Share

บทที่ 13 สั่งหมั้น

last update publish date: 2026-06-18 17:57:55

บทที่ 13 สั่งหมั้น

<

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • องค์หญิงเช่นข้า ท่านองครักษ์ไม่ต้องมารับผิดชอบ   บทส่งท้าย ฮูหยินแม่ทัพ

    บทส่งท้าย ฮูหยินแม่ทัพเจ็ดปีหลังจากนั้น…ยามนี้หิมะแรกของปีโปรยปรายลงทั่วแดนตะวันตก เรือนแม่ทัพเสิ่นยังคงสว่างไสวตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสาง บ่าวรับใช้วิ่งกันวุ่นวายเพราะเสียงร้องงอแงของเด็กน้อยดังไปทั่วจวน“ฮูหยินแม่ทัพเจ้าคะ! คุณหนูน้อยไม่ยอมดื่มยา”“ฮูหยินกล่าวว่าหากคุณหนูไม่กิน นางก็จะไม่กินอาหารเช้าแล้วเจ้าค่ะ!”ทหารที่เพิ่งกลับจากลาดตระเวนพากันยืนอึ้งอยู่หน้าลานฝึก มองแม่ทัพเสิ่นผู้เลื่องชื่อแห่งแดนตะวันตกกำลังอุ้มเด็กหญิงตัวเล็กไว้แนบอกอย่างทุลักทุเล“เสี่ยวถิงเอ๋อร์ กินอีกคำเดียว”

  • องค์หญิงเช่นข้า ท่านองครักษ์ไม่ต้องมารับผิดชอบ   บทที่ 19 เพียงครั้งสุดท้าย

    บทที่ 19 เพียงครั้งสุดท้ายคนทั้งจวนเสิ่นแตกตื่นวุ่นวาย เสียงตะโกนเรียกหมอดังระงมไปทั่วเรือน บ่าวรับใช้หลายคนรีบวิ่งสวนกันจนแทบชนล้ม ขณะที่หมิงลี่ถิงถูกคนของจวนเสิ่นกันตัวออกมาจากห้อง“องค์หญิงโปรดออกไปก่อนเถิดพ่ะย่ะค่ะ!”“คุณชายทรุดหนักเพราะพระองค์แล้ว!”“อย่าให้องค์หญิงเข้าใกล้อีก”คำกล่าวโทษเหล่านั้นราวกับมีดคมกรีดลงกลางใจ หมิงลี่ถิงหน้าซีด น้ำตาเอ่อคลอทันที นางพยายามจะผลักคนตรงหน้าออก แต่ไม่มีผู้ใดยอมถอยให้อีกแล้ว รอจนกระทั่งหมอตรวจรักษาเสร็จจะเข้าไปหาก็ถูกกีดกัน

  • องค์หญิงเช่นข้า ท่านองครักษ์ไม่ต้องมารับผิดชอบ   บทที่ 18 องครักษ์เสิ่นแต่งกับผู้อื่นไม่ได้

    บทที่ 18 องครักษ์เสิ่นแต่งกับผู้อื่นไม่ได้หลังเหตุการณ์ปราบกบฏอดีตราชวงศ์ต้าภายในท้องพระโรงสิ้นสุดลง วังหลวงก็เต็มไปด้วยความเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ ขุนนางหลายตำแหน่งถูกปลด บ้างก็ถึงขั้นถูกจับกุม เกิดการโยกย้ายกันวุ่นวาย ราชโองการแต่งตั้งใหม่ถูกส่งออกจากวังแทบทุกวัน สกุลใหญ่หายไปจากแคว้นถึงสามสกุลถูกสั่งประหารเก้าชั่วโคตรไม่มีผู้ใดเหลือรอด ไม่ว่าจะคุณหนูในห้องหอหรือทารกเกิดใหม่ หากเกี่ยวข้องกับตง เมิ่ง จาง ย่อมต้องรับโทษเมิ่งฟางซินที่แม้จะไม่ได้รับรู้เรื่องที่บิดาร่วมมือกับตงหย่าถง แต่กล่าวไปผู้ใดจะเชื่อนางเล่า มีเพียงองค์ชายรองที่เข้ามาเยี่ยมในคุกใต้ดินเพื่อนำจดหมายจากองค์หญิงเจ็ดมาให้‘ก่อนจะเขียนจดหมายนี้มา คนมากมายตักเตือนแล้วว่าอาจดูเป็นการซ้ำเติมเจ้า แต่ที่ผ่านมาเปิ่นกงเข้

  • องค์หญิงเช่นข้า ท่านองครักษ์ไม่ต้องมารับผิดชอบ   บทที่ 17 เปิดศึกซึ่งหน้า

    บทที่ 17 เปิดศึกซึ่งหน้าภายในท้องพระโรงเงียบงันจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของเหล่าขุนนาง หมิงลี่ถิงยืนอยู่กลางท้องพระโรงด้วยท่าทีไม่สะทกสะท้าน แม้เสื้อคลุมด้านนอกจะยังมีรอยเปื้อนจากการแสร้งล้มถ่วงเวลาอยู่ก็ตามเสนาบดีกรมคลังตงเหวินชางบิดาของตงหย่าถงก้าวออกมาทันที สีหน้าเคร่งขรึม“องค์หญิงเจ็ดทรงทราบหรือไม่ว่าการกระทำของพระองค์สร้างความวุ่นวายเพียงใด!”สิ้นเสียงเขาคว้าฎีกาม้วนหนึ่งจากโต๊ะด้านข้างปาใส่หมิงลี่ถิงต่อหน้าพระพักตร์ของฝ่าบาทตุบ!ฎีกากระแทกลงกับ

