ขอฝ่าบาท…โปรดไว้ชีวิต

ขอฝ่าบาท…โปรดไว้ชีวิต

last updateÚltima actualización : 2026-10-08
Por:  SelenaActualizado ahora
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
No hay suficientes calificaciones
15Capítulos
1vistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

"ฝ่าบาททรงคิดจะตัดศีรษะหมากตัวเดียวที่ถอนรากถอนโคนตระกูลจางจริงๆ หรือเพคะ?" "หากเจ้าฉลาดพอจะเป็นมีดสั้นให้ข้า... ข้าก็พร้อมจะปกป้องมีดเล่มนี้ด้วยบัลลังก์ของข้าเช่นกัน!"

Ver más

Capítulo 1

บทนำ

Capítulo 1

Isadora estava noiva, mas ela passou uma noite com pai do noivo…

Isadora abriu os olhos pouco antes do amanhecer. A dor em sua cabeça latejava como marteladas constantes. Ela havia bebido demais na noite passada. Sabia disso. Sentia o gosto amargo do arrependimento na boca antes mesmo de se lembrar do que, exatamente, havia feito.

Franziu o cenho ao sentir um calor estranho ao seu lado. Engoliu em seco antes de pensar em olhar.

Ergueu o olhar devagar, temerosa do que poderia encontrar. Por um instante, seu coração acelerou com a ideia de ter perdido sua pureza com o noivo, um passo que não estava pronta para dar.

Mas o homem ao seu lado... não era ele!

— Ah, meu Deus... — murmurou sem acreditar no que estava vendo.

Sob os lençóis, outro homem. Nu. Outro rosto.

Másculo. Belo. Os cabelos loiros estavam bagunçados pelo travesseiro, e ele dormia profundamente, alheio ao desespero que se formava dentro dela.

Mais uma vez, engoliu seco e o sangue sumiu de seu rosto por um momento.

- Meu Deus... o que eu fiz? - sussurrou, sentindo o mundo girar de novo, mas agora por um motivo bem mais perigoso do que o bebida.

Seu olhar foi sobre a mão esquerda.

A aliança de noivado no dedo anelar, e, mais uma vez, ela engoliu seco.

O símbolo da promessa com outro homem agora parecia pesar toneladas em sua mente desconexa. Como tinha ido parar naquela cama? Por que estava ali, com um desconhecido, nua, sob os mesmos lençóis?

Nenhuma lembrança. Nenhum lampejo.

A mente era um vazio angustiante.

Ela respirou fundo, tentando conter o pânico. Com cuidado para não fazer barulho, afastou-se da cama, sentindo o frio do chão sob os pés descalços. Estava completamente nua. O ar gelado do quarto arrepiava sua pele.

Começou a procurar suas roupas, catando-as pelo quarto como quem junta os pedaços de um enorme erro.

O vestido estava jogado sobre a poltrona.

O sutiã pendurado na maçaneta da porta.

E por fim...

Ela estreitou os olhos.

- Não pode ser... - murmurou.

A calcinha branca, delicada, estava pendurada... no ar-condicionado.

- Ai, Jesus... - sussurrou, levando a mão à testa.

Cada peça de roupa que vestia era como um gatilho em sua memória. Um flash invadiu sua mente como um raio atravessando a neblina.

Ela, sentada no colo dele.

As mãos grandes e quentes percorrendo suas costas nuas, deslizando devagar.

Um suspiro escapando de seus lábios.

O calor subiu pelas bochechas, queimando de vergonha.

— Como...? Como...? — calou-se e apressou-se a vestir a roupa, tentando bloquear as imagens, mas seu corpo parecia lembrar do que a mente insistia em esquecer.

Outro lampejo.

Ele deitado sobre ela.

A respiração pesada.

A boca dele na curva do seu pescoço.

O som grave de sua voz dizendo o quanto ela era linda... e o modo como seu nome escapou entre suspiros:

- "Isadora..."

Ela engasgou tentando fechar o sutiã.

- Que droga... - murmurou, sentindo as pernas vacilarem por um segundo.

Colocou a calcinha por último, depois de alcançá-la no ar-condicionado, tentando não pensar no porquê de ter ido parar ali.

Mas era impossível.

A cada nova memória, mais difícil ficava entender como tudo aquilo aconteceu...

E ainda mais difícil era negar o desejo de reviver.

Ela fechou os olhos com força.

