LOGIN- หลายเดือนผ่านไป – “ คนดีรอด้วย จะรีบเดินไปไหน ” เสียงของพี่กันต์ดังอยู่ด้านหลังฉันที่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่ง ฉันอยากหนีไปให้ไกลจากพี่กันต์ตอนนี้มาก ไม่ใช่ว่าเราสองคนทะเลาะอะไรกันหรอก แต่เป็นเพราะว่า “ พี่กันต์ก็หยุดเรียกแอมป์แบบนั้นสักทีซิ ” คนดีอะไรนั้นอ่ะ เมื่อไหร่จะเลิกเรียกฉันสักที หมับ !
" ........ " ไอ้แทนก็คือไอ้แทน มันก็ปรายตามามอง แล้วก็ทำหน้านิ่งๆของมันต่อไป" สัส!! "" กูกลับก่อนดีกว่า อยากกอดเมียจะแย่ ขอบใจพวกมึงมากที่เหลือก็ฝากเคลียร์ด้วย "" โหไอ้ห่า ได้เมียคืนแล้วโยนงานให้พวกกูทันทีนะมึง "" อย่าบ่นไอ้สัส เหล้าฟรีเดือนหนึ่งที่มึงขอจะเอาไหม "" เอาครับพี่กันต์ครับ ผมจะเคลีย
Chapter 52ตอนนี้ใจผมมันโคตรปวดหนึบเลยครับ ทั้งคำพูดแล้วก็น้ำเสียงที่แอมป์พูดออกมามันสื่อไปในทางที่ผมจะต้องผิดหวัง เอาจริงๆ ผมก็เตรียมใจมาบ้างแล้ว แต่พอเจอเข้าจริงๆ มันก็คงยอมรับง่ายๆ ไม่ได้หรอก ใช่ไหมล่ะครับผมขอย้อนกลับไปในวันที่ผมกลับจากเชียงใหม่ จำได้ไหมครับที่ผมบอกว่ามีธุระต้องทำ นี่แหละครับธุร
" สาม " เกมส์โอเวอร์ค่ะ ถึงสามแล้วแต่ก็ไม่มีใครออกไป" โอเคครับ ไม่มีใครออกมาก็ไม่เป็นไร ในเมื่อผมให้โอกาสแล้วไม่ออกมาผมก็จะได้ชี้ตัวเลย " วินาทีนี้คือยิ่งกว่าลุ้นเกรดออกหรือหวยออกซะอีก" ผมขอให้นักศึกษาปี 1 ที่เป็นน้องรหัสของผมออกมารับโทษด้วย ครับ " น้องรหัสพี่มันก็คือ...." เชิญครับน้องแอมป์ " ฉัน
Chapter 51ฉันเดินออกไปด้านหน้าด้วยความรู้สึกอยากจะเดินไปต่อยหน้าไอ้คนที่เรียกฉันด้วยสรรพนามนั้นจริงๆ ไม่รู้จะจองเวรฉันไปถึงไหน" นับสิครับ มองหน้าผม แล้วคุณนับได้เหรอ " ไอ้....." ค่ะ 1... 2... 3... 6.... 10....15.....25...... "" ครบไหมครับ "" แปปนึงค่ะ " คือฉันยังนับไม่เสร็จไงแล้วมาถามแบบนี้ฉันจ
" มึงรู้ปะแอมป์ว่าเรื่องอะไร "" กูไม่รู้ เลิกถามกูได้แล้ว แล้วก็เลิกมองกูด้วยสายตาที่กูเป็นต้นเหตุสักทีเถอะ " ก็ตลอดทั้งวันทั้งไอ้เมย์และไอ้เนยมันเอาแต่ถามฉัน และมองว่าฉันเป็นต้นเหตุของเรื่องที่พวกพี่เค้าเรียกมารวมตัว" โห!! มึง ก็มันคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้นี่หว่า "" ทำไมพวกมึงไม่เลิกสงสัยแล้วรอพวก
ผมเสียใจนะที่เห็นน้ำตาแอมป์ และผมก็ยอมรับว่าผมอารมณ์ร้อน ทุกอย่างมันถึงได้เป็นแบบนี้ แต่แล้วยังไงวะ แอมป์ก็ไม่ควรไปเอากับไอ้ต้นไหม แล้วไอ้คำแก้ตัวแม่งก็ฟังไม่ขึ้น การที่เลิกกับผู้หญิงแบบนั้นแม่งก็ดีแล้วไง ส่วนเรื่องฟ้าช่างแม่งก่อนแล้วกันตอนนี้" แล้วมึงก็ปล่อยน้องไป? " เสียงไอ้นนท์คนแรกที่พูดขึ้นหลั
Chapter 43" พอๆ จะฆ่ากันให้ตายใช่ไหมเนี๊ย " ฉันจับมือพี่ต้นให้หยุดทำแผลให้ แต่พี่ต้นหยุดไหม บอกเลยว่า" อ้ะๆ โอ้ยยย เบาๆ หน่อย " ก็นั่นแหละนอกจากจะห้ามไม่ได้แล้วพี่ต้นก็ยังตั้งหน้าตั้งตาทำแผลให้ฉันอยู่" นี่ก็เบาสุดแล้ว อย่างเสียงดังดิวะ เดี๋ยวคนอื่นได้ยิน " จะให้ฉันเบาได้ไงในเมื่อพี่ต้นจะฆ่าฉันด้ว
" แอมป์ ฉันบอกแกแล้วนะเว้ยว่าให้ใช้สติมากกว่าอารมณ์ " ฉันก็อยากทำแบบนั้นนะ แต่ภาพที่ฉันเห็นมันทำให้ฉันอดที่จะพูดแบบนั้นไปไม่ได้ ถ้าทุกคนเจอแบบฉันก็ต้องรู้สึกแบบนั้น หรือไม่ก็อาจจะเข้าไปหาทั้งสองคนนั้นตั้งแต่ในร้านแล้ว" อื้ม พวกแกไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวฉันจะกลับไปคุยกับพี่กันต์ "" ด้วยเหตุและผลแบบมี
Chapter 41- หลายวันต่อมา -" วันนี้กลับเองได้ใช่ไหม "" อื้ม กลับได้สบายมาก :) "" งั้นตั้งใจเรียนนะ ห้ามให้ไอ้ตัวผู้หน้าไหนอยู่ใกล้เกิน 100 เมตร "" เห้อ… โอเคค่ะ พ่อหรือแฟน พี่ก็เหมือนกัน อย่าอยู่ใกล้ผู้หญิงคนไหนล่ะ " ฉันถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายกับการหึงที่โคตรจะปัญญาอ่อน และมาส่งฉันทีไรก็จะบ