  • องค์หญิงเช่นข้า ท่านองครักษ์ไม่ต้องมารับผิดชอบ   บทที่ 16 หนีไม่พ้น

    บทที่ 16 หนีไม่พ้น“องค์หญิงเจ็ดหายไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”เสียงขันทีดังลั่นไปทั่วตำหนักเก่าของอดีตซูเฟย เหล่านางกำนัลแตกตื่นจนหน้าถอดสี ขุนนางจากกรมพิธีการที่เพิ่งขนของหมั้นจากสกุลตงมายิ่งวุ่นวายกว่าเดิมหลายเท่า คนหมั้นไม่อยู่รับแล้วจะมอบของให้ผู้ใดได้ภายในห้องที่องค์หญิงเจ็ดใช้บรรทม เหลือเพียงกระดาษแผ่นหนึ่งถูกทับไว้ด้วยปิ่นหยกสีขาว“ลูกไม่แต่ง”ปากงกงรับกระดาษนั้นมาด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนรีบนำเข้าไปถวายฮ่องเต้ ภายในตำหนักกลางเงียบงันอยู่ครู่หนึ่ง ฮ่องเต้ทอดพระเนตรตัวอักษรบนกระดาษ ก่อนเสด็จไปด้วยต

  • องค์หญิงเช่นข้า ท่านองครักษ์ไม่ต้องมารับผิดชอบ   บทที่ 15 ไม่ยกนางให้ผู้ใด

    บทที่ 15 ไม่ยกนางให้ผู้ใดเสิ่นเฟยโจวออกไปแล้ว ทว่าหมิงลี่ถิงยืนที่เดิมอีกครู่ใหญ่ หัวใจเต้นแรงจนควบคุมไม่ไหว แต่ไม่นาน ดวงตาของนางก็เปลี่ยนไปทีละน้อย จากความสับสนกลายเป็นความแน่วแน่เช้าวันต่อมา ทั้งวังหลวงเริ่มวุ่นวายเพราะคนจากกรมพิธีการมาเข้าเฝ้าองค์หญิงเจ็ดเพื่อส่งของหมั้นจากสกุลตงให้แก่หมิงลี่ถิงผ้าแพรสีแดงถูกขนเข้าตำหนักไม่ขาดสาย นางกำนัลจำนวนมากรีบเดินเข้าออกตำหนักทว่าตัวคนกลับไม่อยู่แล้ว เหลือไว้เพียงปิ่นหยกอันหนึ่งที่ทับกระดาษไว้เป็นข้อความสั้นๆ“ลูกไม่แต่ง”

  • องค์หญิงเช่นข้า ท่านองครักษ์ไม่ต้องมารับผิดชอบ   บทที่ 6 อย่าได้ล้ำเส้น

    บทที่ 6 อย่าได้ล้ำเส้นหลังผ่านไปเพียงไม่กี่วัน หนังสือเชิญจากวังรองก็ถูกส่งไปยังจวนสกุลตง ตงหย่าถงจึงได้ก้าวเข้าสู่วังรองในฐานะ “ผู้ถูกพิจารณาดูต

  • องค์หญิงเช่นข้า ท่านองครักษ์ไม่ต้องมารับผิดชอบ   บทที่ 2 ไม่ต้องมารับผิดชอบ

    บทที่ 2 ไม่ต้องมารับผิดชอบ เสิ่นเฟยโจวยอมยกไหเหล้านั้นขึ้นดื่มจนหมด แล้วส่งกลับไปให้หมิงลี่ถิงตรวจสอบ องค์หญิงเจ็ดปาลงกับพื้น ก่อนจะประกาศว่า “ผู้ใดทำให้เขาเมาได้ก็ไปรับเงินที่วังรองกับเปิ่นกงพันตำลึงทองแล้วกัน” เช่นนั้นแล้วความวุ่นวายก็บังเกิด เสิ่นเฟยโจวถูกมอมเหล้ามากมายพอๆ กับท่าน

  • องค์หญิงเช่นข้า ท่านองครักษ์ไม่ต้องมารับผิดชอบ   บทที่ 1 กรอกสุราให้ลืมบุรุษ

    บทที่ 1 กรอกสุราให้ลืมบุรุษ หมิงลี่ถิงถอยออกมาอย่างเงียบงัน เสียงดนตรีครื้นเครงยังดังมาจากบริเวณจัดงานอย่างต่อเนื่อง ผู้เป็นองค์หญิงไม่มีน้ำตาแม้แต่หยดเดียวเสียด้วยซ้ำ การเติบโตในราชวงศ์บีบให้การแสดงความรู้สึกเป็นเรื่องต้องห้าม มีเพียงยามที่ได้อยู่กับเสิ่นเฟยโจวที่กำแพงของนางจะถูกทลายลง แต่เ

  • องค์หญิงเช่นข้า ท่านองครักษ์ไม่ต้องมารับผิดชอบ   บทนำ ถ้อยคำที่เก็บงำ

    บทนำ ถ้อยคำที่เก็บงำ ภายในห้องนอนกว้างที่ติดตะเกียงให้แสงสลัวเอาไว้ มีชายผู้หนึ่งกำลังพรมจูบดวงหน้าอ่อนหวานของสตรีด้วยความทะนุถนอม ร่างเปลือยเปล่าของฝ่ายสตรีถูกปิดบังไว้ด้วยผ้าห่มผืนบาง ผิดกับบุรุษที่กำลังตักตวงของหวานจากปากอิ่ม เขาเปิดเผยมัดกล้ามเด่นชัดที่กระจายอยู่ทั่วร่างอย่างไม่อายฟ้าดิน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status