึ!"

ชางพ่านเอ๋อยิ้มบาง ๆ ก่อนจะทดลองใช้เครื่องสำอางตรงหน้าแต่งแต้มสีสันบนใบหน้านวลอย่างสบายอารมณ์ คู่ค้าที่กล้าได้กล้าเสีย วัดใจกันแบบนี้สามีของเธอชอบนักแหละ คาดว่าคงจะได้ทำการค้าร่วมกันไปอีกนาน

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • หลี่หนิงซินข้ามเวลาไปเป็นมารดาให้เจ้าก้อนแป้ง ยุค80   จบบริบูรณ์

    4 ปีต่อมาหน้าหลุมฝังศพขนาดเล็กถูกหนิงซินเช็ดทำความสะอาดเป็นอย่างดีเมื่อถึงวันครบรอบการสูญเสีย ดอกไม้ช่อใหญ่กับของกินอีกหลายอย่าง ที่เป็นของชอบของผู้ที่จากไปถูกจัดเรียงไว้อย่างพร้อมสรรพ"ต้าเป่า มาวางดอกไม้ให้พี่ได้แล้วลูก วันนี้ลูกมีอะไรจะเล่าให้พี่เค้าฟังไหมครับ"หนิงซินเรียกลูกชายคนเล็กที่กำลังถือดอกไม้ช่อเล็ก ๆ ให้เข้าไปพอคุยกับพี่ใหญ่ของเขาเหมือนเช่นทุกครั้งที่มาที่นี่ "พี่หย่าย ต้าเป่าอาวดอกไม้มาห้ายคับ มีฟุกบองด้วย" (พี่ใหญ่ต้าเป่าเอาดอกไม้มาให้ครับ มีฟุตบอลด้วย)เจ้าหนูตัวน้อยชางต้าเป่าค่อย ๆ เดินเอาดอกไม้ไปใส่แจกันตามที่ผู้เป็นแม่บอก แล้ววางลูกฟุตบอลเล็ก ๆ เอาไว้ใกล้ ๆ ของเซ่นไหว้"...""วังนี้ต้าเป่ามีของเล่งมาฝากเยอะแยะเยยนะค้าบ พี่หย่ายเล่งด้วยกังม๊ะ"(วันนี้ต้าเป่ามีของเล่นมาฝากเยอะแยะเลยนะครับ พี่ใหญ่เล่นด้วยกันไหม)หนิงซินที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ ร้องไห้ออกมาเป็นสาย แม้ว่าจะผ่านไปกี่ปีเหตุการณ์นั้นก็ยังกลายเป็นภาพติดตาเธออยู่ตลอด ชางหยวนที่เห็นภรรยาเศร้ามากก็ได้แต่รีบมาปลอบใจให้อีกฝ่ายดีขึ้น "ต้าเป่ามาถึงนานรึยัง น้องคงได้เล่นกับพี่ใหญ่ก่อนพี่แล้วสิ""เป่าเปา เย้ เป่าเปามาแย

  • หลี่หนิงซินข้ามเวลาไปเป็นมารดาให้เจ้าก้อนแป้ง ยุค80   คำเตือน

    1 เดือนผ่านไปชีวิตของหนิงซินมีความสุขขึ้นมากตลอด 1 เดือนที่ผ่านมา การใช้ชีวิตในบ้านหลังใหม่ที่มีพื้นที่ให้ยัยหนูกับเจ้าอาหยุนได้มีที่วิ่งเล่น มันทำให้บ้านเต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะความสัมพันธ์ระหว่างชางหยวนกับบิดาก็ค่อย ๆ ดีขึ้นตามลำดับ ทั้งหมดก็ต้องยกให้เป็นความดีความชอบของยัยหนูเป่าเปา มีอยู่วันหนึ่งคุณปูแวะมาทานข้าวที่ร้าน ยัยหนูเลยคุยจ้อเรื่องเจ้าอาหยุนเพื่อนรักสี่ขา และคะยั้นคะยอให้คุณปู่กลับบ้านไปด้วยกันจากนั้นมานายท่านชางก็เทียวแวะเวียนไปหาหลานสาวที่บ้านหลังใหม่เป็นประจำ ชางหยวนที่เคยใจแข็งก็ต้องโอนอ่อนตามคำขอของลูก มื้อเย็นหลายต่อหลายวันเข้าก็ทำให้ทั้งคู่ได้เริ่มพูดคุยกันบ้างแม้จะยังเคอะเขินอยู่ก็ตาม"หนิงซิน"ช่วงบ่ายของวันที่ลูกค้าจางลงบ้างแล้ว ระหว่างที่หนิงซินกันลูกน้องรวมไปถึงยัยหนูเป่าเปากำลังนั่งพักอยู่ในร้าน อยู่ ๆ เสียงที่เธอไม่คิดว่าจะได้ยินอีกก็ดังขึ้นจากหน้าร้าน ทำเอาหนิงซินต้องเงยหน้าจากเอกสารแล้วมองดูผู้มาเยือน"มู่ปิงเฉิงอย่างนั้นเหรอ! คุณมาที่นี่ทำไม?"อยู่ ๆ เรื่องที่เฉิงฮวนเคยเตือนเธอไว้ก็ผุดขึ้นมาในหัวของหนิงซิน ดูจากสีหน้าของมู่ปิงเฉิง คาดว่าตอนนี้

