LOGINShare
บทที่ ๘ สั่งถอด (3/4)
publish date:
2026-09-10 08:00:11‘แอ้ก!’
“หือ? เสียงอะไรเหรอจ๊ะ”
“น่าจะของร่วงน่ะครับ สนใจ
Latest chapter
องครักษ์ส่วนตัวของคุณหมอโรคศิลป์ บทที่ ๒๒ อดีต ปัจจุบัน อนาคต (2/4)
‘วิภาโภชนา’ ถ.เยาวราช แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ จ.กรุงเทพมหานคร พ.ศ.๒๔๙๑“พี่น้ำ เมื่อคืนฝันร้ายเหรอครับ?”“พี่เหรอ?”ปลื้มเล่าให้เราฟังว่าเมื่อคืนในขณะที่ปลื้มสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก เห็นเรานอนขดตัวสั่นอยู่ใต้ผ้าห่มทั้งยังขมวดคิ้วละเมอพูดภาษาญี่ปุ่นที่ปลื้มฟังไม่ค่อยออก เราจึงนึกออกในทันทีว่าเมื่อคืนตัวเองได้กลับไปฝันเรื่องราวเดิม ๆ อีกครั้ง สงสัยคงมีสาเหตุมาจากที่เราเอาแต่ครุ่นคิดถึงประโยคที่คุณป๊าบอกมากระมัง“พี่ไม่เป็นไรแล้ว เราลงไปอาบน้ำก่อนเถอะ”“ครับ เดี๋ยวผมต้มน้ำร้อนใส่โอ่งให้พี่ด้วยนะ”“ขอบใจนะปลื้ม...อือ”เจ้าของชื่อส่งยิ้มหวานให้พี่หมอ ก่อนจะเดินไปหยิบผ้าผ่อนมาคลุมตัวกันหนาวเดินออกไปจากห้องพร้อมปิดประตูให้พี่หมอได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง ปลื้มเดินหาวลงมาเปิดไฟชั้นสองไล่ลงมายังชั้นหนึ่ง แล้วจึงเดินเข้าครัวตั้งเตาต้มน้ำร้อนเมื่อสักครู่เราไม่ได้บอกพี่ไปว่าเรารู้จักคำคำหนึ่งท่ามกลางเสียงละเมอทั้งหมด ‘โอคาดะ’ มันเป็นชื่อที่เราต้องใช้เวลานึกสักครู่ก่อนจะจำได้ แต่เมื่อความทรงจำหนึ่งกลับมาแล้ว ห
องครักษ์ส่วนตัวของคุณหมอโรคศิลป์ บทที่ ๒๒ อดีต ปัจจุบัน อนาคต (1/4)
‘อาน้ำ...’‘ครับคุณป๊า’ช่วงเวลาก่อนเราจะออกมาจากห้องนอนของคุณป๊า ท่านได้เรียกเราเข้าไปพูดคุยกันเป็นการส่วนตัวก่อนปลื้มที่อยู่ด้านนอกจะนำมื้อดึกเข้ามาให้ เราคิดไม่ถึงเลยว่าท่านจะมองเห็นตัวตนของเราออก ทั้งที่เราไม่ได้ป่าวประกาศมันออกไป‘ลื้ออย่าเป็นเหมือนอั๊วเลยนะ...”‘…’‘อย่ามัวแต่มองไปยังอนาคต’ เราเข้าใจในเจตนารมณ์นั้น เพราะท่านคงมีช่วงเวลาที่หลงลืมไปว่าตัวเองกำลังอยู่ในปัจจุบัน และประโยคสุดท้ายนั้นราวกับมีดปักกลางใจ‘หรือต่อให้กลายเป็นอดีตไปแล้ว ก็อย่าได้กีดกันตัวเองจากความสุขเลย’เราคิดอยู่เสมอว่าตัวเองกำลังมีความสุขเพราะรายล้อมด้วยคนดีมากมาย ถึงกระนั้นไม่รู้ทำไมอดีตของเขากลับวนกลับมาอยู่เรื่อย ๆ จนถึงคราวจะยิ้มก็ยิ้มได้ไม่สุด หลายครั้งมันตามเข้าไปอยู่กระทั่งในความฝันจนสะดุ้งตื่นหลายครั้ง แม้ได้อ้อมกอดของคนรักมอบความอบอุ่นอยู่ก็ตาม ช่างน่าอายเหลือเกิน. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .บ้านพักข้าราชการ เขตชานเมืองพระนคร พ.ศ.๒๔๘๘ร่างก
องครักษ์ส่วนตัวของคุณหมอโรคศิลป์ บทที่ ๒๑ เถ้าแก่เปี๊ยก (4/4)
