Home / โรแมนติก / หวนรัก คืนปรารถนา / บทที่ 16 เมียน้อย 3/6

Share

บทที่ 16 เมียน้อย 3/6

last update publish date: 2026-09-01 00:27:25

“ลิลลี่มีเรื่องขอร้องให้คุณช่วย”

ลลิตาเดินตรงเข้ามาจับสองมือของเขาไว้ พลางฉุดรั้งร่างสูงให้นั่งลงข้
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 18 ใจร้าย 4/6

    ก๊อก ก๊อก ก๊อกวาโยตัดสินเคาะประตูเรียกท่ามกลางความตกใจของมารดา ก่อนจะผลักประตูที่ปิดไม่สนิทเข้าไปแล้วแสร้งทำหน้าตาตื่นคล้ายกับมีเรื่องคอขาดบาดตาย“ยุ!”เสียงเรียกที่ดังขึ้นฉุดรั้งให้สติที่หลุดลอยของวายุกลับคืนมา มือหนารีบยกขึ้นปาดน้ำตาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเงยหน้าสบตาแม่และพี่ชายแล้วส่งยิ้มให้ราวกับไม่มีอะไร“ครับ...มีอะไรเหรอ”น้ำเสียงเศร้าสร้อยที่ถูกปั้นเเต่งให้ฟังดูปกติ ทำให้วาโยสงสารคนถูกเมียทิ้งอยู่ไม่น้อย“เรื่องอลิซ?”“ทำไมหรือครับ”เสียงเข้มของวายุฟังดูสดชื่นขึ้นทันที เเววตาส่อประกายแห่งความดีใจจนปิดไม่มิด ร่างสูงพยายามพยุงกายให้ลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล ก่อนจะขยับเข้ามาหาพี่ชายอย่างช้า แต่สีหน้าปั้นยากของมารดาและพี่ชายทำให้หัวใจเขาเต้นแรงอีกครั้ง“คือว่า...”“หม่ามี้ขา อันนาอยากจะกลับไปหาพ่อจ๋าแล้ว”เสียงเล็กๆ ยังดั

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 18 ใจร้าย 3/6

    “อลิซกับลูกล่ะครับ”ร่างสูงชะเง้อไปยังประตูห้องเพื่อรอคอยใครบางคนมารับเขากลับบ้าน แต่จนแล้วจนรอดเขากลับไม่เห็นแม้แต่เงาของคนที่เฝ้าคิดถึง“อลิสาไปไหนครับแม่”คราวนี้เสียงเขาแข็งขึ้นเล็กน้อยด้วยความหงุดหงิด คิ้วเข้มทั้งสองขมวดเข้าหากันจนเป็นปม หัวใจมันกระตุกแปลกๆ ราวกับว่าบางสิ่งบางอย่างได้หลุดลอยไปจนเกินจะคว้าไว้“อลิซไปทำงานจ้ะ”“ที่ไหนครับ”คำถามนี้ทำให้หลายคนในห้องถึงกับต้องมองหน้ากันด้วยความกระอักกระอ่วน สีหน้าปั้นยากของมารดาทำให้วาโยเลือกที่จะตอบแทน“เชียงใหม่”“ไปกี่วันครับ”วาโยถอนหายใจเฮือกเขามีท่าทีลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด ด้วยไม่อยากให้คำตอบของเขาทำให้คนเจ็บต้องเจ็บเพิ่มขึ้นไปอีก ในขณะที่คนเป็นมารดาค่อยๆ เข้ามาลูบเเขนบุตรชายคนเล็กให้ใจเย็นลง แม้จะไม่ชอบหน้าลูกสะใภ้เท่าไหร่ แต่กระนั้นยังไม่อยากเห็นชีวิตครอบครัวของลูกต้องพังลง“อลิซไม่ได้บอกใครไว้เลยสักคนที่เรารู้ก็จากผู้จัดการส่วนตัวเขา คงจะเป็นงานด่วนของเขานั่นแหละ แต่เดี๋ยวสักสี

