Partager

ตอนที่153หยก

last update Date de publication: 2026-06-07 21:01:22

“เป็นผู้ปกครองที่เสียสละที่สุด เป็นคนที่ข้าเคารพมากที่สุดแต่มาบัดนี้...”

ท่านกลับทำให้ข้าหมดศรัทธาใ
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่184กงกรรม

    ภายในกระโจมบัญชาการของค่ายทหารแผนที่เมืองหลวงถูกคลี่ออกเต็มโต๊ะไม้ขนาดใหญ่เทียนหลายเล่มส่องแสงสลัวบรรยากาศเคร่งเครียดจนแทบไม่มีผู้ใดเอ่ยคำหลิวโยว่เยว่ยืนกอดอกอยู่หน้าแผนที่นิ้วชี้ลากไปตามแนวกำแพงเมืองหลวงก่อนหยุดลงที่ตำแหน่งคุกหลวง"จากข่าวที่สายลับส่งมา ฝ่าบาทและฮองเฮาถูกคุมขังอยู่ที่คุกหลวงด้านทิศตะวันตก"เขาเงยหน้ามองทุกคน"หากคิดจะตีวังหลวงตอนนี้ประชาชนจะเดือดร้อนแต่หากใช้ทหารฝีมือดีเพียง ลอบเข้าไปชิงตัว...ก็จะสามารถลดทอนการสูญเสียได้มากทีเดียว"หยางหวางพยักหน้าเบาๆ"ข้าก็คิดเช่นนั้น เป้าหมายแรก ต้องช่วยเสด็จพ่อและเสด็จแม่ออกมาก่อนข้าจะไปด้วยตัวเอง"สุ่ยซือกวานที่ยืนอยู่มุมกระโจมยกมือเกาศีรษะ"แล้วหากเกิดอันตรายกับไท่จือเล่า""คนของหลิวโยว่เฉวียนมีมากกว่าพวกเรา ข้าซ่อนทหารฝีมือดีไว้หลายกองคงพอจะช่วยได้ข้าเองก็จะเข้าไปกับไท่จือ"หลิวโยว่เยว่ตอบทันที หลายคนเริ่มหวั่น"เพียงช่วยทั้งสองพระองค์ออกมาได้ ข้าจะเรียกระดมพลจากหัวเมืองทันที แล้วเราจะทวงบัลลังก์คืนมา"ใต้เท้าลี่ยืนฟังเงียบๆก่อนจะกล่าวเสริม"อีกทั้งยังมีขุนนางอีกหลายคนที่ยังภักดีต่อราชวงศ์ เมื่อทราบว่าฮ่องเต้ทรงปลอดภัย ทุกอย

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่183ลูกพ่อเจ้ามีอะไรในใจ

    ก่อนจะยกมือขึ้นลูบศีรษะของนางอย่างอ่อนโยน หยางหวางยืนมองภาพของสองพ่อลูกอยู่เงียบๆ ในใจกลับรู้สึกทั้งอบอุ่น...และเจ็บปวดไปพร้อมกันอบอุ่นที่เห็นโหลวหรานได้กลับมาอยู่ในอ้อมกอดของบิดาแต่เจ็บปวด...เพราะบาดแผลบนร่างของนางล้วนเกิดขึ้นจากการช่วยชีวิตเขาทั้งสิ้นหลิวโยว่เยว่เงยหน้าขึ้นมองหยางหวางอีกครั้งก่อนจะประสานมือคำนับอย่างหนักแน่น"ไท่จือ ขอบพระทัยที่ทรงปกป้องลูกสาวของข้ามาตลอด"หยางหวางส่ายหน้าเบาๆ สายตาของเขามองโหลวหรานไม่ละไปไหน"ไม่...ผู้ที่ปกป้องตลอดทางหาใช่ข้า แต่เป็นโหลวหรานของท่านต่างหาก"คำตอบนั้นทำให้หลิวโยว่เยว่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับมามองโหลวหรานอีกครั้งด้วยสายตาที่ทั้งภาคภูมิใจและปวดใจในเวลาเดียวกัน.หลังจากหลิวโยว่เยว่พาโหลวหรานเข้าไปนั่งพักภายในค่ายทหารเหล่าแม่ทัพและนายกองที่ยืนอยู่โดยรอบต่างประสานมือคำนับหยางหวางอย่างพร้อมเพรียง บรรยากาศเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมในจังหวะนั้นเองใต้เท้าลี่ก็ก้าวออกมาข้างหน้า ประสานมือคำนับหลิวโยว่เยว่ด้วยสีหน้าเปี่ยมไปด้วยความชื่นชม"ท่านหลิวสมกับเป็นเสาหลักของราชสำนักจริงๆ ในยามบ้านเมืองเกิดกลียุค ท่านยังยืนหยัดนำทัพปกป้องราชวงศ์

