MasukShare
บทที่ 5 กลับเมืองหลวง 1
Tanggal publikasi:
2025-04-01 13:42:31บทที่ 5
กลับเมืองหลวง
จวนชินอ๋อง
กงซ่างเหว่ยทะยานตัวกลับมาที่จวนในเวลาเพียงครึ่งเค่อ แต่ถ้าเดินทางโดยใช้รถม้าจะใช้เวลากว่าครึ่งชั่วยาม วิชาตัวเบาของเขานั้นเป็นเลิศที่สุดในแผ่นดิน
“ชินอ๋อง? เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้เล่าพ่ะย่ะค่ะ”
เกากงกง ขันทีคนสนิทของชินอ๋องตรงดิ่งเข้ามาดูอาการของผู้เป็นนาย ยิ่งเห็นว่ามีคราบเลือดด้วยแล้ว เขายิ่งรู้สึกหวั่นวิตก
“ข้าแค่ถูกสุนัขมันลอบกัด ไม่ได้เป็นอะไรมาก”
“จะไม่เป็นอะไรได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ”
เกากงกงส่ายหน้าด้วยความอ่อนใจ ชินอ๋องของเขานั้นช่างปากหนักยิ่งนัก เจ็บจนหน้าซีดเผือดยังมาบอกว่าไม่เป็นอะไรอีก
“ใครอยู่ข้างนอกไปตามท่านหมอหวังมาเร็วเข้า”
“ขอรับ”
บ่าวรับใช้ด้านนอกรีบวิ่งไปตามท่านหมอหวัง ผู้เป็นท่านหมอประจำแห่งจวนชินอ๋อง
หลังจากท่านหมอหวังได้ตรวจดูบาดแผลแล้ว เขาจึงได้ทูลให้ชินอ๋องทรงทราบ
“บาดแผลไม่น่าเป็นห่วงพ่ะย่ะค่ะ โชคดีที่ได้รับการรักษาก่อนหน้านี้มาก่อน”
“ขอบคุณมาก ท่านหมอหวังไปพักเถิด”
“พ่ะย่ะค่ะ”
เมื่อท่านหมอหวังได้จากไปแล้ว กงซ่างเหว่ยจึงได้หันไปสั่งความกับองครักษ์ข้างกาย ผู้เปรียบเสมือนมือขวาของเขา
“ที่จวนอู่มีห้องลับอยู่ภายในห้องหนังสือจริง ๆ ด้วย ครั้งนี้ข้าประมาทไปเพราะมันมีกลไกซ่อนเอาไว้ เจ้านำเรื่องนี้ไปทูลให้เสด็จพี่ทรงทราบ เสด็จพี่จะได้นำกำลังบุกค้นจวน ข้าเชื่อว่าเราจะต้องพบหลักฐานความชั่วของมันอย่างแน่นอน พรุ่งนี้เช้าต้องสำเร็จโทษคนตระกูลอู่ให้หมด!!”
“พ่ะย่ะค่ะ”
‘เสวี่ยไป๋’ น้อมรับคำสั่งของกงซ่างเหว่ยแล้วออกไปทำตามคำสั่งทันที
เมื่อภายในห้องบรรทมไม่มีผู้ใดแล้ว กงซ่างเหว่ยจึงได้หลับตาลง แต่เขายังมิอาจจะสลัดภาพของเย่ปิงปิงออกไปจากความคิดของได้เลย ใจของเขามันพาลให้นึกถึงความนุ่มนิ่มของริมฝีปากนั้น และการดูแลอย่างอ่อนโยนที่นางช่วยรักษาบาดแผลให้กับเขาด้วย
‘คุณหนูเย่ เราคงได้พบกันอีกแน่’
กงซ่างเหว่ยพึมพำในใจ โฉมสะคราญอย่างคุณหนูเย่ได้เริ่มทำให้เขาหวั่นไหวเสียแล้ว ยิ่งนึกถึงคำพูดครั้งสุดท้ายของนาง เขายิ่งรู้สึกอารมณ์ดีจนเผลอเปล่งเสียงหัวเราะออกมา
สามเดือนผ่านไป
เรื่องราวภายในจวนตระกูลเย่ได้เปลี่ยนแปลงไปมาก จนบ่าวไพร่พากันอกสั่นขวัญแขวน เรื่องที่คุณหนูใหญ่ได้เริ่มมีพฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงไป นางเอาแต่เก็บตัวเงียบอยู่แต่ในจวนเท่านั้น ไม่ได้ย่างกรายออกไปจากเรือนเลย
และเรื่องที่คุณหนูรองกับองค์รัชทายาทที่ประพฤติตัวไม่เหมาะสม ในเวลานี้เริ่มมีข่าวลือแพร่ออกไปแล้วในหมู่ชนชั้นสูงของเมืองหลวง
เย่ม่านจึงได้แต่เก็บตัวเงียบภายในเรือน จิตใจของนางร้อนรุ่มเต็มไปด้วยความกังวล
ส่วนเย่ปิงปิงกลับใช้ชีวิตอย่างสำราญใจ นางเริ่มจัดการบัญชีของตัวเอง และส่วนไหนที่ผิดปกตินางก็ได้จดเอาไว้อย่างละเอียด ตอนนี้เพียงรอเวลาให้พี่ใหญ่กับท่านพ่อกลับมาเสียก่อน นางก็จะเริ่มเดินหมากก้าวต่อไป
เพล้ง!!