‘จานล้างเสร็จรึยัง! อาหารเสร็จตั้งนานแล้ว!!’‘กะ...กำลังเช็ดอยู่ครับ!’‘แล้วตรงนั้นเมื่อไหร่จะหั่นเสร็จ!’‘ขอโทษจ้ะ จะเร่งมือจ้ะ!’ขนาดพาหนูน้อยเดินมาด้วยกันเจ้าตัวยังสั่นเป็นเจ้าเข้า ทีอยู่กับเขานี่ขี้อ้อนซุกซนเป็นลูกลิง เราเองตอนนี้หลังสรุปกำไรขาดทุนของสัปดาห์ที่ผ่านเสร็จก็ไม่มีงานใดแล้ว เลยเข้ามาช่วยในครัวสักหน่อย“ปลื้ม เดี๋ยวพี่มาช่วยล้างจานนะ ถ้ามีอะไรให้เตรียมเพิ่มก็บอกพี่ได้”“ถะ...ถ้าอย่างนั้นผมรบกวนเอาไก่ในตู้แช่ออกมาพักไว้ก่อนได้ไหมครับ”“อื้อ!”บรรยากาศภายในครัวสงบลงในพริบตาเมื่อเจ้าของร้านตัวจริงเข้ามาคุมพื้นที่ เพราะแบบนี้อย่างไรเล่าลูกจ้างอย่างพวกเราจึงชอบคุณหมอคนนี้นัก เพราะเถ้าแก่ตอนปกติก็อารมณ์ดีอยู่หรอก แต่อยู่หน้าเตาทีไรมักมีน้ำโหตลอด ดังนั้นการมาของคุณหมอช่างราวกับนางฟ้ามาโปรดเหลือเกิน. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .“ไหนสัญญากับพี่ว่าจะไม่ตะโกนใส่เด็ก ๆ อีกแล้ว”“ขอโทษครับ...”เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นแผ่วเบา ขณะที่ร่าง
องครักษ์ส่วนตัวของคุณหมอโรคศิลป์ บทที่ ๒๑ เถ้าแก่เปี๊ยก (3/4)
“เถ้าแก่ ให้ฉันยกขึ้นไปเลยไหม?”“เอ้อ! ยกไปทีละถาดล่ะ”“จ้ะ”หนูเผิงเองกลายมาเป็นพนักงานประจำที่ทำงานขยันขันแข็งสู้งานกว่าพี่ที่โตกว่าหลายขุม ในทางกลับกันก็เป็นพนักงานที่อายุน้อยที่สุดเช่นเดียวกัน ได้เห็นเด็กจิ๋วเดินเตาะแตะไปมาอยู่ตรงหน้าชวนให้เขารู้สึกกระชุ่มกระชวยหัวใจเสียจริง หรือนี่จะเป็นเหตุให้เราหันมาสนใจคนอายุน้อยกว่าหรือเปล่านะน้ำคิดพลางเคาะเอกสารบัญชีบนโต๊ะตรวจ ทว่าตอนนี้คลินิกของเขาต่อให้ไปนำบัตรประชาชนพร้อมเอกสารไปยื่นเรื่องได้รับการอนุมัติแล้ว แต่ด้วยสภาพการณ์ร้านที่ยังคงต้องปรับตัวกับการขยายอีกเยอะ เราจึงตัดสินใจยังไม่เปิดคลินิกอายุรกรรมและจัดการบัญชี ช่วยปลื้มแจกจ่ายค่าแรง รวมไปถึงการบริหารระบบหลังบ้านให้เป็นสัดส่วนมากขึ้น เพราะด้วยปริมาณลูกค้าที่เพิ่มขึ้น เราไม่สามารถจัดการแบบบ้าน ๆ ได้อีกต่อไปนอกจากนี้งานครัวเอง พอคุณป๊าจากไปแล้ว งานส่วนใหญ่จึงตกไปอยู่ที่ปลื้มซึ่งได้รับสืบทอดสูตรมาแต่เพียงผู้เดียว ถึงเราจะพอทำอาหารเป็นแต่การยื่นมือเข้าไปช่วยคงจะส่งผลต่อรสชาติ และความเร็วในการทำเองก็ไม่เท่าพ่อครัวที่มีประสบการณ์มาตั้งแต่ยังเล็กหรอก
องครักษ์ส่วนตัวของคุณหมอโรคศิลป์ บทที่ ๒๑ เถ้าแก่เปี๊ยก (2/4)
