Share

บทที่ : 8 🔞

last update Petsa ng paglalathala: 2025-01-17 11:59:10

บทที่ 8

เมื่อชายหนุ่มเคลียร์ทุกอย่างให้แก่หญิงสาวคนรักเสร็จ ทั้งสามคนจึงปรึกษาหารือกันต่อว่าจะเอายังไงต่อกันดี สุดท้ายก็ได้คำตอบคือต้องหาคนที่ทำมาลงโทษให้ได้ มุกดาที่เข้าใจชลินผิดรีบเอ่ยขอโทษญาติผู้น้อง ส่วนชลินไม่ได้คิดอะไรมากกับเรื่องนี้เลยไม่ติดใจอะไรยอมให้อภัยแก่หญิงสาวญาติผู้พี่ของนางร้ายในนิยายที่เธอชอบอ่านอย่างง่ายดาย

" ตามนี้นะครับคุณมุกดา "

" ค่ะคุณการันต์ ชลินฉันสักจะอิจฉาเธอแล้วสิ " หญิงสาวหันมายิ้มกริ่มให้กับญาติผู้น้องอย่างหยอกเย้า

" มันน่าอิจฉาตรงไหนมุกดา เธอไม่เห็นหรือไงว่าเขา อ้ะ! พี่การันต์เจ้าเล่ห์แค่ไหนกันหน่ะ " เมื่อเธอพูดผิดจึงรีบแก้พร้อมปรายตามองเขาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ

" หึ " การันต์ยกยิ้มมุมปากให้กับหญิงสาวคนรักให้กับท่าทีปฏิกิริยาของเธอ

" ฉันไม่เห็นนะฉันเห็นแค่คุณการันต์คนดี คนเก่ง เท่านั้นเอง "

" เฮ้อ! " ชลินทำเสียงขึ้นจมูกในสิ่งที่หญิงสาวญาติผู้พี่พูด

" คุณการันต์ไม่น่าตาบอดมาหลงรักยายชลินเลยนะคะ "

" หึ ผมหลงไปแล้วจะให้ทำยังได้ล่ะครับคุณมุกดา "

" ฮึ นั้นสินะคะ ถ้าอย่างนั้นดิฉันขอตัวกลับไปทำงานของดิฉันต่อก่อนนะคะ " มุกดาเอ่ยขอตัวกับทั้งสองคน

" ครับ "

" อื้อ "

จากนั้นหญิงสาวก็เดินออกไปจากห้องทำงานของญาติผู้น้องทันที ชลินหันมองการันต์แล้วทำหน้ามุ่ยใส่อีกคน ก่อนจะลุกขึ้นหมายจะเดินไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง แต่ทว่ากลับถูกชายหนุ่มดึงแขนจนเสียหลักนั่งทับหน้าตักของเขา เธอหันขวับจ้องเขาเขม็งอย่างไม่พอใจ

" พี่การันต์...อะไรของพี่เนี่ยเรียกดี ๆ ไม่เป็นหรือไง! "

" มันไม่ได้อารมณ์นี้นา " ทำหน้าทะเล้นใส่หญิงสาวคนรักที่นั่งอยู่บนตักของเขาพลางกระชับอ้อมแขนที่โอบกอดขึ้นกว่าเดิม

" พี่การันต์ " เธอกดเสียงหวานให้ต่ำลง

" ครับหนู "

" โอ้ย...ไม่คุยด้วยแล้ว! " กระฟัดกระเฟียดอยู่คนเดียว ต่างจากชายหนุ่มที่เอาแต่ยิ้มร่าอย่างชอบใจ

" ไอ้คนบ้า " เธอพึมพำกับตัวเองพร้อมกับเบี่ยงหน้าหนีเขาด้วยความเง้างอน

" พี่ได้ยินนะครับ " ก้มลงมากระซิบข้างใบหูของเธอพลางขบติ่งหูเล็กเบา ๆ

" อื้อ...พี่การันต์ "

" หึ น่าเอาฉิบ "

" คนทะลึ่งเดี๋ยวเถอะปล่อยชลินเลยนะ คนบ้า " ตีแขนของเขาสองสามทีหวังให้เขาปล่อย

" ไม่ "

" พี่การันต์ปล่อย! "

" ไม่! "

🔸ณ คอนโดมิเนียมหรู🔸

หญิงสาวที่กำลังทำอาหารให้กับคนรักทานอย่างขมักเขม้นอยู่ในห้องครัว เธอเลือกทำอาหารที่ไม่มีกลิ่นฉุนอย่างต้มจืดเต้าหู้หมูสับและยำทะเลรวม เมื่อทำเสร็จเธอจึงนำมาวางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ จากนั้นจึงเดินเข้าไปเรียกคนรักให้ออกมาทาน

