All Chapters of องครักษ์ส่วนตัวของคุณหมอโรคศิลป์: Chapter 1 - Chapter 9

9 Chapters

บทที่ ๑ สวยบาดใจ (1/4)

ปีพุทธศักราช ๒๔๙๐ ห้วงเวลายามสายลมแห่งการเปลี่ยนแปลงพัดพาเข้ามาเหนือผืนแผ่นดินไทย แม้เสียงปืนใหญ่จากสงครามโลกครั้งที่ ๒ เพิ่งสงบลงไปไม่นาน ทว่า ณ อีกฟากหนึ่งของโลก อุดมการณ์ที่แตกต่างกำลังปะทะกันอย่างเงียบเชียบ ก่อเกิดเป็นคลื่นใต้น้ำส่งผลสะเทือนมาถึงดินแดนไทยที่เพิ่งฟื้นตัวจากบาดแผลของความขัดแย้งใหญ่๑ ปีหลัง ‘สงครามเย็น’ ปะทุขึ้น ‘อุดมการณ์คอมมิวนิสต์’ กำลังแผ่ขยายอิทธิพลในภูมิภาค ในทางตรงกันข้าม ‘อุดมการณ์เสรีนิยม’ ซึ่งนำโดยชาติตะวันตกก็เริ่มไหลบ่าเข้ามาพร้อมกับแนวคิดทุนนิยมที่ปะปนกับความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจและกำลังทหารภายในประเทศไทยเองนั้นพึ่งผ่านความระส่ำระสายมาได้ไม่นานนัก เนื่องจากเมื่อปีกลายเกิดรัฐประหารโดยคณะทหารแห่งชาติ ซึ่งมาพร้อมคำประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับชั่วคราวที่แก้ไขนับครั้งไม่ถ้วน ต่อด้วยการรัฐประหารเงียบซึ่งเป็นเส้นทางการกลับมาของ ‘จอมพล’ อดีตนายกรัฐมนตรีเมื่อกลางปีนี้ด้วยเหตุดังกล่าวบรรยากาศทางการเมืองในพระนครจึงอึมครึม และแฝงไปด้วยความเปราะบาง มีสายตาจากมุมอับ
last updateLast Updated : 2026-08-10
Read more

บทที่ ๑ สวยบาดใจ (2/4)

ปลื้มหลังโบกมือลาคุณผู้หญิงก็กลับมาตั้งอกตั้งใจทำความสะอาด ระหว่างที่ป๊าขอตัวไปอาบน้ำอาบท่าเตรียมตัวนอน ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรที่ร้านนี้กลายเป็นที่นิยมในหมู่สตรีวัยทำงาน รู้ตัวอีกทีป๊าที่วัน ๆ ชอบทำหน้าไม่รับแขกก็เดินมาตบไหล่ขอบอกขอบใจตัวเขา สงสัยเพราะเป็นคนคารมดี เอาใจเก่งโดยเฉพาะกับผู้ที่มีคุณวุฒิสูงกว่า ตัวเขาจึงเป็นที่นิยมในหมู่ลูกค้ากระมังหุ้นส่วนร้านทำงานพลางคิดเรื่อยเปื่อย ไอ้ตัวเขาเมื่อไม่กี่เดือนก่อนเลือกลาออกจากราชการทหาร และเลือกกลับมาทำงานขายอาหารแต้จิ๋วร่วมกับบิดาที่ประกอบกิจการมาตั้งแต่ก่อนเขาเกิดแม้ไม่เป็นที่ถูกใจของป๊ามากนัก ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่รู้เลยว่าสังคมทหารนั้นเต็มไปด้วยพวกฉ้อราษฎร์บังหลวงและการกดขี่ ยิ่งลูกชายเข้าไปพร้อมอัตลักษณ์อย่างชนชาวจีนจึงตกเป็นเป้าหมายการกลั่นแกล้งมาตั้งแต่สมัยเรียน การเลื่อนขั้นครั้งหนึ่งนั้นจึงจำเป็นต้องทำผลงานมากกว่าชนชาวไทยเพื่อก้าวข้ามอคติของผู้บังคับบัญชาโชคยังดีที่เขาได้มีโอกาสติดตามรุ่นพี่คนสนิทไปเป็นครูฝึกยุวชนทหารสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง นอกจากนี้เด็กน้อยเหล่านั้นยังทำหน้าที่ได้เป็นอย่างดีจนไร้คนเสียชีวิ
last updateLast Updated : 2026-08-11
Read more