“ท่านแม่ ลูกจะไม่ไหวแล้วนะเจ้าคะ ตอนนี้ข่าวลือเรื่องลูกได้แพร่ออกไปไกลแล้ว ลูกไม่กล้าออกไปสู้หน้าผู้ใดเลย ฮือฮือ”
เย่ม่านขว้างปาข้าวของลงพื้นเพื่อบันดาลโทสะที่สุมอกของตน
“เจ้าใจเย็นก่อน รอท่านพ่อกลับมาจัดการเรื่องนี้ แม่จะไม่มีวันยอมให้เจ้าต้องน้อยเนื้อต่ำใจเป็นแน่”
“ท่านแม่จะทำอย่างไรเจ้าคะ” เย่ม่านหันมามองมารดาด้วยความหวัง
“เปลี่ยนตัวคู่หมั้น!!”
“ทะ ทำได้หรือเจ้าคะ องค์รัชทายาทจะยินยอมหรือเจ้าคะ”
เย่ม่านกัดฟันแน่นเมื่อหวนนึกถึงท่าทีขององค์รัชทายาท วันนั้นเขาก็ดูพึงใจนางมาก แต่พอจ้าวเว่ยเสนอให้เปลี่ยนตัวคู่หมั้นเป็นนาง พระองค์กลับไม่ยินยอม นางน้อยใจนัก
"ไม่มีอะไรที่เจ้าอยากได้แล้วแม่ให้เจ้าไม่ได้หรอกนะม่านเอ๋อร์ของแม่”
ลู่เมิ่งเข้ามากอดปลอบบุตรสาวด้วยความรัก นางลูบหัวบุตรสาวด้วยความอ่อนโยน
“มีเพียงท่านแม่ที่รักข้ามากที่สุด ข้ารักท่านแม่นะเจ้าคะ”
เย่ม่านพลันคลี่ยิ้มหวาน หากมารดาบอกว่าได้ ย่อมต้องได้!!
ภายในจวนตระกูลเย่เริ่มวุ่นวาย เนื่องจากอีกแค่ไม่กี่วันก็จะถึงวันงานเลี้ยงวันเกิดของคุณหนูใหญ่ บ่าวไพร่จึงวิ่งวุ่นจัดเตรียมงานจนไม่ได้พัก ส่วนเจ้าของงานกลับนั่งยิ้มอยู่ที่ห้องหนังสือ นางกำลังนั่งนับก้อนทองที่ได้รับจากชินอ๋อง
“จะนำเงินไปซื้ออะไรดีนะ เอ๊ะ! นี่ก็ใกล้จะถึงช่วงเวลานั้นแล้วสินะ หึๆ”
เย่ปิงปิงพึมพำเสียงเบากับตัวเอง นางรู้แล้วว่าจะนำก้อนทองในหีบเล็กนี้ไปทำสิ่งใดดี
“ซีซี ไปตามพ่อบ้านมาพบข้าหน่อย”
“เจ้าค่ะคุณหนู”
เย่ปิงปิงนั่งรอไม่นาน พ่อบ้านประจำจวนตระกูลเย่ก็เดินเข้ามาในห้องรับรองของเรือนเสวี่ย
“คุณหนูใหญ่มีสิ่งใดจะใช้สอยบ่าวหรือขอรับ”
เย่ปิงปิงหยิบก้อนทอง 10 ก้อนส่งให้พ่อบ้าน พลางแย้มยิ้มแผ่วเบา
“ข้าอยากไหว้วานให้พ่อบ้านช่วยซื้อข้าวสาร และธัญพืชให้ข้าหน่อย อย่างละ 1,000 เกวียน แล้วนำไปเก็บไว้ที่โรงเก็บของฝั่งตะวันออกของเมืองหลวง พ่อบ้านทำให้ข้าได้หรือไม่”
“ถ้าเป็นความประสงค์ของคุณหนู บ่าวจะทำให้หมดทุกอย่างขอรับ”
“ขอบคุณมาก”
พ่อบ้านเดินจากไป โดยที่ซีซีมิอาจจะเก็บความสงสัยเอาไว้ได้
Bab terbaru
หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีโง่งม ตอนพิเศษ 4 การละเล่นของเด็กน้อย