ชายหนุ่มที่กำลังนั่งเคลียร์งานอยู่ช้อนตาขึ้นมองหญิงสาวคนรักที่กำลังเดินเข้ามาหาตนเรื่อย ๆ จนกระทั่งมาหยุดยืนอยู่ข้างกายเขา

" ทานอาหารกันค่ะ "

" ครับ...วันนี้ข้าวทำอะไรให้พี่ทานบ้างครับหืม? "

" วันนี้ข้าวทำต้มจืดเต้าหู้หมูสับกับยำทะเลรวมให้พี่รันทานค่ะ " หันมาส่งยิ้มหวานให้กับคนรักของเธอ

" น่าทานนะเนี่ย "

" ถ้างั้นก็ทานให้หมดเลยนะคะพี่รัน "

" ได้เลยครับพี่จะทานไม่ให้เหลือเลยครับ "

ข้าวจ้าวยิ้มร่าให้กับคำพูดของชรัน เธอตักข้าวใส่จานแล้วยื่นให้คนรัก จากนั้นทั้งสองจึงเริ่มลงมือทานอาหารเช้าด้วยกัน

" อร่อยไหมคะพี่รัน? "

" อร่อยครับ " ชรันยิ้มอ่อนให้กับหญิงสาวคนรัก ถ้อยคำที่เขาพูดออกมานั้นมันล้วนแต่เป็นความจริงทั้งนั้น

ข้าวจ้าวได้ยินดังนั้นก็ยกยิ้มออกมาอย่างภูมิใจ ในใจเต้นระริกไม่หยุด พลางคิดว่าถ้าเธอไปทำให้การันต์ทานอีกคนจะชอบเหมือนที่ชรันชอบไหมนะ แค่เธอได้คิดว่าอีกฝ่ายจะชอบอาหารที่เธอทำให้ทานเธอก็มีความสุขมากแล้ว

" ทานให้หมดเลยนะคะ "

" ครับ พี่จะทานให้หมดเลยครับ "

🔸ณ บ้านของชลิน🔸

หญิงวัยกลางคนที่ยังสวยผุดผ่องดั่งวัยแรกแย้มกับหญิงวัยกลางคนที่ยังคงดูน่ารักไม่เปลี่ยนแปลงจากตอนเป็นสาวมากนัก กำลังปรึกษาหารือกันเรื่องลูกชายของอีกฝ่ายกันอยู่ ซึ่งมีนากลัดกลุ้มใจกับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก สุดท้ายทนความกดดันไม่ไหวจึงมาขอคำปรึกษาจากเพื่อนสนิทของเธออย่างนันทิชา

" นันเธอช่วยฉันทีนะ " เอ่ยขอร้องเพื่อนสนิทอย่างสุดจะทน สีหน้าเป็นกังวลถูกแสดงออกมาให้เพื่อนสาวได้เห็น จนเพื่อนสาวเห็นใจ

" อืม...เดี๋ยวเรื่องนี้ฉันจะช่วยเธอเองนะมีนา "

" ขอบคุณนะนัน "

" ไม่เป็นไรนาฉันกับเธอเราเพื่อนกันนี้ มีอะไรก็ต้องช่วยกันอยู่แล้ว จริงไหม? "

มีนาพยักหน้าให้กับเพื่อนสาวพร้อมกับยกยิ้มออกมาอย่างสบายใจ ตอนแรกเธอจะไม่อะไรกับหญิงสาวคนรักของลูกชายแล้วนะ กะว่าจะปล่อยเลยตามเลยด้วยซ้ำ ในเมื่อลูกชายของเธอรักอีกฝ่ายมากเธอและสามีก็ต้องยอมรับอีกฝ่ายเป็นลูกสะใภ้ แต่ทว่าพอนานวันเข้านิสัยด้านลบของอีกฝ่ายก็เริ่มเผยออกมาให้เธอและสามีได้เห็น จนกระทั่งในวันนี้ที่เธอหมดความอดทนกับอีกฝ่าย จึงได้มาขอความช่วยเหลือจากเพื่อนสนิทของเธอ

" ฉันเองก็คงต้องเตือนให้ชลินกับพี่การันต์รู้เรื่องนี้แล้วสิ ไม่อย่างนั้นทั้งสองคนได้มีปัญหากันเพราะผู้หญิงคนนี้แน่ "

" ใช่อันนี้ฉันเห็นด้วยกับเธอนัน "