E então viu.

Ele ajoelhado aos seus pés, os dedos das mãos firmes deslizando por suas pernas torneadas, tirando a calcinha devagar.

A peça deslizou por seus tornozelos e, quando ele a segurou, girou-a no dedo com um sorriso torto... até fazê-la desaparecer na palma da mão. Como um truque de mágica sensual.

- Meu Deus... - sussurrou, num fio de voz, pressionando a testa com a mão.

Estava enlouquecendo. Só podia estar.

Mas o pior, ou o melhor, ainda viria.

Outra lembrança, mais viva. Ele acariciando suavemente o interior das suas coxas, subindo devagar, com os olhos fixos nos dela.

E então...

O rosto dele desceu.

Ela puxou o ar de repente. As mãos trêmulas seguraram a beirada da cama.

Ele não parou.

Nem por um segundo.

E ela... se entregou.

Até que seu corpo foi levado a um clímax tão profundo, tão avassalador, que a lembrança da sensação fez suas pernas vacilarem outra vez.

- Eu... eu fiz isso... - sussurrou, horrorizada.

Ou extasiada. Ou os dois ao mesmo tempo.

Após se vestir, se aproximou do espelho, ajeitando os cabelos com os dedos trêmulos. A maquiagem estava borrada, não tinha como limpar e retocar.

Respirou fundo. Precisava sair dali.

Virou o rosto devagar e lançou um último olhar para o homem adormecido na cama. Ele parecia em paz. Másculo. Bonito. Imperturbável. Como se não tivesse acabado de virar o mundo dela de cabeça para baixo.

Ela pegou a bolsa no chão, o celular em cima da cômoda... E então parou.

O coração disparou no corpo.

Uma notificação piscava na tela.

"ISADORA, ATENDE! Aconteceu um acidente com SEU TIO JORGE. Estamos indo pro hospital agora!"

O chão pareceu sumir sob seus pés.

- Não... não agora... - sussurrou, o sangue gelando nas veias.

Com mãos trêmulas, pegou os saltos e saiu do quarto sem fazer barulho, andando na ponta dos pés. Os músculos ainda doíam da noite intensa ou talvez fosse só o nervosismo. Ou a culpa. Ou os três.

Chegou até o elevador descalça, tentando manter-se ereta. O elevador apitou. Ela deu dois passos rápidos para dentro, apertando o botão de fechar com força.

Ao mesmo tempo, Alexander Blake despertou com a sensação rara de um corpo completamente revigorado.

Cada músculo parecia relaxado, após viver uma noite de prazer absoluto.

Inspirou fundo, sentindo o perfume suave e doce que estava impregnado nos travesseiros e o enlouquecia.

Virou-se para tocá-la, ainda sonolento, desejando reencontrar a pele quente contra a sua. Mas sua mão encontrou apenas o vazio.

Frio. E o silêncio.

Abriu os olhos, devagar, e o coração contraiu ao ver o espaço ao seu lado completamente vazio.

Sentou-se num impulso.

As roupas dela tinham sumido. Ele se levantou, nu, os pés afundando no tapete macio. Caminhou lentamente até o centro do quarto, como se ela pudesse surgir de algum canto.

Nada.

Franziu o cenho. A única coisa que sabia sobre ela... era o primeiro nome.

Isadora...

E, agora, nem isso parecia real.

- "Shit!"

