LOGINShare
บทที่ 3
publish date:
2025-12-06 16:10:40หลุมพรางเสน่หา บทที่ 3
"คุณเวทคะ"
"มีอะไรสุพัตรา"
"เรียกสุเฉยๆ ก็ได้ค่ะ" สุพัตราเป็นสาวเอ็นเตอร์เทนประจำบาร์แห่งนี้หุ่นและหน้าตาก็ถือว่าใช้ได้
"มีอะไรก็รีบพูดมาสิ"
"เปล่าค่ะ สุแค่อยากคุยกับคุณเวทเฉยๆ"
"อะไรของเธอ..ไปทำงาน!"
"ชอบอ่ะ" ยิ่งอีกฝ่ายกระแทกเสียงใส่มันก็ยิ่งทำให้ใจเต้นแรง
เวทมนต์ส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะเดินไปทางห้องทำงาน
"คืนนี้คุณเวทจะอยู่ที่บาร์ทั้งคืนไหมคะ" สุพัตรายังคงเดินตามเวทมนต์ไป
"พ่อเลี้ยงคงไม่เรียกตัวถามทำไม" พ่อเลี้ยงยังคงอยู่ที่บ้านภรรยาเพราะเพิ่งเข้าเรือนหอกันได้แค่ไม่กี่วัน เวทมนต์เลยปล่อยให้ซอโซ่อยู่รับใช้พ่อเลี้ยงไป เพราะไอ้นั่นยังไม่หายเฮิร์ทเรื่องที่ผู้หญิงบอกเลิกเลย
แกร็ก... คนที่อยู่ในห้องทำงานเดินมาเปิดประตูดูว่าใครคุยกันอยู่หน้าห้อง
"มีอะไรกัน"
"ทำอะไรอยู่ในห้อง" เวทมนต์มองเข้าไปแต่ก็ไม่เห็นเพราะโต๊ะทำงานของสิงหาไม่ได้อยู่ตรงประตู
"ทำธุระอยู่เดี๋ยวเสร็จธุระแล้วจะออกไป ฝากดูงานแทนหน่อย" ว่าแล้วสิงหาก็ปิดประตูไว้
"คุณเวทคะ"
"แม่นี่ก็เหมือนกันจะอะไรนักหนา" เวทมนตร์ตกใจเพราะกำลังจะแง้มประตูดูว่าสิงหาทำอะไรอยู่กับผู้หญิงในห้องนั้น
"สุจะบอกว่าเห็นคุณสิงหาพาผู้หญิงเข้าไปในห้องค่ะคุณจะเข้าไปดูเหรอคะ" สุพัตราคิดว่าเวทมนต์ยังไม่รู้เรื่องนี้
"มันเอาผู้หญิงมากินในห้องทำงานเลยเหรอ"
"สุก็ไม่รู้ค่ะ ถ้าคุณเวทอยากรู้ก็เปิดประตูเข้าไปดูสิคะ"
ในห้องทำงาน..
