แชร์

ตอนที่206ปั่น

ผู้เขียน: จันทร์ส่องแสง
last update วันที่เผยแพร่: 2026-07-22 21:48:28

ภายในกระโจมใหญ่ลี่เหวินหานนั่งเอนกายอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวใหญ่ สีหน้าผ่อนคลายกว่าหลายวันที่ผ่านมาทหารช
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่234จับตา

    ภายในห้องรักษา แสงตะเกียงส่องลงบนร่างของมู่เยว่เฉินที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงไม้แขนซ้ายของเขาถูกพันด้วยผ้าพันแผลหลายชั้น สีหน้าซีดเซียว ลมหายใจแผ่วเบาราวกับเพียงขยับตัวอีกครั้งก็อาจหมดสติลงได้ทุกเมื่อ โหลวหรานที่เข้ามาพร้อมกันยืนอยู่ข้างแท่นนอน สีหน้าเต็มไปด้วยความเป็นห่วง"หมอสุ่ย เขาเป็นอย่างไรบ้าง"สุ่ยซือกวานไม่ได้ตอบทันที หมอหนุ่มนั่งอยู่ข้างเตียง นิ้วแตะชีพจรของมู่เยว่เฉินอยู่นานจากนั้นจึงค่อยๆ เปิดผ้าพันแผลออก แผลที่ต้นแขนปรากฏขึ้นตรงหน้าโหลวหรานมองแล้วก็รู้สึกใจหาย แต่สุ่ยซือกวานกลับนิ่งผิดปกติ เขาใช้นิ้วแตะบริเวณรอบบาดแผลพลิกแขนของมู่เยว่เฉินอย่างระมัดระวังก่อนขมวดคิ้วเล็กน้อย"แปลก"โหลวหรานกะพริบตา"อะไรหรือ"สุ่ยซือกวานไม่ได้ตอบเพียงหยิบผ้าสะอาดขึ้นมาเช็ดเลือดบริเวณแผลจากนั้นจึงตรวจชีพจรอีกครั้งคราวนี้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย"คุณหนูหลิวขอรับ ข้ามีเรื่องต้องบอกท่านออกมาข้างนอกเถอะ"โหลวหรานเดินตามสุ่ยซือกวานออกไป สุ่ยซือกวานเดินนำไปไกลก่อนจะหยุดและลดเสียงลง"บาดแผลของเขาไม่ได้สาหัสอย่างที่เห็น"โหลวหรานชะงัก"หาจริงหรือ""คมกระบี่เพียงเฉี่ยวผ่านเนื้อบริเวณต้นแขน ไม่มีบาดแผ

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่233ไส้ศึก

    ภายในค่ายกลช่วงหลายวันที่ผ่านมา ทุกคนแทบไม่มีเวลาว่างแม้แต่ครึ่งวันลานกว้างหน้าเรือนพักที่ล้อมรอบถูกแบ่งออกเป็นหลายส่วนฝั่งหนึ่งเต็มไปด้วยกองดินเหนียวอีกฝั่งเป็นแปลงผักที่กำลังออกผลอย่างงดงามตรงกลางคือกลุ่มคนที่กำลังช่วยกันปั้นหุ่นทหารดินเหนียวอย่างขะมักเขม้นจากนั้นจึงวางหุ่นแต่ละตัวเข้าแถวรอให้โหลวหรานปลุกขึ้นมาเฉินเจิ้งกั๋วเดินตรวจดูความเรียบร้อยอยู่ไม่ไกล"แขนต้องหนากว่านี้ ทหารถือโล่ต้องทำไหล่ให้กว้างหน่อย ถ้าปั้นบางเกินไป เวลารบจะเสียรูปง่าย"เหล่าทหารดินเหนียวที่กำลังช่วยงานต่างพยักหน้ารับคำสั่งด้านข้างสุ่ยซือกวานกำลังตรวจหุ่นที่ปั้นเสร็จทีละตัวส่วนชิงอวี้กำลังนั่งจัดผักใส่ตะกร้าผักสดถูกคัดแยกอย่างเป็นระเบียบหัวไชเท้า ผักกาด แตงกวา ถั่วฝักยาว ผลไม้หลากชนิดทั้งหมดถูกจัดใส่หลัวไม้เตรียมส่งเข้าไปในพื้นที่ระบบเพื่อแลกดินเหนียวฮองเฮาเองก็กำลังนั่งช่วยชิงอวี้จัดผักอย่างตั้งใจมือถ์ที่เคยจับเพียงพู่กันและเครื่องประดับยามนี้กลับเต็มไปด้วยกลิ่นดินและกลิ่นผักสดหยางเทียนที่อยู่ข้างๆ ถึงกับมองฮองเฮาของตนเองด้วยรอยยิ้ม"เจ้าไม่จำเป็นต้องทำเองก็ได้"ฮองเฮาส่ายหน้า"ทุกคนกำลังช