ตอนพิเศษ 4 การละเล่นของเด็กน้อย กงซูเจินที่เห็นหน้าของเจียงหนิงเหมยก็รีบตรงเข้าไปดึงแขนของหญิงสาวด้วยความสนิทสนม "พี่สาว เราไปนั่งเล่นกันที่ศาลาด้านนู้นกันเถิดเจ้าค่ะ ข้ามีอะไรสนุก ๆ อยากมาเล่นกับพี่สาวด้วยเจ้าค่ะ" กงซูเจินแย้มยิ้มอย่างน่ารักน่าเอ็นดู นี่จึงทำให้เจียงหนิงเหมยรู้สึกเอ็นดูท่านหญิงน้อยผู้นี้มาก นางทรุดตัวนั่งคุกเข่าเพื่อให้สามารถพูดคุยกับเด็กหญิงได้ "ท่านหญิงน้อยนำทางเลยเพคะ หม่อมฉันจะเป็นเพื่อนเล่นให้ท่านหญิงน้อยเองเพคะ" จบคำหญิงสาวก็จูงมือเด็กหญิงไปทางศาลาด้านนู้น โดยมีหญิงสาวกว่าสามสิบนางติดตามมาด้วย แม้ทั้งคู่จะดูสนิทสนมกันมากจนสร้างความไม่พอใจให้แก่สตรีทั้งหลาย แต่เพราะพวกนางคิดว่าอย่างไรพวกนางก็ยังมีโอกาสอยู่มาก สตรีที่อยู่แต่ในสนามรบจะเข้าใจการเล่นกับท่านหญิงน้อยที่ถูกประคบประหงมได้อย่างไร หวังซิ่วอิงไม่ใคร่จะถูกชะตากับกงซูเจินนัก นางจึงคิดว่าในบรรดาเด็กทั้งสามนั้น กงซีซวนดูน่าเข้าหาที่สุด เพราะใบหน้าของเด็กชายนั้นเปื้อนยิ้มตลอดเวลา ผิดกับกงซีห่าวที
หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีโง่งม ตอนพิเศษ 3 ด่านสุดท้าย
ตอนพิเศษ 3ด่านสุดท้าย ไป๋มู่ตานที่ไม่มีหลานสาวนั้นรู้สึกเอ็นดูบุตรสาว และบุตรชายของชินอ๋องมาก โดยเฉพาะกงซูเจินที่พระนางเอ็นดูมากเป็นพิเศษ คงเป็นเพราะพระนางเองนั้นไม่มีบุตรสาวเลย เมื่อได้มีหลานสาวที่หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู และช่างพูดเช่นนี้ พระนางจึงทั้งรักและหวงแหนท่านหญิงน้อยมากทันทีที่ไทเฮาทรงรู้เรื่องในวันนี้ พระนางก็กริ้วเป็นอย่างมาก มีอย่างที่ไหนกล้ามารังแกผู้อื่นในวังหลัง ทั้งยังกล้ามาขึ้นเสียงและต่อว่าหลานสาวคนโปรดของพระนางอีก"เจินเอ๋อร์หลานป้า เจ้ากลัวหรือไม่""ไม่เพคะ หลานรู้ดีว่าอยู่ที่นี่ไม่มีใครกล้าทำร้ายหลานได้ ก็หลานมีไทเฮาที่ทรงรักหลานอยู่ทั้งคนนี่เพคะ"กงซูเจินเข้าไปออดอ้อนไป๋มู่ตานอย่างน่าเอ็นดู เรียกเสียงหัวเราะที่ดังขึ้นมาจากไทเฮาได้"เด็กดี อย่าได้กลัวไปเลย"ไป๋มู่ตานเรียกกงซูเจินให้เข้าไปหา พระนางลูบศีรษะเล็กด้วยความเอ็นดู ก่อนจะหันไปคุยกับเย่ปิงปิงที่นั่งอยู่ด้านข้าง"ข้าต้องขอโทษเจ้าด้วยที่เกิดเรื่องเช่นนี้ได้ โชคดีที่เจินเอ๋อร์เป็นเด็กกล้าหาญ ไม่เกรงกลัวสิ่งใด มิเช่นน
หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีโง่งม ตอนพิเศษ 2 คัดเลือกฮองเฮา