"มีอะไรคะพี่"
"ไม่มีอะไรแล้ว"
"มีคนมาเรียกพี่ไปทำงานเหรอ"
"ไม่ใช่หรอก"
"ฉันมากวนพี่หรือเปล่าเนี่ย"
"ก็นิดหน่อยพี่ต้องออกไปทำงานแล้วนะ ถ้าวันไหนไม่สบายใจก็มาหาพี่ได้" อย่างที่รู้กันอยู่ว่าที่นี่การแข่งขันมันสูง ถ้าใครอยากเป็นที่รักของพ่อเลี้ยงต้องทำตัวให้ดีตั้งใจทำงาน เพราะอำนาจอยู่ในมือคนคนเดียว
"ถ้างั้นพี่ก็ไปทำงานเถอะเดี๋ยวฉันจะออกไปสั่งอะไรดื่มฆ่าเวลาหน่อย ดึกๆ ถึงจะกลับบ้าน"
"งั้นพี่ไปดูบ่อนแป๊บหนึ่งแล้วจะกลับมาหา"
"ค่ะ"
แอดดด.. สิงหาออกจากห้องนั้นมาพร้อมกับมีนา พอออกมาก็เรียกพนักงานให้พามีนาไปหาที่นั่ง
".........." เวทมนต์ที่ยังคงยืนอยู่แถวนั้นถึงกับมองตาค้างเมื่อเห็นผู้หญิงที่ออกมาจากห้องเดียวกับสิงหาหน้าคุ้นๆ
"คุณเวทมองอะไรคะ"
"ไปทำงาน" เขารู้ว่าที่ผู้หญิงพวกนี้เข้าหาเพราะอยากเป็นผู้หญิงของเขา แต่พ่อเลี้ยงมีกฎไว้ว่าห้ามลูกน้องมีความรัก ถ้าใครคิดจะฝ่าฝืนกฎนี้คือให้ออกสถานเดียว
ชายหนุ่มยืนมองอยู่ว่าผู้หญิงคนนั้นจะยังไงต่อ จนเห็นว่าเธอไปนั่งอยู่โต๊ะสำหรับลูกค้าส่วนสิงหาเดินไปทางโซนบ่อนแล้ว
"จะรับอะไรดีคะ" อนงค์พนักงานเสิร์ฟเห็นลูกค้าคนใหม่มาก็ถือเมนูมาวางให้
"ฉันขอไวน์สักแก้วค่ะ"
"แล้วอาหารล่ะคะ"
"ตอนดื่มฉันไม่ชอบทานกับแกล้มค่ะ"
"เอาไวน์แค่แก้วเดียวเหรอคะ"
"ใช่ค่ะสั่งไวน์แค่แก้วเดียวได้ไหมคะ" เธอไม่ได้ถามกวนแต่เหมือนพนักงานไม่เข้าใจที่เธอสั่ง
"ค่ะ" อนงค์มองการแต่งตัวผู้หญิงคนนี้แล้วก็ดูเหมือนจะไม่มีเงิน สงสัยไม่มีเงินจริงนั่นแหละสั่งแค่ไวน์แก้วเดียวจะมานั่งฟังเพลงหรือไง
ถึงแม้เธอจะใส่ชุดอยู่บ้าน เพราะรีบออกมาเจอแม่ตอนที่แม่ไลน์ไปบอก แต่ถ้าคนตาถึงจะรู้ว่าชุดที่เธอใส่ราคาไม่ได้ถูกเลย
"เดี๋ยวก่อน"
"คะคุณเวท" อนงค์กำลังจะไปเตรียมเครื่องดื่มมาให้แขกรีบหยุดแล้วหันกลับไปส่งยิ้มหวานให้กับเวทมนต์
"แขกโต๊ะนั้นสั่งอะไร"
"สั่งไวน์แค่แก้วเดียวค่ะ"
"เราไปทำอย่างอื่นเถอะเดี๋ยวฉันจัดการเอง"
"อะไรนะคะ คุณเวทจะ.."
"ไม่ต้องสงสัยบอกให้ไปทำอย่างอื่นก็ไป"
"ค่ะ.."
ผ่านไปสักพักแก้วไวน์ก็ถูกนำมาวางลงบนโต๊ะ
"ขอบคุณ...??" ทีแรกคิดว่าเป็นพนักงานคนเดิม แต่พอมองดูใบหน้าเธอก็จำผู้ชายคนนี้ได้ในทันทีเลย
อึบ! มีนากำลังจะดันตัวลุกขึ้นแต่ถูกคนร่างสูงที่ยืนอยู่จับตัวเธอให้นั่งลงไปที่เดิม..
