بيت / รักโบราณ / หาญท้าชะตาเน่าๆ / ตอนที่232ทัพอมนุษย์

مشاركة

ตอนที่232ทัพอมนุษย์

last update تاريخ النشر: 2026-08-17 21:59:52

ภายในเรือนกลางของค่าย โหลวหรานนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้ ด้านหน้าคือบัญชีจำนวนทหารดินเหนียวที่เพิ่มขึ้นทุก
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่238ทุกคนปลอดภัยดี

    ขบวนของหยางหวางเดินทางมาใกล้ถึงภูเขาที่ตั้งของค่ายกลแล้ว ทุกคนเริ่มมีความหวัง เด็กหลายคนที่เดินทางมาหลายวันเริ่มยิ้มออกคนชราบางคนมองแนวภูเขาเบื้องหน้าราวกับกำลังมองเห็นสถานที่ปลอดภัยอยู่ไม่ไกล อวิ๋นเซ่อเดินอยู่ข้างหยางหวาง"ไท่จือ อีกไม่นานก็น่าจะถึงแล้วขอรับ"หยางหวางพยักหน้าก่อนหันไปมองผู้คนที่เดินตามมา"อดทนอีกนิด ถึงที่นั่นแล้วทุกคนจะปลอดภัย"แต่ยังไม่ทันสิ้นเสียงฟิ้วลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งแหวกอากาศฉึก มันปักลงบนพื้นตรงหน้าผู้คนแตกตื่นทันที"มีศัตรู"อวิ๋นเซ่อตะโกนลั่นฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ลูกธนูจำนวนมากพุ่งออกมาจากแนวป่า หยางหวางชักกระบี่ออกจากฝักทันที"ทุกคนถอย"เสียงตะโกนดังขึ้น เด็กและสตรีรีบรวมตัวกัน ชายชาวบ้านที่มีอาวุธต่างคว้าดาบเก่า มีด หรือไม้ขึ้นมาป้องกันตัว แต่ยังไม่ทันได้ตั้งขบวนทหารจำนวนมากก็พุ่งออกมาจากแนวป่า เสียงตะโกนสังหารดังไปทั่วบริเวณ“จับเป็น…จับตัวกลับวังหลวงตามบัญชาฝ่าบาท”"เป็นคนของหลิวโยว่เฉวียน"อวิ๋นเหยียนกัดฟันแน่น"พวกมันซุ่มโจมตีเรา"หยางหวางก้าวไปยืนด้านหน้ากระบี่ในมือสะท้อนแสงแดด"อย่าให้พวกมันเข้าใกล้เด็กและสตรี"อวิ๋นเซ่อพุ่งเข้าไปทันที อวิ๋นเหยียนนำชายชา

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่237ปืนใหญ่ปืนกลไฟ

    “ออกเดินทางงงง” ไม่นานนักขบวนผู้คนก็เริ่มเคลื่อนตัว หยางหวางควบม้าอยู่ด้านหน้า อวิ๋นเหยียนอยู่ทางซ้าย ส่วนอวิ๋นเซ่อคอยดูแลผู้คนอยู่ทางขวาชาวบ้าน เด็ก และสตรีเดินตามขบวนมาอย่างเป็นระเบียบบางคนยังคงหวาดกลัวแต่เมื่อมองเห็นไท่จือที่เดินนำอยู่เบื้องหน้า ความหวาดหวั่นในใจก็ค่อยๆ ลดลงอวิ๋นเหยียนมองหยางหวาง"ไท่จือ เราจะพาทุกคนไปที่ใดขอรับถึงจะปลอดภัย"หยางหวางมองไปยังแนวภูเขาเบื้องหน้าก่อนตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ"ไปหาคนผู้หนึ่งคนที่ทุกคนจะต้องประหลาดใจ"อวิ๋นเซ่อเลิกคิ้ว"ผู้ใดหรือขอรับ"หยางหวางเพียงตอบ"คนที่สร้างสถานที่ซึ่งจะปกป้องทุกคนได้และกำลังสร้างกองทัพเพื่อรบกับหลิวโยวเฉวียน"อวิ๋นเหยียนกับอวิ๋นเซ่อมองหน้ากันอย่างสงสัย แต่ไม่ได้ถามต่อตึก...ตึก...ตึก...ขบวนทั้งหมดจึงมุ่งหน้าต่อไปตรงไปยังค่ายกลของโหลวหรานและการกลับมาครั้งนี้หยางหวางไม่ได้กลับมาเพียงลำพังอีกต่อไปเขาพาผู้คนจำนวนมากกลับมาด้วย พร้อมกับกำลังใหม่และความหวังใหม่ ที่จะร่วมกันเปลี่ยนชะตาของแคว้นฉี…และระหว่างทางกลับไปยังค่ายกลชาวบ้านกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาหาหยางหวาง นับร้อยคน ต่างทิ้งข้าวของไม่จำเป็นเพื่อเตรียมเดินทางกับหยางหวาง

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่236รวบรวมกำลังคน

    ฮองเฮาค่อยๆ นั่งลง"แล้วเหตุใด...เหตุใดหยกถึงยอมอยู่ในมือของเขา"หยางเทียนหัวเราะเบาๆ แต่ไร้ซึ่งความขบขัน"เพราะหยกไม่มีความดีหรือความชั่ว มันเป็นเพียงพลัง ผู้ถือครองต่างหากที่กำหนดว่าพลังนั้นจะถูกใช้เช่นไร"เขากำมือแน่น"และสิ่งที่แย่ที่สุด ไม่ใช่แค่หยกกำลังแข็งแกร่งขึ้น"ดวงตาของหยางเทียนเต็มไปด้วยความโกรธ ฮองเฮามองเขา"แต่หยกอยู่ในมือของคนชั่ว""ใช่ อยู่ในมือของหลิวโยว่เฉวียน""แล้วเราจะทำอย่างไร" หยางเทียนมองออกไปยังทิศทางของวังหลวง"เราต้องหยุดเขา” ฮองเฮาชะงัก"แต่หยกแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน เราก็ต้องแข็งแกร่งขึ้นให้เร็วกว่ามันข้ายินดีแลกด้วยบชีวิตหากว่าหยุดมันได้"“ฝ่าบาท”หลังออกจากค่ายกลมาได้หลายวัน หยางหวางกับอวิ๋นเซ่อเดินทางผ่านหมู่บ้านเล็กๆ หลายแห่ง แต่สิ่งที่พบตลอดทางกลับทำให้สีหน้าของหยางหวางหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ ถนนที่เคยมีผู้คนสัญจร บัดนี้เต็มไปด้วยขบวนเกวียน ชาวบ้านจำนวนมากกำลังเก็บข้าวของที่พอจะนำติดตัวไปได้บางคนแบกห่อผ้าไว้บนหลัง อุ้มเด็กเล็กไว้ในอ้อมแขน บางคนลากบิดามารดาที่ชราภาพไปบนเกวียนไม้เก่าๆ ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ไม่มีใครรู้ว่าจุดหมายปลายทางอยู่ที่ใด

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่235อีกหนึ่งเดือน

    ท้องฟ้ายามค่ำคืนเหนือค่ายกลจู่ๆ ก็เปลี่ยนสีจากความมืดมิดกลายเป็นสีแดงฉานครืนนนน เสียงสั่นสะเทือนดังมาจากที่ไกลแสนไกลพื้นดินใต้ฝ่าเท้าสั่นไหว แก้วน้ำบนโต๊ะกระเพื่อมจนเกิดเสียงดัง ทุกคนภายในค่ายต่างชะงักเฉินเจิ้งกั๋วรีบลุกขึ้น"เกิดอะไรขึ้น"หลิวโยว่เยว่เดินออกจากห้องดวงตาคมมองไปยังท้องฟ้า แสงสีแดงสายหนึ่งกำลังพุ่งขึ้นจากทิศทางของวังหลวง ก่อนแผ่กระจายออกไปทั่วผืนฟ้าหยางเทียนมีสีหน้าเคร่งเครียด"หยก...คู่เมืองชิ้นนั้น แปลเปลี่ยนเป็นสิ่งใดกันเล่า"โหลวหรานที่กำลังนั่งจัดบัญชีอยู่ในห้องเงยหน้าขึ้นทันทีหัวใจพลันกระตุกวูบ"ระบบ เกิดอะไรขึ้น"ยังไม่ทันที่โหลวหรานจะถามต่อระบบก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า แต่ครั้งนี้เจ้ามังกรน้อยไม่ได้กระโดดโลดเต้นเหมือนทุกครั้งใบหน้ากลมๆ กลับซีดเผือด"นายหญิงเจ้าขาแย่แล้วเจ้าค่ะ"ติ๊งหน้าต่างสีแดงปรากฏขึ้นกลางอากาศตรวจพบการสั่นพ้องของเศษตราวิญญาณจักรพรรดิ พลังวิญญาณกำลังเพิ่มขึ้นการรวบรวมวิญญาณเข้าสู่ขั้นเร่งรัด เวลาคงเหลือก่อนการตื่นเต็มรูปแบบ30 วันโหลวหรานจ้องตัวเลขตรงหน้า"หนึ่งเดือน..."ระบบพยักหน้าดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความกังวล"ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป หยกจะรว

