บทที่ 4 เงินมางานเดินทันที

“ว่าแต่จะอ้างชื่อซีกับย่าหญิงฐานะอะไรนะคะ” เด็กสาวถามสีหน้าจริงจังขณะที่กำลังพิมพ์อะไรบางอย่างลงในแท็บเล็ต

“คนคุยครับ พี่รู้ว่าซียังเด็กเป็นฐานะอื่นไม่เหมาะหรอก” ชายหนุ่มพูดขึ้นอย่างมีความหวังพร้อมกับมองหน้า 2 อายิ้ม ๆ

“โอเค คนคุย (พิมพ์ลงไปในแท็บเล็ต) เอาเป็นว่าซีคิดค่าจ้างเดือนละแสนตั้งแต่พี่เจอ้างชื่อซีกับย่าหญิงเลย อ้อ...มีค่ามัดจำล่วงหน้า เป็นค่าความเสี่ยงของซี 2 เดือนและค่ารักษาภาพลักษณ์ของพี่เจ 3 เดือนเป็นห้าแสนบาทถ้วนค่ะ” เด็กสาวพูดยิ้ม ๆ ซึ่งคำพูดของเธอทำเอาคนในห้องอ้าปากค้างอีกรอบ

“ค่าความเสี่ยงกับค่ารักษาภาพลักษณ์ยังไงลูก” คุณของขวัญถามขึ้นพร้อมกับมองหน้าคนมาขอความช่วยเหลือขำ ๆ 

“ค่าความเสี่ยงของซีก็คือเสี่ยงเสียชื่อเสียงค่ะคุณแม่ ส่วนค่ารักษาภาพลักษณ์คือภาพลักษณ์คนคุยของพี่เจค่ะ”

“โอเคงั้นบอกเงื่อนไขมาว่ามันคืออะไร” ชายหนุ่มพยักหน้าทั้งที่ไม่เข้าใจสิ่งที่เด็กสาวสื่อ

“ค่าเสี่ยงจะโดนหักครั้งละ 1 แสนบาท ถ้าซีเห็นว่ามีเหตุการณ์ที่อาจทำให้พี่เจไม่ให้เกียรติซี ส่วนค่ารักษาภาพลักษณ์ของพี่เจจะโดนหักก็ต่อเมื่อพี่เจถูกจับได้ว่ากำลังนอกใจซีอยู่หลังจากที่บอกชื่อซีกับย่าหญิงไปแล้ว อันนี้ถึงจะเห็นโพสต์ในโซเซียลก็หักนะคะ จะโดนหักครั้งละ 1 แสนบาทเหมือนกัน นั่นคือ 2 ครั้งแรกพี่เจจะเสียเปล่าไป 4 แสนแต่สัญญาเรายังคงอยู่ แล้วถ้าเกิดว่ามีครั้งที่ 3 เงินหนึ่งแสนที่เหลือก็จะโดนหักเพราะภาพลักษณ์ของพี่เจไม่น่าเชื่อถือแล้ว แต่ซีอนุญาตให้ใช้ชื่อซีอ้างต่อไปได้จนกว่าจะมีอีกครั้ง นั่นหมายความว่าสัญญาการเป็นคนคุยหรือการอ้างชื่อซีกับย่าหญิงคือจบ พี่เจต้องบอกย่าหญิงทันทีว่าเราเลิกคุยกันเพราะพี่เจนอกใจซีก่อนห้ามให้ซีถูกมองว่าเป็นคนผิดเด็ดขาด แต่ถ้าพี่เจจะอ้างต่อก็ทำสัญญาเริ่มใหม่ มัดจำใหม่ สัญญาเป็นปีต่อปี ถ้าครบปีไม่มีอะไรเกิดขึ้นพี่เจก็จะได้มัดจำคืนไปทั้งหมดหรือถ้าพี่เจมีแฟนก่อนปีแล้วมาบอกซี ซีก็จะคืนให้ทั้งหมดเหมือนกันค่ะ เอ้อ...มีแต่ด้วยนะ ถ้าเมื่อไหร่ที่พี่เจบอกย่าหญิงไปแล้วว่าเรากำลังคุยกันอยู่พี่เจต้องมีเวลาไปรับหรือไปส่งซีที่โรงเรียนบ้าง วันหยุดต้องมีเวลาพาไปเดินห้างด้วยถ้าซีจะซื้ออะไรพี่เจก็ต้องจ่ายไปก่อนแล้วหักออกจากเงินเดือนของซีไปเลย เพื่อย่าหญิงจะได้ไม่สงสัยและปกติพ่อโรมจะมารับเราไปนอนบ้านย่าหญิงอาทิตย์เว้นอาทิตย์ ฉะนั้นถ้าบอกชื่อซีกับย่าหญิงไปแล้วพี่เจก็ต้องมีเวลากลับบ้านวันที่ซีกับหนึ่งไปนอนบ้านย่าหญิงด้วยเพื่อความเนียน แต่ถ้ายังไม่บอกทุกอย่างที่ซีพูดมาก็ยังไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น โอเคตามนี้มั้ยคะ” คำพูดของเด็ก 14 กว่าทำเอาคุณพ่อคุณแม่กระพริบตาปริบ ๆ