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
15 Capítulos
บทนำ
เสียงมโหรีดุริยางค์หลวงประโคมก้องสะท้อนไปทั่วลานหน้าพระตระกูลจงเหอ กลิ่นหอมของกำยานมังกรอบอวลเหนือระเบียงหินอ่อนขาว ราษฎร์และเหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่นับร้อยชีวิตในชุดขุนนางเต็มยศ หมอบกราบเรียงรายอย่างเป็นระเบียบสุดสายตามู่หลิงเชียวในก้าวขึ้นสู่ยอดสูงสุดแห่งอำนาจ เขาประทับยืนอยู่หน้าบัลลังก์ทอง ฉลองพระองค์มังกรดำปักดิ้นทองคำสั่งทำพิเศษ สะท้อนแสงอาทิตย์ยามเช้าอย่างสง่างาม ทว่าใบหน้าที่คมคายกลับนิ่งเรียบดุจรูปสลัก นัยน์ตาคู่คมปลาบแฝงความดุดันและลึกล้ำยากแท้ล่วงรู้ ไร้ซึ่งร่องรอยแห่งความยินดีหรือความตื่นเต้น มีเพียงความเย็นชาอันแสนเหินห่างของผู้อยู่จุดสูงสุดที่ผ่านความสูญเสียมาอย่างร้าวรานขันทีผู้ใหญ่ก้าวออกมาด้านหน้า พร้อมเปิดม้วนราชโองการผ้าแพรไหมทองคำ อ่านด้วยน้ำเสียงก้องกังวานสั่นสะเทือนไปทั่วราชสำนัก"ตามพระราชโองการแห่งฟ้า! องค์ชายสาม มู่หลิงเชียว กราบบูชาบวงสรวงสวรรค์และปฐพี รับสืบทอดมหาบารมีแห่งแคว้นเว่ย บัดนี้สถาปนารัชสมัยใหม่ามว่า 'จิ่งหยวน' หมายถึงจุดเริ่มต้นแห่งความเจริญรุ่งเรืองอันเกรียงไกร"สิ้นเสียงขานสถาปนารัชสมัยจิ่งหยวน มู่หลิงเชียวก้าวลงประทับบนบัลลังก์มังกรด้วยท่วงท่าเ
last updateÚltima actualización : 2026-10-01
Leer más
ตอนที่ 1
1แสงอรุณแรกของวันยังไม่ทันพ้นขอบฟ้า ท้องฟ้าเบื้องนอกยังคงมืดสลัว ทว่าภายในห้องโถงใหญ่แห่งท้องพระโรงไท่ฮวากลับเต็มไปด้วยความวุ่นวาย เหล่าขุนนางทุกระดับชั้นต่างพากันยืนหาวหวอดๆ เรียงรายกันแน่นขนัดด้วยความเหนื่อยล้า เนื่องจากได้รับโองการด่วนพิเศษสั่งให้ทุกคนเดินทางเข้าเฝ้าตั้งแต่ยังไม่รุ่งสางทว่าบรรยากาศความง่วงงุนพลันเลือนหายไปในเสี้ยววินาที... ยามที่สายตาทุกคู่ทอดมองขึ้นไปเบื้องบนมู่หลิงเชียวประทับนั่งอยู่บนบัลลังก์ทองคำอันแสนสง่างามและเกรียงไกร ใบหน้าคมคายดุจรูปสลักของพระองค์เรียบเฉย ไร้ซึ่งรอยยิ้มหรือความรู้สึกใดๆ ทว่ากลับเปี่ยมไปด้วยขัตติยอำนาจอันหนักอึ้งดุจขุนเขา นัยน์ตาหงส์คู่คมปลาบกวาดมองลงมาเบื้องล่างด้วยสายตาที่ทำให้ผู้ถูกมองต้องขนลุกซู่ บรรดาขุนนางที่เผลอมองสบสายตาต่างพากันรีบก้มหน้าหลบตากันเป็นแถบๆ ด้วยความหวาดเกรงในบารมีท่ามกลางความเงียบสงัดและอึมครึมที่ครอบคลุมไปทั่วท้องพระโรง...เสนาบดีจางจงหยวน ผู้เป็นตัวแทนของขุนนางฝ่ายขวา ก้าวออกมาเบื้องหน้า เขายกมือขึ้นประสาน น้อมกายเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งและถือดีในคารม"เรียนฝ่าบาท... การที่ทรงออกโองการด่วนเรียกพวกกระหม่อมข้ารา
last updateÚltima actualización : 2026-10-02
