บทที่ 13

วายุเร่งนิ้วเร็วขึ้นอีก จนร่องรักเร่งรัดนิ้วเขาแน่นขนัด ข้อมือหนาขยับพลิ้วไหวด้วยความชำนาญ ขณะที่ร่างบางเริ่มจิกเกร็งปลายเท้า เมื่อร่างสูงเริ่มเหวี่ยงเธอขึ้นที่สูง ความต้องการกำลังทะยานอยากจนแทบ...

“อื้อ...คุณยุ มะ ไม่ไหว อีก...อึก”

อลิสาร้องครางเสียงโหย ปากอิ่มครวญขออย่างไม่อาย เธอลืมสิ้นทุกสิ่งอย่าง เมื่อความทรมานนั้นถูกกำหนดโดยปลายนิ้วเขา ขณะที่นิ้วร้ายถูกเร่งความเร็วมากขึ้น...มากขึ้นอีก

“อะ อร๊าย!”

กายสาวกระตุกเกร็ง ร่างบางสั่นเทิ้ม ก่อนที่ความทรมานจะถูกปลดออกแล้วดีดกระจายเป็นความสุขที่พร่างพรายเต็มดวงหน้า สายตาหวานพร่าเลือนกับความสุขที่เพิ่งพานพบ อลิสาพิงเอนตัวพิงอกเขาอย่างหมดแรง ขณะที่กล้ามเนื้อมัดเล็กกำลังบีบรัดนิ้วร้าย คล้ายจะรีดเคล้นพิษรักราวกับว่ามันคือ...

วายุกดแช่นิ้วไว้สักพัก ก่อนจะถอดถอนมันออกมาด้วยความเสียดาย เสียงดูดนิ้วดังจ๊วบจ๊าบตามมาทีหลัง แต่มันกลับทำให้อลิสาหน้าแดงก่ำด้วยความอายอีกระลอก เมื่อเผลอมองเห็นการกระทำของเขาเข้า

“คนบ้า...”

อลิสาค่อนขอดเขาอยู่ในที เธอพยายามจะดันตัวเองออกมาจากอกเขา เมื่อเรี่ยวแรงที่หดหายไปนั้นเริ่มกลับคืนมาอีกครั้ง แต่ทว่าพอสบตากัน ความปรารถนาในสายตาเขามันช่างร้อนแรงจนเธอต้องรีบหลบหน้าเขาด้วยความกระดากอาย

“อลิซ...”

วายุเชยคางมนขึ้น พลางประทับจูบอีกครั้ง แต่คราวนี้มันช่างอ่อนหวานแต่กลับซาบซ่านอยู่ในที ลิ้นร้อนๆ คอยไล้เล็มริมฝีปากอิ่มอย่างอ้อยอิ่ง จนร่างบางเผลอไผลไปกับสัมผัสที่แสนอ่อนโยนนั้น

อลิสาโอบรอบลำคอแกร่งเอาไว้ ขณะที่มือหนาที่เต็มไปด้วยสบู่เหลวแปะลงบนทรวงอกงามทั้งคู่ ก่อนที่จะขยำนิ้วร้ายกับผิวนุ่มจนเกิดฟองละมุน

“ขา...”

อลิสาครางรับด้วยความเลื่อนลอย เมื่อปลายนิ้วเขาปัดป่ายไปทั่วยอดอกที่ลื่นชูชัน มือหนานวดเฟ้นสลับกับบีบบี้ปลายถันงามจนผิวขาวๆ ของเธอต้องอ่อนระทวยในอ้อมกอดเขา

“ต้องการฉันไหม”

เสียงเขาทุ้มนุ่มที่แสนน่าฟังนั้น กระซิบที่ข้างใบหูบางคล้ายมนต์สะกดให้เธอคล้อยตาม แต่อลิสากลับเงยหน้าสบตาเขาแล้วส่งยิ้มยั่วที่แสนเซ็กซี่ไปให้

“แล้วคุณล่ะ ต้องการอลิซแค่ไหน”

อลิสาทำตาเล็กตาน้อยใส่ ราวกับคล้อยตามสัมผัสที่เขาปรนเปรอให้จนลุ่มหลง

“ที่สุด...”

เสียงกระซิบพร่าชิดหูเธอ วายุแตะปากงับเบาๆ อย่างอดใจไม่ไหว จนอลิสาต้องย่นคอหนีเมื่อขนกายลุกเกรียวไปทั่วร่าง ก่อนจะหัวเราะคิกคัก เมื่อสัมผัสนั้นเลยเถิดจนเกินจั๊กจี้

“อื้อ...”

ร่างบางสะดุ้งไหว เมื่อมือหนาเลื่อนลงไปบีบบั้นท้ายงามอย่างแรงเพื่อเป็นการเตือนกลายๆ ก่อนเลยลงต่ำแล้วดึงข้อพับเข่าเธอให้ยกแนบต้นขาเขา แต่อลิสา

กลับเลยเถิด ขาเรียวยกขึ้นเกาะเกี่ยวสะโพกสอบไว้อย่างรู้งาน

“สัญญา...จะนุ่มนวลที่สุด”

แววตาเขาเป็นประกายวิววับ ขณะที่เอ่ยคำสัญญากับเธอ มือหนาไม่อยู่นิ่ง ลูบไล้ต้นขาเนียนอย่างเพลินมือ ก่อนเลยต่ำลงไปถึงบั้นท้ายงาม จนถึง...

