ANMELDENนาวินกำหมัดแน่น เขารู้ว่าราเชนทร์รักไอริสมากแค่ไหน แต่วิธีการแสดงความรักของเขา มันไม่เข้าท่าเอาเสียเลย ราเชนทร์ทำให้ไอริสเสียใจหลายครั้ง และทุกความหึงหวงของเขา มักจะทำร้ายเธอเจ็บปวดทั้งกายและใจจนเกือบตาย แต่เขาก็รู้ตัวดีว่า ไอริสเองก็ไม่มีช่องว่างในหัวใจ เผื่อให้ใครนอกจากไอ้คนใจร้าย ที่ยืนรู้สึกผิดอยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้ด้วยเช่นกัน“ผมทราบดีครับ บอสไม่ต้องห่วง ผมเห็นคุณไอริส เป็นเหมือนพี่สะใภ้ผมมานานแล้ว”ราเชนทร์เดินมาจับไหล่ของนาวิน พร้อมกับพยักหน้าให้ นี่เป็นคำสัญญาลูกผู้ชายของนาวิน ที่บอกให้เขารู้ว่า จะไม่แย่งไอริสไปจากราเชนทร์ เพราะเขารู้ดีว่าทั้งคู่รักกันมาก และสิ่งที่ราเชนทร์ทำเพื่อไอริส ก็ยังมีอีกมากที่เธอไม่รู้“ถ้าอย่างนั้น…. ฉันฝากนายด้วยนะ นายรู้ดีว่าเรื่องของไอริส ฉันไม่ไว้ใจใครนอกจากนายกับเรวิน”“ครับบอส ไม่ต้องห่วง ผมจะดูแลเธอให้ดีที่สุด”หลังจากที่นาวินออกไปแล้ว ราเชนทร์ก็ให้คนติดต่อกับฉัตรพงศ์ทันที เขาอยู่กับลูกค้าที่คลับคาราโอเกะส่วนตัว นั่นทำให้ราเชนทร์มั่นใจว่า ฉัตรพงศ์อาจจะยังไม่ทราบเรื่องที่เกิดขึ้น หรือไม่เขาก็รู้เรื่องแล้ว แต่ยังไม่ได้เคลื่อนไหวอะไร“ได้เวลาเก็บ
“ครับบอส ผมจะไปเดี๋ยวนี้”“จริงสิเรวิน เรื่องนี้ต้องทำให้เงียบที่สุด ทางที่ดีนายให้คนตรวจสอบให้ดีว่า นอกจากพวกเราแล้ว ยังมีคนของใครอยู่ตรงนั้นบ้าง แล้วก็… ส่งคนไปตรวจจุดน่าสงสัยทุกจุด ทั้งฉัตรพงศ์ ลูกสาวของเขาแล้วก็ที่อื่นที่น่าสงสัยด้วย”“รับทราบครับบอส ผมจะให้วัชระรีบจัดการเรื่องนี้ทันที”“อืม นายรีบไปเถอะ”เรวินเดินกลับไปขึ้นรถแล้ว เขาเดินมาตบไหล่นาวินก่อนจะออกไป นาวินเองก็กำลังจะเดินตามไป แต่ราเชนทร์กลับเรียกเขาเอาไว้“นาวิน”นาวินหลับตาลง เขารู้ดีว่าวันนี้ ราเชนทร์เริ่มสงสัยพฤติกรรมของเขาหลาย ๆ อย่างแล้ว แต่ไม่ช้าก็เร็ว คนอย่างราเชนทร์ ก็ต้องรู้อยู่ดี“ครับบอส”นาวินหันมามองหน้าราเชนทร์ น้ำเสียงที่ตอบ ฟังแล้วดูเหมือนจะเย็นชามากกว่าเดิม ซึ่งเรื่องนี้ราเชนทร์สัมผัสได้“นายโกรธฉันสินะ ที่ฉันทำร้ายเธออีกแล้ว”“ผมไม่กล้าคิดหรอกครับ เรื่องนี้เป็น… เรื่องของบอสกับเธอสองคน”“หึ! ก็ดีที่นายไม่กล้าคิด ถ้าอย่างนั้นฉันขอถามนายหน่อย รู้ได้ยังไงว่าไอริสอยู่ที่โรงพยาบาล นายติดต่อกับใคร หรือว่าเธอติดต่อกับนายลับหลังฉัน”“ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ! เรื่องนี้…”“ไอริสไม่ได้เอามือถือและกระเป๋าออกไปจากบ้า
