1 | ยื่นคำขาด

มือเล็กปาดเหงื่อตัวเองบนหน้าผาก เมื่อเดินเข้ามาถึงบ้านหลังใหญ่ บ้านที่เคยอบอวลไปด้วยรักของเธอกับบิดา แต่ตอนนี้มันกลับกลายเป็นอดีตไปเสียแล้ว

ร่างบางแต่อวบอิ่มรีบเดินเข้าไปในบ้านด้วยความรีบเร่ง เพราะถูกมารดาเรียกให้รีบกลับบ้านอย่างเร่งด่วนในช่วงที่กำลังทำงานเสริม เธอจึงต้องรีบขอออกมาก่อนเวลาที่กำหนด

 นอกจากเธอจะมีงานหลักโดยทำงานเป็นพนักงานในโรงแรมแล้ว เธอยังรับงานเสริมนอกเวลางานอีก เพื่อให้พอต่อการใช้จ่ายสำหรับคนในครอบครัว

"สวัสดีค่ะคุณแม่ เรียกเม็ดพลอยมาด่วนขนาดนี้คุณแม่คงมีเรื่องสำคัญมากแน่ ๆ เลยใช่ไหมคะ"

หญิงสาววัยยี่สิบสามปีหย่อนกายลงนั่งบนโซฟา พลางมองหน้ามารดาที่ไม่ใช้มารดาแท้ ๆ ของเธอ กำลังนั่งไขว่ห้างเปิดดูนิตยสารแฟชั่น ข้างกายมีน้องสาวที่ไม่ใช่สายเลือดของเธอกำลังนั่งเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ข้าง ๆ กัน

"ไหนล่ะ เงินของเดือนนี้" ชิดจันทร์แบมือขอเงินจากลูกเลี้ยงที่เป็นเสาหลักของครอบครัวในการหาเงินให้สองแม่ลูกใช้ทุกเดือน

"คุณแม่คะ ใช้จ่ายประหยัดหน่อยนะคะ เดือนนี้เม็ดพลอยหาเงินมาให้คุณแม่ไม่ทันแล้วนะคะ ไหนจะค่าน้ำค่าไฟของเดือนที่แล้วอีกที่เม็ดพลอยให้เงินไปแต่คุณแม่ยังไม่เอาไปจ่าย เดือนนี้เม็ดพลอยขอหักค่าน้ำค่าไฟออกเลยนะคะ ก่อนที่บ้านเราจะไม่มีน้ำมีไฟใช้ค่ะ"

"ได้ไงล่ะ เธอก็ออกเองสิ เอาเงินมา! หรือจะให้ฉันเอาสมบัติในบ้านนี้ไปขาย"

"อย่านะคะคุณแม่ อย่าแตะต้องของสำคัญของคุณพ่อนะคะ"

"งั้นก็รีบเอาเงินมา อย่าเบี้ยวแม้แต่บาทเดียวล่ะ ไม่งั้นพวกแจกันและของประดับอันแสนสำคัญของพ่อเธอถูกแปรเป็นเงินไปหมดแน่ ๆ"

"ขอร้องล่ะค่ะ อย่าทำแบบนี้เลยนะคะคุณแม่"

"งั้นก็เอาเงินมา อย่ามัวแต่ชักช้า" เม็ดพลอยรีบโอนเงินเดือนจากการเป็นพนักงานโรงแรมทั้งหมดให้แม่เลี้ยงทันที เพราะเธอไม่อยากให้ข้าวของที่เป็นของต่างหน้าของบิดาของแปรไปเป็นเงินให้สองแม่ลูกผลาญเล่น ส่วนเธอก็หารายได้เสริมหลังเลิกงานเพื่อเอามาเป็นค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันของตัวเอง

"ไหนล่ะพี่ ส่วนของฉันล่ะ"

"พี่ก็โอนให้ไปรวมกับของแม่แล้วไง เธอก็ตั้งใจเรียนด้วยล่ะ อีกปีเดียวก็จะจบแล้วนี่"

"อย่ามาสอนฉันนะ พี่ไม่ใช่พี่แท้ ๆ ของฉันสักหน่อย"

"ว่าแต่คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าคะ ถึงได้เรียกเม็ดพลอยมากะทันหันแบบนี้"

"มีสิ สำคัญมาก ๆ ด้วย"

"ค่ะ แล้วเรื่องอะไรล่ะคะคุณแม่"

"สัปดาห์หน้าเธอต้องออกไปจากบ้านหลังนี้ แล้วไปแต่งงานกับลูกชายของคนที่พ่อของเธอเคยร่วมธุรกิจด้วย คนที่เป็นเพื่อนสนิทของพ่อเธอน่ะ"

"ตะ...แต่งงาน!"

"ตกใจอะไรล่ะ ก็แค่แต่งงานเอง"

"คุณแม่คะ เรื่องแต่งงานคุณพ่อก็เคยพูดอยู่นะคะ แต่คุณพ่อเคยบอกเม็ดพลอยแล้วก่อนที่คุณพ่อยังมีชีวิตอยู่ คุณพ่อจะไม่บังคับเรื่องแต่งงานกับลูกชายของเพื่อนคุณพ่อแล้ว เพราะจะให้เม็ดพลอยแต่งงานกับคนที่เม็ดพลอยรักนะคะ แล้วทำไมเรื่องแต่งงานถึงมีได้ล่ะคะ"

"ไม่จำเป็นต้องรู้หรอก แต่สัปดาห์หน้าฝ่ายเจ้าบ่าวจะมาที่บ้านเรา"

"คุณแม่ไม่มีสิทธิ์บังคับเม็ดพลอยนะคะ เพราะคุณพ่อไม่ได้ให้เม็ดพลอยทำแบบนั้นแล้ว และเม็ดพลอยก็จะเชื่อฟังคำสั่งของคุณพ่อเท่านั้นค่ะ ถ้าคุณแม่อยากให้มีงานแต่งงาน ก็ให้สายป่านแต่งสิคะ"

"นี่เธอกล้าต่อล้อต่อเถียงฉันหรือยัยเด็กเมื่อวานซืน ฉันยื่นคำขาดว่าเธอต้องแต่งงานกับคนบ้านนั้นเธอก็ต้องแต่ง ถ้าไม่อย่างนั้นบ้านหลังนี้ฉันจะขายทอดตลาดให้หมดเลย"

"ไม่ได้นะคะคุณแม่ บ้านหลังนี้เป็นสมบัติชิ้นเดียวที่เหลืออยู่ที่คุณพ่อทิ้งไว้ให้พวกเรา คุณแม่จะขายไม่ได้นะคะ"

"อย่ามาเถียงฉันฉอด ๆ นะ ได้…ถ้าเธอจะไม่แต่งงานก็ได้ แต่ฉันก็จะขายบ้านหลังนี้แทน เอาไงล่ะ? จะแต่งไหม? ไม่มีเวลามาเล่นตอบคำถามกันแล้วนะ เพราะเธอไม่มีทางเลือกมากนักหรอกจะบอกให้"

"แต่เม็ดพลอยไม่รู้จักคนที่จะแต่งงานด้วยเลยนะคะ หน้าตาก็ไม่เคยเห็น จู่ ๆ จะให้แต่งงานกับคนที่ไม่รู้จักเนี่ยนะคะ"

"สัปดาห์หน้าก็ได้รู้จักกันแล้วไง อย่ามาถามและสงสัยมาก แล้วเธอก็เตรียมตัวลาออกจากงานได้เลยนะ เพราะว่าพอแต่งงานแล้วเธอจะต้องย้ายไปอยู่ที่บ้านของเจ้าบ่าวเลย"

"นี่คุณแม่จะไม่ให้เม็ดพลอยมีทางเลือกเลยหรือคะ"

"อย่าเรื่องมากนักนะ ฉันบอกให้แต่งก็ต้องแต่ง แล้วก็วันที่ต้องเจอกับว่าที่เจ้าบ่าวก็หาชุดดี ๆ มาใส่ซะบ้างล่ะ ไม่ใช่ใส่แต่ชุดเก่า ๆ ซ้ำซากแบบที่เธอใส่อยู่"

"โอ๊ยแม่...ถ้าใส่ชุดของพี่เม็ดพลอยล่ะก็ ญาติเจ้าบ่าวอาจจะตกใจจนเปลี่ยนใจไม่รับพี่เป็นเจ้าสาวก็แย่สิคะ เดี๋ยวพี่เม็ดพลอยเอาชุดของสายป่านไปใส่ก็แล้วกัน ดีกว่าใส่ชุดเก่า ๆ เชย ๆ คงไม่ไหวแน่"

"แล้วนี่เม็ดพลอยยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำนะคะว่าเจ้าบ่าวเป็นใคร คนที่ไม่รู้จักกัน จู่ ๆ จะแต่งงานกันเลยแบบนี้มันไม่เร็วไปหน่อยหรือคะคุณแม่"

"เดี๋ยวนี้คนรวย ๆ เขาแต่งงานกันเพราะผลประโยชน์ธุรกิจก็มีเยอะแยะไป อย่ามาเรื่องมากทำเป็นบ่นหน่อยเลย มีคนมาแต่งงานด้วยก็ดีแค่ไหนละ อย่างเธอน่ะจะหาผู้ชายมาจากไหน วัน ๆ เอาแต่ทำงานงก ๆ ไม่สนใจอะไรแบบเธอน่ะมีคนแต่งด้วยก็ดีแล้ว"

