Share

โจรทะเล ตอนต้น

last update Terakhir Diperbarui: 2026-03-06 19:58:16

ท้องทะเลเวิ้งว้างกว้างใหญ่ มีความลับดำมืดหลายอย่างที่ชาวแคว้นซ่งไม่รู้ หรือรู้ไม่หมด

บนเกาะร้างไร้เ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • หากเรารักกัน ท่านคงไม่เลือกนาง   ตอนพิเศษ 2 ข้าไม่ใช่แม่หมู

    หลังจากคลอดบุตรชายคนที่สามออกมาอย่างปลอดภัย เมื่อเด็กน้อยอายุครบหกเดือน สามีตัวดีของหลิวชิงหรู ก็ไม่ยอมปล่อยให้ค่ำคืนมืดมิดของเขา อยู่อย่างโดดเดี่ยวเดียวดายอีกต่อไปก่อนคลอดหนึ่งเดือนและหลังคลอดอีกสามเดือน ซ่งซื่อไป๋ถูกหมอเหอสั่งห้ามไม่ให้ใกล้ชิดภรรยา อีกทั้งยังมีคุณยายลี่ชิงเป็นผู้ช่วยขัดขวางอย่างดีเยี่ยมกว่าใครตามติดมาด้วยเจ้าหัวผักกาดสองหัวทั้งชายและหญิง ทุกคนร่วมมือกันอย่างเคร่งครัด ยากเกินจะต้านทานไหวเหล่าบุรุษสูงวัยเลยเชื้อเชิญให้บุรุษรูปงาม เข้าร่วมสมาคมน้ำชายามเช้า เพื่อดับอารมณ์หงุดหงิดงุ่นง่าน ให้ผ่านพ้นไปในแต่ละวันหลากหลายคำแนะนำของผู้มากประสบการณ์ ทำให้ดวงตาคู่คมกลับมาเปล่งประกายอีกครั้งสมาคมน้ำชายามเช้ามีประโยชน์กว่าที่คิด เขาเลยกลายเป็นผู้อุปถัมภ์สมาคมเต็มตัว หากยายลี่ชิงมาจัดการสมาชิกคนหนึ่งในสมาคม เขาจะช่วยออกรับแทนทันทีหลังจากได้รับคำแนะนำ ในบางค่ำคืนเขาจึงสมหวังดังใจ ต่อให้ไม่สุดทางอย่างที่เคยเป็น ทว่าเพียงเท่านี้ก็ดีกว่าไม่ได้อะไรเลยก่อนรุ่งสางเขาต้องรีบหลบออกไป ก่อนที่เด็กจิ๋วทั้งสองคนจะกลับมาพิทักษ์มารดาแต่เช้ามืดแม้แต่องครักษ์เงาทั้งหลาย ยังต้องเบือนหน้าหน

  • หากเรารักกัน ท่านคงไม่เลือกนาง   ตอนพิเศษ 1 เด็กหญิงผู้มาพร้อมเสียงของความสุข

    ห้าปีต่อมาตลอดระยะเวลาห้าปีมานี้ เกาะราชันย์ยังคงไว้ซึ่งความสงบสุข ไม่ได้ปล่อยให้คนนอกเข้าออกตามใจ เคยเข้มงวดเรื่องคนเข้าออกอย่างไรก็เป็นอย่างนั้นเรื่อยมาโดยเฉพาะสตรีอายุน้อยกว่าสี่สิบปี ยังคงถูกจับตามองมากเป็นพิเศษ สิ่งใดขวางหูขวางตานายหญิงของเกาะ เหล่าองครักษ์พร้อมกับผู้คุ้มกันหลายร้อยชีวิต ไม่ยอมปล่อยให้เล็ดลอดสายตาอย่างแน่นอนทุกชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข ชาวบ้านริมทะเลยังคงไว้ซึ่งอาชีพออกเรือหาปลาคนที่ชอบทำอาหารและอยากได้ตำลึงมาเลี้ยงดูครอบครัว ก็เข้าไปเป็นลูกจ้างในเหลาอาหารจานปลาของนายหญิงเหลาอาหารจานปลา มีป้าจี้เผยคนเดิมคอยดูแลเรื่องรสชาติอาหาร ทว่าบางครั้งนายหญิงหลิวชิงหรู ก็แอบไปทดสอบรสชาติอาหาร โดยไม่ได้บอกกล่าวกันล่วงหน้าแน่นอนว่ารสชาติอาหารทุกจานล้วนผ่านฉลุย ทั้งรสชาติและความสดสะอาดของวัตถุดิบ ยังคงอยู่ในมาตรฐานสูงลิ่วยากจะเลียนแบบส่วนเรื่องรับสมัครคัดกรองลูกจ้างประจำเหลาอาหาร เป็นหน้าที่ขององครักษ์ผู้คุ้มกันนายท่านกับนายหญิงเข้มงวดยิ่งกว่าการเข้ามาในเกาะราชันย์ ก็การรับสมัครลูกจ้างในเหลาอาหารจานปลา...ตาเผยหยวนยังชอบออกเรือหาปลาดังเดิม เพิ่มเติมคือมีนายท่านปิแอร์