Latest chapter
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 130 ตอนจบ
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 130 ตอนจบหรือว่าจะเป็นเขา แต่จะเป็นเขาได้ยังไงเขารู้เหรอว่าป้ากับลุงเคยทำงานที่นี่ เธอคิดไม่ออกเลยว่าใครโทรไปหาป้า ขอดูเบอร์โทรที่โทรไปก็ไม่คุ้นตา"มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะคุณหนู""เปล่าค่ะ เดี๋ยวเนเน่มานะคะ" หญิงสาวหันกลับไปขึ้นรถแล้วก็ถอยออกจากบ้านเธอรอไม่ไหวแล้วต้องไปถามเจ้าตัวเอง เพราะตอนนี้เธอคิดไม่เห็นหน้าใครเลยนอกจากเขา[โรงพยาบาลคีตะ]"คุณหมออยู่ห้องทำงานหรือเปล่าคะ""ไม่แน่ใจค่ะเดี๋ยวโทรไปถามข้างบนให้""ไม่เป็นไรค่ะฉันขอขึ้นไปเอง" เธอเห็นแล้วว่ารถเขายังคงจอดอยู่โรงพยาบาล กลัวแต่ว่าจะติดคนไข้เลยถามดูก่อน แต่พอไม่ได้คำตอบที่แน่ชัดเนเน่ก็เลยขึ้นลิฟต์ไปที่ห้องทำงานของหมอโอห์ม"คุณหมออยู่ในห้องไหมคะ""คุณหมอไปพบคุณหมอคีตะค่ะ""อ๋อค่ะ" ได้ยินแบบนั้นเนเน่ก็เลยเดินไปหาที่นั่งรอแถวหน้าห้องของคุณหมอ เพราะมีเก้าอี้ไว้สำหรับคนที่มาใช้บริการบนชั้นนี้ด้วยผ่านไปอีกเกือบชั่วโมงและตอนนี้ท้องฟ้าด้านนอกก็มืดมากแล้ว.."ถ้างั้นก็ขอยินดีกับคุณล่วงหน้าเลยแล้วกัน เรื่องอื่นเดี๋ยวผมจะจัดการเอง"เนเน่ได้ยินเสียงคนพูดกันเดินมาทางนี้เธอเลยหันไปมอง และก็เห็นว่าเขาเดินมากับคุณหมอคีตะ
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 129//18+
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 129🔞"คุณนรสิงห์ว่ายังไงบ้างครับ" โอห์มเอ่ยถามทันทีที่เข้ามาในห้องของคุณหมอคีตะที่โอห์มถามเพราะเขาขอเปลี่ยนตัว ไม่ใช่แค่เนเน่หรอกที่คิดถึงเขา ตัวของโอห์มเองก็คิดถึงเธอมากเหมือนกัน ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นเอามากขนาดนี้"คุณนรสิงห์ก็ยังอยากจะได้หมอโอห์มกลับไป""ไอรินจบมาด้านนี้โดยตรง เธอต้องดูแลคุณนรสิงห์ได้ครับ""เอาเป็นว่าเดี๋ยวผมจะลองคุยอีกทีแล้วกัน" ถ้าคนไข้ไม่เรื่องมากคีตะก็คงไม่หนักใจแบบนี้หลังจากที่คุยกับคุณหมอคีตะเสร็จหมอโอห์มก็กลับมาที่ห้องทำงาน"คุณหมอ""ตื่นแล้วเหรอ" กลับมาก็เห็นเธองัวเงียลุกขึ้นมา"คุณหมอเสร็จงานแล้วเหรอคะ""เสร็จแล้ว" ที่จริงงานก็ยังไม่เสร็จหรอกเห็นว่าเธอง่วงมากเลยจะพากลับไปนอนก่อนเนเน่เดินตามเขาลงมาข้างล่างแล้วก็เดินไปที่รถของหมอโอห์ม"แล้วรถของคุณ?""ฉันไม่ได้เอารถมาด้วยค่ะ อุ้ย" พูดออกไปแล้วถึงนึกได้ว่าเขาเห็นตอนที่เธอลงมาจากรถกับเมษา "คือว่า..เอ่อ..ฉันลืมไปเลยค่ะ" เขาจะเชื่อไหมเนี่ย"จอดไว้นี่แหละ พรุ่งนี้ค่อยมาเอารถพร้อมผม" โอห์มแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องที่เธอทิ้งรถไว้ แต่ที่จริงโอห์มรู้แล้วตั้งแต่ตอนที่เธอมาเอารถอยู่โรงพยาบาลคราวก่