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่232ทัพอมนุษย์

    ภายในเรือนกลางของค่าย โหลวหรานนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้ ด้านหน้าคือบัญชีจำนวนทหารดินเหนียวที่เพิ่มขึ้นทุกวันตัวเลขบนกระดาษยาวขึ้นเรื่อยๆจากหลักร้อย กลายเป็นหลายร้อย และกำลังมุ่งหน้าไปแตะหลักพันโหลวหรานคาบปลายพู่กันเบาๆ อย่างครุ่นคิดก่อนถามระบบผ่านกระแสจิต"ระบบ""เจ้าคะนายหญิง""ทหารของเราตอนนี้มีเท่าไรแล้ว"ระบบรีบเปิดหน้าต่างข้อมูลขึ้นตรงหน้าติ๊งกำลังพลทหารดินเหนียวปัจจุบันหน่วยรบทั่วไป 1,2808 นาย หน่วยอารักขา : 160 0นายหน่วยซุ่มโจมตี 1200 นายหน่วยลาดตระเวน 900 นาย หน่วยสนับสนุน 500 นายรวมทั้งหมด 1,7008 นายโหลวหรานมองตัวเลขนิ่งๆ"หนึ่งหมื่นเจ็ดพัน..."นางพึมพำ"ยังไม่ถึงสองหมื่นเลย"ระบบพยักหน้า"เจ้าค่ะ"โหลวหรานขมวดคิ้ว"แล้วถ้าหลิวโยว่เฉวียนส่งทหารมาหลายหมื่น แค่นี้จะพอหรือ"ระบบเงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบอย่างจริงจัง"หากข้าถามว่าจำนวนเท่าใดถึงจะสามารถรับมือกองทัพของหลิวโยว่เฉวียนได้..."มันเปิดหน้าต่างอีกบานการประเมินกำลังรบ กำลังพลขั้นต่ำที่แนะนำ 5,0000 นายกำลังพลที่เหมาะสม :8,000 นาย กำลังพลระดับเหนือกว่าอย่างชัดเจน 10,0000 นายขึ้นไปโหลวหรานถึงกับเบิกตากว้าง"หนี่งงแสนห้าหมื่นแปดพันนา

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่231รับมือ

    "ข้าน้อยจะนำกำลังออกไปต้านพวกมัน"แต่ในตอนนั้นเองเสียงหนึ่งกลับดังขึ้นอย่างสงบนิ่ง"ไม่ต้องห่วงขอรับ"ทุกคนหันไปพร้อมกัน สุ่ยซือกวานกำลังถือกล่องยาเดินออกมา สีหน้าของหมอหนุ่มยังคงเรียบเฉย ราวกับเสียงกองทัพด้านนอกไม่เกี่ยวข้องกับตนแม้แต่น้อยหยางหวางขมวดคิ้ว"หมอสุ่ยศัตรูมาหลายพันคน เจ้ายังบอกว่าไม่ต้องห่วงอีกหรือ"สุ่ยซือกวานพยักหน้า"ขอรับ ไม่ต้องห่วงจริงๆ"หลิวโยว่เยว่เองก็ยังไม่เข้าใจ"เหตุใด"สุ่ยซือกวานยกมือขึ้นชี้ไปยังลานฝึก"เพราะพวกเราไม่ได้มีเพียงคนไม่กี่คน"ทุกคนหันไปมองตามทหารดินเหนียวหลายร้อยนายกำลังเดินออกมาจากโรงฝึกอย่างพร้อมเพรียงทุกฝีเท้าหนักแน่น หยางเทียนถึงกับเบิกตากว้าง"พวกเขา..คือกองทัพดินเหนียวของโหลวหรานหรือ"สุ่ยซือกวานพยักหน้า"ขอรับ"หยางหวางมองทหารเหล่านั้น ก่อนหันไปถาม"พวกเขารับมือกองทัพหลายพันคนได้หรือไร"สุ่ยซือกวานตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย"หากเป็นมนุษย์ ข้าอาจกังวล แต่พวกนี้ไม่ใช่"ทันใดนั้นเสียงโห่ร้องของทหารศัตรูก็ดังขึ้น"บุก""ฆ่าให้หมดและจับตัวคนที่เหลือ กลับวังหลวง"กองทัพนับพันพุ่งทะยานเข้ามาพื้นดินสั่นสะเทือนรุนแรงแต่ทหารดินเหนียวกลับยังคงยืนนิ่งจนกร