  • หากเรารักกัน ท่านคงไม่เลือกนาง   ชาวเกาะราชันย์ ตอนปลาย (จบบริบูรณ์)

    ช่วงค่ำมาเยือน หมอมากฝีมือประจำเกาะราชันย์ ก็ได้เดินทางมาตรวจอาการของนายหญิงถึงจวนนายท่านของเกาะ“ท่านพี่ ข้าจำได้ว่าท่านป่วยอาเจียนทุกเช้า เหตุใดจึงให้หมอเหอมาตรวจอาการข้าเล่าเจ้าคะ”หลิวชิงหรูเอ่ยถามสามี ขณะที่หมอเหอกำลังตรวจจับชีพจรตรงข้อมือ นางสบายดีทุกอย่างไม่จำเป็นต้องรักษา“ตรวจนายหญิงถูกต้องแล้วขอรับ”“หา ข้าป่วยหรือเจ้าคะ แต่ข้ารู้สึกปกติดีทุกอย่าง”“นายหญิงมีชีพจรมงคล น่าจะสักแปดสัปดาห์แล้ว ยังไม่รู้เพศของเด็ก ต้องรออีกแปดสัปดาห์ ถึงจะรู้แน่ชัดว่าชายหรือหญิง”ท่านหมออธิบายให้มารดาของเด็กรับรู้ ส่วนผู้เป็นบิดายามนี้เดินเข้ามาสวมกอดฮูหยินแสนรักเข้าแนบอก“หรูเอ๋อร์เจ้าท้องลูกของเราอีกแล้ว ข้าดีใจมาก”“ข้าก็ดีใจเจ้าค่ะ อยากให้อาจื่อมีน้อง”“ข้าอาเจียนแทนเจ้าแน่ ๆ”“แสดงว่าท่านพี่แพ้ท้องแทนข้าแน่เลย เห็นตื่นมาอาเจียนทุกเช้า หน้าตาก็ซีดเซียว”“น่าจะใช่ เดี๋ยวให้หมอเหอตรวจอาการไปด้วยเลย”เย็นวันนั้นจวนหลังใหญ่ของนายท่านแห่งเกาะราชันย์ เต็มไปด้วยบรรยากาศของความสุข เหล่าบุรุษสูงวัยทั้งสามคน รีบนำสุราออกมาเปิดดื่มเฉลิมฉลองร่วมกัน“ท่านพ่อตา ข้าขอโทษนะขอรับ ฮือ ฮือ ข้าคิดถึง เสี่ยวหลิง

  • หากเรารักกัน ท่านคงไม่เลือกนาง   ชาวเกาะราชันย์ ตอนต้น (จบบริบูรณ์)

    บริเวณเทียบท่าเรือยามนี้มีทั้งคนยินดีและคนไม่ยินดี คนยินดีคือผู้ได้หนีงานบ้านเมือง และออกท่องเที่ยวก่อนเวลาอันสมควร ส่วนคนไม่ยินดีคือผู้ที่จำเป็นต้องเข้าไปสะสางงานแทน“ท่านพ่อ ห้ามอยู่นานนะขอรับ ไม่มีท่านพวกขุนนางเฒ่าเหล่านั้นรุมทึ้งข้าแย่”ยามอยู่ตามลำพังกับบิดา ซ่งหยางจวินก็เรียกบิดาเช่นเดียวกับพี่ชาย ต่อหน้าคนอื่นค่อยเรียกตามพระยศ“เจ้าจัดการได้ พ่อรู้”“พออยากไปเที่ยว เลยมอบความเชื่อใจให้ข้าเต็มเปี่ยม”“จัดการตามสมควร พ่อแก่มากแล้วให้สู้รบกับคนพวกนั้นเห็นทีจะไม่ไหว เจ้าอายุ 27 ปี ฝีปากกำลังดี จัดการได้เต็มกำลัง”“ข้าจะมีโอกาสได้ไปเที่ยวเกาะราชันย์สักครั้งหรือไม่”หยางอ๋องอยากไปเที่ยวเช่นกัน อยากเห็นกลางทะเลว่าน้ำจะลึกเพียงไร อยากไปกินอาหารที่เหลาอาหารจานปลา อยากกินอาหารฝีมือของหรูเอ๋อร์“คงแล้วแต่พี่ชายของเจ้า รายนั้นหวงเมียเป็นที่หนึ่ง เจ้ามีท่าทีไม่น่าไว้ใจแต่แรก คงต้องใช้เวลาอีกนาน”“ข้ายังลืมไม่ได้ จะให้แสดงสีหน้าอย่างไรกัน”แค่แอบมองนิดหน่อยพี่ชายผู้นั้นก็โกรธหนัก แค่มองยังหวงแทบจะควักลูกตาเขาออกมา“สักวันเจ้าจะมีมุมสงบของตนเอง”“เดินทางปลอดภัย อย่าลืมว่าท่านพ่อยังอยู่ในตำแหน