น้ำกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะเห็นพ่อลูกและนายหน้าเดินกลับเข้ากระโจมเพื่อเจรจาสรุปการซื้อขายกันอีกครั้ง ทว่ากลับมีความผิดปกติบางประการที่ทำให้น้ำจำต้องยกประเด็นมาคุยต่อระหว่างทางเดินไปสถานีรถไฟ“ทำไมเราซื้อตั้งสี่หลุมล่ะปลื้ม”“ก็ซื้อเผื่อผม แล้วก็...”ปลื้มไม่ค่อยกล้าพูดเท่าไรนัก เพราะไม่แน่ใจว่าพี่หมอจะยอมรับการกระทำดังกล่าวได้หรือเปล่า เนื่องจากอีกตำแหน่งหนึ่งเราซื้อเผื่อคนรักของตัวเอง เนื่องจากนายหน้าคนนั้นเป็นซินแสคนเดียวกับที่มาดูวงจรพลังงานในร้านให้ ท่านแนะนำว่าวันนี้เป็นวันฤกษ์ดีที่สิบปีจะมีหน ควรฝังพลังงานเอาไว้เปิดประตูรับความมงคล ซึ่งแน่นอนว่าคนที่เขานับถือเป็นคนรักอยู่ในตอนนี้จะเป็นใครไปได้นอกจากพี่หมอน้ำ แต่เจ้าตัวอาจไม่ได้มีความเชื่อทางนี้ เขาจึงรู้สึกผิดนิด ๆ“ขะ...ขอโทษที่ผมคิดไปไกลนะครับ ถ้าพี่ไม่พอใจจะบอกให้ผมโทรไปยกเลิกก็ได้“อั๊วบอกแล้วว่าให้มาถามอาน้ำก่อน แคก!”บิดาเดินกลับมาจากการเข้าห้องน้ำ ไอ้ลูกคนนี้ไม่เคยคิดถึงอนาคต แต่พอจะคิดก็จินตนาการเลยเถิด ถ้าอาน้ำมันบอกปัดไม่เอาฮวงซุ้ยร่วมด้วยเขาจะขำให้ฟันร่วงหมดปากเลย
องครักษ์ส่วนตัวของคุณหมอโรคศิลป์ บทที่ ๒๑ เถ้าแก่เปี๊ยก (1/4)
“ตรงนี้มันไม่แพงไปหน่อยรึไอ้เปี๊ยก”เป่าหลงทักท้วงไอ้ลูกชายที่พามาเดินซื้อฮวงซุ้ยกับนายหน้าหนึ่งสัปดาห์หลังทราบว่าตัวเขาจะอยู่ได้อีกไม่ถึงปี เพื่อให้ได้มีโอกาสเลือกมากกว่าชาวบ้าน นอกจากนี้ที่สำหรับสองคนนั้นเริ่มหายากแล้วเพราะนอกจากเปี๊ยกจะซื้อให้ตัวเขาแล้วยังต้องการซื้อให้ภรรยาเขาหรือมารดาที่จากไปด้วย“เงินฉันบอกว่ามันไม่แพง”“เงินลื้อหรือเงินร้าน”“เงินฉันเก็บมาตั้งแต่เป็นทหารเถอะ!”ปลื้มโมโหแก้มป่องกลบเกลื่อน เพราะมันก็ชวนเขินเหมือนกันที่บอกว่าจะมาซื้อฮวงซุ้ยให้พ่อที่พวกเราไม่ได้มีความสัมพันธ์ดีมาตั้งแต่แรก ทว่าพอนึกเรื่องนี้ขึ้นได้และบอกกับพี่น้ำตอนกลางดึก เจ้าตัวกลับสนับสนุนยกใหญ่ให้พาป๊ามาดูที่เผื่อไว้ขณะเดียวกันพี่หมอที่มาด้วยก็ขอนั่งรออยู่ใต้กระโจมใกล้ ๆ เพราะต่อให้จะเข้าหน้าหนาวแต่แดดของประเทศไทยยังคงแรงอย่างเคย หากไม่พกร่มไปเหมือนสองพ่อลูกมีหวังเขาที่ยังไม่ได้ทานมื้อเช้าได้เป็นลมแน่เรื่องราวมีอยู่ว่าทีแรกเราต้องการมอบความเป็นส่วนตัวให้สองพ่อลูก จึงบอกว่าตนจะอยู่เฝ้าร้าน ทำความสะอาดทั้งร้านวิภาโภชนาและคลินิกของตัวเอง ไม่ก็นั
You May Also Like
Threesome Summer ร้อนรัก พักร้อน
A'vigetor2.8K viewsผัวของผมมันคลั่งรักเกินไปแล้วนะ [YAOI]
ณ ธารา1.9K viewsเดี๋ยวก่อน! นายเป็นนายเอกไม่ใช่เหรอ!?
ชอบคนผมแดง1.8K viewsMy little boy ปูนปั้นน้อยของเฮีย
Plearn92.6K viewsยาใจของไก่
นิชา อลีนา334 viewsคลื่นสมุทร เหนือฟ้า | Sky Meets Sea
Walrus House616 viewsมิติจันทรา เหนือกาลเวลา
Puifhai85461 viewsโอเมก้าเป็นสัตว์กินเนื้อ
หมอกมัว372 views