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 18 ใจร้าย 2/6

    “ผมรักเขานะ แต่ผมคงไม่ดีพอที่เขาจะลดตัวมารักคนอย่างผมหรอก”ไตรกาลหลุบตามองมือตัวเองด้วยความขมขื่น ชาติกำเนิดของเขามันเลิกเกิดไม่ได้ ผู้ชายที่เคยหากินมาก่อนใครเขาจะได้เป็นคู่ชีวิต ขนาดมีลูกด้วยกันเธอยังรังเกียจจนไม่อยากเข้าใกล้“สัญญากับผมได้ไหม ว่าจะดูแลลิลลี่กับลูกให้ดีที่สุด”“แล้วเรื่องคดี?”“ผมไม่ต้องการให้เขาติดคุก ผมบอกตำรวจว่าเป็นอุบัติเหตุหน่ะ ผมสงสารทิวลิป แกเป็นเด็กน่ารักและขี้อ้อน เหมือนกับลูกสาวผม ผมรู้ว่าการที่ลูกต้องห่างอกพ่อแม่มันทรมานขนาดไหน...เด็กน้อยควรจะได้อยู่กับพ่อแม่ คุณว่าไหม?”ท้ายประโยคเขาหันกลับมาถามไตรกาลแต่ตัวเองกลับเจ็บแปลบๆ ในอก พลางคิดไปถึงลูกสาวของเขาที่ตอนนี้คงกำลังเจื้อยแจ้วอยู่ที่ไหนสักแห่ง หรือไม่ก็กำลังกินขนมอยู่กับอลิสาจนแก้มยุ้ยอยู่เป็นแน่คิดถึงแล้วใจหาย ตั้งแต่อลิสากลับไปในวันนั้น จนวันนี้ล่วงเลยมาถึงห้าวันแล้วที่เธอเงียบหายไปพร้อมๆ กับอันนา วายุพยายามถามไถ่คนที่บ้านแต่กลับได้รับคำตอบเหมือนๆ กัน คืออลิสาไปทำงานต่างจังหวัดแต่ในความรู้สึกลึกๆ แล้ว

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 18 ใจหาย 1/6

    “ฮือ...ไม่ ฉันไม่ได้ทำนะ”กลิ่นอายความเจ็บปวดยังคงไม่จางหาย เสียงร้องไห้ยังดังระงมอย่างต่อเนื่อง สองแขนกอดรัดตัวเองอย่างน่าสงสาร พลางขยับกายหนีทุกครั้งที่มีคนเข้าหา เสียงปืนที่ดังขึ้นกับเลือดที่ไหลนองท่วมตัวของวายุ ยังคงตามหลอกหลอนลลิตาไม่จางหาย หลับตาลงครั้งใด สีของโลหิตที่ไหลหลั่งลงพื้นยังคงติดตาจนหลับไม่ลง“ไม่ๆ ยุ...ไม่ ลิลลี่ไม่ได้ทำ ฮือ...ไม่”ลลิตายังหลีกหนีทุกคนที่เข้าใกล้ด้วยความหวาดกลัว บางครั้งเธอกลับมีอาการคลุ้มคลั่งอย่างเห็นได้ชัด เดี๋ยวหัวเราะ เดี๋ยวร้องไห้ แต่บางครั้งกลับนั่งซึมจนน่าสงสารไตรกาลเดินเข้ามาขนาบข้าง ก่อนจะค่อยๆ ทรุดกายนั่งลงเคียงข้างกัน“คุณจะเอาเรื่องลิลลี่เขาหรือเปล่า”ร่างสูงของไตรกาลเอ่ยขึ้นเบาๆ ในขณะที่สายตาทอดมองไปยังร่างบางของลลิตาที่นั่งกอดตัวเองอยู่มุมห้องของตึกสูงในโรงพยาบาลด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย“คุณคิดว่ายังไงล่ะ”วายุไม่ตอบแต่เขาเลือกที่จะถามกลับ เขาไม่อยากทำร้ายเธออีกต่อไป ถ้าผู้ชายตรงหน้าไม่ต้องการลลิตา เขาจะได้ดำเนินการทุกอย่