Leer más
ตอนที่ 2
2ภายในห้องทรงพระอักษร เสียงหัวเราะแผ่วเบาทว่าเปี่ยมด้วยความพึงใจดังก้องอย่างผ่อนคลาย มู่หลิงเชียวประทับนั่งบนพระเก้าอี้มังกร รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมผุดขึ้นบนใบหน้าคมคาย ยามคิดถึงชัยชนะที่อยู่แค่อีกก้าวเดียว ในที่สุดเขาก็กำจัดเสนาบดีจางลงได้สำเร็จ หลักฐานป้ายหยกประจำตระกูลที่มัดตัวมืดแปดด้านเช่นนี้ ต่อให้จิ้งจอกเฒ่าจะมีร้อยสติปัญญา ก็ยากที่จะดิ้นหลุดรอดไปได้กวนเฟิงที่ยืนอารักขาอยู่ข้างกายทอดสายตามองผู้เป็นนายด้วยความเคารพยำเกรงจากหัวใจ อดไม่ได้ที่จะเอ่ยชมเชยในพระสติปัญญาอันเฉียบแหลม ดังเช่นที่เขาเคยถวายการรับใช้มาตลอดหลายปี... องค์ชายสามผู้นี้เมื่อครั้งมีพระชนมายุเพียงสิบเก้าพรรษา ก็เคยเหี้ยมเกรียมถึงขั้นวางแผนสังหารพระเชษฐาต่างมารดาได้อย่างเด็ดเดี่ยว มาบัดนี้ทรงเติบใหญ่เป็นถึงองค์อธิปัตย์แห่งแคว้น การจะรับมือกับพระองค์จึงมิใช่เรื่องที่คนธรรมดาจะทำได้เลยทว่า... แผนการที่คิดว่าแยบยลและไร้ร่องรอย กลับถูกฉีกสะบั้นลงต่อหน้าต่อตา!"รายงานฝ่าบาท!"นายทหารองครักษ์วิ่งลุกลี้ลุกลนเข้ามาคุกเข่าลงเบื้องพระพักตร์ "เรียนฝ่าบาท... ยามนี้จับตัวคนร้ายที่แท้จริงได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ!"รอยยิ้มมั่นพระทัยบนพระ
last updateÚltima actualización : 2026-10-02
Leer más
ตอนที่ 3
ทันทีที่ประตูรถม้าพระที่นั่งปิดลง ความเงียบสงัดอันน่าอึดอัดก็ครอบคลุมไปทั่วทั้งห้องบรรทมเคลื่อนที่แห่งนี้เคร้ง!มีดสั้นเล่มงามที่สลักลวดลายมังกรผาดโผนประกายทอง ถูกชักออกจากฝักดังกังวาน ก่อนจะพุ่งตรงเข้ามาจ่อชิดคอหอยของคุณหนูหกในเสี้ยววินาที คมเหล็กเงาวับสัมผัสชิดติดผิวเนื้อนุ่มจนสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบมู่หลิงเชียวทอดสายตามองใบหน้าบอบช้ำของคุณหนูหกด้วยแววตานิ่งเรียบ ทว่าแฝงรังสีเหี้ยมเกรียมดุดันที่พร้อมจะสังหารคนได้ทุกเมื่อ ก่อนจะตรัสขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเข้มงวด"ข้าทำให้คนพวกนั้นรู้แล้วว่าเจ้าเป็นคนของข้า... เช่นนั้นก็จงทำตามที่เจ้ารับปากเสีย หาไม่แล้ว ข้าจะเป็นคนบั่นคอเจ้าด้วยมือของข้าเอง!"คำพูดอันเยือกเย็น นิ่งสงบ และน่ากลัวดุจพญามัจจุราชราชนั้น เป็นน้ำเสียงข่มขวัญระดับที่แม้แต่ชายชาติรีผู้จัดเชี่ยวสนามรบยังต้องสั่นสะท้านและก้มหัวให้ด้วยความหวาดกลัว...ทว่า... คำขู่สังหารนั้นกลับใช้ไม่ได้ผลกับ จางซินอี๋!สตรีเบื้องหน้ามิได้แสดงอาการหวาดหวั่นหรือหลบสายตาเลยแม้แต่น้อย นางจ้องลึกเข้าไปในนัยน์ตาหงส์คู่นั้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความจริงจังและเด็ดเดี่ยวเกินมนุษย์ ก่อนจะเชิดหน้าข
