ตามถึงที่

เรนเดียร์....

หลังจากที่ฉันรั้งเสือไว้ไม่ได้เพราะเขาดึงดันที่จะไปให้ได้จนวินขับรถมารับเสือถึงคอนโดเพื่อไปงานวันเกิดของยัยกระแต ฉันไม่รอช้ารีบเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อตามไปงานวันเกิดของยัยนั่นแม้ว่าจะไม่อยากไปก็เถอะ มันเป็นงานวันเกิดแรกที่ฉันไม่ได้คิดจะหาเตรียมของขวัญหรือคำอวยพรอะไรให้กับเจ้าของวันเกิด ฉันไปเพราะฉันจะไปขัดขวางไม่ให้ยัยนั่นแย่งเสือไปจากฉันได้สำเร็จถึงแม้ยัยนั่นจะบอกว่าเคยเป็นอดีตของเสือเคยรักกันมาก่อนแต่อดีตมันก็คืออดีตไหมในเมื่อตอนนี้ฉันคือปัจจุบัน และฉันก็รักเสือมากฉันไม่ยอมเสียเขาไปให้ใครหน้าไหนทั้งนั้นไม่ว่าจะเป็นคนรักเก่าที่เคยรักกันมาก่อนก็ตาม

"ฮัลโหลแกแต่งตัวเสร็จหรือยังฉันกำลังจะขับรถไปรับ" ฉันโทรไปหาแนวร่วมที่จะไปจัดการยัยกระแตนั่นก็คืออิมเมจเพื่อนรักของฉันนั่นเอง

"เสร็จแล้วรอแกมารับนี่แล่ะ"

"เคร เคร อีกสิบห้านาทีถึง"

"เฮ้ย ขับช้าๆ ไม่ต้องรีบเดี๋ยวจะไปไม่ถึงงานวันเกิด"

"ตอนนี้ใจของฉันมันอยู่ที่งานวันเกิดยัยนั่นแล้วแกรู้ไหม ฉันไม่รู้ว่ามันทำอะไรเสือตอนไหนฉันตัองรีบไปให้ถึงโดยเร็วที่สุด"

"เออ ขับระวังๆ ด้วยล่ะฉันรอแกอยู่นะ"

"แค่นี้ก่อนนะ" ฉันวางสายเสร็จก็รีบขับรถออกไป ซึ่งรถที่ขับออกมาก็เป็นรถของเสือนั่นแล่ะเพราะฉันไม่มีรถยนต์ส่วนตัวเนื่องจากเป็นเด็กต่างจังหวัดฐานะไม่ได้ร่ำรวยอะไรบ้านก็ทำสวนทำไร่แต่โชคดีที่สอบติดมหาลัยที่นี่ก็เลยได้เข้ามาเรียนต่อ ก่อนหน้านี้ตอนที่ยังไม่ได้คบกับเสือถ้าไปมหาลัยหรือไปไหนมาไหนถ้าไม่นั่งรถเมล์ก็อาศัยไปกับยัยอิมเมจเอา จนได้มาคบกับเสือนี่แล่ะทำให้การเดินทางไปไหนมาไหนของฉันมันสะดวกสบายมากขึ้นเพราะเสือมีรถหลายคันเขายกให้ฉันหนึ่งคันแต่ฉันไม่ค่อยจะได้ใช้เพราะฉันกลัวจะเอารถเขาไปเฉี่ยวชนไม่ใช่ว่าฉันขับรถไม่เป็นนะแต่รถของเสือที่ให้ใช้มันราคาไม่ใช่ถูกๆ เท่าที่ทราบก็หลักสิบล้านอัพซึ่งฉันคงไม่มีปัญญาซื้อได้ต่อให้ขายบ้านขายสวนขายนามันก็ไม่พอที่จะซื้อหรอกรวมถึงความเป็นอยู่ของฉันด้วยนะจากที่เช่าห้องเล็กๆ อยู่เพียงลำพังคนเดียวก็ต้องย้ายมาอยู่คอนโดหรูใจกลางเมืองเพราะเสือบังคับให้ฉันมาอยู่ด้วยจะบอกว่าได้แฟนรวยและหล่อมากก็ไม่ผิด ถามว่าที่ฉันคบกับเสือเพราะเขาหล่อเขารวยใช่ไหมมันก็ไม่ใช่ทั้งหมดหรอกเพราะตอนนั้นฉันไม่รู้ว่าเขารวยขนาดไหนฉันรักเขาก็เพราะเขาเข้ามาจีบฉันก่อน เขายอมที่จะนั่งรถเมล์ไปไหนมาไหนกับฉันทั้งที่เขาเองก็มีรถ ยอมกินอาหารข้างทางราคาไม่กี่สิบบาทกับฉันทั้งที่เขามีเงินไปกินร้านหรูๆ ได้เขาทำให้ฉันประทับใจในหลายๆ เรื่องและเรื่องที่เราคบกันที่บ้านของฉันก็รับรู้เพราะตอนนั้นช่วงปิดเทอมเขาขอไปเที่ยวบ้านฉันซึ่งฉันก็บอกเขาไปแล้วว่าบ้านฉันมันลำบากมากนะไม่ได้สะดวกสบายเหมือนที่กรุงเทพแต่เขาก็ไม่ยอมฟังและดึงดันที่จะตามาด้วยและเมื่อมาถึงเขาทำตัวกลมกลืนกับทุกคนที่บ้านของฉันเขาลองทำอะไรหลายๆ อย่างที่ฉันไม่คิดว่าคนอย่างเขาจะทำแต่เขาก็ทำจนพ่อแม่ฉันปลื้มเขามากเราคบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงปีสี่