LOGINShare
ตอนที่167กลางป่า
publish date:
2026-06-16 21:41:19
Latest chapter
หาญท้าชะตาเน่าๆ ตอนที่254บทสรุป
กลางดึก มู่เยว่เฉินฝ่าความมืดออกจากค่ายกลอย่างทุลักทุเล เสื้อผ้าของเขาเต็มไปด้วยฝุ่นและคราบเลือด บาดแผลตามร่างกายทำให้ทุกย่างก้าวหนักอึ้ง แต่เขายังคงกัดฟันทนจนในที่สุดก็มาถึงจุดนัดหมายเดิม ทว่าแทนที่จะพบคนของหลิวโยว่เฉวียน มู่เยว่เฉินกลับเห็นเหลียนซูยืนรออยู่ใต้ต้นไม้ เมื่อเห็นสภาพของเขา สีหน้าของเหลียนซูเปลี่ยนไปทันที รีบเดินเข้ามาประคอง "มู่เยว่เฉิน เจ้าเป็นอะไร เหตุใดถึงบาดเจ็บถึงเพียงนี้"มู่เยว่เฉินปัดมือของอีกฝ่ายเบาๆ ก่อนถามเสียงแหบ "ฝ่าบาทหลิวโยว่เฉวียนอยู่ที่ใด"เหลียนซูเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจ "ไม่ต้องตามหาเขาแล้ว หลิวโยว่เฉวียนหมดอำนาจแล้ว"มู่เยว่เฉินชะงัก"ตอนนี้คนของเขากระจัดกระจายกันหมด วังหลวงก็ไม่ได้อยู่ในการควบคุมของเขาอีกต่อไปลี่เหวินหานควบคุมทุกอย่างแม้กระทั่งหยก" เหลียนซูมองเขาด้วยแววตาจริงจัง "พวกเราหนีไปกันเถอะ มู่เยว่เฉิน เรื่องนี้จบแล้ว อย่าเข้าไปยุ่งอีกเลย"มู่เยว่เฉินกลับเงียบไปนาน ก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้าที่อยู่ไกลออกไป "จบแล้วงั้นหรือ"เหลียนซูพยักหน้า "ใช่"มู่เยว่เฉินกำหมัดแน่น "แต่ข้ายังไม่คิดว่ามันจบ"เหลียนซูขมวดคิ้ว "เจ้าจะทำอะไร"มู่เยว่
หาญท้าชะตาเน่าๆ ตอนที่253ดูแลตัวเองดีดีนะ
ค่ำคืนก่อนเคลื่อนทัพ ท้องฟ้าเหนือค่ายกลเงียบสงบ จันทร์ดวงกลมแขวนอยู่เหนือยอดเขา โหลวหรานยืนอยู่ริมหน้าผาเพียงลำพัง สายตาทอดมองแสงจันทร์ที่ส่องลงบนผืนป่า จนกระทั่งเสียงฝีเท้าคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง"ยังไม่นอนอีกหรือ"โหลวหรานหันกลับไป ก่อนจะเห็นหยางหวางเดินเข้ามาหยุดอยู่ไม่ไกล ใบหน้าของเขายังคงสงบนิ่ง แต่แววตากลับต่างจากทุกวัน"พรุ่งนี้ต้องเคลื่อนทัพแล้วสินะเพคะ"หยางหวางพยักหน้า "ใช่ พรุ่งนี้พวกเราจะออกเดินทาง เรื่องนี้...คงได้จบลงเสียที"เขาหยุดอยู่ข้างกายโหลวหราน มองดวงจันทร์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจเบาๆ "ข้าห่วงเจ้าไม่น้อยแต่ทำได้เพียงบอกเจ้าว่าดูแลตัวเองให้ดี"โหลวหรานยิ้ม "ข้าดูแลตัวเองได้เพคะ ไท่จือไม่ต้องเป็นห่วงความจริงแล้วถึงเราจะหมั้นหมายกัน แต่ก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ข้างกันตลอด""ข้ารู้ แต่ถ้าเลือกได้ข้าเลือกที่จะให้เจ้าปลอดภัยอยู่ที่นี่" หยางหวางตอบ แต่แววตายังคงเต็มไปด้วยความกังวล "เพราะฉะนั้นหากเราชนะสงครามก็ดี แต่หากเราแพ้..." เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนหันมามองโหลวหรานโดยตรง "เจ้าจงพาคนทั้งหมดหนีไปจากที่นี่เสีย"โหลวหรานชะงัก"พาพวกผู้หญิง เด็ก คนชรา และคนที่เหลือทั้ง
หาญท้าชะตาเน่าๆ ตอนที่252บุก
กลางป่าลึกห่างจากวังหลวงหลายสิบลี้ หลิวโยว่เฉวียนควบม้าฝ่าความมืดมาเพียงลำพัง ร่างกายยังเต็มไปด้วยบาดแผลจากพลังของหยก ใบหน้าซีดเซียวและลมหายใจหนักหน่วง แต่แววตากลับยังเต็มไปด้วยความเคียดแค้นเมื่อแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดติดตามมา หลิวโยว่เฉวียนจึงหยุดม้า ก่อนยกมือเข้าไปในอกเสื้อและดึงหยกอีกชิ้นหนึ่งที่ซ่อนไว้ออกมาอย่างช้าๆหยกชิ้นนั้นมีสีแดงฉานราวกับเลือด แสงสีแดงเข้มเต้นไหวอยู่ภายในราวกับมีบางสิ่งกำลังหลับใหล หลิวโยว่เฉวียนกำมันแน่น ขณะที่รอยยิ้มเย็นค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า"คิดว่าข้าจะยอมแพ้เพียงเท่านี้หรือ"เขาก้มมองหยกในมือ ดวงตาเต็มไปด้วยความอาฆาต ก่อนเอ่ยว่า "ข้าจะทวงคืนทุกอย่าง..."แสงสีแดงพลันสว่างวาบขึ้น หลิวโยว่เฉวียนเงยหน้ามองไปทางวังหลวง"ทุกอย่างที่เป็นของข้า" เสียงหัวเราะเย็นเยียบดังขึ้นกลางป่า ขณะที่หยกสีเลือดในมือค่อยๆ ส่องสว่างขึ้นเรื่อยๆ ราวกับกำลังตอบรับคำสาบานของผู้ถือครองมัน...ภายในกระโจมบัญชาการ แผนที่ผืนใหญ่ถูกกางอยู่บนโต๊ะ ทุกคนต่างจับจ้องเส้นทางจากวังหลวงมายังค่ายกล ขณะที่แสงสีแดงจากหยกยังคงส่องอยู่ไกลๆ บนขอบฟ้าโหลวหรานวางมือบนแผนที่ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
หาญท้าชะตาเน่าๆ ตอนที่251ใกล้
ภายในห้องลับ แสงสีแดงจากหยกเศษตราวิญญาณจักรพรรดิยังคงสาดไปทั่วผนัง หลิวโยว่เฉวียนยืนอยู่กลางวงพลัง แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับหายไปหมดแล้ว เพราะสิ่งที่เขาคิดว่าจะอยู่ภายใต้การควบคุมกำลังย้อนกลับมาเล่นงานเขาเอง"อึก..." หลิวโยว่เฉวียนยกมือขึ้นกุมหน้าอก ความเจ็บปวดแล่นผ่านร่างราวกับถูกคมมีดที่มองไม่เห็นกรีดซ้ำแล้วซ้ำเล่า เลือดไหลออกจากมุมปาก เขาทรุดลงข้างหนึ่ง ก่อนเงยหน้ามองหยกตรงหน้าด้วยแววตาไม่อยากเชื่อ "เป็นไปไม่ได้... ข้าคือผู้ควบคุมเจ้า..."แสงสีแดงที่เริ่มสว่างขึ้นเรื่อยๆ ก่อนคลื่นพลังอีกระลอกจะระเบิดออกมา ตูม ร่างของหลิวโยว่เฉวียนถูกซัดกระแทกเข้ากับกำแพงอย่างแรง ก่อนร่วงลงบนพื้น ลมหายใจติดขัด แขนทั้งสองข้างสั่นเทาจนแทบไม่มีแรงพยุงตัวขึ้นมา"อ๊าก" ความเจ็บปวดพลันแล่นไปทั่วร่าง เส้นเลือดบริเวณลำคอและแขนปรากฏเป็นริ้วสีแดงจางๆ ราวกับพลังของหยกกำลังไหลย้อนเข้าสู่ร่างของเขา หลิวโยว่เฉวียนกัดฟันแน่น พลางจ้องหยกตรงหน้าด้วยสายตาหวาดระแวง มองรอยยิ้มของลี่เหวินหานด้วยความแค้นเคือง"เจ้า...เจ้ากล้าทรยศข้า ข้าจะไม่มีทางอภัยให้แน่"ทันใดนั้นเงาดำจำนวนมากก็พุ่งออกมาจากพื้น เสียงกรีดร้องของวิญญาณที่
หาญท้าชะตาเน่าๆ ตอนที่250ปลดผนึกหยก
หลิวโยว่เฉวียนก้าวเข้ามาอีกหนึ่งก้าวปลายกระบี่ชี้ตรงมายังลี่เหวินหาน"วางหยกลงเดี๋ยวนี้"น้ำเสียงเย็นเฉียบ"แล้วข้าจะให้เจ้าตายอย่างรวดเร็วไม่ต้องทรมาน"ลี่เหวินหานกำหยกไว้แน่น ดวงตากวาดมององครักษ์ที่ปิดทางทั้งสองด้านก่อนหัวเราะออกมาเบาๆ"ท่านคิดว่าข้ายังมีทางเลือกอยู่หรือ แล้วท่านคิดว่าท่านยังมีอำนาจต่อรองกับข้าอีกหรือ"หลิวโยว่เฉวียนขมวดคิ้ว"เช่นั้นก็ตายเสีย"ร่างของเขาพลันพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว เป้าหมายฆ่าลี่เหวินหานและชิงหยกในมือของลี่เหวินหานกลับมา"เอาหยกคืนมาเดี๋ยวนี้"แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นลี่เหวินหานกลับเบี่ยงตัวหลบ มืออีกข้างกำหยกชูสูงขึ้นทันทีหยกสีแดงอยู่บนมือของลี่เหวินหาน ทันทีที่หยกเป็นอิสระจากการผนึกของหลิวโยว่เฉวียน ครืนนนน!แสงสีแดงพุ่งทะลักออกมา ทั้งทางเดินสั่นสะเทือน องครักษ์หลายคนรีบยกแขนขึ้นบังใบหน้าหลิวโยว่เฉวียนเบิกตากว้าง"ไม่ทันแล้ว เตรียมรับผลของมันเถอะ" เขาพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง แต่ลี่เหวินหานกลับถอยไปหนึ่งก้าวชูหยกทั้งสองชิ้นขึ้นเหนือศีรษะรอยยิ้มบ้าคลั่งปรากฏขึ้นบนใบหน้า"ช้าไปแล้ว ฝ่าบาท รีบคุกเข่าให้ข้าเสีย ข้าจะให้ท่านตายอย่างไม่ทรมาน"แสงสีแดงเข้มไหลวนร
หาญท้าชะตาเน่าๆ ตอนที่249ขโมยหยก2
ประตูหินค่อยๆ ปิดลงด้านหลังลี่เหวินหานภายในห้องมืดสลัว มีเพียงแสงสีแดงคล้ำที่ส่องออกมาจากส่วนลึกของห้องลี่เหวินหานก้าวไปข้างหน้าช้าๆ แต่เพียงเห็นภาพตรงหน้าฝีเท้าของเขาก็หยุดลงทันที เบื้องหน้า หยกเศษตราวิญญาณจักรพรรดิลอยอยู่กลางอากาศแสงสีแดงเพลิงไหลวนอยู่รอบตัวหยกราวกับมีชีวิตใต้หยก คือซากศพนับพันที่ถูกกองทับกันอยู่จนแทบไม่มีพื้นที่ว่าง แต่สิ่งที่ทำให้ลี่เหวินหานรู้สึกเย็นวาบไปทั้งร่าง คือร่างของศพเหล่านั้นกำลังค่อยๆ แห้งเหี่ยวลงพลังบางอย่างถูกดึงออกจากร่างทีละน้อย สายพลังสีดำแดงลอยขึ้นจากซากศพก่อนถูกหยกดูดกลืนเข้าไปอย่างต่อเนื่องเสียงประหลาดดังขึ้นภายในห้อง ลี่เหวินหานกลืนน้ำลายลงคอช้าๆใบหน้าซีดลงเล็กน้อย"นี่มัน..."เขาไม่เคยคิดเลยว่า หยกที่หลิวโยว่เฉวียนพูดถึง จะถูกหล่อเลี้ยงด้วยชีวิตของผู้คนมากมายถึงเพียงนี้แต่ความหวาดกลัวนั้นอยู่ได้เพียงชั่วครู่ เมื่อมองเห็นแสงสีแดงที่กำลังสว่างขึ้นเรื่อยๆ แววโลภในดวงตาของลี่เหวินหานก็กลับปรากฏขึ้นอีกครั้งเขากำหมัดแน่น"อย่างไรก็ช่าง..."สายตาจับจ้องหยกไม่วาง"หยกเศษตราวิญญาณจักรพรรดิ...จะต้องเป็นของข้า"มุมปากของเขาค่อยๆ ยกขึ้นแม้เบื้องหน้าจะเ
You May Also Like
จากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน28.1K viewsยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น436.4K viewsบุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว81.4K viewsชายชั่วหนีวิวาห์ ข้าหรือจะยอมเป็นม่ายขันหมาก
มู่อวิ๋นเฉิง67.5K viewsจากลูกสาวเจ้าพ่อมาเป็นฮูหยินผู้ไร้ค่า
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน428 viewsเมื่อข้าเลิกงมงายแล้ว เหตุใดท่านแม่ทัพจึงเสียดายเล่า
จิรัฐติกาล569 viewsเกิดใหม่เป็นเมียไม่ได้รักของทรราชย์หลงเฟย
ญาดาวดี ณ รัตติกาล21 viewsเมื่อหมอดูตัวแม่มาอยู่ในร่างคุณหนูตัวร้ายแห่งเมืองฉางซี
หลิงเจี้ยน143 views