“น้องซี เงินเดือนหมอไม่ถึงแสนหรอกนะลูกแล้วพี่เขาก็ยังไม่เริ่มทำงานเลย” คุณพ่อปรามความซนของลูกสาว

“คุณพ่อขา พี่เจเป็นหมอที่ฟลอริดามาเกือบ 2 ปีนะคะถึงจะทำงานด้วยเรียนด้วยก็ต้องมีเงินเก็บมากพอที่จะทำสัญญากับซีได้นั่นแหละ แล้วซีได้ยินมาว่าพี่เจมีผับที่หุ้นกับเพื่อนอยู่ไม่ไกลจากโรงทอพ่อโรม คนเยอะทุกวันช่วงเทศกาลต้องจอง ฉะนั้นมีรายได้มากกว่าแสนบาทไทยต่อเดือนแน่นอน ซีคำนวณมาเรียบร้อยแล้วว่าราคานี้พี่เจไม่เดือดร้อนค่ะ” คำพูดของลูกสาวทำเอาคุณพ่อถึงกับถอนหายใจ ส่วนคนตอบก็หันไปมองหน้าคุณหมอหนุ่มแล้วยักคิ้วให้อย่างน่าตี

“โอเค! ตามนี้ พี่รับข้อเสนอ” เมื่อน้องพูดมาขนาดนั้นคนพี่ก็พยักหน้าทันทีโดยไม่มีข้อคัดค้าน *ข้อมูลแน่นสมเป็นลูกอาศิจริง ๆ ไอ้ตัวแสบนี่ เอาวะเล่นกับเด็กมันซะหน่อย ดีกว่าคุณย่าหาให้ล่ะวะ...* ชายหนุ่มคิดในใจซึ่งเมื่อคิดตามดี ๆ สิ่งที่น้องซีกล่าวมานั้นเป็นการช่วยเหลือตัวเองทั้งสิ้น ส่วนเรื่องรักษาภาพลักษณ์หรือชื่อเสียงที่เธอว่ามานั้นเขาคิดว่าตนเองไม่มีทางที่จะทำให้ชื่อเสียงของเด็กสาวเสื่อมเสียแน่นอน

“โอเค...” เด็กสาวพยักหน้าแล้วลุกขึ้นเดินไปที่เครื่องถ่ายเอกสารมุมห้องหยิบกระดาษ 2 แผ่นมาวางตรงหน้า

“อะไรน่ะลูก” คุณของขวัญขมวดคิ้วมองกระดาษ 2 แผ่นของลูกสาว

“ก็สัญญาไงคะคุณแม่ ค่าจ้างเป็นแสนมันก็ต้องเป็นลายลักษณ์อักษรกันบ้างแหละ แล้วพี่เจจะสะดวกจ่ายมัดจำไว้เลยหรือรอบอกย่าหญิงก่อนค่อยเริ่มจ่ายคะ ถ้าจ่ายไว้เลยก็จะบอกเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ถ้ายังจะบอกเมื่อไหร่ก็โทรมาหาซีก่อน เงินมางานถึงเดินค่ะ แต่ถ้างานเดินก่อนนี่ปรับ 3 เท่านะคะ ซีเขียนไว้ในสัญญาเรียบร้อย” ตอบคุณแม่แล้วหันมาถามชายหนุ่มยิ้ม ๆ

“ชิ! งก เปิดแอปมา” ชายหนุ่มพูดอย่างเอ็นดูพร้อมกับล้วงมือถือออกมารอ ซึ่งเด็กดื้อก็รีบเปิดแอปธนาคารยื่นคิวอาร์โค้ดให้อย่างยิ้มแย้ม “เรียบร้อยแล้วไอ้ตัวแสบเอ๊ย...”

ติ๊ง! “อุ๊ย! โอนไวเว่อร์ กราบงาม ๆ แทบหว่างขา...”

