Se connecter"...คุณมันเเห็นแก่ตัวที่จะเอาให้ได้ทุกอย่างในชีวิตนี้ ผู้หญิงบริสุทธิ์ก็จะเอา แม่ของลูกก็จะเอา เมียที่คอยปรนเปรอบนเตียงก็จะเอา!!!" -- "อุ้มรักสัญญาเถื่อน" โดย ลีขิตา นิยายแนวดราม่า ครอบครัว ปมความลับทับกันไปมา ไม่ต้องกลัวเครียด 🥰🥰 - ไม่เคยเผยแพร่ที่ไหน อ่านได้ที่เดียวที่ Goodnovel เท่านั้น #goodnovel #อุ้มรักสัญญาเถื่อน 🔞 คำเตือนสำหรับผู้อ่าน 🔞 เรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น บริบทต่าง ๆ ล้วนสมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลหรือเหตุการณ์จริงใด ๆ ทั้งสิ้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
Voir plus“ตาล! พี่บอกแล้วไงว่าอย่ามาที่นี่ ทำไมไม่เชื่อกันบ้าง”
ศักดิ์สยามเอ่ยด้วยน้ำเสียงกึ่งโมโห ทันทีที่เห็นเด็กสาวร่างบางในชุดนักศึกษาปรากฏตัวอยู่หน้าห้องฝากขังบนสถานีตำรวจ สีหน้าเขาอาจดูขุ่นเคืองแต่เธอรู้ดีว่าพี่ชายกำลังห่วงใยมากกว่าจะโกรธ ดวงตาของศีตลาหรือลูกตาล ยังคงแดงก่ำจากความเครียดสะสมและการร้องไห้ เธอจะไม่มาได้อย่างไรในเมื่อศักดิ์สยามคือครอบครัวเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ สาวน้อยร่างบางส่ายหน้าทั้งน้ำตา “ตาลจะหาทางช่วยพี่ต้นออกไปให้ได้” “ไม่ต้องมายุ่งเรื่องนี้ พี่จัดการเองได้” “แล้วพี่ต้นจะจัดการยังไง มีคนช่วยแล้วหรือ” “มีสิ...พี่มีทนาย” ศักดิ์สยามตอบ แต่ถ้อยคำที่ควรจะฟังดูมั่นใจกลับไม่หนักแน่นนัก ราวกับเจ้าตัวก็ยังไม่เชื่อคำพูดของตัวเอง “ทนายที่ไหน ทนายอาสาหรือ?” ศีตลาต้องถามออกไปแบบนั้นเพราะรู้กันดีว่าสองพี่่น้องคงไม่มีปัญญาจ้างทนายเก่ง ๆ ค่าตัวแพง ๆ มาสู้คดี ชายหนุ่มที่ยืนอยู่หลังซี่ลูกกรงส่ายหน้าน้อย ๆ ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาน้องสาว “ไม่ใช่หรอก...ทนายของคุณเพิร์ลเขาน่ะ” แม้กระทั่งตอนนี้ ตอนที่เขาสิ้นอิสรภาพ น้ำเสียงที่ศักดิ์สยามใช้เอ่ยถึงผู้หญิงอีกคนก็ยังเจือไปด้วยความรักใคร่ใยดี แต่คนเป็นน้องสาวขมวดคิ้วแน่น “คุณเพิร์ล? คุณไข่มุกเมียของเจ้านายพี่น่ะเหรอ" ศักดิ์สยามกัดกรามแน่น จำใจต้องพยักหน้าน้อย ๆ แม้สีหน้าเจ็บปวดของพี่ชายจะบ่งบอกความนัยบางอย่าง แต่คนเป็นน้องสาวก็ยังไม่แน่ใจนัก "แล้วคุณไข่มุกอะไรนี่เขาจะช่วยพี่ต้นทำไม...