บทที่ ๑ สวยบาดใจ (3/4)

“เหรอ...แก้วยังไม่ได้โทรมาบอกเหรอ”ปลื้มได้ยินชื่อบุคคลที่สามขึ้นมาก็ตงิดใจ เพราะคุณแก้วเป็นคนรักของรุ่นพี่คนสนิทที่ไปร่วมรบยังจังหวัดชุมพรด้วยกัน บางทีคงเป็นเจ้าตัวที่ช่วยบอกทางคุณหมอระหว่างปลื้มกำลังใช้ความคิดอยู่นั่นเอง เสียงโทรศัพท์บ้านหน้าร้านก็ดังขึ้น ปลื้มจึงจำเป็นต้องวางโหลขนมลงบนโต๊ะวิ่งไปรับสาย ทิ้งแขกผู้มาเยือนอย่างช่วยไม่ได้นายแพทย์ในชุดเสื้อผ้าสีสะอาดเมื่อเห็นภาพนั้นจึงชายตามองชายหนุ่ม ริมฝีปากได้รูปคลี่ยิ้มเล็กน้อย พลางถอนหายใจออกมาเบา ๆ เมื่อเสียงสนทนาทางโทรศัพท์ยังคงดำเนินต่อไป แสงนีออนส่องกระทบกรอบแว่นตาทรงเหลี่ยมบนสันจมูกโด่งสวย ผมสั้นสีดำขลับที่ถูกจัดแต่งไว้อย่างเป็นระเบียบรับกับใบหน้าคมคายได้อย่างลงตัว ขนตาที่ยาวงอนทอดเงาลงบนพวงแก้มทับไฝเม็ดเล็กใต้ตาข้างซ้าย แม้มีริ้วรอยปรากฏตามกาลเวลาที่ผันผ่านแต่กลับไม่ได้ลดทอนเสน่ห์ลงไปได้เลย‘ครับ...อ๋อ...เหรอครับ’‘...ใช่ครับ ตอนนี้กำลังนั่งอยู่ในร้านเลย...’ครู่หนึ่งเมื่อคู่สายบอกกล่าวบางสิ่งบางอย่างจนชายหนุ่มแสดงท่าทีต
last updateLast Updated : 2026-08-12
Read more

บทที่ ๑ สวยบาดใจ (4/4)

“ฉันฆ่าทิ้งไปแล้ว”“ครับ?”“ฮ่า ๆ ล้อเล่น ฉันหนีมาต่างหาก”ปลื้มฟังแล้วก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เพราะใช่ว่าเจ้าตัวจะไม่มีแรงจูงใจในการสังหารอดีตคนรัก ทว่าต่อให้หลบหนี ด้วยความระส่ำระสายภายในกองทัพหลังแพ้สงคราม จึงพอมั่นใจได้ในระดับหนึ่งว่าคงไม่มีการตามหาอย่างเป็นกิจจะลักษณะ เพราะที่ผ่านมาก็ได้ข่าวชาวญี่ปุ่นหนีทหารอยู่หลายคน ลักลอบทำงานในไทยบ้าง ไปเป็นโจรบ้างก็มีให้เห็นคุณหมอยังคงเต็มไปด้วยปริศนามากมาย ที่ตัวเขาในตอนนี้คงไม่อาจล่วงรู้ได้ในทันที กระนั้นในเมื่อโอกาสมาอยู่ตรงหน้าก็ไม่อยากปล่อยไปคิดเสร็จ หุ้นส่วนร้านจึงเงยหน้าขึ้นเผชิญกับความสวยงาม ทว่าต่อให้สู้หน้าได้แล้วแต่เมื่อนึกย้อนไปถึงคำที่คุณแก้วพูดในสายคำในปากก็ถูกกลืนลงคอ‘คุณน้ำเขาเตรียมตัวเข้าพระนครเพื่อไปหาคุณปลื้มโดยเฉพาะเลยนะ’‘เตรียมตัวโดนจีบได้เลยครับ’แล้วจะให้เขาเตรียมตัวอย่างไร ในเมื่อเวลาทำใจยังไม่มีให้เลยสักวินาทีเดียว ต่อให้แก้เก้อด้วยการเข้าไปขนขนมนมเนยออกมามอบให้ก็ไม่ช่วยทำให้ความตกใจสลายไปเลย“ขนม...อร่อยไหมครับ?”“อร่อยมาก”เป็นหนึ่
last updateLast Updated : 2026-08-13
Read more