" แล้วเธอจะไม่เตือนลูกชายเธอหน่อยเหรอมีนา "

" ฮึ แล้วเธอคิดว่าถ้าฉันเตือนแล้วลูกชายของฉันจะฟังหรือไงนัน เธอก็เห็นนี้ว่าลูกชายของฉันหลงรักผู้หญิงคนนั้นมากขนาดไหนนะ "

" มันก็จริงของเธอ " นันทิชาเห็นด้วยกับเพื่อนสาวอย่างยิ่ง ยิ่งเธอได้เห็นอาการของลูกชายเพื่อนแล้วบอกเลยว่ายิ่งกว่าโดนทำเสน่ห์ใส่เสียอีก

ชลินขยับร่างกายบิดไปมาเพื่อคลายความเมื่อยล้า ส่วนการันต์ที่เอางานมาทำอยู่บริษัทของหญิงสาวทำเพียงช้อนตามองเท่านั้น

" เมื่อยเหรอ? " เสียงทุ้มเอ่ยเรียกสายตาจากหญิงสาวได้เป็นอย่างดี

" นิดหน่อยค่ะ พี่การันต์ช่วยนวดให้ชลินหน่อยสิ " เธอลุกขึ้นเดินตรงดิ่งมาหาเขา ก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาข้างตัวเขา แล้วหันหลังให้เพื่อให้เขานวดให้

ชายหนุ่มยกยิ้มขึ้นที่มุมปากส่ายหน้าให้กับคนตรงหน้าเบา ๆ อย่างเอ็นดู เขายื่นมือไปกดที่ไหล่ของเธอไม่แรงมากนักบีบนวดอยู่อย่างนั้นซ้ำ ๆ

" อื้อ " ริมฝีปากบางส้มอมชมพูเผยอขึ้นเปล่งเสียงออกมาให้ได้ยินยามที่ชายหนุ่มกดนิ้วลงมาตามไหล่สะบักของเธอ

การันต์ที่ได้ยินเสียงหวานที่ถูกเปล่งออกมาก็เกิดการกระตุ้นภายในร่างกาย ช่วงล่างเริ่มขยายตัวจนรู้สึกแน่น อึดอัดไปหมด มากกว่าความคิดก็เห็นเป็นร่างกายของเขานี้แหละที่ลุกพรวดพราด ไปลงกลอนประตูเอาไว้แน่นกั้นคนขัดจังหวะของเขา ส่วนหญิงสาวก็ได้แต่หันไปมองอย่างงวยงง แต่ทว่าเมื่อชายหนุ่มเดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับผลักตัวเธอให้นอนราบไปกับโซฟา มันทำให้เธอรู้ได้ทันทีในการกระทำของเขาเมื่อครู่

" ดะ...เดี๋ยวก่อนค่ะพี่การันต์ " เสียงหวานเอ่ยปากห้ามชายหนุ่มคนรักที่มีดีกรีเป็นถึงพระรองในนิยายที่เธอชอบอ่านพร้อมกับก้นด่าอีกฝ่ายไม่ยั้ง

" ไม่ไหว...พี่อดทนต่อไปไม่ไหวแล้วชลิน...พี่ขอนะครับคนดี " ส่งสายตาอ้อนวอนต่อหญิงสาวคนรัก

" แต่ว่า..." สีหน้ากังวลปรากฏอยู่บนใบหน้าสวยทันที ความกระอักกระอ่วนแสดงออกมาให้ชายหนุ่มได้เห็น จนเธอรู้สึกอึดอัดไปหมด

" หนู... " สีหน้าบวกกับเสียงทุ้มที่กำลังออดอ้อนทำให้หญิงสาวรู้สึกใจอ่อน ยอมพยักหน้าตอบรับเขาไปอย่างง่ายดาย

ชายหนุ่มเมื่อหญิงสาวตอบรับความต้องการของเขาแล้ว เขานั้นก็ไม่รอช้าดึงร่างบางขึ้นมาบดจูบอย่างกระหาย สอดเรียวลิ้นหยาบหนาเข้าไปเกี่ยวกวัดดูดดื่มดึงลิ้นเรียวบางให้ละหวั่น มือหนาลูบไล้อย่างซุกซนก่อนจะเปลี่ยนมาปลดกระดุมเสื้อของหญิงสาวออกจนหมด เผยให้เห็นชั้นในลูกไม้สีหวานเซ็กซี่ที่โอบอกประทุมขนาดพอดี ไม่เล็กไม่ใหญ่เกินไป มือหนาสอดเข้าไปกอบกุมบีบขยำล้นปลิ้นออกมาตามซอกนิ้ว บีบขยำอยู่อย่างนั้นซ้ำ ๆ จนหญิงสาวร้องครางประท้วงออกมา

" อื้อ... "

จุ๊บ!