“เดี๋ยวสิคะ”

เสียงหวานขัดขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ ร่างบางหันไปกดสบู่เหลวกลิ่นโปรดจนล้นมือ แล้วขยี้จนเกิดฟองนุ่มแล้วยกโชว์ให้เขาดู

“ทำความสะอาดก่อนเนอะ...”

มือบางป้ายโฟมละมุนลงบนแก่นกายเขาอย่างช้าๆ ขณะที่สบสายตาเขาอย่างยั่วเย้า วายุต้องข่มอารมณ์ไม่ให้ปริแตก เมื่อมือนุ่มๆ บีบรูดตัวตนเขาจนมันผงกหัวงึกหงัก

“อลิซ...”

วายุครางเสียงโหย ความเสียงซ่านพุ่งทะยาน หัวใจแกร่งเต้นแรงจนแทบทะลุออกจากอก เมื่อนิ้วเรียวถูวนที่ปลายบานหยักจนของเหลวในกายบิดมวล ช่องท้องวูบโหวงคล้ายเกลียวคลื่นที่สาดซัดจนเรือโคลง

“รู้สึกดีไหมคะ”

เมื่อบางเลื่อนขึ้นจนสุดปลายลำ ความลื่นไหลจากฟองสบู่เป็นตัวหล่อลื่นชั้นดีในการปรนเปรอเขาครั้งนี้ ร่างสูงเริ่มเกร็งสะท้าน เมื่อความเสียวซ่านพุ่งทะยานมาจุกแน่นที่ปลายลำอวบ

“พะ...พอ ฉันอยากเสร็จในตัวเธอ”

วายุกลั้นใจปัดมือเธอออก ก่อนจะดึงเอื้อมมือดึงฝักบัวมาล้างในส่วนที่เป็นฟองสบู่ทั้งบนตัวเธอและตัวเขา โดยมีอลิสาคอยช่วยเหลือด้วยความเริงร่า

วายุประกบปากกับเธออีกครั้ง คราวนี้มันทั้งดุดันและเร่าร้อน คล้ายกับจะดึงเธอให้เข้าสู่วังวนที่ชวนหลงใหลและมืดดำ อลิสาครางแผ่วในลำคอ เมื่อความแข็งขึงจดจ่อที่ปากทางรักด้วยท่าทีเตรียมพร้อม

ถ้าเป็นเมื่อก่อน แค่เพียงสบตากับเขาแล้วทุกอย่างจะจบอย่างสวยงามเสมอ แต่คราวนี้...วายุกลับมาพร้อมกับความเคียดแค้นในหัวใจ ร่างสูงจมดิ่งในอดีตที่เขาและเธอเคยเดินผิดพลาดด้วยกัน แต่ใครเล่า...อยากจะให้ทุกอย่างเป็นแบบนั้น

“อลิซ...” เสียงเข้มขัดขึ้นด้วยความปรารถนา “พร้อมแล้วใช่ไหม”

ดวงตาคมจ้องลึกเข้ามาในสายเธอ มือหนาปัดปอยผมที่ปรกหน้าออกให้อย่างอ่อนโยน

“...”

อลิสากลืนน้ำเสียงดังเอือก เมื่อวายุใช้ความแข็งขึงที่กำลังเร่าร้อนลากไล้ท่ามกลางความฉ่ำเยิ้มของกายสาว ก่อนจะจดจ่อความเร่าร้อนนั้นที่ปากทางรักในท่าเตรียมพร้อม

“เข้าละนะ อย่าเกร็ง...”

วายุดันสะโพกเข้าช้าๆ ขณะที่มือบางข้างหนึ่งจิกบ่าแกร่งจนเขารู้สึกเจ็บ มือบางอีกข้างดันหน้าท้องแกร่งไว้ เมื่อความแข็งขึงกำลังเดินทางเข้ามาจนเกือบสุด

“อื้อ...มะ หมอห้ามมีเซ็กส์ในช่วงสามเดือนแรกค่ะ”

อลิสายิ้มพราย เมื่อเธอหลอกล่อเขาสำเร็จ ร่างสูงจึงนิ่งขนัด ขณะที่ร่างบางค่อยๆ ดันสะโพกงามออกจากตัวตนของเขาอย่างช้าๆ วายุมองตามด้วยความเสียดาย เมื่อสวรรค์ล่มลงตรงหน้าอย่างกระทันหัน

“ขอโทษนะคะสุดหล่อ...อลิซลืมบอกตั้งแต่ต้น!”

อลิสากระซิบใส่ปากหยัก มือบางลดลงไปบีบเคล้นตัวตนของเขาแรงๆ คล้ายกับหยอกเย้า ก่อนจะรีบกดจูบบนปากหยักเบาๆ แล้วเดินหนีออกไปอย่างรวดเร็ว โดยปล่อยให้คนที่เพิ่งตกสวรรค์ ยืนฟาดงวงฟาดงาอยู่ในห้องน้ำคนเดียวราวกับช้างตกมัน!