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่230เอามาจากไหน

    ยามค่ำคืนภายในเรือนกลางของค่ายทุกคนต่างนั่งล้อมวงกันอยู่รอบโต๊ะไม้ตัวใหญ่บนโต๊ะมีทั้งถ้วยชา ผลไม้ และบัญชีจำนวนทหารดินเหนียวที่ถูกสร้างขึ้นในช่วงหลายวันที่ผ่านมาหยางเทียนนั่งอยู่ด้านหนึ่งข้างกายคือฮองเฮาส่วนหยางหวาง หลิวโยวเยว่ เฉินเจิ้งกั๋ว และสุ่ยซือกวานต่างนั่งอยู่โดยรอบ โหลวหรานนั่งอยู่ตรงกลางใบหน้าของโหลวหรานเต็มไปด้วยความเก้อเขิน เพราะตั้งแต่เริ่มวงสนทนา สายตาของทุกคนก็เอาแต่จับจ้องมาที่โหลวหรานหยางเทียนยกถ้วยชาขึ้นจิบ ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี"โหลวหราน เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจจริงๆ"โหลวหรานกะพริบตาปริบๆ"เพคะ"ฮ่องเต้หยางเทียนวางถ้วยชาลง"ตอนแรกข้าคิดว่าพวกเราหลบซ่อนอยู่ในภูเขาแห่งนี้เพียงเพื่อรักษาชีวิต แต่ตอนนี้กลับมีบ้าน มีแปลงผัก มีเสบียง มีหมอ และที่สำคัญ..."เขาหันไปมองนอกหน้าต่างด้านนอกมีทหารดินเหนียวหลายร้อยนายกำลังเดินตรวจตราค่าย"มีกองทัพ"รอยยิ้มบนใบหน้าของหยางเทียนไร้กังวล"หากข้ามีทหารเช่นนี้ตั้งแต่แรก ข้าคงไม่ต้องปล่อยให้คนอย่างหลิวโยว่เฉวียนยึดวังหลวงไปง่ายๆ"หลิวโยว่เยว่หัวเราะออกมาเบาๆ แววตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจเมื่อมองบุตรสาว"ข้าก็คิดเช่นนั้นขอรับ โห

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่229รอเวลา

    หลิวโยว่เฉวียนยืนอยู่เหล่าแม่ทัพนายกองด้วยสีหน้าหงุดหงิดมือข้างหนึ่งกำแน่น "หลายวันแล้วเหตุใดถึงยังหาตัวหยางหวางไม่พบ"เสียงของเขาดังก้องไปทั่วห้ององครักษ์และขุนนางที่ยืนอยู่โดยรอบต่างก้มหน้าลง ไม่มีผู้ใดกล้าสบตา"หลิวโยว่เยว่ก็หายไป แม้แต่หยางเทียนก็ยังไร้ข่าว!"เขากัดฟันแน่น"คนของข้ามีอยู่ทั่วทุกเส้นทาง แล้วพวกมันหลบไปอยู่ที่ใดกันจนป่านนี้ยังไม่พบตัว"“ฝ่าบาทหรือแท้จริงแล้วมีคนให้ที่หลบซ่อนพวกเขา” มู่เยว่เฉินพูดขึ้น"พวกมันหนีรอดจากมือข้าได้ครั้งแล้วครั้งเล่า เพราะอะไรกัน""เป็นไปได้อย่างไร หรือว่าพวกมันมีวิชาล่องหนหายตัว"ลี่เหวินหานที่ยืนอยู่ด้านข้างก้าวออกมาอย่างนอบน้อม"นายท่านข้าน้อยมีอะไรจะพูด"หลิวโยว่เฉวียนหันมอง"เจ้ามีอะไรจะพูด"ลี่เหวินหานประสานมือ"ข้าน้อยมีเรื่องหนึ่งที่อาจเป็นเบาะแส"หลิวโยว่เฉวียนขมวดคิ้ว"พูดมา"ลี่เหวินหานเงียบไปครู่หนึ่งราวกับกำลังเรียบเรียงความคิดก่อนเอ่ยช้าๆ"ทางตอนใต้ของแคว้นปรากฏว่ามีภูเขาอยู่ลูกหนึ่ง เป็นภูเขาที่ค่อนข้างประหลาด"หลิวโยว่เฉวียนขมวดคิ้ว"ประหลาดอย่างไรพูดมา”“คนเดินทางบางคนเคยเห็นผู้คนเข้าออกบริเวณนั้นเป็นจำนวนมาก แต่เมื่อเข้าไป

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status