เหตุผลที่เปลี่ยนไป

ติ่ง! ติ่ง!

อลิสเพิ่งหลับไปได้ไม่นาน เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น ปลุกให้เธอตื่นขึ้นอย่างอ่อนล้า เปลือกตายังคงหนักอึ้งจนแทบจะลืมไม่ขึ้น แต่เพราะในใจหวังว่าข้อความนั้นอาจมาจากคนรัก เธอจึงฝืนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูทันที

แต่กลับไม่ใช่เขา... คนที่ส่งข้อความมาคือชะเอม เพื่อนสนิทของเธอ

"ทำไมไม่ใช่พี่คินนะ..." เธอพึมพำเบา ๆ อย่างน้อยใจ​ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เราทะเลาะกัน​ แต่เขาไม่คิดจะง้อหรืออธิบายอะไรเลย เขาจะปล่อยผ่านไปแบบนี้จริงๆใช่ไหม​

"พี่ไม่เป็นห่วงอลิสเลยเหรอ..." น้ำเสียงเธอแผ่วราวกับใจจะขาด

ตึ่ง!

เสียงข้อความเด้งเข้ามาอีกครั้งจากชะเอม ทำให้อลิสต้องสลัดความคิดในหัวทิ้ง และหันมาเปิดข้อความอย่างเร็ว เผื่อว่าเพื่อนมีเรื่องสำคัญ

ชะเอม : อลิส?

ชะเอม : อลิสนอนหรือยัง?

ชะเอม : อลิส… เราเจอพี่คินที่โรงหนัง! แกไปกับเขาด้วยหรือเปล่า?

ข้อความสุดท้ายทำเอาอลิสชะงักนิ่ง หัวใจดวงน้อยวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม จะเป็นไปได้ยังไง? ในเมื่อพี่คินบอกกับเธอว่าจะไปทำงานกลุ่มที่ห้องเพื่อน

อลิส : เปล่านะ ฉันอยู่ที่ห้อง ส่วนพี่คินเขาบอกว่าจะไปทำงานกลุ่มที่ห้องเพื่อน

ชะเอม : ห่ะ!! มันจะเป็นไปได้ยังไง​ เขากำลังโกหกแกอยู่หรือเปล่าอลิส​ แน่ใจใช่ไหมว่าเขาไปทำงานกลุ่มจริงๆ

อลิส​ : “หมายความว่ายังไงเอม”​ อลิสไม่ได้โกรธ​ที่เพื่อนพูดไม่ดีถึงแฟนหนุ่ม​ แต่เธอเลือกที่จะถามออกไป​เพราะสงสัยในคำถามของชะเอมมากกว่า

ชะเอม​ : ก็ฉันเห็นพี่คินที่โรงหนังนี่ไง​ จริงๆนะอลิส และเขาก็มากับผู้หญิงด้วย

อลิส : แกไม่ได้ตาฝาดใช่ไหมเอม?

ชะเอม : ไม่นะฉันมั่นใจ​ แต่ฉันไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นญาติของเขาหรือเปล่า​นะสิ แต่ที่น่าสงสัย…ทำไมเขาบอกแกว่าไปทำงานกลุ่ม​ แต่ดันโผล่มาอยู่ที่นี่ได้แป๊บนะ...”

ชะเอม : (ส่งรูป) ใช่พี่คินของแกไหม?

ทันทีที่ภาพถูกส่งมา อลิสจ้องมันอยู่พักใหญ่ จนน้ำตาคลอเบ้า ภาพใบหน้าคุ้นเคยของคนรัก... ชัดเจนว่าเป็นเขาจริง ๆ และเขากำลังเดินเคียงข้างผู้หญิงคนอื่นอย่างสนิทสนม​ และเธอก็ไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนี้ด้วย​ ตอนนี้คำถามที่อยู่ในหัวของเธอคือ​ ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร​ และเธอต้องถามพี่คินให้รู้เรื่อง​

แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอเสียความรู้สึกมากๆคือเขาโกหกเธอ...ทั้งที่เธอชวนเขาไปดูหนัง แต่เขากลับอ้างว่าไม่ว่างต้องทำงานกลุ่ม แล้วทำไมถึงโผล่ไปอยู่ที่โรงหนักกับผู้หญิงคนอื่นได้?

อลิส : “เป็นเขาจริงๆ ด้วย... เขาทำแบบนี้กับฉันได้ยังไงเอม...”​

ชะเอม : อลิส แกโอเคไหม? ไหวหรือเปล่า? คำถามด้วยความห่วงใยถูกส่งไปให้เพื่อนรัก​ สำหรับชะเอมแล้วอลิสคือเพื่อนสนิทที่เธอสนิทและรักมากที่สุด​ ถ้าอลิสไม่ไหวเธอพร้อมที่จะไปหาและอยู่ห่างๆ

อลิส : “ฉันไม่ไหวแล้วเอม... หรือนี่จะเป็นเหตุผลที่เขาเปลี่ยนไป... เขามีคนอื่นใช่ไหมเอม​ ถ้าเป็นแบบนั้นฉันจะทำยังไงดี”​

อลิสรักคิณณภัทรมาก​ รักจนไม่สนใจผู้ชายคนไหนเลย​ ต่อให้ผู้ชายคนนั้นจะสนใจหรืออยากได้เธอมากแค่ไหนก็ตาม​ ​​เพราะเธอซื่อสัตย์กับคนรัก​เพียงคนเดียว เธอจึงไม่เคยเปิดโอกาสให้คนอื่นได้เข้ามาในชีวิต เธอรักเขา... รักจนไม่เคยคิดจะเผื่อใจเลยด้วยซ้ำ​

เธอคาดหวังกับความสัมพั​นธ์ครั้งนี้มาก​ จนถึงขั้นอยากคบกับเขาแค่คนเดียวจนเราได้แต่งงานและสร้างครอบครัวไปด้วยกัน

อลิสจ้องภาพตรงหน้าราวกับไม่อยากเชื่อสิ่งที่เห็น ภาพคนรักของเธอกำลังเดินเคียงคู่กับผู้หญิงอีกคนในโรงหนังที่พวกเราเคยไปด้วยกัน เธอรู้สึกชาไปทั้งใจ ความกลัวที่เคยมี กลายเป็นความจริงที่แสนเจ็บปวด

"ฮือ... พี่คินมีคนอื่นจริงๆ ใช่ไหม..." คำถามซ้ำๆที่อลิส​ถามตัวเอง

"พี่ทำแบบนี้กับอลิสได้ยังไง ไหนว่ารักอลิสมาก ไหนว่าจะดูแลให้ดีที่สุด แล้วนี่คืออะไร... พี่กำลังนอกใจอลิส"

เสียงสะอื้นดังลอดออกมาจากลำคอ เธอกดโทรหาเขา ซ้ำแล้วซ้ำเล่า... เกือบสิบสาย แต่ไม่มีสายไหนที่เขาจะรับเลย เธอแค่อยากได้คำอธิบาย​ อยากฟังความจริงจากปากเขา​ ถึงจะรักเขามากแค่ไหนแต่เธอก็ไม่อยากเป็นผู้หญิงโง่ ๆ ที่แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอีกแล้ว ถ้าเขาจะมีคนอื่น... ทำไมไม่พูดตรง ๆ? ทำไมต้องหลอกกันแบบนี้