อย่าบอกนะว่าที่ตาลได้ยินมา มันเป็นความจริง” “แล้วตาลได้ยินอะไรมาล่ะ” “ก็ได้ยินมาว่า...” เสียงของศีตลาเบาลง แฝงความไม่แน่ใจว่าควรจะพูดมันออกมาดีหรือไม่ “ตาลได้ยินมาว่า พี่ต้นกับคุณไข่มุก...มีซัมติงกัน" ศักดิ์สยามหัวเราะขื่น เงยหน้าขึ้นสบตาน้องสาวอย่างคนที่กำลังสมเพชตัวเองง “จะถามว่าพี่กับคุณเพิร์ลเป็นชู้กันจริงหรือเปล่า อย่างนั้นใช่ไหมล่ะ...คำตอบคือ ใช่” “พี่ต้น...” ศีตลาครางแผ่ว เสียงสะอื้นข่มกลั้นกลืนลงไปในลำคอ เธอหวังไว้ลึก ๆ ว่าพี่ชายอาจจะปฏิเสธ หรือไม่ก็อธิบายว่ามันก็แค่เรื่องเข้าใจผิด แต่ไม่ใช่การยอมรับตรง ๆ อย่างนี้ “ถ้าอย่างนั้น...เรื่องที่พี่ยักยอกเงินบริษัทเพื่อนำมาให้คุณเพิร์ล...มันก็เป็นเรื่องจริงด้วยหรือ” ศีตลาถามเสียงเบาหวิว และความเงียบของศักดิ์สยามก็เหมือนคำยืนยันที่ทรงพลังที่สุด “ตาลไม่เข้าใจเลย...คุณไข่มุกก็เป็นเมียคุณธาม แถมยังมาจากครอบครัวที่มีฐานะ ใครก็รู้ว่าเธอร่ำรวยมากแค่ไหน แล้วทำไมพี่จะต้องยักยอกเงินเพื่อเอาไปให้ผู้หญิงคนนั้นด้วย" "ตาลไม่เข้าใจหรอก" "ใช่ ตาลไม่เข้าใจ พี่ต้นก็อธิบายให้ตาลเข้าใจสิ คนดี ๆ อย่างพี่ต้นทำไมถึงทำเรื่องแบบนี้ พี่ทำมันลงไปได้ยังไง" "พี่ไม่ใช่คนดีหรอกตาล พี่ก็แค่ผู้ชายชั่ว ๆ คนหนึ่งเท่านั้น" ชายหนุ่มก้มหน้าเอ่ยเสียงเบา เจ็บปวดที่ต้องทำให้น้องสาวผิดหวัง แต่เขาจะยอมรับมันไว้เองทุกอย่าง ไม่มีทางจะให้เรื่องนี้ต้องกระทบกระเทือนชื่อเสียงหรือความรู้สึกของไข่มุกไปมากกว่านี้ ศักดิ์สยามรักไข่มุก แม้เธอจะเป็นภรรยาของเจ้านายของเขา มันเริ่มต้นจากความเห็นอกเห็นใจ เมื่อไข่มุกค่อย ๆ มาปรับทุกข์ให้เขาฟังว่าแท้จริงแล้ว 'คุณธาม' เป็นคนโหดร้ายเพียงใด เขาเป็นสามีที่ทั้งนอกใจ ทุบตี และไม่เคยให้เกียรติ ชายหนุ่มยังเคยไปรับเธอออกจากคอนโดหรูหลังหนึ่ง เธอเดินลงมาทั้งน้ำตา รอยฟกช้ำ และเสียงสั่นเครือ 'คุณเพิร์ลครับ ถ้าคุณเพิร์ลจะแจ้งความ ผมพร้อมจะไปเป็นเพื่อน' 'ไม่...ต้น ฉันจะไม่ทำอย่างนั้น ครอบครัววงศ์ตระกูลของฉันยังไม่พร้อมจะรับความจริงเรื่องนี้ และธามเองก็คงไม่ปล่อยให้ฉันเอาเรื่องเขาได้ง่าย ๆ หรอก ดูสิ ฉันอุตส่าห์หนีเขามาอยู่คอนโดฯ เขาก็ยังตามมาทำร้ายถึงที่นี่' ตอนนั้นไข่มุกสะอึกสะอื้น ผู้หญิงที่สวยงามและน่าทนุถนอมอย่างเธอช่างดูน่าสงสารจนเขาแทบจะข่มความโกรธไว้ไม่ได้ อยากจะแล่นไปกระชากหน้ากากไอ้ธาม...