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่182บึ้งตึง

    โหลวหรานพยักหน้ารับเบาๆ"ค่ะต่อไปข้าจะบอกท่านหากมีอะไรที่เกินจะรับมือ"แม้นางจะตอบรับคำของหยางหวางแต่ริมฝีปากกลับเม้มแน่นราวกับกำลังสะกดกลั้นความรู้สึกบางอย่างเอาไว้หยางหวางมองเห็นทุกอย่าง“ไม่ใช่แค่เกินจะรับมือโหลวหรานเจ้าหมางเมินกับข้าเพียงนี้เชียวหรือเสียงฝีเท้าก็ดังเข้ามาใกล้"ไท่จือเพคะ"ลี่เอินเอินเดินเข้ามาอย่างสำรวม ด้านหลังมีซ่งเหลียวถือกล่องยาไม้ใบเล็กตามมาด้วยนางชำเลืองมองโหลวหรานเพียงครู่เดียว ก่อนจะเบนสายตาไปยังหยางหวาง"เมื่อครู่เอินเอินได้ยินว่าคุณหนูหลิวบาดแผลปริ นี่เป็นยาสมานแผลสูตรลับของตระกูลลี่ ท่านพ่อเคยนำมาจากหมอหลวงในวังดัดแปลงและเพิ่มตัวยาสำคัญจนออกมาเป็นยาสมานแผลที่ดีที่สุด"ลี่เอินเอินหันไปพยักหน้าให้ซ่งเหลียว"ส่งให้ไท่จือเถิด"ซ่งเหลียวรีบยื่นกล่องยาออกไปด้วยความนอบน้อมหยางหวางรับมาพลางกล่าวสั้นๆ"ขอบใจ"ลี่เอินเอินยิ้มบาง"ขอเพียงรักษาบาดแผลของคุณหนูหลิวให้หายโดยเร็วก็พอเพคะ"โหลวหรานมองภาพตรงหน้าเงียบๆก่อนจะยิ้มอ่อนโยน"ขอบคุณคุณหนูลี่เจ้าใจดีจัง ข้าจะรีบหาย"ลี่เอินเอินพยักหน้า"เช่นนั้นก็ดีแล้วการเดินทางยากลำบากยิ่งบาดเจ็บยิ่งต้องลำบากเกินใคร"คำ

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่181เจ็บปวด

    กระโจมทั้งหลังตกอยู่ในความเงียบงันหยางหวางนั่งนิ่งอยู่บนแท่นนอนดวงตาคมยังคงจับจ้องไปที่โหลวหรานราวกับกำลังรอให้นางพูดอะไรสักอย่างหรือแม้แต่ถามเขาเพียงคำเดียวแต่โหลวหรานกลับไม่ถาม นางเพียงมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง“โหลวหรานเจ้าอย่าเข้าใจเราผิด ข้าไม่รู้จริงๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นเจ้าอย่าเข้าใจไท่จือผิดนะบางที่เราสองคนอาจแค่นอนด้วยกันเฉยๆ”ลี่เอินเอินพูดพร้อมรอยน้ำตา ก่อนจะหลุบตาลงแล้วเบือนหน้าไปอีกทางโหลวหรานที่ยืนนิ่งริมฝีปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆ รอยยิ้มที่ดูอ่อนโยนแต่กลับทำให้หัวใจของหยางหวางบีบรัดอย่างประหลาดโหลวหรานหัวเราะเบาๆ"ก็...ถูกต้องแล้วนี่"นางเงยหน้าขึ้นมองลี่เอินเอินก่อนหันกลับมายิ้มให้หยางหวาง"พวกท่านเป็นคู่หมั้นกันฮ่า...มันไม่ได้ผิดตรงไหนสักหน่อยอีกหน่อยก็จะแต่งงานกัน"โหลวหรานหัวเราะอีกครั้งแต่เสียงหัวเราะนั้นกลับแห้งผาก"ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ...เป็นเรื่องปกติ"ระบบที่ยืนอยู่ด้านหลังถึงกับตกใจ"นายหญิง...ท่านกำลังฝืนยิ้มอยู่นะเจ้าคะ แบบนี้ท่านจะยอมแพ้ตั้งแต่าเริ่มต้นด่านนี้เลยหรือเจ้าค่ะ"โหลวหรานแสร้งไม่ได้ยินสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนหันไปหาสุ่ยซือกวาน"หมอสุ่ย เมื่อครู่ข้าได้ยินท่า