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่234จับตา

    ภายในห้องรักษา แสงตะเกียงส่องลงบนร่างของมู่เยว่เฉินที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงไม้แขนซ้ายของเขาถูกพันด้วยผ้าพันแผลหลายชั้น สีหน้าซีดเซียว ลมหายใจแผ่วเบาราวกับเพียงขยับตัวอีกครั้งก็อาจหมดสติลงได้ทุกเมื่อ โหลวหรานที่เข้ามาพร้อมกันยืนอยู่ข้างแท่นนอน สีหน้าเต็มไปด้วยความเป็นห่วง"หมอสุ่ย เขาเป็นอย่างไรบ้าง"สุ่ยซือกวานไม่ได้ตอบทันที หมอหนุ่มนั่งอยู่ข้างเตียง นิ้วแตะชีพจรของมู่เยว่เฉินอยู่นานจากนั้นจึงค่อยๆ เปิดผ้าพันแผลออก แผลที่ต้นแขนปรากฏขึ้นตรงหน้าโหลวหรานมองแล้วก็รู้สึกใจหาย แต่สุ่ยซือกวานกลับนิ่งผิดปกติ เขาใช้นิ้วแตะบริเวณรอบบาดแผลพลิกแขนของมู่เยว่เฉินอย่างระมัดระวังก่อนขมวดคิ้วเล็กน้อย"แปลก"โหลวหรานกะพริบตา"อะไรหรือ"สุ่ยซือกวานไม่ได้ตอบเพียงหยิบผ้าสะอาดขึ้นมาเช็ดเลือดบริเวณแผลจากนั้นจึงตรวจชีพจรอีกครั้งคราวนี้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย"คุณหนูหลิวขอรับ ข้ามีเรื่องต้องบอกท่านออกมาข้างนอกเถอะ"โหลวหรานเดินตามสุ่ยซือกวานออกไป สุ่ยซือกวานเดินนำไปไกลก่อนจะหยุดและลดเสียงลง"บาดแผลของเขาไม่ได้สาหัสอย่างที่เห็น"โหลวหรานชะงัก"หาจริงหรือ""คมกระบี่เพียงเฉี่ยวผ่านเนื้อบริเวณต้นแขน ไม่มีบาดแผ

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่233ไส้ศึก

    ภายในค่ายกลช่วงหลายวันที่ผ่านมา ทุกคนแทบไม่มีเวลาว่างแม้แต่ครึ่งวันลานกว้างหน้าเรือนพักที่ล้อมรอบถูกแบ่งออกเป็นหลายส่วนฝั่งหนึ่งเต็มไปด้วยกองดินเหนียวอีกฝั่งเป็นแปลงผักที่กำลังออกผลอย่างงดงามตรงกลางคือกลุ่มคนที่กำลังช่วยกันปั้นหุ่นทหารดินเหนียวอย่างขะมักเขม้นจากนั้นจึงวางหุ่นแต่ละตัวเข้าแถวรอให้โหลวหรานปลุกขึ้นมาเฉินเจิ้งกั๋วเดินตรวจดูความเรียบร้อยอยู่ไม่ไกล"แขนต้องหนากว่านี้ ทหารถือโล่ต้องทำไหล่ให้กว้างหน่อย ถ้าปั้นบางเกินไป เวลารบจะเสียรูปง่าย"เหล่าทหารดินเหนียวที่กำลังช่วยงานต่างพยักหน้ารับคำสั่งด้านข้างสุ่ยซือกวานกำลังตรวจหุ่นที่ปั้นเสร็จทีละตัวส่วนชิงอวี้กำลังนั่งจัดผักใส่ตะกร้าผักสดถูกคัดแยกอย่างเป็นระเบียบหัวไชเท้า ผักกาด แตงกวา ถั่วฝักยาว ผลไม้หลากชนิดทั้งหมดถูกจัดใส่หลัวไม้เตรียมส่งเข้าไปในพื้นที่ระบบเพื่อแลกดินเหนียวฮองเฮาเองก็กำลังนั่งช่วยชิงอวี้จัดผักอย่างตั้งใจมือถ์ที่เคยจับเพียงพู่กันและเครื่องประดับยามนี้กลับเต็มไปด้วยกลิ่นดินและกลิ่นผักสดหยางเทียนที่อยู่ข้างๆ ถึงกับมองฮองเฮาของตนเองด้วยรอยยิ้ม"เจ้าไม่จำเป็นต้องทำเองก็ได้"ฮองเฮาส่ายหน้า"ทุกคนกำลังช

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status