LOGINวันนั้นโดนตบจนปากแตก ฮีก็เลยเอาคืนด้วยการแตกคาปาก! คำท้าโง่ๆ ของเพื่อนในวงเหล้าทำให้ ‘เจย์’ วิศวะยานยนต์ปี 4 ต้องคว้าเด็กชงเหล้าข้างตัวมาจูบโชว์ แต่ผลลัพธ์คือการโดนตบหน้าชาจนแทบเสียทรง! ทั้งเสียหน้าทั้งเจ็บตัว... มีหรือคนอย่างเขาจะยอมง่าย ๆ เขาก็เลยทำการตบคืน! ตบคืนด้วยมือ❌ ตบคืนด้วยKUY✅ “ตอบมา…ถ้าฉันจะเหมาคืนนี้ต้องจ่ายเท่าไหร่” “ฉันไม่ได้ขายนะยะ” “อ๋อ…งั้นก็ฟรีสินะ”
View Moreตอนที่ 2คนโรคจิตคนนั้นก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้เจย์ ชายหนุ่มร่างสูงที่กำลังสูบบุหรี่อยู่ถึงกับชะงักเป็นครั้งที่สองบุหรี่ในมือถูกเขี่ยทิ้งลงกับที่เขี่ยอย่างไม่ใส่ใจ กลิ่นควันยังคงลอยตลบอบอวลไปทั่วทั้งห้องชายหนุ่มเหยียดตัวลุกขึ้นจากโซฟาในท่าทีสบาย ๆ ราวกับไม่ได้รีบร้อนอะไร ทว่าดวง ตาคมที่หรี่ลงเล็กน้อยนั้น กลับฉายแววรำคาญอย่างชัดเจนข้าวหอมยืนอยู่หน้าประตูห้องหนึ่งภายในคอนโดหรูใจกลางเมือง ท่าทีของเธอดูประหม่าอยู่ไม่น้อย มือเล็กกำชายกระโปรงแน่นเล็กน้อยราวกับพยายามเรียกสติให้ตัวเองมือบางเพิ่งละจากบานประตูเมื่อครู่ ตอนนี้เหลือเพียงรอเวลาให้คนข้างในมาเปิดต้อนรับเท่านั้น หัวใจดวงเล็กเต้นแรงขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุแกร๊ก“สวัสดีค่ะ ฉันข้าวหอม…มาแทนน้ำค่ะ”ทันทีที่ประตูถูกเปิดออก ร่างเล็กก็รีบพูดออกไปแทบจะในทันที น้ำเสียงรวดเร็วเล็กน้อยเหมือนกลัวว่าจะลืมสิ่งที่ต้องพูด ใบหน้าเรียวเล็กก้มลงต่ำอย่างมีมารยาท โดยที่เธอยังไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปสบตาเจ้าของห้องตรง ๆ“เข้ามาก่อนสิ”น้ำเสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มดังขึ้น โทนเสียงที่ควรจะเรียบเฉย กลับแฝงความนุ่มลึกบ
ตอนที่ 1เด็กชงเหล้าปัง!เสียงประตูปิดกระแทกดังลั่นห้อง ก่อนที่ร่างสูงของ“เจย์”จะก้าวเข้ามาภายในอย่างไม่รีบร้อนนักชายหนุ่มเจ้าของความสูงราว 185 เซนติเมตร กับสัดส่วนสมส่วนของน้ำหนักที่รับกับเรือนกายได้อย่างลงตัว ท่วงท่าการเดินนิ่ง เรียบ แต่แฝงไปด้วยอำนาจบางอย่างที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวดูเงียบลงโดยไม่รู้ตัวใบหน้าหล่อคมสันราวกับถูกปั้นแต่งขึ้นมาอย่างตั้งใจ โครงหน้าชัด ดวงตาลึกคมเข้มจนยากจะคาดเดาความคิด ริมฝีปากบางได้รูปแต่แทบไม่เคยยกยิ้มให้ใครง่าย ๆชายหนุ่มถอดเสื้อคลุมออกอย่างลวก ๆ ก่อนจะโยนมันลงข้างตัว แล้วทิ้งร่างลงบนโซฟาอย่างคนคุ้นเคยกับพื้นที่ ขาเรียวยาวเหยียดพาดไปยังโต๊ะด้านหน้าในท่าทีสบาย ๆ ราวกับโลกทั้งใบไม่มีอะไรน่ากังวลปลายนิ้วเรียวหยิบบุหรี่ขึ้นมาแตะริมฝีปาก ก่อนจะจุดไฟ แสงสีส้มเล็ก ๆ วาบขึ้นท่ามกลางความเงียบ เจย์สูบมันเข้าไปช้า ๆ ก่อนจะเอนศีรษะพิงพนักโซฟา ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อยควันสีจางถูกพ่นออกมาอย่างเนิบช้า ลอยอ้อยอิ่งกลางอากาศก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!ไม่นานนักเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของห้อง คิ้วเข้มขมวดเล็กน้อยอย่างไม่พอใจ ร่างสูงที่กำลังเอนกายสูบบุหรี่
บทนำร่างสูงของ“เจย์”พิงรถหรูคู่ใจที่จอดนิ่งอยู่หน้าร้านเหล้าในยามค่ำคืน มือหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกงอย่างสบายอารมณ์ อีกมือคีบบุหรี่ไว้ระหว่างนิ้ว ก่อนจะยกขึ้นสูบแล้วพ่นควันออกจากริมฝีปากช้า ๆ เคียงข้างเขาคือ“ราม”และ“มังกร” เพื่อนสนิทสองคนที่ยืนสูบบุหรี่กันอย่างเคยชิน ไม่นานนัก ร่างของชายหนุ่มอีกคนก็ปรากฏขึ้นพร้อมจักรยานคู่ใจที่ถูกปั่นมาอย่างไม่เร่งรีบ ท่วงท่าของเขาดูผ่อนคลายราวกับไม่ได้รีบร้อนจะไปไหน คนคนนั้นคือ“เลออน” เพื่อนสนิทอีกคนของกลุ่ม“อ้าว ทำไมพวกมึงยังไม่ขึ้นไปกันอีก…ป่านนี้ ไอ้ห่าพายุมันคงถึงแล้วมั้ง” "...ให้แม่งรอซะบ้าง"รามเพื่อนสนิทอีกคนพูดขึ้นในขณะที่ควันบุหรี่ยังคงลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ“พวกมึงก็ไปแกล้งมัน…...”มังกรเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงขบขัน คล้ายจะแฝงแผนเอาคืนอยู่ในที มุมปากยกยิ้มบางอย่างมีเลศนัย “สมควร...”เจย์ที่ยืนเงียบอยู่นานเอ่ยขึ้นบ้าง พลางดีดบุหรี่ทิ้งลงกับพื้น ท่าทีไม่ได้จริงจังอะไรนัก น้ำเสียงที่หลุดออกมาเมื่อครู่ก็แค่หมั่นไส้เพื่อนสนิทเท่านั้น เพราะทุกครั้งที่นัดกัน พายุก็มักจะมาสายอยู่เสมอ“นัดกี่รอบ แม่งก็ช้าตลอด วันนี้ให้มันนั่งแดกน้ำแข็งไปก่อน”