Home / รักโบราณ / หาญท้าชะตาเน่าๆ / ตอนที่226ความหวัง

Share

ตอนที่226ความหวัง

last update publish date: 2026-08-10 21:42:34

ภายในลานกว้างของค่าย กองดินเหนียวจำนวนมากถูกนำมากองเรียงรายอยู่กลางลาน

โหลวหรานยืนอยู่ด้านหน้าส่วนห
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่239กลัว

    ภายในห้องพักของหยางหวางบรรยากาศเงียบงันกว่าปกติกลิ่นสมุนไพรลอยคลุ้งอยู่ทั่วห้องหยางหวางนอนอยู่บนแท่นนอนอาภรณ์ด้านบนถูกเปลี่ยนออกแล้วผ้าพันแผลพันอยู่บริเวณแขนและบาดแผลหลายแห่งตามร่างกายใบหน้าของเขายังคงซีดเซียว แม้จะไม่ได้สติเต็มที่แต่ลมหายใจยังสม่ำเสมอสุ่ยซือกวานนั่งอยู่ข้างเตียง หยางเทียนและฮองเฮายืนอยู่ข้างๆ หลิวโยวเยว่ ยืนห่างออกมาท่านรองแม่ทัพเฉินเจิ้งกั๋วยืนเฝ้าระวังอยู่ไม่ห่างหมอสุ่ยซือกวานกำลังตรวจบาดแผลอย่างละเอียด โหลวหรานยืนอยู่ไม่ไกลมือกำชายแขนเสื้อแน่น สายตาไม่ยอมละไปจากร่างของหยางหวางเลยแม้แต่น้อยผ่านไปครู่หนึ่ง สุ่ยซือกวานจึงถอนหายใจ"บาดแผลสาหัสไม่น้อย"หัวใจของโหลวหรานกระตุก"หนักมากหรือ"หยางเทียนฮ่องเต้เอ่ยปากด้วยความเป็นห่วงสุ่ยซือกวานพยักหน้า"บาดแผลหลายแห่งไม่ถึงกับอันตราย แต่เขาเสียเลือดมากเกินไปอาจจะเพราะหว่าจะมาถึงค่ายกล "หมอหนุ่มหันไปหยิบผ้าสะอาดและยา"ข้าจะจัดการบาดแผลให้ จากนั้นต้องให้ยาฟื้นกำลัง"เขาหันไปทางประตู"ชิงอวี้"สาวใช้ดินเหนียวรีบเดินเข้ามา"เจ้าคะ ท่านหมอ""ไปเคี่ยวยานี่"สุ่ยซือกวานส่งห่อยาให้ ชิงอวี้รับไว้ทันที"เจ้าค่ะ"แต่ยังไม่ทันได้เ

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่238ทุกคนปลอดภัยดี

    ขบวนของหยางหวางเดินทางมาใกล้ถึงภูเขาที่ตั้งของค่ายกลแล้ว ทุกคนเริ่มมีความหวัง เด็กหลายคนที่เดินทางมาหลายวันเริ่มยิ้มออกคนชราบางคนมองแนวภูเขาเบื้องหน้าราวกับกำลังมองเห็นสถานที่ปลอดภัยอยู่ไม่ไกล อวิ๋นเซ่อเดินอยู่ข้างหยางหวาง"ไท่จือ อีกไม่นานก็น่าจะถึงแล้วขอรับ"หยางหวางพยักหน้าก่อนหันไปมองผู้คนที่เดินตามมา"อดทนอีกนิด ถึงที่นั่นแล้วทุกคนจะปลอดภัย"แต่ยังไม่ทันสิ้นเสียงฟิ้วลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งแหวกอากาศฉึก มันปักลงบนพื้นตรงหน้าผู้คนแตกตื่นทันที"มีศัตรู"อวิ๋นเซ่อตะโกนลั่นฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ลูกธนูจำนวนมากพุ่งออกมาจากแนวป่า หยางหวางชักกระบี่ออกจากฝักทันที"ทุกคนถอย"เสียงตะโกนดังขึ้น เด็กและสตรีรีบรวมตัวกัน ชายชาวบ้านที่มีอาวุธต่างคว้าดาบเก่า มีด หรือไม้ขึ้นมาป้องกันตัว แต่ยังไม่ทันได้ตั้งขบวนทหารจำนวนมากก็พุ่งออกมาจากแนวป่า เสียงตะโกนสังหารดังไปทั่วบริเวณ“จับเป็น…จับตัวกลับวังหลวงตามบัญชาฝ่าบาท”"เป็นคนของหลิวโยว่เฉวียน"อวิ๋นเหยียนกัดฟันแน่น"พวกมันซุ่มโจมตีเรา"หยางหวางก้าวไปยืนด้านหน้ากระบี่ในมือสะท้อนแสงแดด"อย่าให้พวกมันเข้าใกล้เด็กและสตรี"อวิ๋นเซ่อพุ่งเข้าไปทันที อวิ๋นเหยียนนำชายชา