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่180ท่านสองคนนอนด้วยกันหรือ

    โหลวหรานอ้าปากค้างทันที"หาไท่จือรำคาญข้าหรือ"หยางหวางหัวเราะเบาๆ"แน่นอนเจ้าพูดมาก ชอบหาเรื่องชอบทำให้คนเป็นห่วง แล้วยังชอบสร้างปัญหาอีก"โหลวหรานทำแก้มป่อง"เช่นนั้นก็รำคาญจริงๆ น่ะสิ""อืม"หยางหวางพยักหน้าโหลวหรานเบะปากทันทีแต่ยังไม่ทันได้โวยวายเขาก็กล่าวต่อด้วยน้ำเสียงนุ่มลง"แต่...ข้าก็ไม่คิดจะปล่อยให้เจ้าไปสร้างปัญหาที่ไหนคนเดียวอยู่ดี"ภายในกระโจมเงียบไปชั่วครู่โหลวหรานถึงกับหน้าแดงระบบล้มตัวลงนอนหงายทันที"จบแล้วเจ้าค่ะข้าน้อยไม่ไหวแล้ว ไท่จือกำลังพูดจาอันตรายอีกแล้ว"โหลวหรานรีบคว้าหมอนปาใส่ระบบหยางหวางเดินออกจากกระโจมไป แต่ขณะที่กำลังเปิดม่านออกนั้น เขากลับหยุดฝีเท้าแล้วเอ่ยขึ้นโดยไม่หันกลับมา"โหลวหราน""หือ""ต่อให้เจ้ารบกวนข้ามากกว่านี้อีกหน่อย...ก็ไม่เป็นไร"พูดจบก็เดินออกไปทันทีปล่อยให้โหลวหรานนั่งนิ่งอยู่กับที่ใบหน้าแดงขึ้นทีละน้อยส่วนระบบนั้น...กำลังเอาหมอนอุดหูตัวเองพร้อมพึมพำ"ด่านสุดท้ายยังไม่เริ่ม แต่หัวใจไท่จือใกล้จะมอบให้ใครบางคนไปก่อนแล้วเจ้าค่ะ..."หยางหวางเดินออกมาจากกระโจมของโหลวหราน มุมปากยังมีรอยยิ้มบางๆ ที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่ทันสังเกตแต่พอกลับ

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่179พ่อคู่หมั้นตัวร้าย

    ขบวนหยุดพักบริเวณลำธารสายเล็กหลังจากเดินทางต่อเนื่องมาหลายชั่วยามหยางหวางกระโดดลงจากหลังม้าก่อนเป็นคนแรกจากนั้นจึงหันกลับไปมองโหลวหราน"ลงมาได้แล้ว"โหลวหรานก้มมองพื้น ความสูงของหลังม้าทำให้ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง"ข้าลงเองได้ไม่ต้องห่วงฮ่าาาา"พยายามจะขยับตัวบาดแผลด้านหลังกลับดึงรั้งจนใบหน้าเล็กบิดเบี้ยว"โอ๊ย...เจ็บ"หยางหวางขมวดคิ้วทันที"อย่าฝืนเลยมานี่ข้าช่วย" เขาก็ยื่นมือเข้าไปประคองเอวบางอย่างเป็นธรรมชาติก่อนจะอุ้มร่างของโหลวหรานลงจากหลังม้าอย่างระมัดระวังโหลวหรานตกใจเล็กน้อยแต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรเท้าทั้งสองก็แตะพื้นเรียบร้อยแล้วระบบรีบพูด"อุ้มลงจากหลังม้า คะแนนความเอาใจใส่เพิ่มอีกสิบคะแนนเจ้าค่ะ"โหลวหรานอยากจะบิดหูระบบสักทีขณะเดียวกันใต้เท้าลี่ที่ยืนมองอยู่ไม่ไกลกลับยิ้มบางๆก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าวาจากลับแหลมคมไม่น้อย"คุณหนูหลิว...แข้งขาเป็นอะไรไปหรือเหตุใดจึงต้องให้ไท่จือทรงประคอง"โหลวหรานหันไปมองใต้เท้าลี่ยิ้มรอยยิ้มของชายชรายังคงอยู่ แต่แววตากลับจับจ้องมาที่โหลวหราน"หรือท่านไม่รู้ฐานะของตัวเอง และฐานะของไท่จือ…ในตอนนี้"บรรยากาศรอบข้างเงียบลงทันที องครั

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status