ตอนพิเศษ 2คัดเลือกฮองเฮา สองปีผ่านไปแคว้นลั่วหยางได้ถึงคราวเปลี่ยนรัชสมัยใหม่ เนื่องจากฮ่องเต้กงหนิงเจี้ยนได้ยกราชบัลลังก์ให้กับกงเจียวลู่ขึ้นเป็นฮ่องเต้คนถัดไป โดยพระองค์อยากจะพักผ่อน ออกห่างจากเรื่องวุ่นวายเพื่อไปใช้ชีวิตอันสงบสุขในบั้นปลายของชีวิตถึงแม้กงเจียวลู่จะยังไม่มีฮองเฮาเคียงบัลลังก์ แต่เขาจะใช้โอกาสนี้คัดเลือกสตรีจากทั่วทั้งแคว้น เพื่อเฟ้นหาหญิงสาวที่คู่ควรกับตำแหน่งมารดาแห่งแผ่นดิน โดยการคัดเลือกรอบสุดท้าย เขาจะให้ท่านหญิงน้อยและท่านชายน้อยแห่งจวนชินอ๋อง เป็นด่านสุดท้ายของการคัดเลือก โดยตั้งข้อแม้ไว้เพียงหนึ่งข้อ หากสตรีนางใดสามารถเอาชนะใจเด็กทั้งสามได้ เขาก็จะแต่งตั้งนางให้เป็นฮองเฮา!! "เจ้าได้ยินเรื่องนี้หรือยัง ฮ่องเต้จะให้ท่านหญิงน้อย และท่านชายน้อยช่วยคัดเลือกสตรีที่จะมาเป็นฮองเฮาด้วย"ชายชราเอ่ยถามสหายข้างกาย พวกเขาทั้งสองกำลังพูดคุยเรื่องแปลกประหลาดนี้ด้วยกัน"ปัดโธ่! ผู้ใดไม่รู้บ้าง ฮ่องเต้ทรงโปรดปรานท่านหญิงท่านชายน้อยมากเพียงใด จะกล่าวว่าหลงหลานจนกระทั่งให้คัดเลือกสตรีให้ก
หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีโง่งม ตอนพิเศษ 1 ท่านชายน้อยและท่านหญิงน้อย
ตอนพิเศษ 1ท่านชายน้อยและท่านหญิงน้อย อากาศอันแสนอบอุ่นของสารทฤดูที่มาเยือนแคว้นลั่วหยางนั้น ภายในจวนของชินอ๋องได้มีเสียงหัวเราะร่าของเด็กน้อยทั้งสามดังก้องกังวานไปทั่วเรือน เมื่อเย่ปิงปิงที่เพิ่งเสร็จจากการตรวจสอบบัญชีของร้านค้า นางได้เดินตรงมาหาลูก ๆ ด้วยความคิดถึง แต่ภาพตรงหน้านั้นกลับทำให้หญิงสาวรู้สึกขบขันยิ่งนัก ดวงตาคู่สวยทอประกายแห่งความเอ็นดูออกมาอย่างเปี่ยมล้นเกากงกงที่นั่งอยู่ด้านหน้าของเด็กน้อยทั้งสามที่อายุได้หนึ่งหนาวนั้น เขาได้ทำท่าทางต่าง ๆ โดยแสดงสีหน้าที่หลากหลาย ทั้งหัวเราะร่า ยิ้มตาหยี คิ้วขมวดมุ่นขึงขัง ดวงตาเบิกกว้างที่ขยายใหญ่กว่าปกติ และเบะปากร้องไห้ นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเด็กน้อยทั้งสามจึงส่งเสียงหัวเราะคิกคักออกมาด้วยความชอบใจ "ฮ่ะฮ่าฮ่า"เสียงหัวเราะของเด็กน้อยช่างเป็นการปลอบประโลมให้กับหัวใจของเกากงกงยิ่งนัก ในทุก ๆ วันที่เขารู้สึกเหนื่อยล้าจากการทำงาน เขาก็ได้มาเล่นกับท่านชายและท่านหญิงน้อย การทำท่าทางต่าง ๆ คือสิ่งที่ทำให้เด็กน้อยทั้งสามหัวเราะร่าด้วยความเบิกบานใจ เกากงกงจึงชอบมาเล่นเช่นนี้ในทุ
หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีโง่งม บทที่ 28 สู่จุดจบ 2