" ฮ่า...ชลินหนูชังหวานเหลือเกิน " เสียงทุ้มแหบพร่าดังขึ้นชิดริมฝีปากบาง ลมหายใจอุ่นร้อนราดรดบนใบหน้าสวยหวาน

ชลินเหลือบมองริมฝีปากหนาเขม็งอย่างนึกเสียดาย ก่อนจะช้อนสายตาจ้องมองใบหน้าของการันต์ มือบางถูกยกขึ้นมาทาบทับแก้มของเขา

" พี่การันต์ชลินอยากจูบพี่อีก " สายตาอ้อนวอนถูกส่งไปให้ยังคนเหนือร่าง ริมฝีปากเผยอออกอย่างเชิญชวนชายหนุ่มคนรัก

" หึ...ได้สิครับ " ว่าจบก็ประกบริมฝีปากของตนเข้ากับริมฝีปากของหญิงสาวคนรักอีกครั้ง

จุ๊บ...จ๊วบ...จ๊วบ...

" ฮึก...อื้อส์...อื้มส์...จุ๊บ...จ๊วบ "

ทั้งคู่จูบกันอย่างดุเดือดอยู่สักพัก การันต์ก็ผละออกมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองสองสามเม็ด ปลดเข็มขัดออกรูดซิปกางเกงลงพร้อมกับองคชาตที่ดีดผึ่งออกมาสูดอากาศภายนอก ชลินที่กำลังเบลอเมื่อเห็นเข้าก็ถึงกลับเบิกตาโพลงโตกับขนาดของมัน

" พี่การันต์ชลินกลัว " เสียงหวานเอ่ยขึ้นอย่างสั่นเทาดวงตาสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว

" ไม่เป็นไรหนู หนูไม่ต้องกลัวนะพี่จะทำเบา ๆ มันเจ็บแค่แปบเดียวเดี๋ยวมันก็หาย หนูเชื่อพี่นะครับ จุ๊บ! " ก้มลงไปจูบหน้าผากของเธอเบา ๆ เพื่อเป็นการปลอบโยน

" แต่ชลินกลัว " ช้อนสายตาจ้องมองยังชายหนุ่มคนรัก ดวงตาสั่นระริกไม่หยุด เธอเคยได้ยินเพื่อน ๆ ของเธอคุยกันยามที่ออกไปทานอาหารกลางวันด้วยกันว่ายามที่ตนนั้นมีอะไรกับแฟนหนุ่มครั้งแรก มันเจ็บมากเหมือนช่องทางนั้นจะฉีกขาดแถมมันยังมีเลือดออกมาด้วย เพียงแค่เธอคิดถึงคำพูดเหล่านั้นจากเพื่อน ๆ ของเธอมันก็ทำให้เธอรู้สึกเจ็บจี้ดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก แต่ทว่าชลินกลับหลงลืมไปว่าเจ้าของร่างคนเก่าที่มีดีกรีเป็นถึงนางร้ายนั้นไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่องขนาดนั้น

" มันไม่เป็นไรจริง ๆ ชลิน หนูเชื่อพี่สิครับคนดี "

" พี่การันต์จะไม่ทำให้ชลินเจ็บใช่ไหม? "

" มันจะเจ็บแค่แปบเดียวครับ หนูเชื่อพี่นะ "

" อื้อ...อ " เธอพยักหน้าตอบรับคำของเขา

การันต์เลื่อนมือไปถกกระโปรงทรงเอของเธอขึ้นถึงเอวคอด เกี่ยวดึงแพตตี้จิ๋วออกจากขาเรียวสวยแล้ววางมันลงกับพื้นห้อง เลื่อนตัวลงไปจนใบหน้าคมสันถึงช่วงล่างของเธอ จ้องมองโหนกนูนที่กำลังคายน้ำออกมาตาไม่กะพริบ ลำคอแห้งผาก มือหนาแปลเปลี่ยนจากเอวคอดมาจับเรียวขาสวยแยกออกจากกันให้กว้างขึ้นกว่าเดิม แล้วลูบไล้ไปตามต้นขาจนมาถึงโหนกนูนกลีบงามของหญิงสาว ลูบไล้กดติ่งเสียวจนเธอเสียวกระสันไปทั้งเรือนร่าง ร่องสวาทคายน้ำออกมามากจนฉ่ำเยิ้ม

" อื้อส์...อ้าาส์...เสียว... " ปรายตาต่ำลงมองอีกคนที่กำลังเล่นอยู่กับติ่งเสียวกระสันของเธอ