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 128
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 128"เนเน่รอฉันก่อนสิ" หันมาอีกทีเพื่อนลงจากรถและเดินตรงไปทางที่คุณหมอยืนอยู่แล้ว เมษารีบวิ่งตามไปอย่างเร็ว"คุณหมอ!"โอห์มหันไปมองตามเสียงที่เรียก "เนเน่?""ยังจำชื่อฉันได้อยู่เหรอคะ" ขณะที่พูดสายตาเธอเหลือบไปมองดูผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ เขา และเธออดมองต่ำลงไปดูไม่ได้เพราะผู้หญิงคนนั้นจับแขนเขาอยู่ "ผู้หญิงคนนี้เป็นใครคะ""คนนี้คือ.." โอห์มขยับมือออกจนมือของผู้หญิงคนนั้นหลุดลง"สวัสดีค่ะ คุณหรือคะที่ชื่อเนเน่" เธอคนนั้นยังไม่ทันได้ให้หมอโอห์มแนะนำก็รีบพูดขัดจังหวะก่อน"คุณรู้จักฉันเหรอ" เนเน่ปรายหางตามองไปดูหมอโอห์ม เพราะคนในโรงพยาบาลไม่มีใครรู้จักชื่อเธอ ตอนที่แนะนำเธอให้เพื่อนหมอรู้จักเขาก็แค่บอกว่าเป็นแฟน"รู้จักสิ""ไม่เอาน่า" โอห์มห้ามผู้หญิงที่กำลังพูดกับเนเน่อยู่ พอเห็นสายตาเธอเขาก็เริ่มจะเสียวสันหลังแล้ว"ที่ฉันรู้จักคุณก็เพราะคุณหมอโอห์มเลยค่ะ"ดวงตาเอาเรื่องตวัดมองไปดูใบหน้าของเขา"พี่ไม่สนุกนะ" โอห์มพูดกับผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ แต่สายตามองมาที่เนเน่"พี่?" ยิ่งได้ยินเขาเรียกตัวเองว่าพี่กับผู้หญิงคนนั้น มันยิ่งทำให้เธอรู้สึกโมโหมาก ขนาดกับเธอเขายังไม่เคย
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 127//18+
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 127🔞"เมื่อกี้คุณหมอว่าอะไรนะคะ?""เรามาแต่งงานกัน""แต่ฉันยังเรียนอยู่""แต่งงานแล้วก็เรียนได้""แต่คุณหมอบอกว่าไม่อยากมีเมียนี่คะ""ตอนนี้อยากมีแล้ว"คำพูดของเขาดูหนักแน่นมากแต่กับเธอนี่สิ ทีแรกน้อยใจไม่ใช่เหรอที่เขาไม่อยากแต่งงาน แต่ตอนนี้ทำไมถึงรู้สึกแบบนี้"ฉันขอเวลาอีก 2 ปี จนกว่าฉันจะเรียนจบค่ะ" อยากมีเขาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตก็จริง แต่เธอต้องสร้างความภูมิใจให้พ่อกับแม่ก่อน เหมือนที่พวกท่านตั้งความหวังไว้กับเธอ อยากให้ลูกสาวเรียนจบ..