เย่ม่านที่ได้กลับมารักษาตัวที่จวนตระกูลเย่ อาการของนางเหมือนจะเริ่มดีขึ้น แต่คนรอบตัวรู้ดีว่าชีวิตของเย่ม่านมันช่างริบหรี่ยิ่งนัก ในคืนที่พระจันทร์ส่องแสงเข้ามาทางบานหน้าต่าง เย่ม่านก็ได้จากไป...อย่างน้อยในวาระสุดท้ายของชีวิต นางก็ได้กลับมาสู่อ้อมกอดของคนที่รักนางลู่เมิ่งที่ต้องสูญเสียบุตรสาวอันเป็นที่รัก ชีวิตของนางก็มิอาจมีความหมายอีกต่อไป สุดท้ายลู่เมิ่งก็ได้ตรอมใจตายไปอีกคน... สารทฤดูหลังจากที่เรื่องราวคลี่คลายไปได้ด้วยดี กงซ่างเหว่ยยังต้องคอยจัดการงานที่คั่งค้างเพื่อมาอยู่ใกล้ภรรยาที่จวนจะคลอดเต็มที เขาได้มอบหมายงานทั้งหมดให้กับเสวี่ยไป๋ แล้วปลีกตัวมาอยู่เคียงข้างเย่ปิงปิง ทุกการกระทำของนางล้วนตกอยู่ในสายตาของเขาตลอดเวลา"ท่านพี่...น้องเจ็บท้องเพคะ"ช่วงเวลาที่ทั้งสองกำลังนั่งทานผลไม้อยู่นั้น เย่ปิงปิงพลันรู้สึกปวดหน่วงที่ท้องน้อย ราวกับนางจะคลอดแล้ว ไม่นานก็มีน้ำคร่ำไหลออกมาจากหว่างขาของนาง กงซ่างเหว่ยพลันตื่นตระหนก เขาแทบทำสิ่งใดไม่ถูก นอกจากอุ้มเย่ปิงปิงไปยังห้องคลอด แล้วสั่งให้ซีซีไปตามท่านหมอมาอย่างเร่งด่ว
หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีโง่งม บทที่ 28 สู่จุดจบ 1
บทที่ 28สู่จุดจบ กงซ่างเหว่ยโกรธจนเลือดขึ้นหน้า เขารีบสั่งให้เกากงกงไปตามคนมาเดี๋ยวนี้!“ส่งคนไปตามหวังเปามาพบข้าเดี๋ยวนี้!!”“ท่านหวังเปาหรือพ่ะย่ะค่ะ”“ใช่!! ในเมื่อพวกมันอยากรนหาที่ตายดีนัก ข้าก็จะทำให้พวกมันได้รู้ซึ้งถึงการอยู่มิสู้ตาย”กงซ่างเหว่ยเอ่ยสั่งเสียงเหี้ยม คนที่กล้าทำร้ายปิงปิงของเขาจะต้องชดใช้ด้วยชีวิต!!เกากงกงที่ได้ยินชื่อของ ‘หวังเปา’ เขาก็ได้แต่ไว้อาลัยให้กับคนผู้นั้น หวังเปาผู้นี้คือหัวหน้าหน่วยเสือขาว เขาเป็นบุรุษที่มีร่างกายแข็งแรงกำยำ และโหดเหี้ยมที่สุดในหน่วย แต่สิ่งที่ทำให้เขาน่ากลัวคือการล่าศัตรูต่างหากเล่า ไม่มีใครที่จะสามารถหนีพ้นจากการไล่ล่าของเขาไปได้เลย แม้แต่คนเดียว!หวังเปาถูกเรียกตัวกลับมาโดยด่วน คราแรกเขาต้องเตรียมตัวปลอมเป็นชินอ๋อง เพื่อตบตาพวกกบฏว่าได้ออกไปรบที่ชายแดนใต้ แต่เพราะเกิดเรื่องขึ้นกับพระชายา หวังเปาผู้เปรียบดั่งสุนัขล่าเนื้อได้ออกเร่งตามหาพระชายาตามคำสั
หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีโง่งม บทที่ 3 สร้างบุพเพให้กับน้องสาว 2