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 17 ระยะห่าง 4/4

    “กินดีๆ สิ...”ใบหน้างามเห่อร้อน โหนกแก้มขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความอาย เมื่อร่างสูงเอาดูดหลอดเล่นๆ ไม่กินน้ำสักที ปากหยักรูดขึ้นลงบริเวณปลายหลอดด้วยความสนุกพร้อมกับจ้องหน้าเธอไปด้วย มือหนาที่โอบเอวสอบอยู่นั้นก็ขยับยุกยิกไม่อยู่นิ่ง ดวงตาเขาจ้องมาที่เธอจนอลิสามือแทบสั่น ยิ่งเห็นความมันวาวที่ปลายหยอดและริมฝีปากของเขา อลิสายิ่งร้อน...ร้อนบริเวณกลางกาย“อลิซ!” เสียงทุ้มกระซิบเสียงจนเธอสะดุ้ง อลิสารีบดันตัวออกจากวงแขนแกร่งทันทีด้วยความอาย มือไม้รีบจัดของเก็บเข้าที่ด้วยความลนลาน ทำให้เจ้าเล่ห์อดสงสารไม่ได้จึงต้องเลิกแกล้งเธอไปในที่สุด“อลิซ”“คะ คุณจะเอาอะไรเหรอ”อลิสาหันหน้ามาถามทั้งที่ใบหน้ายังแดงไม่หาย แม้ความร้อนรุ่มในส่วนนั้นจะบรรเทาลง แต่เพียงเห็นรอยยิ้มของเขามันกลับทำให้เธอเร่าร้อนขึ้นมาอีกครั้ง“มานั่งนี่หน่อยสิ”วายุตบมือลงบนที่นอนข้างกาย อลิสารีบถลันตัวมาหาเขาทันที พลางยกมือขึ้นอังหน้าผากเพื่อวัดไข้เขาด้วยความเป็นห่วง“เจ็บตรงไหนอีกหรือเปล่า”สีหน้

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 17 ระยะห่าง 3/4

    “ผมบอกแล้วไง ว่าไม่หิว...”ประโยคช่วงท้ายขาดหาย วายุค้นหาเสียงตัวเองไม่เจอโดยฉับพลัน หัวใจมันกระตุกรัวเมื่อใครบางคนมายืนอยู่ตรงหน้า พร้อมกับข้าวของมากมาย“ถ้าไม่หิว จะได้เอาไปเทให้หมากิน”อลิสาขู่เขาหน้าตาย ใบหน้างามอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด ขอบตาทั้งสองบวมแดงอย่างน่าสงสาร เธอคงผ่านการร้องไห้มาไม่น้อยกว่ามารดาเขาเป็นแน่ ไหนจะผมเผ้าที่ไม่เรียบร้อยผิดวิสัยของเจ้าตัวนั้นทำให้เขารู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก“เอ่อ...”วายุยังคงอึดอัดด้วยไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดอะไรก่อนเป็นสิ่งเเรก แต่ที่แน่ๆ อลิสาคงเบื่อที่จะฟังคำขอโทษจากคนเลวๆ แบบเขา“ว่าไงคะ จะกินหรือเปล่า” อลิสาถามขึ้นด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย สองมือยังถือของไว้ไม่ยอมวาง หากเขายังยืนยันที่จะไม่ทานอาหารเย็น กับข้าวที่เธอตั้งใจทำมาเป็นชั่วโมงมันจะได้ไปอยู่ในถังขณะในทันที“...” วายุพยักหน้ารับแทบจะทันสี กลิ่นอาหารที่เตรียมมานั้นยั่วน้ำลายได้ไม่น้อย อลิสารีบวางข้าวของบนโต๊ะด้วยความพอใจ จากนั้นจึงรีบจัดแจงอาหารเย็นออกมาให้เขาทานข้าวต้มหมูที่แสน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status