"ใช่แล้วค่ะแม่ เสียดายเปล่า ๆ พี่เม็ดพลอยถ้าแต่งตัวแต่งหน้าหน่อยก็คงจะดูสวยแหละ แต่เพราะไม่แต่งหน้าไงเลยดูเหมือนยัยเฉิ่มคนหนึ่ง มีคนแต่งด้วยก็ดีแล้วล่ะพี่ ดีกว่าขึ้นคานนะ"

"นี่คุณแม่จะไม่ให้เม็ดพลอยมีทางเลือกในชีวิตบ้างเลยหรือคะ ทุกวันนี้เม็ดพลอยก็หาเงินอยู่คนเดียวจนแทบไม่มีเวลาส่วนตัวแล้ว แล้วนี่ยังจะให้แต่งงานกับใครก็ไม่รู้อีก"

"จะไปทำอะไรก็ไปทำได้แล้ว เพราะคำสั่งของฉันคือเด็ดขาด ถ้าเธอไม่ยอมรับการแต่งงาน ฉันก็จะเตรียมขายบ้านหลังนี้เหมือนกัน ถ้าเข้าใจแล้วพรุ่งนี้ก็ไปเตรียมตัวลาออกจากงานด้วยล่ะ ไปได้แล้ว!"

เม็ดพลอยไม่สามารถคัดค้านอะไรได้เลย นอกจากเดินออกมาจากตรงนั้น แล้วเดินขึ้นไปบนห้องของตัวเอง เพราะคำว่า "บ้าน" มันค้ำคออยู่ บ้านที่เป็นสมบัติต่างหน้าชิ้นสุดท้ายที่บิดาของเธอทิ้งไว้ให้ บ้านที่เป็นแหล่งพักพิงใจ บ้านที่เคยมีแต่ความความทรงจำระหว่างเธอกับบิดามาตั้งแต่จำความได้

"โล่งอกไปนะคะคุณแม่ ที่พี่เม็ดพลอยยอมแต่งงานน่ะค่ะ เพราะหนูไม่อยากแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จักหรอกนะคะ เผื่อเป็นคุณชายที่อ้วนพุงพลุ้ยก็ไม่ไหวนะคะคุณแม่"

"แม่ไม่มีวันให้หนูไปลำบากหรอกลูก มันโง่ไง แค่เอาบ้านมาขู่หน่อยมันก็ยอมทำตามทุกอย่างแล้ว เพราะเรากุมจุดอ่อนของมันอยู่"

"แล้วสรุปฝ่ายเจ้าบ่าวมาทาบทามฝ่ายเราเลยหรือคะคุณแม่"

"จะบ้าหรือไง แม่เป็นคนไปขอเองแหละ แต่อ้างชื่อพ่อของพี่แกไปเขาก็ไม่มีทางปฏิเสธแล้ว แม่จะได้เรียกสินสอดให้หนัก ๆ ไปเลย"

"คุณแม่จะเรียกเท่าไหร่ล่ะคะ หนูขอด้วยนะคะ อยากได้กระเป๋าแบรนด์เนมที่ออกมาใหม่ค่ะคุณแม่ นะคะ"

"ถ้ายัยเม็ดพลอยได้แต่งงานแล้ว ต่อให้ลูกอยากจะได้กระเป๋าแบรนด์หรูสักสิบใบแม่ก็ให้ได้"

"จริงนะคะคุณแม่ แสดงว่าคุณแม่จะเรียกสินสอดเยอะเลยสินะคะ"

"ระดับทายาทธุรกิจโรงแรมหรูที่มีสาขาอยู่ทั่วประเทศ คงไม่ขัดหรอกถ้าแม่จะเรียกแพง ๆ น่ะ"

"นั่นสิคะคุณแม่"

"แต่ลูกชายที่เม็ดพลอยจะแต่งงานด้วยน่ะ ก็จบโทจากเมืองนอกเลยนะ โปรไฟล์ก็ดีมาก แต่แม่ก็ไม่รู้จักหน้าตาเหมือนกัน เพราะเพิ่งกลับมาอยู่ไทยได้แค่ครึ่งปีเอง"

"ถ้ายังโสดอยู่ล่ะก็ คงจะหน้าตาดูไม่ได้แหละค่ะคุณแม่ ถ้าหน้าตาดีจริงแถมยังรวยขนาดนี้ คงจะมีเมียไปนานแล้วล่ะค่ะ คงไม่อยู่เป็นโสดมาจนถึงทุกวันนี้หรอก ไปอยู่ต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่ ก็ต้องหิ้วแฟนมาบ้างสิคะ แบบนี้หน้าตาคงดูไม่ได้หรอก"

"แม่ก็ไม่รู้รายละเอียดหรอกว่าคนที่จะแต่งงานกับพี่สาวลูกมีแฟนหรือยัง แต่จะเป็นใครก็ช่างเถอะลูก ตอนนี้เราเตรียมตัวเป็นเศรษฐีได้เลย เพราะแม่จะเรียกสินสอดให้สมน้ำสมเนื้อกับฐานะของฝ่ายนั้นอย่างแน่นอน"