การันต์ช้อนตาขึ้นมองหญิงสาวคนรักพร้อมกระตุกยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์มีเล่ห์นัย จากนั้นก็ฝังใบหน้าคมสันของตนเข้าไปดูดซับร่องสวาทของเธอที่ฉ่ำแฉะทั้งที่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าสวยหวานที่บิดเบี้ยวเหยเกจากความเสียวซ่านที่เขาเป็นคนมอบให้

" อื้อส์...พี่การันต์ชลินเสียว...ฮึก...อ้าส์...พี่การันต์เลิกดูดเลียตรงนั้นสักทีมันสกปรกนะคะ " ชลินดิ้นพล่านกระตุกหงึก ๆ หลายต่อหลายครั้งแถมร่องสวาทของเธอยังผลิตน้ำไม่หยุดฉ่ำแฉะเลอะโซฟา

จ๊วบ จ๊วบ แผล็บ แผล็บ!

การันต์ผละใบหน้าออกตามที่ชลินต้องการพร้อมกับตวัดปลายลิ้นเลียตามขอบปากของตัวเอง สายตาหื่นกระหายจ้องมองเธออย่างจะกลืนกินเธอทั้งตัว ทำให้เธอรู้สึกวูบวาบร้อนระอุไปทั้งร่าง...

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • หลุดมาเป็นนางร้ายที่ถูกพระรอง (รัก) ชัง   บทที่ : 8 🔞

    บทที่ 8 เมื่อชายหนุ่มเคลียร์ทุกอย่างให้แก่หญิงสาวคนรักเสร็จ ทั้งสามคนจึงปรึกษาหารือกันต่อว่าจะเอายังไงต่อกันดี สุดท้ายก็ได้คำตอบคือต้องหาคนที่ทำมาลงโทษให้ได้ มุกดาที่เข้าใจชลินผิดรีบเอ่ยขอโทษญาติผู้น้อง ส่วนชลินไม่ได้คิดอะไรมากกับเรื่องนี้เลยไม่ติดใจอะไรยอมให้อภัยแก่หญิงสาวญาติผู้พี่ของนางร้ายในนิยายที่เธอชอบอ่านอย่างง่ายดาย " ตามนี้นะครับคุณมุกดา " " ค่ะคุณการันต์ ชลินฉันสักจะอิจฉาเธอแล้วสิ " หญิงสาวหันมายิ้มกริ่มให้กับญาติผู้น้องอย่างหยอกเย้า " มันน่าอิจฉาตรงไหนมุกดา เธอไม่เห็นหรือไงว่าเขา อ้ะ! พี่การันต์เจ้าเล่ห์แค่ไหนกันหน่ะ " เมื่อเธอพูดผิดจึงรีบแก้พร้อมปรายตามองเขาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ " หึ " การันต์ยกยิ้มมุมปากให้กับหญิงสาวคนรักให้กับท่าทีปฏิกิริยาของเธอ " ฉันไม่เห็นนะฉันเห็นแค่คุณการันต์คนดี คนเก่ง เท่านั้นเอง " " เฮ้อ! " ชลินทำเสียงขึ้นจมูกในสิ่งที่หญิงสาวญาติผู้พี่พูด " คุณการันต์ไม่น่าตาบอดมาหลงรักยายชลินเลยนะคะ " " หึ ผมหลงไปแล้วจะให้ทำยังได้ล่ะครับคุณมุกดา " " ฮึ นั้นสินะคะ ถ้าอย่างนั้นดิฉันขอตัวกลับไปทำงานของดิฉันต่อก่อนนะคะ " มุกดาเอ่ยขอตัวกับทั้งสองคน " ครับ "