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่237ปืนใหญ่ปืนกลไฟ

    “ออกเดินทางงงง” ไม่นานนักขบวนผู้คนก็เริ่มเคลื่อนตัว หยางหวางควบม้าอยู่ด้านหน้า อวิ๋นเหยียนอยู่ทางซ้าย ส่วนอวิ๋นเซ่อคอยดูแลผู้คนอยู่ทางขวาชาวบ้าน เด็ก และสตรีเดินตามขบวนมาอย่างเป็นระเบียบบางคนยังคงหวาดกลัวแต่เมื่อมองเห็นไท่จือที่เดินนำอยู่เบื้องหน้า ความหวาดหวั่นในใจก็ค่อยๆ ลดลงอวิ๋นเหยียนมองหยางหวาง"ไท่จือ เราจะพาทุกคนไปที่ใดขอรับถึงจะปลอดภัย"หยางหวางมองไปยังแนวภูเขาเบื้องหน้าก่อนตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ"ไปหาคนผู้หนึ่งคนที่ทุกคนจะต้องประหลาดใจ"อวิ๋นเซ่อเลิกคิ้ว"ผู้ใดหรือขอรับ"หยางหวางเพียงตอบ"คนที่สร้างสถานที่ซึ่งจะปกป้องทุกคนได้และกำลังสร้างกองทัพเพื่อรบกับหลิวโยวเฉวียน"อวิ๋นเหยียนกับอวิ๋นเซ่อมองหน้ากันอย่างสงสัย แต่ไม่ได้ถามต่อตึก...ตึก...ตึก...ขบวนทั้งหมดจึงมุ่งหน้าต่อไปตรงไปยังค่ายกลของโหลวหรานและการกลับมาครั้งนี้หยางหวางไม่ได้กลับมาเพียงลำพังอีกต่อไปเขาพาผู้คนจำนวนมากกลับมาด้วย พร้อมกับกำลังใหม่และความหวังใหม่ ที่จะร่วมกันเปลี่ยนชะตาของแคว้นฉี…และระหว่างทางกลับไปยังค่ายกลชาวบ้านกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาหาหยางหวาง นับร้อยคน ต่างทิ้งข้าวของไม่จำเป็นเพื่อเตรียมเดินทางกับหยางหวาง

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่236รวบรวมกำลังคน

    ฮองเฮาค่อยๆ นั่งลง"แล้วเหตุใด...เหตุใดหยกถึงยอมอยู่ในมือของเขา"หยางเทียนหัวเราะเบาๆ แต่ไร้ซึ่งความขบขัน"เพราะหยกไม่มีความดีหรือความชั่ว มันเป็นเพียงพลัง ผู้ถือครองต่างหากที่กำหนดว่าพลังนั้นจะถูกใช้เช่นไร"เขากำมือแน่น"และสิ่งที่แย่ที่สุด ไม่ใช่แค่หยกกำลังแข็งแกร่งขึ้น"ดวงตาของหยางเทียนเต็มไปด้วยความโกรธ ฮองเฮามองเขา"แต่หยกอยู่ในมือของคนชั่ว""ใช่ อยู่ในมือของหลิวโยว่เฉวียน""แล้วเราจะทำอย่างไร" หยางเทียนมองออกไปยังทิศทางของวังหลวง"เราต้องหยุดเขา” ฮองเฮาชะงัก"แต่หยกแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน เราก็ต้องแข็งแกร่งขึ้นให้เร็วกว่ามันข้ายินดีแลกด้วยบชีวิตหากว่าหยุดมันได้"“ฝ่าบาท”หลังออกจากค่ายกลมาได้หลายวัน หยางหวางกับอวิ๋นเซ่อเดินทางผ่านหมู่บ้านเล็กๆ หลายแห่ง แต่สิ่งที่พบตลอดทางกลับทำให้สีหน้าของหยางหวางหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ ถนนที่เคยมีผู้คนสัญจร บัดนี้เต็มไปด้วยขบวนเกวียน ชาวบ้านจำนวนมากกำลังเก็บข้าวของที่พอจะนำติดตัวไปได้บางคนแบกห่อผ้าไว้บนหลัง อุ้มเด็กเล็กไว้ในอ้อมแขน บางคนลากบิดามารดาที่ชราภาพไปบนเกวียนไม้เก่าๆ ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ไม่มีใครรู้ว่าจุดหมายปลายทางอยู่ที่ใด