  • หากเรารักกัน ท่านคงไม่เลือกนาง   สุดท้ายก็หนีไม่พ้น ตอนปลาย

    “หยางอ๋องซ่งหยางจวิน รับราชโองการ”สุรเสียงมีอำนาจขององค์จักรพรรดิซ่งหยางหลง ประกาศเรียกพระโอรสองค์รอง ซึ่งเกิดจากฮงเฮาผู้จากลา ด้วยพระองค์เองขุนนางในท้องพระโรงต่างสรรเสริญเซ็งแซ่ ที่เห็นองค์จักรพรรดิมอบพระเกียรติให้พระโอรสเต็มเปี่ยม ไม่ได้มอบให้ขันทีข้างกายจัดการแทน“หยางอ๋องซ่งหยางจวิน เป็นโอรสที่มีคุณสมบัติเหมาะสมขึ้นเป็นองค์รัชทายาทของแคว้น และเป็นผู้เหมาะสมต่อการขึ้นเป็นองค์จักรพรรดิในรัชสมัยต่อไป รอคอยหมดช่วงเวลาไว้ทุกข์ให้พระมารดา ค่อยจัดพิธีสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดิพระองค์ใหม่แห่งแคว้นซ่ง จบราชโองการ”“หยางอ๋องซ่งหยางจวิน รับราชโองการ พ่ะย่ะค่ะ”บุรุษผู้แตกสลายในหลายเรื่องต่อเนื่องกัน ก้มหัวลงน้อมรับพระบัญชาจากพระบิดา คงมีเพียงหน้าที่ปกปักดูแลบ้านเมือง ที่จะทำให้เขากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ไม่แน่ว่าฮงเฮากับเหล่านางสนมยศหลัก ที่ตนร้องขอผ่านทางพี่ชาย อาจช่วยให้หัวใจแห้งแล้งกลับมาชุ่มชื้นได้บ้างส่วนสตรีในตำหนัก ซ่งหยางจวินมอบใจให้เพียงสหายคู่คิด ไร้ซึ่งอาการตื่นเต้นยามเล้าโลมกันบนเตียง ต่อให้พยายามมากเพียงไรก็ตามแต่นั่นแหละเขาเป็นจักรพรรดิของแคว้น ไม่จำเป็นต้องมอบใจให้สตรีทุกค

  • หากเรารักกัน ท่านคงไม่เลือกนาง   สุดท้ายก็หนีไม่พ้น ตอนต้น

    นายท่านเกาะราชันย์กับภรรยา อยู่สะสางงานบนแผ่นดินใหญ่หลายเรื่อง จนกระทั่งล่วงเลยผ่านเข้าสู่เดือนที่สองในเช้าวันหนึ่งตำหนักจวิ้นอ๋องได้รับข่าวสารสำคัญบางอย่างจากตำหนักใกล้เคียง“เรื่องจริงหรือเจ้าคะ”“อือ ข้าอุตส่าห์ไม่เอาชีวิต แต่สตรีผู้นั้นจิตใจอาฆาตแค้นผู้อื่น ไม่ยอมปล่อยวาง จนเป็นเหตุให้เสียสติถึงขั้นทำร้ายตนเอง”ฉินฮงเฮากางผ้าแพรขาวแขวนขื่อในตำหนัก แล้วห้อยขาลงมาในกลางดึกของเมื่อวาน กว่าคนของหยางอ๋องจะเข้าไปพบ พระนางก็ไร้ลมหายใจแล้ว“องค์หญิงทั้งสองพระองค์ กับหยางอ๋องเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ”“ถามถึงแค่สตรีก็พอ”“ฮื่อ! ท่านพี่อย่าดึงแก้มข้า”แก้มสาวถูกนิ้วยาวดึงยืดออก คิดว่านางแก้มตุ่ยเหมือนบุตรชายหรืออย่างไร ถึงชอบดึงเล่นนัก“บุตรทั้งสามล้วนเสียใจ ดีชั่วอย่างไรก็เป็นมารดาที่รักบุตรชายและบุตรสาวไม่แพ้กัน”“อื้อ ข้าคิดถึงอาจื่อแล้ว”เมื่อได้ยินสายใยรักของมารดาและบุตร ใบหน้ากลมเกลี้ยงของบุตรชายตัวน้อยก็ลอยมาให้คิดถึง ไม่ได้หอมแก้มนุ่มเกือบสองเดือนแล้ว“รอผ่านงานอาลัยก่อน ส่วนงานสถาปนาจักรพรรดิพระองค์ใหม่ คงต้องรออีกสองปี พวกเราค่อยกลับมาร่วมงานพร้อมอาจื่อ”“เจ้าค่ะ แล้วเรื่องสนมเมิ่งเส

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status