  • หลุดมาเป็นนางร้ายที่ถูกพระรอง (รัก) ชัง   บทที่ : 7

    บทที่ 7 หญิงสาวที่นั่งรอคนรักอยู่บนเตียงนอน พลางวางโทรศัพท์มือถือลงข้างตัวเมื่อคนรักเดินเข้ามาหา เธอยกยิ้มอ่อนหวานให้กับคนรัก พยายามทำตัวใสซื่อที่สุดเท่าที่จะทำได้ แถมมันยังใช้ได้ผลกับพวกคนโง่พวกนั้นได้เป็นอย่างดีอีกด้วย ซึ่งคนตรงหน้าของเธอก็เป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกัน เสียดายอย่างเดียวที่พ่อแม่ของอีกคนไม่ได้โง่เหมือนลูกชายไม่อย่างนั้นเธอได้อยู่สุขสบายไปนานแล้ว " ทำไมยังไม่นอนอีกครับ ฮึ่ม? " " ข้าวรอพี่รันอยู่ไงค่ะ " ยกยิ้มหวานปนยั่วยวนคนรักที่เธอไม่เคยรักเขาเลยแม้แต่นิด ที่เธอทำไปทั้งหมดก็เพื่อความอยู่รอด อยู่สุขสบายของเธอและครอบครัวของเธอก็เท่านั้น แต่คนที่เธอรักและอยากจะใช้ชีวิตทั้งชีวิตของเธอที่มีอยู่ด้วยก็คือการันต์เพื่อนสนิทของอีกคนต่างหาก " งั้นเหรอครับ แล้วถ้าตอนนี้พี่ยังไม่อยากนอนแต่อยากทำอย่างอื่นแทนล่ะ ข้าวจ้าวจะว่ายังไงครับ " ส่งสายตาแพรวพราวให้หญิงสาวคนรักที่เขารักหมดทั้งหัวใจตั้งแต่แรกเห็น " แล้วพี่รันอยากจะทำอะไรล่ะค่ะ ข้าวพร้อมทำตามใจพี่รันเสมออยู่แล้วล่ะค่ะ " เธอพูดบดชายหนุ่มคนรักอย่างชรันออกไป พร้อมกับไล่ปลายนิ้วสัมผัสไปกับแผ่นอกของเขาอย่างยั่วยวน " หึ อย่ายั่วพี่

  • หลุดมาเป็นนางร้ายที่ถูกพระรอง (รัก) ชัง   บทที่ : 6

    บทที่ 6 การันต์เฝ้าตามง้อชลินไม่หยุด คอยซื้อโน่นซื้อนี่มาฝากเธอและครอบครัวอยู่เสมอไม่เคยขาดมือ ตกเย็นก็คอยอยู่ฝากท้องกับครอบครัวของเธออยู่ตลอด จนเธอคุ้นชิน " เย็นนี้ผมขอฝากท้องอีกนะครับคุณพ่อคุณแม่ " การันต์ " ได้สิค่ะพี่การันต์ " นันทิชา " อืม ยินดีเสมอเจ้าลูกเขย " รณพีร์ " คุณพ่อคุณแม่ค่ะ เอ่อคือว่า... " ชลินเอ่ยขึ้นหวังจะค้านแต่ทว่ากลับต้องกลืนคำเหล่านั้นลงคอไปจนหมดสิ้น " อะไรคะชลินลูก? " นันทิชา " นั้นสิลูกมีอะไรไหนบอกพ่อกับแม่มาสิ? " รณพีร์ " เปล่าคะ ไม่มีอะไรค่ะคุณพ่อคุณแม่ " ชลินยกยิ้มฝืด ๆ ให้กับพ่อแม่ของเธอ " อะไรกันลูกคนนี้เนี่ย " นันทิชา " โอเค พ่อจะเชื่อเราก็แล้วกันนะ " รณพีร์ " หึ " การันต์ ชลินจ้องหน้าคมสันของการันต์แว๊บเดียวก็หันมามองหน้าพ่อแม่ของเธอต่อ เนื่องจากเธอยังเคืองอีกฝ่ายอยู่ " ชลินลูกแม่กับพ่อจะไม่อยู่บ้านเดือนหนึ่งนะลูก พอดีแม่กับพ่อจะไปฮันนีมูนกันที่ต่างประเทศนะคะ แม่ฝากลูกดูแลบ้านด้วยน่ะ " พลางหันไปส่งยิ้มให้กับสามีของเธอ " ทำไมคราวนี้ถึงเร็วจังค่ะคุณแม่? " เธอถามขึ้นอย่างสงสัย เพราะทุกครั้งพ่อและแม่ของเธอจะต้องไปทุกสิ้นปีนี้ แต่นี่มันเหลืออีก

