تسجيل الدخول- หลายเดือนผ่านไป – “ คนดีรอด้วย จะรีบเดินไปไหน ” เสียงของพี่กันต์ดังอยู่ด้านหลังฉันที่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่ง ฉันอยากหนีไปให้ไกลจากพี่กันต์ตอนนี้มาก ไม่ใช่ว่าเราสองคนทะเลาะอะไรกันหรอก แต่เป็นเพราะว่า “ พี่กันต์ก็หยุดเรียกแอมป์แบบนั้นสักทีซิ ” คนดีอะไรนั้นอ่ะ เมื่อไหร่จะเลิกเรียกฉันสักที หมับ !
" ........ " ไอ้แทนก็คือไอ้แทน มันก็ปรายตามามอง แล้วก็ทำหน้านิ่งๆของมันต่อไป" สัส!! "" กูกลับก่อนดีกว่า อยากกอดเมียจะแย่ ขอบใจพวกมึงมากที่เหลือก็ฝากเคลียร์ด้วย "" โหไอ้ห่า ได้เมียคืนแล้วโยนงานให้พวกกูทันทีนะมึง "" อย่าบ่นไอ้สัส เหล้าฟรีเดือนหนึ่งที่มึงขอจะเอาไหม "" เอาครับพี่กันต์ครับ ผมจะเคลีย
Chapter 52ตอนนี้ใจผมมันโคตรปวดหนึบเลยครับ ทั้งคำพูดแล้วก็น้ำเสียงที่แอมป์พูดออกมามันสื่อไปในทางที่ผมจะต้องผิดหวัง เอาจริงๆ ผมก็เตรียมใจมาบ้างแล้ว แต่พอเจอเข้าจริงๆ มันก็คงยอมรับง่ายๆ ไม่ได้หรอก ใช่ไหมล่ะครับผมขอย้อนกลับไปในวันที่ผมกลับจากเชียงใหม่ จำได้ไหมครับที่ผมบอกว่ามีธุระต้องทำ นี่แหละครับธุร
" สาม " เกมส์โอเวอร์ค่ะ ถึงสามแล้วแต่ก็ไม่มีใครออกไป" โอเคครับ ไม่มีใครออกมาก็ไม่เป็นไร ในเมื่อผมให้โอกาสแล้วไม่ออกมาผมก็จะได้ชี้ตัวเลย " วินาทีนี้คือยิ่งกว่าลุ้นเกรดออกหรือหวยออกซะอีก" ผมขอให้นักศึกษาปี 1 ที่เป็นน้องรหัสของผมออกมารับโทษด้วย ครับ " น้องรหัสพี่มันก็คือ...." เชิญครับน้องแอมป์ " ฉัน
Chapter 51ฉันเดินออกไปด้านหน้าด้วยความรู้สึกอยากจะเดินไปต่อยหน้าไอ้คนที่เรียกฉันด้วยสรรพนามนั้นจริงๆ ไม่รู้จะจองเวรฉันไปถึงไหน" นับสิครับ มองหน้าผม แล้วคุณนับได้เหรอ " ไอ้....." ค่ะ 1... 2... 3... 6.... 10....15.....25...... "" ครบไหมครับ "" แปปนึงค่ะ " คือฉันยังนับไม่เสร็จไงแล้วมาถามแบบนี้ฉันจ
" มึงรู้ปะแอมป์ว่าเรื่องอะไร "" กูไม่รู้ เลิกถามกูได้แล้ว แล้วก็เลิกมองกูด้วยสายตาที่กูเป็นต้นเหตุสักทีเถอะ " ก็ตลอดทั้งวันทั้งไอ้เมย์และไอ้เนยมันเอาแต่ถามฉัน และมองว่าฉันเป็นต้นเหตุของเรื่องที่พวกพี่เค้าเรียกมารวมตัว" โห!! มึง ก็มันคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้นี่หว่า "" ทำไมพวกมึงไม่เลิกสงสัยแล้วรอพวก
" ป้าครับ พอจะมีถาดไหม "" มีจ้ะพ่อหนุ่ม "" งั้นผมขอยืมหน่อยครับ เดี๋ยวเอามาคืน "" เอาไปไหนอะ " งงค่ะ อีนี่งง แล้วเฮียแกก็ไม่ตอบนะคะ" เห้ยๆ เดี๋ยวช่วยถือ " ก็เพราะพี่กันต์เอาถ้วยก๋วยเตี๋ยวทั้ง 4 ถ้วยใส่ถาดเดียว แล้วก็ยกขึ้นถือคนเดียว" เดินไปเหอะ โต๊ะอยู่ไหน "" แต่ .... "" เร็วๆ มันร้อน " สุดท้
" ไปเจอที่ไหนมา "" เออ เดินไปแล้วเจอใช่ปะ " เออ เอากันเข้าไป" พวกแกจะบ้าเหรอ ใครมันจะไปเก็บเกียร์มาใส่ เกียร์นี่สำคัญจะตาย เกิดเอามาใส่แล้วเจ้าของมาเจอฉันไม่คอขาดรึไง " ก็อย่างที่รู้กันว่ามันสำคัญขนาดไหน" แล้วมันของใคร "" ของพี่กันต์ " ฉันก็ตอบไปตามความจริง" ห้ะพี่กันต์ / พี่กันต์!! "" ชู่ๆ พว
Chapter 35" ยังไงๆ ทำไมวันนี้มาพร้อมกันวะ " เสียงพี่นนท์แซวมาตั้งแต่ไกล" มีจับมือกันด้วยว่ะ " และเสียงแซวก็ยังมาเป็นระยะ" พี่กันต์ปล่อยได้แล้ว อายเค้า " ฉันหันไปกระซิบพี่กันต์ ก็เล่นจับมือตั้งแต่ลงมาจากรถ แถมตลอดทางเดินก็ยังมีคนมองตลอด" ก็ช่างดิ จะแคร์ทำไม " พี่กันต์ไม่แคร์แต่ฉันแคร์ค่ะ ก็คนมันไ
" เอ้าแล้วของใคร "" ของฉัน " O_O นี่คือหน้าฉัน ตกใจค่ะ เกียร์รุ่นพี่กันต์แล้วเอามาให้ฉันทำไม หรือทำเกียร์ฉันหาย" จำเป็นต้องทำหน้าแบบนั้นไหม " จำเป็นค่ะ เพราะกูตกใจจริงๆ" ละ...แล้วเอามาให้แอมป์ทำไม "" เอ้าเธอไม่เคยได้ยินคำนี้เหรอ" ได้ยิน ได้ยินอะไรวะ" ใจอยู่ที่เกียร์ เกียร์คือใจ เกียร์อยู่ที่ใด