“น้องซีตรงนั้นเขาเรียกว่าตักลูก” คุณพ่อสวนขึ้นพลางมองบนกับภาษาไทยที่ไม่รู้ใครสอนมาของลูกสาว

“อุ่ย! แหะ แต่ก็ขอบคุณนะคะป๋าพี่...นี่คือสัญญาค่ะ อ่านด้วยนะคะ ผิดสัญญานี่เงินห้าแสนหายวับเลยนะ ถ้าทำสัญญาใหม่ก็ครั้งละห้าแสนนะคะ” เด็กสาวยกมือไหว้อย่างอ่อนช้อยก่อนจะเก็บมือถือเข้ากระเป๋ากางเกงโดยที่ไม่ได้ดูว่าชายหนุ่มโอนให้เท่าไหร่แล้วเลื่อนเอกสารที่เธอสั่งปริ้นออกมาเมื่อครู่ไปตรงหน้าชายหนุ่ม “เฮ้อ...อยู่ดี ๆ ก็มีป๋ามาเปย์ถึงบ้านตั้งครึ่งล้าน ปีนึงมี 12 เดือน พี่เจจะได้ทำสัญญาใหม่กี่รอบน้า...ตอนนี้เกรด 9 อีก 3 เดือนสอบ ปิดเทอม 2 เดือนก็ขึ้นเกรด 10 3 ปี เงินเดือนต่างหาก โห...หลายล้านเลยนะนี่ แต่เรื่องนี้ห้ามบอกใครเด็ดขาดเลยนะเดี๋ยวจะหาว่าซีหน้าเงิน” เด็กสาวพูดอย่างอารมณ์ดีแล้วหันกำชับชายหนุ่มในตอนท้าย

“เออ... ถ้าพี่บอกชื่อซีกับคุณย่าแล้วก็เล่นให้เนียนแล้วกันอย่าให้คุณย่าสงสัย โอเค้...” ชายหนุ่มพูดขึ้นพลางถอนหายใจส่ายหน้าขำ ๆ

“อะเคร...จัดไปเงินมาแล้วงานเดินทันที กลับไปบอกคุณย่าได้เลยว่าคุยกับซีอยู่” หันมาทำมือโอเคยักคิ้วให้แล้วทำท่าจะเปิดประตูออกจากห้อง

“แล้วจะไปไหนอีกนั่น”

“ไปให้นมกระรอกต่อค่ะคุณแม่ เดี๋ยวซีกลับมากินข้าวนะคะ” พูดจบเดินออกจากห้องให้คนในห้องมองตามก่อนจะหันมามองหน้าเจ้าของบ้านยิ้ม ๆ

“เฮ้อ... เดี๋ยวอาโอนคืนให้นะลูก เจ้าซีนี่แสบจริง ๆ” คุณอาศิลาพูดขึ้นหลังจากคล้อยหลังลูกสาว

“ไม่เป็นไรหรอกครับอา เอาไปก็ใช่ว่ามันจะใช้ผมรู้นิสัยน้องดีครับ แค่ให้ยืมชื่อไปอ้างกับคุณย่าผมก็สบายใจมากแล้วล่ะ ถ้ามันไม่ยอมก็ไม่รู้จะหันมาหาใครได้ ถ้าจะขอให้เพื่อนร่วมรุ่นช่วยอายุมันก็เท่ากัน ผมกลัวว่าคุณย่าจะจริงจังให้หมั้นให้แต่งจริง ๆ แบบนี้ถ้าคุณย่าไม่ถามผมก็จะเฉย ๆ ไป แต่ถ้าเซ้าซี้เมื่อไหร่นั่นแหละค่อยบอก” ชายหนุ่มตอบยิ้ม ๆ พอใจกับความคิดของคนที่ตัวเองมาขอความช่วยเหลือ

“เอ้อ...งั้นก็ตามใจมีอะไรก็บอกอาแล้วกันนะลูก ที่อายอมเพราะเห็นเรามาตั้งแต่เกิดแล้วเห็นว่าเป็นลูกชายอาอีกคนหรอกนะ” ดอกเตอร์ศิลาพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มที่มุมปาก

“ขอบคุณครับอา งั้นผมขอเอาของฝากไปฝากบ้านอามาร์คก่อนนะครับเดี๋ยวลากไอ้ 2 ตัวนั่นกลับมากินข้าวด้วย” คุณหมอหนุ่มยกมือไหว้พร้อมกับลุกขึ้นคว้าถุงของฝากที่ตั้งใจซื้อมาฝากคุณอามาร์คและครอบครัวเดินออกจากห้องอย่างอารมณ์ดี

โอนไวมากคุณพี่ เงินมางานเดินทันใจดีมาก...