ไอ้คนใจร้ายนั่นให้โลกได้รู้ว่ามันชั่วช้ามากแค่ไหน ความเห็นใจค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความรู้สึกที่อยากปกป้อง ยิ่งไข่มุกแสดงออกว่าเธอไว้วางใจเขามากแค่ไหน ศักดิ์สยามก็ยิ่งทุ่มเทใจให้เธอมากเท่านั้น และเมื่อวันหนึ่งที่เขาและเธอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน ศักดิ์สยามก็กลายเป็นผู้ชายที่จงรักภักดีชนิดที่ยอมตายแทนได้ไปเลยทันที 'ต้น...เธอรอฉันนะ สักวันเมื่อฉันเก็บหลักฐานพร้อม ฉันจะฟ้องหย่า และเราจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกัน' ไข่มุกเคยบอกเขาด้วยน้ำเสียงจริงใจและอ่อนหวาน เรือนร่างเย้ายวนของเธอยังคงกอดก่ายเขาอยู่ ทั้งคู่ลักลอบหาเวลาพบปะกันได้เสมอ...ยิ่งต้องหลบต้องซ่อน เขาก็ยิ่งลุ่มหลงและปรารถนาเธอจนแทบขาดใจ จนวันหนึ่งไข่มุกบอกว่าเธอมีแผนจะแก้แค้นเขา... 'นอกจากฉันจะได้เอาคืนธาม เราสองคนจะได้มีทุนไปจ้างทนายฟ้องหย่าที่เก่ง ๆ และฉันจะได้มีเงินไปตั้งต้นชีวิตใหม่' ไข่มุกถึงแผนการของเธอที่จะให้ศักดิ์สยามตกแต่งบัญชีเพื่อยักยอกเงินบริษัทในเครือของธามเอนเตอร์ไพรซ์ 'ผม...ผมไม่แน่ใจครับคุณเพิร์ล' ตอนนั้นชายหนุ่มเอ่ยไปแบบนั้น เขาอาจจะเลวพอที่จะลักลอบเป็นชู้กับเมียเจ้านาย แต่ให้ยักยอกเงินด้วยนั้น...มันอีกเรื่อง แต่แววตาผิดหวังตัดพ้อของไข่มุกก็ทำให้หัวใจชายหนุ่มเจ็บแปลบและอ่อนยวบ 'เธอคิดว่าฉันมีเงินเยอะแยะหรือต้น เงินพวกนั้นก็เป็นของคุณพ่อกับธามเขาทั้งนั้น ฉันไม่มีอะไรเลย ธามถึงได้ข่มเหงฉันเพราะเขารู้ว่าฉันไม่มีปัญญาหนีเขาไปยังไงล่ะ...' ไข่มุกปาดน้ำตาที่ร่วงหล่นลงบนแก้มขาวนวล เธอช่างดูน่าสงสารเหลือเกิน... 'ไม่เป็นไรหรอกต้น ฉันยอมแพ้แล้ว จากนี้เราไม่ควรจะพบกันอีก' 'ไม่ครับ ผมจะทำ อย่าพูดว่าเราจะไม่เจอกันอีกนะคุณเพิร์ล ผมรักคุณยิ่งกว่าชีวิตผมเองอีกนะครับ' 'คำพูดใครก็พูดได้ ธามก็บอกว่ารักฉันเหมือนกัน...' 'ผมไม่เหมือนเขา' ศักดิ์สยามประกาศก้องด้วยความไม่พอใจ ผมไม่มีทางทำร้ายคุณเพิร์ลเหมือนที่เขาทำ...