LOGIN“เหมือนทั้งสองคนค่ะ”“พี่อยากได้ลูกสาวคงน่ารักมากเพราะแม่สวย พี่จะถักเปียให้ลูกไปโรงเรียนทุกเช้า” ปรมัตถ์จัดความเรียบร้อยของหมอนเพื่อให้ภรรยาล้มตัวลงนอนได้ถนัด โดยมีสามีหนุ่มคอยประคองอยู่ไม่ห่าง นุนีติ์ยิ้มหัวเราะคิกคัก“ยิ้มหัวเราะหมายความว่ายังไง ทำไมพี่จะถักเปียให้ลูกสาวไม่ได้ เรื่องแค่นี้เองทำไม
สองปีต่อมา...“พี่พีร์ พี่พีร์ครับ อยู่ไหนลูก” เสียงหวานของคุณแม่ถามหาลูกชายตัวน้อย ตอนนี้นั่งเล่นอยู่บนกองทรายอย่างสนุกสนานกับพี่เลี้ยง“คุณแม่พิพีร์อยู่นี่คับ” เด็กชายพีร์ตัวอวบอ้วนเพราะกินเก่งนั่งตักทรายใส่รถแบคโฮ เนื้อตัวมีแต่เม็ดทรายเต็มไปหมดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า“ไปอาบน้ำไหมครับ เย็นมากแล้วเ
“อือ” ปรมัตถ์ร้องครางเสียงต่ำ มือเรียวสวยกลมกลึงสอดเข้าไปในชุดสูทสีกรมท่า ลูบไล้เชิ้ตขาวไปมาเล่นเอากายแกร่งขนลุกเกรียว“นุนีติ์” เสียงแหบพร่ากดต่ำคำรามเมื่อมือเรียวสวยลูบไล้ลงต่ำไปป้วนเปี้ยนแถวแก่นกลางลำตัวที่กำลังโป่งนูนดุนดันขึ้นมาจนเด่นชัด ยิ่งก้นงอนงามอวบอัดบดเบียดด้วยแล้วยิ่งไปกันใหญ่“ทำไมคะ ท
วันต่อมา...ปรมัตถ์เดินทางมาทำงานพร้อมกับนุนีติ์ สามีหนุ่มมีอาการงอนเล็กน้อยเมื่อภรรยาสาวรบเร้าจะมาทำงานให้ได้ ทั้งที่เขาต้องการให้พักผ่อนอยู่ที่บ้าน หรือไปเยี่ยมครอบครัวของเธอ เขาเองก็ไม่มีปัญหาเพียงแต่ห่วงสวัสดิภาพของภรรยาต่างหาก ยิ่งลูกคนแรกเขากังวลสารพัดไอ้หมอทศก็ขยันเล่าเรื่องภาวะแทรกซ้อนระหว่า
จากนั้นทั้งคู่ก็อยู่เสวนากับหลวงพ่อสักพักก่อนกราบลาเดินทางกลับ และได้ไปเยี่ยมมารดาของสามีที่บ้านหลังใหญ่ของตระกูลอิทธินันท์ธาดากุล ทั้งคู่เดินเข้าไปในห้องที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย แสงแดดยังลอดผ่านม่านบังแดดสีขาวสะอาดตา ปรมัตถ์พูดคุยสอบถามอาการของมารดากับพยาบาลที่ดูแลนุนีติ์เดินเข้าไปนั่งคุกเข่าอยู่ใก
ร่างเปลือยเปล่าสองร่างตระกองกอดกันกลมด้วยไฟรักที่โหมกระพือตามแรงปรารถนา ปรมัตถ์พรมจูบไปทั้งร่างภรรยาสาว ฝากรอยคิสมาร์กแทบจะทุกซอกหลืบ กายสาวดิ้นพล่านเสียวซ่านรัญจวนใจ ตอบสนองอย่างเร่าร้อน ยิ่งฮอร์โมนคนท้องพลุ่งพล่านยิ่งเพิ่มกำหนัดให้กายแกร่งเร่งเร้าขับเคลื่อนอย่างลืมตน“เบา ๆ นะคะที่รัก”“ครับคนสวย
“นี่คุณพูดจาให้มันสุภาพหน่อย อย่าดูถูกกันให้มากเกินไป และเข้าใจไว้ด้วยว่าฉันทำงานสุจริตไม่ได้เบียดเบียนใคร ขอบอกอีกครั้งว่าฉันไม่ใช่เด็กเอ็นอย่างที่คุณเข้าใจ แต่ถึงยังไงก็ไม่จำเป็นต้องมาอธิบายให้คนจิตใจคับแคบอย่างคุณฟัง เสียเวลา” หญิงสาวพยายามอธิบายอีกครั้งว่าสิ่งที่เขาคิดมันไม่ได้เป็นอย่างที่เขาเข้
“ค่ะ” ลัดดาวรรณมีสีหน้าเจื่อนไปเล็กน้อย แอบระบายลมหายใจอย่างหนักหน่วง เธอคิดว่าสกรีนดีแล้ว แบบนี้จะหาที่ตรงใจได้ที่ไหน คนนั้นคนนี้ก็มีปัญหาไปเสียหมด ถึงเธอจะรู้จักนิสัยท่านรองฯ ดี แต่การหาใครสักคนที่ถูกใจช่างยากเย็นแสนเข็ญเหมือนงมเข็มในมหาสมุทร แล้วเจ้านายอย่าง ปรมัตถ์ อิทธินันท์ธาดากุล สมญานามที่พน
วันนั้นหลังจากออกจากบ้านอดีตเจ้านาย นุนีติ์รู้สึกเคว้งคว้างจึงไปหามุกรดาที่บ้าน ทราบมาว่าวันนี้เพื่อนรักหยุดงานเนื่องจากต้องพามารดาไปฟอกไต ทั้งคู่นั่งคุยกันอยู่หน้าบ้าน น้ำครำยังส่งกลิ่นมาเป็นระลอก แต่สำหรับเธอชินเสียแล้ว หญิงสาวเล่าให้เพื่อนฟังว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่ได้เล่าเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างต
“เข้าใจสิ ฉันไม่ได้โง่ ที่จะไม่รู้ว่าเธอมีอาชีพอะไร และไม่ต้องมาเรียกร้องอะไร คืนนั้นเธอสมยอมเอง จะให้บอกไหมว่าใครเริ่มก่อน”“ฉันอธิบายได้เรื่องวันนั้น เอ่อคือ…” นุนีติ์อ้ำอึ้งรู้สึกอับอายมากเช่นกันที่เขาคิดว่าเธอเป็นเด็กเอ็นฯ คืนนั้นเธอก็ทำงานอย่างว่าจริง รู้สึกน้ำท่วมปากกลืนไม่เข้าคายไม่ออกจะปฏิเส





![มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