ขนาดเหลือเงินก้อนสุดท้ายพวกท่านยังลงทุนกับการเรียนของเธอเลยชายหนุ่มเงียบไป ไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้ เขาจะทำอะไรได้ล่ะในเมื่อเธอตัดสินใจแล้ว"คุณหมอจะไปอีกกี่วันคะ" เพราะเธอได้ยินตอนที่เขาพูดกับคุณหมอคีตะ"ตอนนี้คนไข้กลับมาอยู่ในประเทศแล้ว จนกว่าอาการจะดีขึ้นผมคงต้องดูแลเอง"เนเน่อยากจะถามว่าคนไข้คนนั้นเป็นใครทำไมดูเป็นคนสำคัญจัง แต่ถ้าเขาจะเล่าให้เธอฟังคงเล่าตั้งแต่แรกแล้ว"คุณหมอจะไปพรุ่งนี้ใช่ไหมคะ""ใช่""ถ้างั้นคืนนี้ฉันขอค้างที่นี่ได้ไหมคะ""ได้สิ" โอห์มตอบออกไปโดยไม่ใช้เวลาคิดเลย"ฉันขออาบน้ำก่อนนะคะ""ครับ" เขาก็รีบถอดเสื
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 126
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 126"คุณหมอเป็นยังไงบ้างคะ" เนเน่ที่นั่งรออยู่หน้าห้องตรวจ เห็นว่าหมอโอมออกมาพร้อมกับคุณหมออีกท่านหนึ่งเลยรีบเข้าไปถามด้วยความเป็นห่วง"ไม่เป็นอะไรมากแล้ว" ขณะที่พูดกับเธอสายตาโอห์มมองไปหาหมอที่ออกมาจากห้องตรวจพร้อมกัน "แฟนผมเองครับ" โอห์มเห็นว่าคุณหมอคีตะมองเธอคีตะก็พอได้ยินเรื่องนี้มาจากคุณหมอท่านอื่นบ้างแล้ว ว่าคุณหมอโอมตอนนี้กำลังติดเด็ก ..ที่คุณหมอหยิบยื่นเรื่องนี้ขึ้นมาพูด เพราะกลัวว่าหมอโอห์มจะไม่ไปทำงานนี้ให้กับทางโรงพยาบาล แต่โอห์มก็ตัดสินใจไปทำงาน เพราะเขาอยากทดลองจิตใจตัวเองด้วย ว่าถ้าห่างเธอขนาดนี้แล้วเขาจะยังมีความรู้สึกยังไง และโอห์มก็ได้คำตอบให้กับตัวเองแล้ว"สวัสดีค่ะ" เนเน่ไหว้คุณหมอท่านนั้น"ท่านนี้คุณหมอคีตะ" เขาเลยถือโอกาสแนะนำคุณหมอคีตะให้เธอรู้จัก"คะ?" ได้ยินแค่ชื่อเนเน่ก็เดาออกแล้วว่าคุณหมอท่านนี้เป็นใคร เพราะชื่อของเขามันก็คือชื่อเดียวกับโรงพยาบาลแห่งนี้ แต่ที่เนเน่ตกใจ ทำไมเขายังดูหนุ่มและหล่ออยู่เลย คุณหมอคีตะที่อยู่ในจินตนาการของเธอคิดว่าเป็นตาแก่ร่างท้วมด้วยซ้ำเสียงดังกระแอมออกจากปากคุณหมอโอห์มเมื่อเห็นว่าเนเน่จ้องอีกฝ่ายมาก"เอ่อ..
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 125
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 125เช้าวันจันทร์.. และวันนี้เนเน่ก็ต้องลุกไปเรียน ทีแรกคิดว่าจะร้องไห้แค่วันเดียว ดันติดลมบนร้องไห้มาถึงสองวัน วันหยุดของเธอก็เลยหมดไปกับการร้องไห้เพราะผู้ชาย"เห็นไหมไม่สวยเลย" มองดูตัวเองในกระจก ตอนนี้ตาแทบจะลืมไม่ขึ้น เพราะมันบวมจากการเสียน้ำตามากถ้าใครสังเกตต้องรู้แน่เลยว่าเธอร้องไห้จนตาบวม ดีไม่ดีถูกพวกปากปีจอหาเรื่องว่าให้อีกจะไม่ไปเรียนก็ไม่ได้หลังจากที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเธอก็แต่งตัวเพื่อให้กลบรอยคล้ำใต้ตาหน่อย".........." แต่พอลงมาชั้นล่างก็เห็นว่าคนที่เธอคิดถึงแทบไม่เป็นผู้เป็นคนได้นั่งอยู่ห้องรับแขก"พี่เขามารอหนูได้สักพักแล้ว