  • หลี่หนิงซินข้ามเวลาไปเป็นมารดาให้เจ้าก้อนแป้ง ยุค80   บ้านหลังเล็กๆ

    หลังจากมรสุมและเรื่องยุ่ง ๆ ผ่านไปตอนนี้ก็เป็นเวลากว่า 2 อาทิตย์แล้วที่เยว่ชิงกับน้องสาวเข้ามาช่วยงานที่ร้ายของหนิงซิน เยว่เล่อเรียนรู้ขั้นตอนการทำอาหารกับหนิงซินเพียงไม่กี่วันก็คล่องตัว หนิงซินไม่ได้ห่วงเรื่องรสชาติ เพราะน้ำซอสทุกอย่างเธอเป็นคนเตรียมเอาไว้ให้แล้ว แทนที่มีผู้ช่วยเข้ามาจะทำให้เธอว่างงานลงบ้างแต่ไม่ใช่เลย ตอนนี้หน้าที่ควบคุมการเงินและดูแลบัญชีของชางหยวน ตกมาเป็นหน้าที่ของเธอจนหมด พอเลิกงานสองคนพ่อลูกก็แอบพากันออกไปนอกบ้านทุกวัน ซึ่งเหตุผลแต่ละวันก็ไม่ซ้ำกันเลย"หวัดดีจ้ะหนิงซิน"หนิงซินเงยหน้าขึ้นตามเสียงเรียกก็พบว่าเป็นชางพ่านเอ๋อกับชางจื่ออัน ญาติผู้พี่ของสามีมาหาถึงที่ เธอจึงรีบลุกขึ้นไปต้อนรับ "อาซ้อ เฮีย สวัสดีค่ะ เชิญนั่งก่อนค่ะ เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำมาให้นะคะ""หวัดดี แล้วสองพ่อลูกพากันไปไหน ทำไมไม่เห็นได้ยินเสียงเลย"ชางจื่ออันที่ตั้งใจจะมานั่งเล่นกับหลานสาวตัวน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย เขามีของมาฝากยัยหนูแก้มซาลาเปาตั้งหลายอย่าง ถ้าไม่ได้ให้เองกับมือคงเสียดายแย่เลย"อีกเดี๋ยวก็มาค่ะเฮีย ช่วงนี้ไม่รู้ทำไมชอบพากับออกจากบ้านหลังเลิกงาน แล้วก็ไปกันสองคนพ่อลูกด้วยนะคะ ทำ

  • หลี่หนิงซินข้ามเวลาไปเป็นมารดาให้เจ้าก้อนแป้ง ยุค80   เป่าเปาสงสารตัวเอง

    12.00 นหมิงเจ๋อกับเถียนซ่วยรีบมาขนเสบียงอาหารไปที่จุดซ่อมแซมจุดที่ 2 ซึ่งอยู่หมู่บ้านถัดไปอีกไม่ไกล หนิงซินได้เอาผลไม้ของเฉิงฮวนออกมา 4 กล่อง แบ่งไปจุดละ 2 กล่องไม่นานคนงานรวมถึงชาวบ้านก็นำถ้วยของตัวเองมาตักเอาอาหารที่สามสาวช่วยกันเตรียมไว้ ส่วนยัยหนูเป่าเปาก็มาช่วยแม่จ๋าของเธอแบ่งผลไม้ใส่จานไปให้คนงานที่นั่งกินข้างเป็นกลุ่ม ให้ได้กินกันอย่างทั่วถึง"ผงไม้ค่า ผงไม้มาแย้ว""ขอบคุณครับคุณหนู เจริญ ๆ โตเร็ว ๆ นะครับ""คุงค่าคุงลุง""กับข้าวนี่เรียกว่าอะไรจ๊ะคุณนาย อร่อยมากเลย ทั้งหมู ทั้งกุ้ง ทั้งกุนเชียง ถ้าคุณนายไม่มาพวกเราคงไม่ได้กินดีอยู่ดีขนาดนี้"หญิงสูงวัยที่เป็นคนงานในบริษัทเอ่ยขึ้นด้วยความตื้นตันใจ เมื่อมองดูถ้วยอาหารที่พูนเต็มไปด้วยเนื้อสัตว์และเครื่องเคียงนานาชนิด"ข้าวอบเผือกค่ะคุณป้า ฉันก็อยากจะทำอาหารกลางวันไปส่งให้ทุกวันนะคะ แต่ติดตรงที่ร้านไม่มีคนช่วย เอ๊ะ หรือว่า..เฮียคะ ฉันขอจ้างอาชิงกับอาเล่อไปช่วงงานที่ร้านได้ไหมคะ เผื่อตอนกลางวันจะได้เอาอาหารไปส่งให้เฮียได้สะดวกขึ้น"ชางหยวนที่ได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับยิ้มหน้าบาน เป็นไปได้เขาอยากจะพาลูกเมียติดตามไปด้วยทุกที่เลยด้วยซ้ำ

