Masuk- หลายเดือนผ่านไป – “ คนดีรอด้วย จะรีบเดินไปไหน ” เสียงของพี่กันต์ดังอยู่ด้านหลังฉันที่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่ง ฉันอยากหนีไปให้ไกลจากพี่กันต์ตอนนี้มาก ไม่ใช่ว่าเราสองคนทะเลาะอะไรกันหรอก แต่เป็นเพราะว่า “ พี่กันต์ก็หยุดเรียกแอมป์แบบนั้นสักทีซิ ” คนดีอะไรนั้นอ่ะ เมื่อไหร่จะเลิกเรียกฉันสักที หมับ !
" ........ " ไอ้แทนก็คือไอ้แทน มันก็ปรายตามามอง แล้วก็ทำหน้านิ่งๆของมันต่อไป" สัส!! "" กูกลับก่อนดีกว่า อยากกอดเมียจะแย่ ขอบใจพวกมึงมากที่เหลือก็ฝากเคลียร์ด้วย "" โหไอ้ห่า ได้เมียคืนแล้วโยนงานให้พวกกูทันทีนะมึง "" อย่าบ่นไอ้สัส เหล้าฟรีเดือนหนึ่งที่มึงขอจะเอาไหม "" เอาครับพี่กันต์ครับ ผมจะเคลีย
Chapter 52ตอนนี้ใจผมมันโคตรปวดหนึบเลยครับ ทั้งคำพูดแล้วก็น้ำเสียงที่แอมป์พูดออกมามันสื่อไปในทางที่ผมจะต้องผิดหวัง เอาจริงๆ ผมก็เตรียมใจมาบ้างแล้ว แต่พอเจอเข้าจริงๆ มันก็คงยอมรับง่ายๆ ไม่ได้หรอก ใช่ไหมล่ะครับผมขอย้อนกลับไปในวันที่ผมกลับจากเชียงใหม่ จำได้ไหมครับที่ผมบอกว่ามีธุระต้องทำ นี่แหละครับธุร
" สาม " เกมส์โอเวอร์ค่ะ ถึงสามแล้วแต่ก็ไม่มีใครออกไป" โอเคครับ ไม่มีใครออกมาก็ไม่เป็นไร ในเมื่อผมให้โอกาสแล้วไม่ออกมาผมก็จะได้ชี้ตัวเลย " วินาทีนี้คือยิ่งกว่าลุ้นเกรดออกหรือหวยออกซะอีก" ผมขอให้นักศึกษาปี 1 ที่เป็นน้องรหัสของผมออกมารับโทษด้วย ครับ " น้องรหัสพี่มันก็คือ...." เชิญครับน้องแอมป์ " ฉัน
Chapter 51ฉันเดินออกไปด้านหน้าด้วยความรู้สึกอยากจะเดินไปต่อยหน้าไอ้คนที่เรียกฉันด้วยสรรพนามนั้นจริงๆ ไม่รู้จะจองเวรฉันไปถึงไหน" นับสิครับ มองหน้าผม แล้วคุณนับได้เหรอ " ไอ้....." ค่ะ 1... 2... 3... 6.... 10....15.....25...... "" ครบไหมครับ "" แปปนึงค่ะ " คือฉันยังนับไม่เสร็จไงแล้วมาถามแบบนี้ฉันจ
" มึงรู้ปะแอมป์ว่าเรื่องอะไร "" กูไม่รู้ เลิกถามกูได้แล้ว แล้วก็เลิกมองกูด้วยสายตาที่กูเป็นต้นเหตุสักทีเถอะ " ก็ตลอดทั้งวันทั้งไอ้เมย์และไอ้เนยมันเอาแต่ถามฉัน และมองว่าฉันเป็นต้นเหตุของเรื่องที่พวกพี่เค้าเรียกมารวมตัว" โห!! มึง ก็มันคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้นี่หว่า "" ทำไมพวกมึงไม่เลิกสงสัยแล้วรอพวก
" แกกับฉันโตมาด้วยกันนะ " นั่นสินะ" พี่อาร์มจะโกรธแอมป์ไหม ถ้าแอมป์.... " ฉันเม้มปากเป็นเส้นตรง ไม่กล้าที่จะพูดต่อ" ....... " แต่พี่อาร์มก็นั่งรอให้ฉันพูดต่อ" แอมป์มีแฟนคนหนึ่ง เราคบกันได้สักพักแล้ว แต่ตอนนี้เลิกกันแล้วล่ะ " พอเล่ามาถึงตรงนี้น้ำตาฉันก็เริ่มคลอเบ้าแล้ว ทำไมนะแอมป์ แกไม่ควรร้องไห้ก
Chapter 47" ไปลานหน้ามอกันไหม "" ไป ไปๆ "" ฉันไม่ได้ถามแก "" หึ้ย ก็แอมป์อยากไป "" ก็บอกอยู่เนี่ยว่าไม่ได้ถามแก ไปไหมแพร " นอกจากจะไม่สนใจฉันแล้วยังเมินฉันอีก" อะไรวะพี่อาร์ม " ฉันเริ่มชักสีหน้าใส่พี่อาร์ม คนเค้าอยากไปก็ไม่ให้ความสนใจเลย" แกนั่นแหละอะไร ฉันชวนเมียฉัน ฉันไม่ได้ชวนแก " หื้มม เม
" มึงก็อย่าพึ่งท้อตั้งแต่ยังไม่เริ่มดิวะ ถ้ารักเค้าจริงมึงก็ต้องสู้ดิวะ "" ขอบใจพวกมึงมากนะเว้ย " อย่างน้อยๆ ก็มีพวกมันนี่แหละที่อยู่กับผม..." งั้นพวกกูกลับก่อนนะ " ตอนนี้ก็ 2 ทุ่มกว่าแล้วครับ ก็ไม่แปลกที่พวกมันจะกลับ" เออ กลับบ้านดีๆ ฝากส่งงานจดเลคเชอร์ให้กูด้วย " นี่อาจจะเป็นสิ่งที่ดีอย่างเด
" คะ? " ฉันตอบออกไปด้วยความสงสัยสุดๆ" ก็เรื่องที่มันว่าเรานะ ยังโกรธมันอยู่เหรอ" อ่อเรื่องนั้น เค้าคงเล่าให้เพื่อนเค้าฟังหมดแล้ว และก็คงเล่าแต่เรื่องที่เสียๆ หายๆ" แอมป์ไม่โกรธพี่เค้าหรอกค่ะ แอมป์ไม่ได้มีสิทธิ์ขนาดนั้น อีกอย่างแอมป์ก็ไม่ได้เป็นอะไรกับพี่กันต์ จะให้แอมป์อยู่ทำไมคะ อยู่ในฐานะอะไร อี



![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

![พอหย่าจากคนเลว ผู้ชายทุกคนก็อยากได้ฉัน แม้แต่ผัวเลว [nc 35+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
![โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