  • หลุดมาเป็นนางร้ายที่ถูกพระรอง (รัก) ชัง   บทที่ : 5

    บทที่ 5 หลังจากวันนั้นไม่นานการันต์ก็เล่นป่าวประกาศว่าตนและชลินนั้นได้คบหาดูใจกันอยู่ ตอนแรกก็ไม่มีใครเชื่อหรอกว่าชลินกับการันต์จะคบกันได้ เพราะว่าทั้งสองคนชอบหาเรื่องทะเลาะกันอยู่ตลอดยามที่ทั้งสองคนได้เจอหน้ากัน แต่เพราะชายหนุ่มยังคงยืนยันคำเดิมแถมยังจูบเธอโชว์ต่อหน้าพนักงานทุกคนภายในบริษัทของเขาอีก จึงทำให้ทุกคนเชื่ออย่างสนิทใจในวินาทีต่อมา ส่วนมินตราที่ได้รับรู้เรื่องนี้เข้าก็โทรหาชลินเพื่อนสาวของเธอไม่หยุด แต่พอเธอได้คำตอบจนพอใจของเธอแล้ว เธอจึงเหลือไว้แต่เพียงอาการอยากแซวเพื่อนของเธอเท่านั้น แต่ทว่าแซวมากก็ไม่ได้เพราะกลัวเพื่อนจะงอนเอา เธอจึงเลือกแซวพอเป็นพิธี " ชลินไปทานข้าวกัน " การันต์เดินเข้ามาภายในห้องทำงานของชลินอย่างถือวิสาสะ ชลินช้อนตาขึ้นมองแขกผู้มาเยือนที่ถือวิสาสะเดินเข้ามาในห้องของเธออย่างเสียมารยาท " ฉันยังไม่หิว นายหิวก็ไปทานก่อนสิ " " ไม่ฉันจะรอไปทานข้าวพร้อมเธอ " " การันต์นายเลิกก่อกวนกับฉันสักพักจะได้ไหม นายไม่เห็นหรือไงว่าฉันกำลังใช้สมาธิในการทำงานอยู่น่ะ " ตวัดตาใส่อีกคนเขม็ง " ให้ฉันช่วยไหมล่ะหืม? " ชันแขนไปกับโต๊ะพร้อมยื่นหน้าเข้าไปใกล้หญิงสาว " ไม่ต้

  • หลุดมาเป็นนางร้ายที่ถูกพระรอง (รัก) ชัง   บทที่ : 10

    บทที่ 10 ตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมาการันต์ได้พิสูจน์ตัวเองให้ชลินได้รับรู้ถึงความบริสุทธิ์ใจในหลาย ๆ เรื่องที่เกี่ยวข้องกับตัวเขา ทั้งแสดงความรักอันบริสุทธิ์ที่ไร้การแก้แค้นไร้ความเกลียดชังนั้นด้วย วันนี้เป็นวันที่ทั้งสองบ้านสกุลดังจะรวมเป็นทองแผ่นเดียวกันซึ่งนั้นก็หมายความว่าวันนี้เป็นวันหมั้นหมายของชลินและการันต์นั้นเอง พิธีการต่าง ๆ ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ข่าวที่ทั้งคู่ได้หมั้นหมายต่างถูกแพร่กระจายอยู่วนสื่อโซเชียลมีเดีย ทุกคนต่างเข้ามาร่วมแสดงความยินดีแก่ทั้งคู่ ต่างจากผู้หญิงอีกคนที่กำลังนั่งดูรายละเอียดต่าง ๆ ผ่านโทรศัพท์มือถือของเธอ ก่อนจะปาโทรศัพท์ลงแหมะบนที่นอนกว้าง สองมือขยำผ้าปูเตียงจนยับยู่ยี้ ใบหน้าหวานติดน่ารักแสดงท่าทีไม่พอใจกับสิ่งที่ได้เห็นและได้รับรู้เป็นอย่างมาก จนอยากจะร้องกรี้ดออกมาให้สุดเสียงที่มีแต่ก็ไม่สามารถทำได้เนื่องจากแฟนหนุ่มยังอยู่ในคอนโดแห่งนี้กับเธอ " ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าครับข้าว? " เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างเป็นห่วงคนรัก พลางใช้ตาคมสังเกตถึงความผิดปกติของเธอไปด้วย " ข้าวไม่เป็นไรค่ะพี่รัน แล้วพี่รันจะทานข้าวเลยไหมค่ะ เดี๋ยวข้าวจะไปทำให้ทานค่ะ " พลางยิ้ม