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่235อีกหนึ่งเดือน

    ท้องฟ้ายามค่ำคืนเหนือค่ายกลจู่ๆ ก็เปลี่ยนสีจากความมืดมิดกลายเป็นสีแดงฉานครืนนนน เสียงสั่นสะเทือนดังมาจากที่ไกลแสนไกลพื้นดินใต้ฝ่าเท้าสั่นไหว แก้วน้ำบนโต๊ะกระเพื่อมจนเกิดเสียงดัง ทุกคนภายในค่ายต่างชะงักเฉินเจิ้งกั๋วรีบลุกขึ้น"เกิดอะไรขึ้น"หลิวโยว่เยว่เดินออกจากห้องดวงตาคมมองไปยังท้องฟ้า แสงสีแดงสายหนึ่งกำลังพุ่งขึ้นจากทิศทางของวังหลวง ก่อนแผ่กระจายออกไปทั่วผืนฟ้าหยางเทียนมีสีหน้าเคร่งเครียด"หยก...คู่เมืองชิ้นนั้น แปลเปลี่ยนเป็นสิ่งใดกันเล่า"โหลวหรานที่กำลังนั่งจัดบัญชีอยู่ในห้องเงยหน้าขึ้นทันทีหัวใจพลันกระตุกวูบ"ระบบ เกิดอะไรขึ้น"ยังไม่ทันที่โหลวหรานจะถามต่อระบบก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า แต่ครั้งนี้เจ้ามังกรน้อยไม่ได้กระโดดโลดเต้นเหมือนทุกครั้งใบหน้ากลมๆ กลับซีดเผือด"นายหญิงเจ้าขาแย่แล้วเจ้าค่ะ"ติ๊งหน้าต่างสีแดงปรากฏขึ้นกลางอากาศตรวจพบการสั่นพ้องของเศษตราวิญญาณจักรพรรดิ พลังวิญญาณกำลังเพิ่มขึ้นการรวบรวมวิญญาณเข้าสู่ขั้นเร่งรัด เวลาคงเหลือก่อนการตื่นเต็มรูปแบบ30 วันโหลวหรานจ้องตัวเลขตรงหน้า"หนึ่งเดือน..."ระบบพยักหน้าดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความกังวล"ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป หยกจะรว

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่234จับตา

    ภายในห้องรักษา แสงตะเกียงส่องลงบนร่างของมู่เยว่เฉินที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงไม้แขนซ้ายของเขาถูกพันด้วยผ้าพันแผลหลายชั้น สีหน้าซีดเซียว ลมหายใจแผ่วเบาราวกับเพียงขยับตัวอีกครั้งก็อาจหมดสติลงได้ทุกเมื่อ โหลวหรานที่เข้ามาพร้อมกันยืนอยู่ข้างแท่นนอน สีหน้าเต็มไปด้วยความเป็นห่วง"หมอสุ่ย เขาเป็นอย่างไรบ้าง"สุ่ยซือกวานไม่ได้ตอบทันที หมอหนุ่มนั่งอยู่ข้างเตียง นิ้วแตะชีพจรของมู่เยว่เฉินอยู่นานจากนั้นจึงค่อยๆ เปิดผ้าพันแผลออก แผลที่ต้นแขนปรากฏขึ้นตรงหน้าโหลวหรานมองแล้วก็รู้สึกใจหาย แต่สุ่ยซือกวานกลับนิ่งผิดปกติ เขาใช้นิ้วแตะบริเวณรอบบาดแผลพลิกแขนของมู่เยว่เฉินอย่างระมัดระวังก่อนขมวดคิ้วเล็กน้อย"แปลก"โหลวหรานกะพริบตา"อะไรหรือ"สุ่ยซือกวานไม่ได้ตอบเพียงหยิบผ้าสะอาดขึ้นมาเช็ดเลือดบริเวณแผลจากนั้นจึงตรวจชีพจรอีกครั้งคราวนี้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย"คุณหนูหลิวขอรับ ข้ามีเรื่องต้องบอกท่านออกมาข้างนอกเถอะ"โหลวหรานเดินตามสุ่ยซือกวานออกไป สุ่ยซือกวานเดินนำไปไกลก่อนจะหยุดและลดเสียงลง"บาดแผลของเขาไม่ได้สาหัสอย่างที่เห็น"โหลวหรานชะงัก"หาจริงหรือ""คมกระบี่เพียงเฉี่ยวผ่านเนื้อบริเวณต้นแขน ไม่มีบาดแผ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status