  • หลี่หนิงซินข้ามเวลาไปเป็นมารดาให้เจ้าก้อนแป้ง ยุค80   พี่น้องบ้านสือ

    เช้าวันนี้หนิงซินกับลูกตื่นแต่เช้าเพื่อเตรียมออกเดินทางไปกับสามีตามที่คุยกันเอาไว้เมื่อคืนที่ผ่านมา ช่วงนี้เธอตั้งใจที่จะปิดร้านอีกสัก 2-3 วัน แล้วตามไปรับหน้าที่ทำอาหารกลางวันให้คนงานที่รวมตัวกันไปช่วยซ่อมบำรุงบ้าน ให้เพื่อน ๆ ในบริษัทที่ประสบภัยจนครบทุกหลังชางหยวนเองก็ประกาศออกไปแล้วว่าจะจ่ายเงินค่าแรงให้ทุกคนเช่นเดิม พร้อมกับเพิ่มเงินช่วยเหลือให้อีก 1 เท่าของเงินเดือนตามที่คุณนายชางเรียกร้องมา"มีอะไรให้ช่วยไหมครับคุณแม่ พ่อจ๋ากับลูกสาวเสร็จแล้วนะครับ"หนิงซินที่กำลังจัดอุปกรณ์และวัตถุดิบต่าง ๆ ใส่ในหม้อและกระทะใบใหญ่ พอเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นว่าพ่อลูกอาบน้ำแต่งตัวหอมฉุยเดินลงมาจากชั้นสองแล้ว"เสร็จพอดีค่ะ นั่งกินข้าวก่อนไหมคะ พี่หมิงเจ๋อกับพี่เถียนซ่วยยังไม่มาเลย""ได้ครับ ยัยหนูของพ่อจ๋าก็นั่งตรงนี้นะลูก วันนี้เราต้องออกไปช่วยคุณลุงคุณป้าซ่อมบ้านกันนะคะ""ได้เยยค้า ป้อจ๋าไปหน๋ายเป่าเปาไปด้วย" (ได้เลยค่า พ่อจ๋าไปไหนเป่าเปาไปด้วย)ฟอดด"พ่อจ๋ารักหนูที่สุด"จุ๊บ จุ๊บ"เป่าเปาก็ยังป้อจ๋าตี้ฉุด"หนิงซินจ้องมองสองคนพ่อลูกที่บอกรักกันอย่างชื่นมื่น เธอจึงรับตักซุปปูที่ทำไว้เมื่อคืนกับสเต๊ก

  • หลี่หนิงซินข้ามเวลาไปเป็นมารดาให้เจ้าก้อนแป้ง ยุค80   เฮียขาตรงนั้น NC

    ก๊อก ก๊อก ก๊อก"หมวยซิน เปิดประตูให้เฮียหน่อย"ชางหยวนกลับมาถึงร้านเกือบ 4 ทุ่ม แต่หนิงซินก็นั่งทำบัญชีเงินเก็บของเธอรอ จนกว่าสามีของเธอจะกลับมา เมื่อได้ยินเสียงของเขาเธอก็รีบหยิบกุญแจออกไปเปิดประตูอย่างรวดเร็ว"มาแล้วค่ะ"แอดด ครืดดด"ขอบคุณครับ""แล้วนั่นพี่หมิงเจ๋อกับพี่เถียนซ่วยกลับเลยเหรอคะ เข้ามากินข้าวก่อนไหม"หนิงซินมองเห็นลูกน้องของสามีทั้งสองคนกำลังจะออกรถ จึงรีบชวนทั้งคู่ลงมากินข้าวก่อน กลับไปดึกขนาดนี้คงไม่มีแรงทำอะไรกินเองแน่ ๆ"พวกเราไม่รบกวนดีกว่าครับคุณนาย ก่อนหน้านี้ลูกพี่แบ่งอาหารให้พวกเรากินแล้วครับ"หมิงเจ๋อรีบตอบกลับตามความจริง นอกจากอาหารที่ลูกพี่แบ่งให้ ยังมีน้ำใส ๆ ที่ดื่มลงไปแล้วรู้สึกสดชื่น บาดแผลเล็ก ๆ ตามตัวก็หายไปจนหมด แม้กระทั่งความเหนื่อยล้าก็ไม่หลงเหลือ"ถ้าอย่างนั้นขับรถกลับดี ๆ นะคะ""ครับคุณนาย"ชางหยวนรีบปิดประตูร้านอย่างมิดชิดทันทีที่ลูกน้องขับรถออกไป ระหว่างนั้นหนิงซินก็รีบไปจัดอาหารใส่จานออกมาให้สามีของเธอทว่า......"เฮียไม่หิวครับ แต่หิวอย่างอื่นมากกว่า"รอยยิ้มกรุ้มกริ่มกับนัยน์ตาเจ้าเล่ห์ทำให้หนิงซินยอมวางมือจากทุกอย่าง ก่อนที่เธอจะจับมือส

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status