อย่าร้องไห้ไปเลยนะครับทูนหัว ผมจะทำทุกอย่างตามที่คุณบอก เพื่อแก้แค้นเขาและเพื่ออิสรภาพของคุณที่ผมรัก...'แม้ธามจะสามารถเนรมิตงานแต่งที่ยิ่งใหญ่และหรูหราได้มากที่สุดเท่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะใฝ่ฝันถึงได้ แต่ภรรยาสาวน้อยของเขากลับเลือกจะฉลองสมรสเงียบๆ ด้วยการทำบุญและกินเลี้ยงกันเฉพาะในหมู่คนสนิทไม่กี่คนเท่านั้น"จะตำน้ำพริกละลายแม่น้ำทำไมล่ะคะ เสียดายเงิน"ศีตลาบอกแบบนั้น"ก็ได้ ตามใจตาล แต่เรื่องที่เราต้องจดทะเบียนสมรสกันกับเรื่องประเทศที่จะไปฮันนีมูน เธอต้องตามใจฉันนะ"ธามบอกอย่างเด็ดขาด ทันทีที่เป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เขาจึงพาเธอบินลัดฟ้าไปฮันนีมูนที่ยุโรปถึงหนึ่งเดือนเต็ม ก่อนกลับยังแวะไปอเมริกาเที่ยวหาแม่ผู้ให้กำเนิด พ่อเลี้ยงและน้องชายต่างบิดาของเขาทั้งสามคนอีกด้วยและเมื่อกลับมาเมืองไทยไม่ถึงครึ่งเดือน ทั้งคู่จึงได้ข่าวดีว่าศีตลากำลังตั้งครรภ์ได้สองสัปดาห์แล้ว"...ทีนี้ก็ไม่มีใครมาว่าผมไร้น้ำยาอีกแล้ว"ธามพูดยิ้มๆ พลางวางมือบนหน้าท้องที่ยังราบเรียบของคนเป็นภรรยาศีตลาหัวเราะเบาๆ"ไม่มีใครว่าคุณเลย คุณนั่นแหละร้อนตัวไปเองตลอด""จะว่าร้อนตัวก็ยอม คนแก่มีเมียเด็ก ก็ต้องหวาดระแวงเป็นธรรมดา"ศีตลาจับมือเขามาบีบแน่น"คุณยังไม่แก่สักหน่อย ตาลก็ไม่ใช่เด็กแล้วด้วย...""นั่นสินะ ถ้
"คุณธามคะ...ลี่ขอฝากให้เพื่อนติดรถไปด้วยได้ไหมคะ"ลลิตาโพล่งออกมาด้วยสีหน้าใสซื่อ เมื่อตอนที่ธามแวะมาบอกเธอตามมารยาทว่าเขาจะขอตัวกลับก่อนศีตลาเองก็หันขวับ สีหน้างุนงง เพราะเพื่อนๆ ยังอยู่ในงานครบทุกคน ไม่มีเหตุผลที่เธอจะต้องกลับก่อนใครเลยแต่ดูเหมือนลลิตาไม่ใส่ใจท่าทีของเพื่อนสนิท กึ่งจูงกึ่งลากศีตลาไปส่งธามที่รถของเขาด้วยกันจนได้"หนูลี่ขออภัยที่รบกวนนะคะคุณธาม แต่ลี่ไม่อยากให้ลูกตาลกลับแท็กซี่ จะให้พี่ลักษ์ไปส่ง รายนั้นก็ดันกินเหล้าเข้าไปแล้ว แค่จิบสองจิบก็คอพับหลับเป็นตาย...""ได้สิ ไม่มีปัญหาหรอก"ธามตอบอย่างใจดี"แต่ว่า เกรงใจค่ะ..."ศีตลาอุบอิบตอบ "เกรงใจอะไรกัน เธอกับฉันไม่ใช่คนแปลกหน้าต่อกัน...