บทที่ ๒ พี่หมอครับ (1/4)

ย้อนกลับไปเมื่อ ๗ ปีก่อน ตัวเขามีโอกาสติดตามรุ่นพี่ ร้อยเอกพิภพ ธีระเสถียร มาเป็นครูฝึก ณ โรงเรียนศรียาภัย จ.ชุมพร ซึ่งปัจจุบันผันตัวมาเป็นดาราโดยมีคุณครูนาฏศิลป์คนสวยอยู่เคียงข้างในฐานะคนรักที่ตนเองไปตามจีบสมัยทำสงครามคืนหนึ่งหลังจากการฝึกที่โรงเรียน ลำโพงเตือนภัยดังระงมฉีกกระชากความสงบยามค่ำคืนให้ขาดสะบั้นลง เสียงแหลมสูงที่ก้องกังวานไปทั่วบริเวณ เงาร่างของผู้คนเริ่มปรากฏขึ้นตามบ้านเรือน เสียงเปิดประตู ปิดหน้าต่างชวนฉุกละหุก ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่รีบเร่ง เสียงกระซิบกระซาบด้วยความตื่นตระหนกปะปนกับเสียงร้องไห้ของเด็กเล็กที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาอย่างไม่รู้ประสีประสา แสงไฟจากตะเกียงและเทียนไขเริ่มส่องสว่างขึ้นตามรายทาง ก่อนที่แสงเหล่านั้นจะดับลงอย่างรวดเร็ว เพื่อไม่ให้เป็นเป้าสายตาผู้คนในชุมชนต่างออกมายังจุดรวมพล เข้าพักในเขตปลอดสงคราม ตรงข้ามกับพวกเขาที่เป็นเกราะป้องกันประเทศซึ่งพาเหล่ายุวชนทหารเข้าต่อกรกับชาติญี่ปุ่น กระนั้นกลับเป็นฝ่ายไทยที่ยกธงขาว ยอมให้ทหารญี่ปุ่นใช้พื้นที่ภายในประเทศเป็นทางผ่านการต่อสู้นั้นส่งผลต่อร่างกายของใครหลายคนไม่มาก
last updateLast Updated : 2026-08-14
Read more

บทที่ ๒ พี่หมอครับ (2/4)