รดายืนกำหมัดแน่น เธอเลี่ยงที่จะพบเขามานาน ไม่คิดว่ากลับมาเมืองไทยก็รู้ว่า มารุตซึ่งเป็นรุ่นพี่ที่เคยเรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน กลับมาเมืองไทย และตอนนี้เป็นถึงรองประธานบริษัท CCO “ฉันไม่มีอะไรจะคุยหรอกค่ะ หมดธุระแล้ว ขอตัวก่อน”“เดี๋ยวก่อนสิ ริต้าไม่มี แต่พี่มี”“ไม่ต้องรีบไปช่วยคุณไอริสจัดการเรื่องที่เหลือเหรอคะ”มารุตหันไปมองที่โรงพยาบาล และรีบสลับกลับมาเอื้อมมือจับที่ประตูรถของเธอไว้ทันที“ไม่ต้องห่วงหรอก ถึงพี่ไม่ไป ริย่าก็จัดการได้ อย่าคิดจะใช้วิธีเดิมเพื่อจะหนีอีกเลยริต้า”รินรดาไม่คิดว่าจะมาพบมารุตที่นี่ เธอไม่รู้เลยว่าเขาสนิทกับไอริส ไม่อย่างนั้นคงไม่เสี่ยงลงไป“ฉันรีบออกมา ตอนนี้รีบกลับไม่อย่างนั้นจะถูกสงสัย ฉันไม่อยากตอบคำถามพ่อ หลีกไป!”เธอผลักเขาออกไป และเดินเข้าไปในรถทันที มารุตยืนมองเธอปิดประตู และรีบสตาร์ทเครื่องยนต์ทันที รดามองเขาอยู่ในรถ หัวใจเธอเต้นรัว มือไม้สั่นจนเย็น แต่ก็ต้องรีบขับรถออกไป มารุตได้แต่ยืนมองรถของเธอขับออกไป โดยที่ไม่ได้ขวางเธออีก“เราต้องได้เจอกันอีกแน่นอน… ริต้า”เขากับรินรดา รู้จักกันตอนไปเรียนที่อังกฤษ เธอเป็นรุ่นน้องของเขา เพราะเพื่อน ๆ เรียกเธ
“ก็ได้ค่ะ”ไอริสนั่งรออยู่ที่รถ รดาเดินไปเปิดกระโปรงหลังรถ และนำบางอย่างออกมา เธอเดินมาเปิดประตูให้ไอริส และวางรองเท้าที่พื้น“ฉันไม่แน่ใจว่าคุณกับฉัน ขนาดเท้าพอ ๆ กันหรือเปล่า ใส่ไปก่อนเถอะนะคะ คู่นี้ใส่สบายที่สุดแล้ว คู่โปรดของฉันเลยล่ะ”ไอริสไม่รู้ว่าควรจะขอบคุณยังไง เธอไม่คิดว่ารดาจะทำเพื่อเธอแบบนี้ แค่พาขับรถมาส่งที่โรงพยาบาล ก็รู้สึกขอบคุณมากพอแล้ว แต่ยังไงรินรดา ก็ขึ้นชื่อว่าเป็นลูกของศัตรูของพ่อ จึงไม่สามารถพูดหรือบอกอะไรได้ทั้งหมด“ขอบคุณนะคะคุณรดา ไม่รู้ว่าควรจะขอบคุณยังไงดี”“ลุกขึ้นมาก่อนค่ะ”ไอริสสวมรองเท้าเสร็จก็ลุกขึ้นมาจากรถ รดาปิดประตูรถและกางเสื้อคลุมซึ่งเป็นสูทลำลองสีงาช้าง ให้ไอริสสวมทับชุดของเธอไป“สวมทับไว้สักหน่อย แค่นี้ก็น่าจะพอแล้ว”“นี่…”“ดีกว่าใส่ชุดบาง ๆ แบบนั้นเข้าไปนะคะ นี่ค่ะ โทรให้คนมารับเถอะ”ไอริสรู้สึกขอบคุณรดา จนพูดไม่ถูก อีกฝ่ายยิ้มและยื่นโทรศัพท์มือถือมาให้ เพื่อให้เธอโทรหาริย่าอีกครั้ง ไอริสรับมือถือและรีบโทรให้ริย่ามารับ ไม่นานก็มีคนวิ่งมาหาเธอสองคน“ไอริส!”“ไอริส ไม่เป็นไรใช่มั้ย แล้วนี่…. คุณ!”รดายืนกอดอกพิงรออยู่ที่รถ เมื่อเห็นว่าไอริสมีคน