“อ๊ะ! ขอบพระทัยเพคะ”ใบหน้าของทั้งสองห่างกันเพียงแค่เอื้อม ดวงตาทั้งสองคู่สบตากันราวกับเวลาหยุดนิ่ง กงหนิงหลงไม่อาจจะระงับความต้องการของตัวเองได้ลง เขาโน้มใบหน้าลงมาประทับที่ริมฝีปากอวบอิ่มของเย่ม่านอย่างดูดดื่มเย่ม่านเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ ก่อนที่นางจะหลับตาพริ้มรับสัมผัสอันวาบวามจากชายหนุ่มที่นา
หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีโง่งม บทที่ 3 สร้างบุพเพให้กับน้องสาว 1
บทที่ 3สร้างบุพเพให้กับน้องสาวตั้งแต่วันนั้นที่เย่ปิงปิงไปตัดชุดที่ร้านอาภรณ์ นางก็ไม่ได้ย่างกรายออกไปจากเรือนเลย หญิงสาวนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือแล้วคัดตัวอักษรอยู่เป็นนาน นางกำลังคิดทบทวนเรื่องราวในชาติก่อนเพื่อใช้ให้เกิดประโยชน์ในชาตินี้บุคคลที่นางจะต้องชำระแค้นคือ ‘องค์รัชทายาทกงหนิงหลง’ ผู้ที
หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีโง่งม บทที่ 2 เย่ปิงปิงได้เปลี่ยนไปแล้ว 2
“ผู้ใดจะกล้าต่อว่าพี่หญิงใหญ่เจ้าค่ะ อาภรณ์ผืนนั้นล้ำค่าเหมาะสมกับท่านพี่ของข้าที่สุดเลยนะเจ้าคะ”“เช่นนั้นพี่ยกให้น้องรองดีหรือไม่เล่า”เย่ม่านผงะไปด้วยความตกใจ ถึงแม้อาภรณ์ผืนนั้นจะงดงามจนนางอยากจะได้จนตัวสั่น แต่หากว่ากันตามจริงแล้วฐานะเช่นนางและเย่ปิงปิงดูจะไม่เหมาะสมนัก หากนางเป็นองค์หญิงหรือท
หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีโง่งม บทที่ 2 เย่ปิงปิงได้เปลี่ยนไปแล้ว 1
บทที่ 2เย่ปิงปิงได้เปลี่ยนไปแล้วเย่ปิงปิงเดินมาที่เรือนหลักอันเป็นที่พำนักของฮูหยินใหญ่ของจวน ฮูหยินนั้นเดิมทีนางเป็นฮูหยินรอง แต่เพราะท่านแม่ของเย่ปิงปิงได้เสียไปนานหลายปี ‘เย่ตงจื่อ’ ประมุขของตระกูลเย่จึงได้แต่งตั้ง ‘ลู่เมิ่ง’ ขึ้นมาเป็นฮูหยินใหญ่ คอยดูแลเรือนหลังและงานในจวนในวันที่เขาจะต้องออก
Anda juga akan menyukai
หลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี
เชี่ยเก้อจวี๋จื่อ258.7K Dibacaมาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า41.3K Dibacaมเหสีร้อยเล่ห์ของท่านผู้สำเร็จราชการแทน
เย่ว์เหมี่ยว219.1K Dibacaทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
หิมะที่ปลิดปลิว97.3K Dibacaเมื่อนางร้ายไม่ต้องการพ่อของลูก
คุณแม่แฝดสาม1.0K Dibacaด้ายแดงของข้ามีเพียงท่าน
จินอวี้หมิ่น (อรวรา)103 Dibacaรู้สึกตัวอีกทีก็เป็นคุณพ่อซะแล้ว
ท่านจอมยุทธ์1991181 Dibacaเจ้าสาวข้ามภพมาเกิดใหม่ในยุค80
บ้านนิยายบายโซ766 Dibaca