วางใจเถอะหนูลี่ ผมจะไปส่งลูกตาลให้ถึงบ้านอย่างปลอดภัย""อุ๊ย ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ หนูลี่เชื่อคะว่าถ้าเพื่อนลี่อยู่กับคุณธาม จะต้องปลอดภัยแน่นอน"ศีตลาอยากปฏิเสธอีกครั้งแต่กลับพูดไม่ออก สุดท้ายเลยยอมขึ้นรถมากับเขาโดยมีลลิตายืนโบกมือส่งจนลับตา"ขอบคุณคุณธามนะคะ ตาลไม่ได้ตั้งใจ ลี่ก็ไม่ถามตาลก่อน"หญิงสาวเอ่ยเบาๆ อย่างไม่รู้จะพูดอะไร แล้วก็ได้ยินเสียงหัวเราะหึหึจากเขา"ก็บอกแล้วไงว่าเราไม่ใช
ศีตลาไม่ได้เจอธามอีก เพราะนักธุรกิจหนุ่มเดินทางกลับกรุงเทพฯ กะทันหัน หญิงสาวเก็บซ่อนความรู้สึกอ่อนไหวไว้ในใจ อาจดีแล้วก็ได้ที่ไม่ต้องเจอเขาอีก...แต่อีกเพียงสามสัปดาห์ต่อมา ธามกลับปรากฏตัวในงานวันเกิดของลลิตาที่จัดที่บ้านลือชา แน่นอนว่าศีตลาและเพื่อนสนิทอีกหลายคนได้รับเชิญมาด้วยหัวใจดวงน้อยๆ ของศีตลาเต้นรัวแรง และหน้าก็คงจะแดงด้วยเหมือนกัน โชคดีที่ไม่มีใครสังเกตหรือคิดว่ามันผิดปกติ"ลี่นี่มันร้ายจริงๆ ทำให้คนระดับคุณธามมาอวยพรวันเกิดจนได้"ลักษมันบ่นไม่จริงจังนัก ตอนที่เดินโฉบมาหาศีตลาที่โต๊ะจัดเตรียมเครื่องดื่มแบบบุฟเฟต์ มีพนักงานจัดเลี้ยงที่จ้างมาเป็นพิเศษคอยยืนให้บริการตามจุดต่างๆ ราวกับมาร่วมงานเลี้ยงในโรงแรมก็ไม่ปานศีตลายกแก้วน้ำพันช์ขึ้นจิบ ดูเหมือนมีแอลกอฮอล์ผสมอยู่หน่อยๆ แต่ตอนนั้นหญิงสาวไม่ทันได้ใส่ใจ"แต่คุณธามก็มา...คุณธามคงจะชอบลี่มากเลยนะคะ""ใครว่าล่ะ พี่ว่ามาเพราะเกรงใจพ่อต่างหาก"ลักษมันหัวเราะเบาๆ ซึ่งอาจจะจริงเพราะธามยื่นของขวัญและอวยพรน้องสาวเขาไม่ถึงสองนาทีก่อนจะรับคำเชิญของพ่อและหายเข้าไปคุยกันตามประสาผู้ใหญ่ในตัวบ้านเป็นนานสองนานแทน"สำหรับคุณธาม ยัยลี่ก็เป็นแค
ก่อนวันเดินทางกลับกรุงเทพฯ ลลิตาอยากชวนครอบครัวไปตั้งโต๊ะกินข้าวริมทะเล ถึงขั้นขอให้พนักงานจัดโต๊ะดินเนอร์แบบเรียบง่ายแต่สวยเก๋บนชายหาด "ตาล แกไปนั่งรอก่อนนะ เดี๋ยวฉันตามไป"หญิงสาวบอกอย่างกระตือรือร้น ศีตลารับปาก เมื่ออาบน้ำและแต่งตัวเป็นชุดสบายๆ ที่เหมาะสำหรับดินเนอร์มื้อเย็น เธอก็รีบล่วงหน้าไปนั่งจองไว้ให้ก่อน"อ้าว! พี่ลักษ์มาแล้วหรือคะ"ศีตลาถามอย่างแปลกใจเมื่อเห็นลักษมันมานั่งรออยู่ก่อนแล้ว ชายหนุ่มแต่งตัวชุดลำลองแต่ก็ยังดูหล่อเหลาสมมาดผู้บริหาร เขารีบลุกขึ้นยืน ยิ้มเก้อเขินแปลกๆ "ครับ...