Mag-log inเปมิกา หรือ น้ำหวาน ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะกลายเป็น ‘ผู้หญิงลับๆ’ ของใครสักคน แต่ชีวิตก็เล่นตลกกับเธอเมื่อได้พัวพันกับ ทิวา หรือ ธีร์ เจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ ทุกอย่างเริ่มต้นจากคืนที่เขาและเธอเผลอใจให้กัน มันควรจะเป็นแค่ความผิดพลาด... แต่ธีร์กลับยื่นข้อเสนอให้เธอเป็น ‘คนของเขา’ อย่างลับๆ ไม่มีสถานะ ไม่มีความผูกพัน เขาจะดูแลเธออย่างดี ตราบใดที่เธอรักษาข้อตกลงนี้ไว้ เปมิกาไม่ได้โง่ เธอรู้ว่าเธอเป็นแค่เงาในชีวิตของเขา แต่ความอบอุ่นเพียงเสี้ยวหนึ่งที่เขามอบให้ กลับทำให้เธอถอนตัวไม่ขึ้น เธอบอกตัวเองว่ามันเป็นเพียงผลประโยชน์ที่เธอได้รับ แต่หัวใจกลับไม่เคยเชื่อฟัง เธอต้องทนเห็นเขาเดินควงผู้หญิงคนอื่น ต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้จักเขาเมื่อต้องพบกันในที่ทำงาน และต้องเก็บซ่อนทุกความรู้สึกเอาไว้ในเงามืด แต่ทุกอย่างเริ่มสั่นคลอน เมื่อหัวใจของเธอเจ็บปวดเกินจะรับไหว น้ำหวานตัดสินใจจะเดินจากไป ทว่าทิวากลับไม่ยอมปล่อย “เธอจะไปไหนไม่ได้” เสียงทุ้มเย็นชาของเขาสั่นสะเทือนหัวใจเธอ “ฉันยังไม่ได้บอกให้เธอไป”
view moreพ่อกับแม่ของเปมิกาดีใจมาก ที่ลูกสาวกลับมาอยู่บ้านนานกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา“มาคราวนี้อยู่ให้นานๆ นะลูก แม่คิดถึง” คุณแม่พูดพร้อมลูบท้องของเปมิกาเบาๆ “หลานของแม่ก็กำลังโตขึ้นทุกวันแล้วนะ”เปมิกายิ้มอย่างมีความสุข “ค่ะแม่ คราวนี้หวานตั้งใจจะอยู่พักผ่อนให้เต็มที่”คุณพ่อมองทิวาแล้วพยักหน้าชื่นชม “ดูแลลูกพ่อให้ดีล่ะ พ่อฝากด้วยคุณธีร์”ทิวายกมือไหว้อย่างนอบน้อม “ครับคุณพ่อ ผมจะดูแลหวานกับลูกให้ดีที่สุดครับ”ช่วงเวลาที่บ้านต่างจังหวัดเต็มไปด้วยความอบอุ่น เปมิกาได้นั่งพูดคุยกับพ่อแม่เหมือนเมื่อก่อนส่วนทิวาก็ช่วยงานเล็กๆ น้อยๆ ในบ้าน ไม่ถือตัวแม้ว่าเขาจะเป็นเจ้าของบริษัทใหญ่โตเย็นวันนั้น ขณะที่พระอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า เปมิกาเดินออกมานั่งรับลมเย็นๆ ทิวาเดินเข้ามากอดเธอจากด้านหลังอย่างอ่อนโยน“ฉันอยากให้เธอมีความสุขที่สุดเลยนะหวาน”เปมิกาหันไปสบตาเขาแล้วพยักหน้า
หลังจากกลับจากทริปทะเล ทิวา เปมิกา ธามไท และเลขาสาว ต่างก็กลับมาทำงานกันตามปกติแต่ดูเหมือนว่าความสงบจะอยู่ได้ไม่นานข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วบริษัทว่า ฝ่ายการเงินที่ถูกจับก่อนหน้านี้ได้รับการประกันตัวออกมาแล้วไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาคิดจะทำอะไรต่อ แต่สำหรับทิวาแล้ว เขาไม่ใส่ใจนัก เพราะมั่นใจว่าความถูกต้องจะจัดการทุกอย่างเองแต่เขาไม่รู้เลยว่า ความอาฆาตของคนที่หมดอนาคตไปเพราะเขายังไม่จบลงง่ายๆในห้องลับแห่งหนึ่ง ชายที่เคยเป็นหัวหน้าฝ่ายการเงินกำลังนั่งสูบบุหรี่ด้วยแววตาแข็งกร้าว“ไอ้ทิวาเพราะแก ฉันต้องเสียทุกอย่าง”ลูกน้องของเขาที่เป็นอดีตพนักงานบริษัทเดียวกันพยักหน้า“มันทำให้พวกเราถูกไล่ออก แถมยังทำให้ชีวิตพังยับเยิน! ถ้าไม่มีมันพวกเราคงยังสุขสบายอยู่ที่เดิม”ชายคนเดิมเคาะบุหรี่ลงในที่เขี่ยบุหรี่ ก่อนจะแสยะยิ้มร้าย“ฉันไม่สนแล้วว่ามันจะมีอำนาจแค่ไหน แต่ฉันจะทำให้มันพัง! จัดหาคนให้ฉัน...