  • หลุดมาเป็นนางร้ายที่ถูกพระรอง (รัก) ชัง   บทที่ : 4

    บทที่ 4หญิงสาวที่ออกมาจากบริษัทของชายหนุ่มอดีตคู่หมั้นพร้อมกับแม่ของเธอ ซึ่งตอนนี้เธอกับแม่ของเธอกำลังตรงดิ่งไปยังห้างสรรพสินค้าเพื่อซื้อของคลายเหงากัน พอมาถึงปุ๊บแม่ของเธอก็พาเธอมายังร้านจิวเวลรี่ร้านประจำของท่านทันที" เส้นนี้สวยไหมลูก? " นันทิชายกสร้อยคอหยดน้ำประดับพลอยเม็ดเล็กทาบบริเวณคอระหงหวังโชว์ให้ลูกสาวดู" สวยค่ะคุณแม่ มันเข้ากับคุณแม่มากเลยค่ะ "" ฉันเอาเส้นนี้ล่ะค่ะ " หันไปส่งสร้อยคอให้กับผู้จัดการของร้าน" ค่ะคุณหญิง รอดิฉันสักครู่นะคะ " " ไม่เอาสักเส้นสองเส้นหรอกชลินลูก "" ไม่ดีกว่าค่ะคุณแม่ ซื้อไปชลินก็ไม่ค่อยได้ใส่อยู่ดีค่ะ " พร้อมกับยิ้มตอบมารดา" ตามใจลูกก็แล้วกันนะ "" ขออนุญาตนะคะของคุณหญิงได้แล้วค่ะ ขอบคุณคุณหญิงที่มาอุดหนุนเครื่องเพชรและเครื่องประดับของทางร้านจิวเวลรี่ของเรานะคะ "" เครื่องประดับของที่นี่มีแต่สวย ๆ งาม ๆ ฉันจะพลาดได้ยังไงกัน ฉันกับลูกกลับก่อนนะไปกันชลินลูก "" ขอขอบคุณคุณหญิงกับคุณชลินมากนะคะ ขอบคุณค่ะ " ผู้จัดการสาวยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณทั้งสองคนอย่างนอบน้อม" ขอบคุณเช่นกันค่ะ " ชลินส่งยิ้มให้กับผู้จัดการสาวอย่างอ่อนโยน ก่อนที่เธอและแม่จะเดินออก

  • หลุดมาเป็นนางร้ายที่ถูกพระรอง (รัก) ชัง   บทที่ : 3

    บทที่ 3 สุดท้ายอีกฝ่ายก็ได้มาส่งเธออยู่ดี ที่สำคัญกว่านั้นคืออีกฝ่ายมาส่งเธอถึงบ้านอีกด้วยนี้สิ แถมพ่อแม่ของเธอยังชวนอีกฝ่ายทานอาหารเย็นด้วยกันอีก อุตส่าห์ว่าจะไม่ยุ่งกับคนพวกนี้แล้วนะแต่ทำไมคนพวกนี้ถึงได้มาวนเวียนอยู่รอบตัวของเธอกันนักนะ " ขับรถกลับดี ๆ ล่

  • หลุดมาเป็นนางร้ายที่ถูกพระรอง (รัก) ชัง   บทที่ : 2

    บทที่ 2หญิงสาวผิวขาวผ่อง หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก เดินเข้ามาคล้องแขนของชายหนุ่มสูงโปร่ง ริมฝีปากบางถูกระบายยิ้มออกมาให้กับชายหนุ่มทั้งสองที่ยืนอยู่ข้างกัน" ทำไมถึงพากันมายืนตรงนี้คะ? " เสียงหวานถามขึ้นด้วยความสงสัย" พี่กำลังรอเราอยู่ไงครับ " ชายหนุ่มหันมาส่งยิ้มหวานให้กับคนรัก" ไปกันได้แล้วมั้ง หวา

  • หลุดมาเป็นนางร้ายที่ถูกพระรอง (รัก) ชัง   บทที่ : 1

    บทที่ 1วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วที่หญิงสาวได้เข้ามาอยู่ในโลกนิยายที่เธอได้อ่านมาเกือบร่วมสองอาทิตย์ เธอไม่รู้ว่าเธอเข้ามาในนี้ได้ยังไง แต่ที่เธอรู้ได้ก็คือเธอได้กลายมาเป็นนางร้ายที่ถูกทั้งพระเอกและพระรองเกลียดชังเป็นอย่างมาก แถมชื่อของนางร้ายดันมาเหมือนชื่อของเธออีกด้วย แต่ทว่ากับพ่อแม่ของเธอมันกล

  • หลุดมาเป็นนางร้ายที่ถูกพระรอง (รัก) ชัง   บทนำ

    บทนำติ๊ก ติ๊ก...เสียงกดเมาส์ที่ถูกเลื่อนไปตามตัว อักษรของนิยายเรื่องโปรดของหญิงสาวผิวสีน้ำผึ้ง ร่างกายบอบบาง ดวงตากลมโตราวกับตาของกวาง ขนตาเป็นแพ จมูกโด่งรับกับริมฝีปากอวบอิ่ม เมื่อหญิงสาวอ่านจบก็บ่นออกมาตามประสานักอ่านตัวท็อป พลางทิ้งตัวไปกับเก้าอี้" เฮ่อ...น่าสงสารนางร้ายซะมัด อย่าให้เจอไรท์เตอ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status