ลิลลี่ไปตามพ่อกับแม่ เดี๋ยวก็คงตามมา...เอ่อ ลูกตาลหิวหรือยัง กินอะไรรองท้องกันหน่อยดีไหม""ยังไม่หิวค่ะพี่ลักษ์ รอคุณลุงคุณป้าก่อนก็ได้ค่ะ"ศีตลาตอบ และหาที่นั่งตรงข้ามเขา พนักงานที่ยืนรอท่าอยู่ไม่ห่างรีบเข้ามารินเครื่องดื่มให้ทันทีลักษมันจึงบอกเบาๆ ว่าให้ยกอาหารมาเสิร์ฟได้เลย พนักงานรับคำอย่างสุภาพด้วยรอยยิ้มก่อนจะถอยออกไป"พี่ลักษ์หิวแล้วสินะคะ"ศีตลาถามยิ้มๆ เธอคิดว่านี่เป็นแค่การกินข้าวกันในครอบครัว ลักษมันจะเริ่มก่อนพ่อกับแม่ของเขา ท่านก็คงไม่ว่าอะไร"ก็...ยังไม่หิวมากหรอก แต่กินรอไปเรื่อ
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ที่วีณาได้แต่นั่งอยู่ตรงนั้น รู้สึกตัวอีกทีตอนที่ธามนั่งลงข้าง ๆ เธอ"ผมนึกว่าคุณหนีไปไหนเสียแล้ว"เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแปลกไปเล็กน้อย"ฉันควรหนีหรือคะ""ไม่หนีสิ ทำไมคุณต้องหนีด้วย...""คุณ...คุณหญิงธัญญา เธอได้บอกอะไรคุณบ้างไหมคะ""บอก" ธามพยักหน้า มาถึงตอนนี้แล้วก็คงไม่มี
เที่ยวบินจากลอสแอนเจลิสมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิในช่วงเที่ยงตามเวลาประเทศไทย แม้อยู่บนเครื่องบินมานานเกือบสามสิบชั่วโมง แต่ทีน่า ฮาร์ท หญิงวัย 55 ปีเชื้อชาติไทย สัญชาติอเมริกัน ก็ไม่มีทีท่าจะเหน็ดเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย ยิ่งเข้าใกล้แผ่นดินเกิดมากเท่าไร หัวใจก็ทั้งเต้นแรงและบีบรัด ความตื่นเต้นเอ่อล้นจนแทบ
ณ ภัตตาคารอาหารไทยริมน้ำเจ้าพระยาพล.อ.เขมราช กับคุณหญิงพลอยสี กำลังเพลิดเพลินกับบรรยากาศและอาหารไทยรสเลิศตำรับชาววังแท้ ๆ ที่คุณหญิงธัญญาเลือกสั่งมาเป็นพิเศษ "คุณพี่ลองชิมถ้วยนี้สิคะ น้องเคยมากินหนนึง ติดใจเลยทีเดียว จองโต๊ะวันนี้เลยต้องกำชับให้เขาจัดจานนี้มาให้ด้วย"คุณหญิงธัญญาที่อาวุโสน้อยกว่า
"ว่ายังไงธาม ลูกซื้อเครื่องประดับที่มีมูลค่าอย่างเพชรพลอย ให้ผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่หนูเพิร์ลอย่างนั้นหรือ"ธามไม่เห็นประโยชน์จะปิดบัง เขาวางช้อนส้อมก่อนหันไปสบตามารดา“ครับ ผมตั้งใจจะซื้อให้คนอื่นจริง ๆ”“ใคร”หญิงทั้งสองแทบจะถามออกมาพร้อม ๆ กัน“คนรู้จักน่ะครับ”“แค่คนรู้จัก จะซื้อของมีค่าให้กันทำ
commentaires