last updateÚltima actualización : 2026-10-08
Leer más
ตอนที่ 4
หลังฮ่องเต้หนุ่มและกวนเฟิงเสด็จกลับเข้าวังหลวง จางซินอี๋และ’ เสี่ยวอี่’ สาวใช้คนใหม่ที่ฮ่องเต้ส่งมาคุ้มกันและช่วยงาน ก็เริ่มจัดเตรียมข้าวของและทำความสะอาดปัดกวาดโรงน้ำชาเพื่อเตรียมเปิดทำการในวันพรุ่งนี้อย่างตั้งอกตั้งใจเมื่อถึงยามเย็นได้เวลาอันสมควร เสี่ยวอี่ก็เดินเข้ามาประชิดกายคุณหนูหกเพื่อรายงานและช่วยย้ำเตือนสติ"คุณหนูหกเจ้าคะ... ได้เวลาต้องกลับจวนตระกูลจางแล้วเจ้าค่ะ"ซินอี๋กระตุกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ นางยก มีดสั้นลายมังกร ของฮ่องเต้ขึ้นมาค่อยๆ ถอดออกจากฝัก คมเหล็กประกายแวววาวสะท้อนเข้าตา ดวงตาคู่งามเต็มไปด้วยความสุขและความกระหายที่จะได้กลับไปคิดบัญชีแค้นกับคนในตระกูลชั่ว"กลับจวนหรือ..."ซินอี๋ลูบคมมีดเล่นเบาๆ"เมื่อเช้าฮ่องเต้ทรงเอ่ยปากประกาศต่อหน้าทุกคนแล้วว่าข้าคือคนของพระองค์ หากกลับไปคราวนี้ ยังมีคนไร้สมองกล้ากระตุกหนวดเสือมาทำร้ายข้าอีก... ข้าก็จะใช้มีดสั้นมังกรเล่มนี้ปั่นคอพวกมันเสียให้สิ้นเรื่อง"เสี่ยวอี่ยืนมองภาพตรงหน้าด้วยหัวใจที่เต้นระรัว แม้คุณหนูหกผู้นี้จะมีดวงหน้างดงามหมดจด ทว่าความร้ายกาจและจิตสังหารกลับมีทวีคูณยิ่งกว่าสตรีใดที่นางเคยพบเจอ เสี่ยวอี่พลันรู้สึกน
last updateÚltima actualización : 2026-10-08
Leer más
ตอนที่ 5
เช้าวันรุ่งขึ้น... ยามที่ควรจะมีข่าวดีจากกวนเฟิงกลับกลายเป็นเช้าอันมืดมนและตรึงเครียดอย่างถึงที่สุดหน้าประตูวังหลวง ชายอ้วนท้วมเจ้าของโรงนานั่งคุกเข่าร่ำไห้เสียงดังระงม เอาศีรษะโขกพื้นหินอย่างน่าสงสารจนหน้าผากบวมปูดและเลือดอาบใบหน้า เพื่อร้องเรียนขอความเป็นธรรมจากองค์จักรพรรดิ ท่ามกลางสายตาของชาวบ้านและขุนนางที่เดินทางเข้าวังภายในห้องท้องพระโรงอันกว้างใหญ่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดัน ขุนนางฝ่ายต่างๆ ต่างพากันปรึกษาหารือและกระสับกระส่ายถึงเหตุการณ์ทหารบุกรุกโรงนาทำลายข้าวของราษฎรยามวิกาลมู่หลิงเชียวที่เคยประทับบนบัลลังก์อย่างทรงอำนาจและหยิ่งผยอง บัดนี้ต้องประทับนั่งกุมขมับด้วยความหัวเสียอย่างที่สุด เพียงเพราะพระองค์ทรงวางพระทัยในตัวจางซินอี๋มากเกินไปจนมิได้ส่งคนไปสืบเจาะลึกให้ถี่ถ้วนเสียก่อน บัดนี้ผลลัพธ์จึงตลบหลัง กลายเป็นว่าโอรสสวรรค์เช่นพระองค์ถูกครหาว่าส่งทหารไปรังแกและรังควานประชาชนเสียเองเสนาบดีจางจงหยวน จิ้งจอกเฒ่าคู่ปรับตลอดกาล มิปล่อยให้โอกาสทองนี้หลุดลอย เขาไม่เปิดช่องให้มู่หลิงเชียวได้ทันตั้งตัวหรือหาทางออกเสนาบดีจางก้าวออกมาด้านหน้า ก้าวเท้าอย่างมั่นคงก่อนจะย่อกายถวายฎ
last updateÚltima actualización : 2026-10-08