ราเชนทร์รู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว หน้าของเขาชาจนแทบไม่มีความรู้สึก เมื่อเรวินนำข่าวร้ายนี้มาบอก“ทำไมข่าวพึ่งจะมา”“คือว่าก่อนหน้านี้ ทางฝั่งนั้นพยายามยื้อชีวิต ให้การช่วยเหลือและปั๊มหัวใจไปสองครั้ง แต่ก็… ช่วยไม่ทันครับ พวกเขาพยายามติดต่อคุณไอริส แต่ติดต่อเธอไม่ได้ จึงรีบติดต่อไปทางเพื่อนสนิทของเธอ ดังนั้น…พวกเขาก็เลยไปรับเธอ เพื่อจะไปโรงพยาบาลครับ”ราเชนทร์รีบหันออกไปข้านอก ฟ้าที่เริ่มมืดสนิท“แสดงว่าไอริสก็รู้แล้วว่า... เร็วเข้า! รีบให้คนขับรถออกไปตามหาไอริสทันที”“ครับบอส!”นอกวิลล่าไอริสรีบเดินออกจากวิลล่าของราเชนทร์ก่อนที่ฟ้าจะเริ่มมืด แต่เธอไม่ได้สวมรองเท้า พื้นที่ร้อนจัด เริ่มทำให้เธอเดินได้ช้าลง เรี่ยวแรงก็แทบไม่เหลือ เพราะช่วงนี้เธอพักผ่อนน้อย“พ่อ… พ่อจ๋า ทำไมถึงไม่รอหนูล่ะ อีกนิดเดียวก็จะ….”ปริ๊น!เสียงแตรรถดังขึ้นมาจากด้านหลัง ไอริสตกใจจนล้มลง เสียงรถด้านหลังจอด และคนขับก็วิ่งลงมาดูเธอทันที ไอริสได้ยินเสียงฝีเท้าของคนวิ่งมาพยุงเธอ “คุณเป็นยังไงบ้าง ขึ้นรถเถอะจะไปไหนเดี๋ยวฉันจะไปส่งเอง”ไอริสหันมามองหน้ารินรดา ที่ตกใจจะสีหน้าซีดเผือด เมื่อเห็นสภาพของเธอ ที่เท้าเริ่มมีแผล“
“บอสครับ”“ทำไม… นายเห็นใจเธอขึ้นมางั้นเหรอนาวิน นี่นายเป็นคนของใครกันแน่!”“บอสครับใจเย็น ๆ ก่อนนะครับ นาวินมันแค่เห็นว่าคุณไอริสป่วยอยู่ ก็เลย…”“หึ! พอได้แล้ว อยากไปนักไม่ใช่เหรอ เอาสิ เดินออกไปได้เลย ห้ามใครช่วยเธอทั้งนั้น ถ้าฉันรู้ละก็ เตรียมตัวเป็นอาหารเย็นของซีซ่าร์ได้เลย!”“คุณคะ!”รดาถึงกับทรุด เมื่อราเชนทร์ตะโกนสั่งลูกน้องของเขาว่า จะโยนลูกน้องตัวเอง ให้หมาป่าของเขากิน แม่บ้านเดินเข้ามาพยุงเธอ ราเชนทร์ได้แต่ยืนมองเธอเฉย ๆ ไอริสหันกลับมา เพื่อบอกลาซีซ่าร์ทั้งน้ำตา“ซีซ่าร์เดี๋ยวฉันกลับมานะ แกกลับไปกับครูไวท์ได้แล้ว ฉันไม่เป็นไร กลับไปเถอะนะเด็กดี”หงิงง…“รีบพาซีซ่าร์กลับไป แล้วล่ามมันเอาไว้ให้ดี อย่าให้มันออกมาอีก เข้าใจมั้ย”"ครับคุณไอริส ไปกันเถอะซีซ่าร์"หมาป่าตัวโต ไม่ยอมออกห่างจากไอริส มันทั้งร้องเมื่อถูกลากกลับกรงขัง และส่งเสียงเห่าและหอนยาวออกมา ทำเอาคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นถึงกับอึ้ง แม่บ้านสองคนถึงกับร้องไห้ออกมาทันที นี่เป็นการร่ำลาที่เศร้าเหลือเกิน ซีซ่าร์รู้ดีว่าไอริสโกหกมัน เพราะมันรับรู้ได้โดยสัญชาตญาณของสัตว์ แต่เธอก็ยืนยิ้มให้มันทั้งน้ำตา เพื่อไม่ให้มันเป็นห่วง“บ