บอกว่าจะมารับหนูไปเรียน""เนเน่ไปเองได้ค่ะ ไปนะคะแม่" เธอมองเขาแค่ตอนที่ตกใจเท่านั้นแหละ แต่ก่อนจะออกไปเธอก็ไม่ได้หันไปมองอีก ทั้งๆ ที่หัวใจเต้นแรงแทบจะทะลุออกมา"เดี๋ยวก่อนสิ" โอห์มรีบเดินตามออกไป "ให้ผมไปส่งนะ""ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันมีรถ" พูดออกมาแล้วก็นึกขำ ถ้าเธอเป็นรถคงน้อยใจให้เจ้าของแย่ เพิ่งมานึกได้ว่าตัวเองมีรถ..ทุกครั้งมีแต่บอกว่าไม่ได้เอารถมา ทั้งๆ ที่มันก็จอดอยู่ตรงนั้น"ผมไปทำงานมา"ได้ยินเขาพูดแต่เธอก็ไม่ได้ตอบว่าอะไรแถ
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 33
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 33"ทำไมคุณถึงพูดแบบนี้ คุณคิดว่าผมกลัวตายมากนักหรือไง" สิ่งที่เธอพูดมาทำให้เขาเจ็บยิ่งกว่าร่างกายที่บอบช้ำตอนนี้อีก"ฉันรู้ค่ะว่าคุณไม่กลัว แต่ฉันกลัว" เธอกลัวว่าจะเสียเขาไป ปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่ต่อดีกว่าให้เขาต้องมาตายเพราะเธอมีนาไม่คิดว่ามันจะเลวร้ายขนาดนี้ด้วย แต่นี่เขาถึ
Last Updated : 2026-03-20หลุมพรางเสน่หา บทที่ 26
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 26"มีนา?" หาจนทั่วห้องแล้วก็ไม่เจอ เวทมนต์จึงรีบไปดูอีกห้องแต่ก็ไม่เจอเช่นกัน "แล้วเธอไปไหน หรือว่าจะไปซื้อของ?" เขาไม่รอช้ารีบไปดูร้านค้าที่เคยพาเธอไป แต่เธอไม่น่าจะหิวแต่เช้าขนาดนี้แต่พอมาดูร้านค้าหน้าปากซอยก็ไม่เห็น ถามแม่ค้าดูว่าเห็นผู้หญิงที่มากับเขาวันก่อนไหม แม่ค้าก็บอ
Last Updated : 2026-03-19หลุมพรางเสน่หา บทที่ 16//18+
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 16🔞เธอไม่ได้ตอบตกลงกับเขาหรอกว่าจะให้ตามสิ่งที่ขอไหม แต่เวทมนต์ก็ต้องพาเธอออกมาถ้าไม่งั้นคงงอนกันยาวแน่"ต้องการรับยาอะไรคะ""ยา..เอ่อ..ยาคุมค่ะ" มีนาพูดแค่เบาๆ เพราะในร้านมีลูกค้ารอต่อคิวกันอยู่ อุตส่าห์แอบเข้ามาตอนที่ไม่มีใครแล้วนะ แต่พอเธอเข้ามาเท่านั้นแหละไม่รู้ว่าลูกค้าม
Last Updated : 2026-03-17หลุมพรางเสน่หา บทที่ 13//18+
หลุมพรางเสน่หา บทที่ 13🔞"คุณเวท! คุณสัญญามาก่อนสิว่าจะไม่ทำอะไรฉัน""หือ?" ตั้งแต่รู้จักกันมาครั้งนี้ครั้งแรกมั้งที่ได้ยินเธอเรียกชื่อเขา "คุณรู้จักชื่อผม..""ฉันไม่ได้หูหนวกนะ" เธอหมายถึงว่าได้ยินคนเรียกเขาบ่อยๆ ไม่ต้องถามก็รู้แล้วว่าเขาชื่ออะไร "สัญญามาก่อนสิว่าจะไม่ทำอะไร""อะไรที่คุณหมายถึงคื
Last Updated : 2026-03-17
You may also like