‘วิภาโภชนา’ ถ.เยาวราช แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ จ.กรุงเทพมหานคร พ.ศ.๒๔๙๑“ถ้าเป็นไปได้...ขอเลือกนอนที่นี่ได้ไหม?”“ไม่ใช่ว่าคุณน้ำมีคนรักอยู่แล้วเหรอครับ?”ปลื้มถามด้วยความกระอักกระอ่วน หากอีกฝ่ายยังมีเจ้าของอยู่แล้วมาทำแบบนี้ เขาจะไม่เล่นด้วยเป็นอันขาด ยิ่งฝั่งนั้นมียศสูง ต่อให้เป็นผู้แพ้สงครามก็คงมีอำนาจเหลืออยู่ในมือ หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ไม่ใช่ตัวเขาหรอกที่มีปัญหา คุณหมอต่างหากจะเป็นอันตราย“เรียกพี่ก่อนสิ เดี๋ยวเล่ารายละเอียดให้ฟัง”เอาละ จะให้เขาตายวันนี้ให้ได้เลยใช่ไหม คิดว่าสวยน่ารักแล้วจะทำตามใจได้หรือไร“พี่อยากนอนที่นี่ใช่ไหมครับ”“อื้อ!”เอาเลย จะทำอะไรก็ทำไปเลย เขาจะยอมเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ให้เอง“ถ้าบอกว่าให้นอนห้องผม จะรังเกียจไหมครับ”“เรารู้แล้วนี่ว่าพี่มาที่นี่เพราะอะไร ยังต้องถามอีกเหรอ?”ปลื้มอยากจะตะโกนออกมาเหลือเกิน เป็นกรรมของเขาหรือไรที่เคยไปตามจีบคุณหมอเจ้าตั้งแต่เมื่อก่อน จนตอนนี้อีกฝ่ายกลับมาเอาคืน ยิ้มแบบนั้นท
last updateLast Updated : 2026-08-15
Read more

บทที่ ๒ พี่หมอครับ (3/4)

สมัยเด็กนานมาแล้วตั้งแต่สามสิบกว่าปีก่อน บิดามารดาแท้ ๆ เล่าให้เขาฟังว่าท่านทั้งสองหนีการคลุมถุงชนของแต่ละคนมาอยู่อาศัยในประเทศสยามที่ต้อนรับชาวต่างชาติ และให้กำเนิดเขาในดินแดนแห่งนี้ ดังนั้นตัวเขาจึงสามารถพูดได้ทั้งไทยและญี่ปุ่นท่านทั้งสองพกเงินติดตัวมาพอประมาณเพื่อเปิดสถาบันสอนภาษาญี่ปุ่นแด่ผู้ที่สนใจหลังสามารถพูดภาษาไทยได้ในระดับหนึ่ง กลายเป็นว่ามีเงินมีทองจนสามารถส่งตัวเขาเข้าเรียนตามเกณฑ์ได้กระนั้นผ่านไปสามปีนับตั้งแต่เขาเข้าเรียนชั้นประถม ๑ อุปสรรคก็มาเยือนยังครอบครัว ในวัยนั้นเขาไม่ทราบว่าพ่อแม่ระแวงสิ่งใด แต่มันคงอันตรายหากมีเด็กอยู่ด้วย ดังนั้นพวกท่านจึงนำตัวเขามาฝากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าโดยมอบเงินรายเดือนสำหรับตัวเขาและอีกจำนวนหนึ่งแยกไว้สำหรับทำนุบำรุงสถานรับเลี้ยงดีที่พวกท่านมักหาเวลามาพบปะลูกชายอย่างเขาอยู่บ้างเดือนละครั้งสองครั้ง ทว่านานวันเข้าจำนวนเริ่มลดน้อยถอยลง จาก ๑๒ ครั้งต่อปี กลายเป็น ๑๐ ครั้ง ๖ ครั้ง ๔ ครั้ง ๑ ครั้ง และไม่มาอีกเลยไม่กี่สัปดาห์หลังจากนั้นเขาจึงได้ทราบ ว่าบิดาแท้ ๆ ของตนเองเคยเป็นทหารมียศของกองทัพ
last updateLast Updated : 2026-08-16
Read more

บทที่ ๒ พี่หมอครับ (4/4)