Leer más
ตอนที่ 6
"แล้วซินอี๋เล่า... นางอยู่ที่ใด"มู่หลิงเชียวยกพัดในหัตถ์ขึ้นปิดบังใบหน้าส่วนล่าง พลางเอียงพระพักตร์เอ่ยถามกวนเฟิงด้วยน้ำเสียงอึดอัดสถานที่ซึ่งควรจะมอบความเพลิดเพลินบันเทิงใจ บัดนี้กลับทำให้ฮ่องเต้หนุ่มรู้สึกตึงเครียดและกระอักกระอ่วนอย่างที่สุด พระองค์กวาดสายตามองซ้ายมองขวาเพื่อค้นหาสตรีผู้เป็นเจ้าของแผนการ ทว่าไม่ว่าจะหันไปทางใด ก็พบเจอแต่ภาพบุรุษมากตัณหากำลังตระกองกอดเหล่าคณิกา บ้างถูกโอบไหล่ บ้างถูกตักเตือนป้อนสุราอย่างใกล้ชิดบนตัก จนมู่หลิงเชียวต้องเบือนพระพักตร์หนีด้วยความอนาถใจเกินจะมองต่อกวนเฟิงเองก็พยายามสอดส่องสายตามองหาไม่แพ้กัน เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ลานกว้าง พลางกระซิบตอบเสียงเบา"ฝ่าบาท... หอกระเยว่แห่งนี้เป็นสถานที่อโคจร ห้ามสตรีชนชั้นสูงเข้าออกโดยเด็ดขาดพ่ะย่ะค่ะ หากคุณหนูหกคิดจะเข้ามา ย่อมต้องแอบปลอมตัวเป็นบุรุษ หรือไม่ก็..."กวนเฟิงชะงักคำพูดไว้เพียงเท่านั้น ดวงตาทั้งสองข้างพลันขยายกว้าง จ้องมองไปยังเวทีร่ายรำกลางลานอย่างตาค้างมู่หลิงเชียวเมื่อเห็นองครักษ์ข้างกายเงียบเสียงไปอย่างผิดปกติ จึงหันกลับมาหมายจะเอ่ยถาม"กวนเฟิง มีสิ่งใดหรือ"เมื่อไร้ซึ่งคำตอบจากองครักษ์หนุ
last updateÚltima actualización : 2026-10-08
Leer más
ตอนที่ 7
ณ ห้องลับบนชั้นสูงสุดของหอคณิกาอันหรูหรา...เสียงดนตรีและเสียงหัวเราะอย่างร่าเริงเคล้ากลิ่นสุรารสเลิศดังเล็ดลอดออกมาจากห้องโถงลับ เหล่าขุนนางฝ่ายซ้ายนั่งล้อมวงรอบโต๊ะแปดเซียน ต่างพูดคุยและเย้ยหยันกันอย่างสนุกปาก เมื่อนึกถึงสีหน้าของฮ่องเต้หนุ่มในท้องพระโรงยามเช้า"ฮ่าๆๆ! วันนี้นับว่าเปิดหูเปิดตานัก ปกติเห็นแต่ฝ่าบาททรงวางท่าหยิ่งผยอง ทอดพระเนตรผู้อื่นด้วยสายตาเหยียดหยาม มาวันนี้กลับต้องนั่งกุมขมับ หน้าดำคร่ำเครียดจนพูดไม่ออก"ขุนนางผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกแก้วสุราขึ้นดื่มอย่างอารมณ์ดี"นั่นสิ! เจอกลยุทธ์ของท่านเสนาบดีจางเข้าไป มีหรือที่โอรสสวรรค์องค์ใหม่จะรับมือทัน ได้แต่ยอมรับข้อเสนอของท่านเสนาบดีซูเพื่อกลบเกลื่อนความเพลี่ยงพล้ำ ช่างน่าสมเพชยิ่งนัก"เสียงขุนนางอีกคนเสริมขึ้น เรียกเสียงหัวเราะชอบใจดังก้องไปทั่วห้องเสนาบดีจางจงหยวนนั่งประทับอยู่ ณ ตำแหน่งประธาน เขายกยิ้มบางเบาด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะยื่นมือไปตบไหล่ หลิวเหวย เจ้าของโรงนาอ้วนท้วมที่นั่งอยู่ข้างๆ เบาๆ อย่างอารมณ์ดี"ครั้งนี้ต้องขอบใจเจ้ามาก หลิวเหวย... แสดงละครหน้าประตูวังได้สมจริงยิ่งนัก ศีรษะแตกเลือดอาบโขกพื้นได้จังหวะ
last updateÚltima actualización : 2026-10-08