ฉันต้องการให้มันเจ็บปวดที่สุด”ลูกน้องพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อ
ทิวามองตามหลังธามไทที่เดินออกไปก่อนจะหัวเราะเบาๆ อย่างรู้ทันเขาส่ายหัวน้อยๆ ก่อนจะหันไปมองเปมิกาที่กำลังนั่งทำงานอยู่ข้างๆ"หวาน ไปเที่ยวทะเลกันไหม"เปมิกาเงยหน้าขึ้นจากงาน "หืม อยู่ๆ ก็อยากไปเที่ยวเหรอเหรอคะ""อืมถือว่าไปพักผ่อน เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง" เขาพูดพลางยกมือไปลูบหน้าท้องของเปมิกาที่เริ่มโตขึ้นน้อยๆ ด้วยความอ่อนโยน"อีกอย่างเธอควรได้พัก ไม่ใช่นั่งทำงานทั้งวัน"เปมิกาหัวเราะเบาๆ "ไปแค่เราสองคนเหรอคะ""ไม่สbฉันว่าจะพาไอ้ธามไปด้วย" ทิวาพูดพร้อมกับยกยิ้มเจ้าเล่ห์ "แล้วก็คุณแก้ม"เปมิกาขมวดคิ้วเล็กน้อย "คุณแก้ม""ก็ใช้ไง"เปมิกาอ้าปากเป็นรูปตัวโอ ก่อนจะเข้าใจเจตนาของสามีตัวเองทันที "อ๋อออออ! คุณคิดจะจับคู่ให้คุณธามงั้นสิ!"ทิวามองหน้าภรรยาพลางกระตุกยิ้ม "ก็ไม่แน่ แค่เห็นว่ามันแวะมาหาฉันบ่อยเกินไปช่วงนี้ คงไม่ได้มาหาฉันหรอกมั้ง"เปมิกาหัวเราะคิก "คุณนี่มันจริงๆ เลย""เอาเป็นว่าทริปนี้นอกจากจะไปเที่ยวพักผ่อนแล้วเรามาลุ้นคู่นี้กันหน่อยดีไหม" ทิวาพูดพลางยกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งเป
ที่ออฟฟิศ บรรยากาศดูผ่อนคลายลงหลังจากที่ฝ่ายการเงินชุดเก่าถูกจัดการเรียบร้อยแล้วแต่บรรดาพนักงานก็เริ่มจับตามองบางอย่างที่น่าสนใจมากกว่าเดิม"นี่ๆ พวกเธอว่ามั้ยว่าคุณธามไทช่วงนี้มาที่นี่บ่อยจัง""ใช่ ฉันเห็นเขาคุยกับเลขาบอสบ่อยขึ้นด้วย"พนักงานหญิงหลายคนเริ่มซุบซิบกันเบาๆ เพราะปกติธามไทเป็นผู้ชายที่ไม่ค่อยสนใจใครง่ายๆแต่ตอนนี้เขากลับคอยวนเวียนอยู่ใกล้ๆ แก้วตาบ่อยขึ้นแก้วตาเองก็เริ่มสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้เหมือนกันวันนี้เธอกำลังนั่งจัดเอกสารอยู่ในห้องทำงานของทิวา ขณะที่กำลังจดจ่ออยู่กับงาน ธามไทก็เดินเข้ามาแล้ววางกาแฟเย็นลงตรงหน้าเธอแก้วตาเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างงุนงง "เอ่อคุณธามไท"ธามไทกระแอมเบาๆ ก่อนจะยักไหล่ "ฉันเห็นเธอทำงานเหนื่อย เลยซื้อมาให้"น้ำกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะอมยิ้ม "ขอบคุณค่ะ""อืม" เขาพยักหน้าเล็กน้อย แล้วเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้แก้วตามองตามด้วยรอยยิ้ม"คุณธามไทนี่ก็น่ารักเหมือนกันนะ"หลังเลิกงาน ทิวากลับมาหาเปมิกาที่เพนต์เฮ้าส์ วันนี้เขามีเซอร์ไพรส์เล็กๆ ให้เธ