“ฉันอยากพาน้องไปเที่ยวงานวัด ตาพาฉันไปได้ไหมจ๊ะ”พี่หนึ่งเป็นคนเข้าถึงง่าย อัธยาศัยดี ตรงข้ามกับเขาที่เป็นเด็กขี้อายไม่กล้าสู้หน้าคน กระทั่งคนรู้จัก“จริง ๆ เลย รีบไปรีบกลับล่ะ แล้วก็เอาเงินไป”“ขอบคุณมากเลยนะจ๊ะ”วันนั้นเป็นวันที่ตัวเขาเรียนจบ ม.๘ ส่วนพี่หนึ่งที่เรียนจบมาก่อนก็สอบเข้าเพื่อทำงานราชการได้ดิบได้ดี และส่งเงินกลับมายังสถานรับเลี้ยงอยู่เป็นประจำแล้วก็เป็นวันนั้นเองที่เกิดเหตุการณ์ให้เขาใจสลายอีกครั้ง เพราะเมื่อกลับมาจากงานวัด สถานเด็กกำพร้ากลับจมอยู่ในกองเพลิงในขณะที่ตัวเขาและพี่ชายช่วยเหลืออะไรไม่ได้ แม้ร้องไห้แสดงความโศกเศร้าเสียใจก็ไม่อาจทำได้เพราะผู้วางเพลิงคือโจรผู้ร้ายใจโฉดที่ยกโขยงมาเป็นกลุ่มมาทราบในภายหลังว่ากลุ่มคนเหล่านั้นคือ ‘กองโจรเสือหิน’ ขึ้นชื่อว่าเป็นโจรที่โฉดฉกรรจ์ที่สุดในประวัติศาสตร์ และสาเหตุที่อีกฝ่ายถึงขั้นเผาสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าไปพร้อมกับชีวิตในนั้น เนื่องมาจากคุณยายไปกู้ยืมเงินมาส่งเสียพี่หนึ่งและตัวเขา เพราะเงินเก่านั้นหมดไปตั้งแต่เขาอยู่ ม.๖ คราวจะหยิบยืมคุณตาที่พึ่งพามาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนคงเป็นที่ล
last updateLast Updated : 2026-08-17
Read more

บทที่ ๓ อยากได้ (1/5)

 โรงพยาบาลรัฐ เขตชานเมืองพระนคร พ.ศ.๒๔๗๒‘คุณ...เป็นคนญี่ปุ่นเหมือนกันรึเปล่าครับ’เครื่องรางชิ้นนั้นทำให้เขารู้จักกับ 岡田 大貴 (โอคาดะ ไดกิ) ที่ต่อมาจะกลายเป็นคนรักคนแรกของเขา ไม่คิดไม่ฝันเหมือนกันว่าตัวเองจะหันมาสนใจเพศเดียวกันจนกระทั่งมีอีกฝ่ายเข้ามาในชีวิต โอคาดะบอกว่าตัวเองเป็นช่างภาพที่เดินทางมาสยามเพื่อท่องเที่ยวไปพร้อมกับการทำงานส่งรูปภาพไปยังญี่ปุ่นก่อนที่อีกไม่นานหลังเขาย้ายจากโรงพยาบาลมาทำงานสถานอนามัยใกล้บ้าน จึงได้มาทราบทีหลังว่าอีกฝ่ายเป็นถึงนายทหารพันตรี ได้โอกาสจึงลางานมาพักร้อนที่ไทยก่อนจะโชคร้ายประสบอุบัติเหตุ“軍の医者として、入隊する気はあるか。” สนใจมาเข้าร่วมกองทัพในฐานะแพทย์ไหมคนข้างเตียงกล่าวถามขึ้นหลังเสร็จกิจ ตัวเขาที่เปลือยเปล่าจึงหันกลับมามองด้วยความใคร่สงสัย นอกจากจะปิดบังอาชีพตัวเองแล้วยังมาชวนกันดื้อ ๆ แบบนี้อีก“なぜでしょうか。そちらには、既に専属の医師がいらっしゃるのではありませんか。” ทำไมล่ะ ที่นั่นน่าจะมีหมอประจำอยู่แล้วนี่“俺は、お前と日本へ帰りたい。” ฉันอยากให้เรากลับไปญี่ปุ่นด้วยกันอาซามิฟังคนรักพูดก็เข้าใจหัวอก เพร
last updateLast Updated : 2026-08-18
Read more
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status