Leer más
ตอนที่ 8
ค่ำคืนอันมืดมิดใกล้ม่านน้ำนอกเมือง ลมพัดเอื่อยพาเอากลิ่นอายชื้นของลำน้ำและความหนาวเย็นปะทะผิวกาย ซินอี๋ในชุดรัดกุมสีเข้มซุ่มตัวอยู่ใต้เงามืดของโกดังร้าง นางตัดสินใจลอบเข้ามาเพียงลำพังด้วยความมุ่งมั่นเต็มเปี่ยม หมายจะค้นหาบัญชีลับและหลักฐานการยักยอกอาวุธให้พบ เพื่อลบล้างความผิดพลาดที่เคยพาองค์จักรพรรดิเดินตกกับดักในครั้งก่อนร่างบางย่องผ่านเงาไม้เข้าไปภายในคลังเก็บของอันเงียบสงบ มือเรียวสลัวค้นหาตามตู้และหีบไม้อย่างระมัดระวัง จนกระทั่งพบม้วนบัญชีการส่งมอบอาวุธซุกซ่อนอยู่ใต้แผ่นไม้ลับ ทว่าในจังหวะที่นางกำลังจะยัดม้วนกระดาษเข้าที่อกเสื้อ เสียงก้าวหนักๆ และแสงไฟจากไต้ฝุ่นก็พลันสว่างวาบขึ้น"นั่นใครน่ะ! มีคนลอบเข้ามา!"เสียงตะโกนดังกึกก้องพร้อมกับชายฉกรรจ์ร่างกำยำในชุดคนเฝ้าโกดังนับสิบคนพุ่งตรงเข้ามา พร้อมดาบเล่มโตเปล่งประกายวาววับ น่ากลัวประดุจเพชฌฆาต ซินอี๋ตาโตด้วยความตื่นตระหนก นางรีบเบี่ยงกายหลบคมดาบที่ฟันฉับลงมาหวังตัดศีรษะ ชายร่างใหญ่คนหนึ่งกระชากไหล่นางอย่างแรงจนเสื้อผ้าขาดวิ่น คมดาบอีกเล่มกรีดผ่านแขนของนางจนเลือดไหลซึม!"จับนางไว้! อย่าให้นางรอดชีวิตออกไปได้เด็ดขาด!"เสียงเหี้ยมเกร
last updateÚltima actualización : 2026-10-08
Leer más
ตอนที่ 9
หลายวันที่ซินอี๋ต้องนอนพักรักษาตัวอยู่ภายในห้องบรรทมของฮ่องเต้ บาดแผลฉกรรจ์ที่แผ่นหลังและแขนเริ่มค่อยๆ สมานตัวดีขึ้นตามลำดับ ทว่าพิษไข้จากการอักเสบกลับย้อนรอยเข้าเล่นงานร่างบางอย่างหนักหน่วงยามล่วงเข้าสู่กลางดึก ร่างนวลบนเตียงใหญ่เริ่มสั่นสะท้านด้วยความหนาวเหน็บ พิษไข้ทรมานจนนางทรวดทรงสั่นเกร็งอยู่ภายใต้ผืนผ้าห่ม นางกำนันประจำห้องบรรทมต่างตกใจลุกลี้ลุกลน รีบขนผ้าห่มนวมผืนหนามาคลุมทับร่างนางนับสิบผืน ทว่าซินอี๋ก็ยังคงนั่งกอดอกหนาวสั่น ใบหน้าเนียนหวานซีดเผือด ริมฝีปากสั่นระริกไร้สีเลือดหมอหลวงชราที่ถูกปลุกมารับตรวจได้แต่ประสานมือรายงานด้วยสีหน้าหนักใจ"เรียนฝ่าบาท... อาการของคุณหนูหกเป็นเพียงพิษไข้สะสมจากบาดแผลเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ ยาพิษมิได้ซึมเข้าสู่กระแสเลือด ยามนี้ทำได้เพียงให้อดทนรอเวลา พรุ่งนี้เมื่อพิษไข้ถูกขับออก ไข้ก็จะลดลงไปเองพ่ะย่ะค่ะ"เมื่อเห็นว่าเหล่าหมอหลวงและนางกำนันต่างทำอะไรไม่ได้มากไปกว่ารอเวลา หลิงเชียวที่ประทับมองร่างสั่นเทาอยู่ข้างเตียงก็ขมวดคิ้วแน่น ภายในอกร้อนรุ่มอย่างประหลาด พระองค์ไม่อาจทนทอดพระเนตรมองนางทรมานเช่นนี้ได้อีกต่อไปฮ่องเต้หนุ่มไม่รอช้า ตัดสินใจช้อนร่า
last updateÚltima actualización : 2026-10-08
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status