เข้าสู่ระบบเวลา...
เย็นวันนี้ฉันให้องศาเป็นคนดูแลนาที ส่วนฉันก็เตรียมมื้อเย็น จะว่าไปวันนี้ก็เหนื่อยเหมือนกันนะ กว่าจะจัดข้าวของเสร็จก็เย็นพอดี
" เวลา ฉันพานาทีออกไปเดินเล่นริมสระนะ "
เสียงองศาตะโกนจากด้านนอก
" นาทีตื่นแล้วหรอ "
ฉันตะโกนกลับพร้อมกับตอกไข่ใส่ถ้วยไปด้วย
" ตื่นแล้ว ฉันพาออกไปริมสระว่ายน้ำนะ "
" รีบกลับมานะ จะมืดแล้วอากาศเย็น ยุงเยอะ "
ฉันตะโกนบอก
" ได้จ้าาา "
เดี๋ยวนะเมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ...ช่างเถอะขอแอบดูสองพ่อลูกหน่อยว่าทำอะไรกัน ภาพที่ฉันเห็นคือผู้ชายตัวสูงกำลังทำท่าทางเก้ๆกังๆอุ้มเด็กน้อยวัยสองเดือนไว้แนบอกพลางโยกตัวไปมาพร้อมกับเดินออกไปนอกประตู จะขำก็ขำจะว่าน่ารัก...ก็ได้อยู่นะ
ฉันเพิ่งรู้มาว่าคอนโดที่ฉันอยู่ตอนนี้เป็นของฟาเรนท์ที่ได้รับมาจากคุณทวดของนาที ชั้นบนที่เราอยู่เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเราทั้งหมด มีสระว่ายน้ำและสวนหย่อมเล็กๆ สนามหญ้าเล็กๆที่ทำไว้เป็นสนามฟุตบอล ดูไปดูมาเหมือนบ้านเลยนะไม่รู้สึกเหมือนอยู่คอนโดเลย
.
.
.
" กลับมาแล้วค้าบบบ "
เสียงองศาตะโกนเข้ามาในครัว แต่ไม่เห็นตัวคน
" นาทีเป็นไงบ้าง "
ฉันตะโกนกลับ พลางเก็บข้าวของที่เอาออกมาทำกับข้าวให้เข้าที่
" หลับอีกแล้วอะ ลูกเรานี่ขี้เซาจริงๆ "
เสียงองศาบอก
" องศา "
ฉันตะโกนเรียกคนข้างนอก ฉันล้างมือเสร็จแล้วก็คิดได้ว่าลืมล้างขวดนมเจ้าตัวเล็ก
" จ๋าเมีย "
ร่าเริงมากกก
" >_< "
หูอาจจะฝาด ลองอีกที
" องศา "
" จ๋าเมีย "
อร๊ายยยยย
" นี่!! องศา!! "
" มาแล้วจ้า มาแล้ว "
ลั่นล้า + ยิ้มแฉ่ง พร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ๆ
" .... นายช่วยไปหยิบขวดนมนาทีมาให้ฉันหน่อย "
ฉันบอกองศาที่เดินเข้ามาแต่หันหน้าไปทางอื่น ไม่อยากมองหน้าเขาตอนนี้เลย โอ้ยยย
" ได้จ้าาา "
เสียงร่าเริงมาก ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปข้างนอก
" ??? "
ตอนพานาทีออกไปเดินเล่น เขาลื่นล้มจนหัวฟาดขอบสระหรือเปล่านะ ทำไมถึง....โอ๊ยฉันกำลังจะเป็นบ้า
" ขวดนมมาแล้วค้าบบ ส่วนกับข้าวยกออกไปข้างนอกเลยใช่มั้ย "
องศาพูดพลางวางขวดนมลงก่อนจะยกกับข้าวออกไปข้างนอก ปล่อยให้ฉันยืนเป็นอนุเสาวรีย์อยู่ในครัว เขาได้รับการกระทบกระเทือนที่หัวแน่
" นี่องศา "
ฉันเรียกขณะที่เราช่วยกันยกอาหารออกมาวางบนโต๊ะ
" จ๋า "
หื้มมมม
" องศา!! "
" ว่าไงจ๊ะ "
ยังอีก
" นี่นายไปหัดพูดแบบนี้มาจากไหนกัน "
ฉันเริ่มจะหมดความอดทนกับเขาแล้วนะ
" ออกไปเดินเล่นเมื่อกี้ เห็นลุงยามกับป้าแม่บ้านคุยกันน่ะ ตอนแกช่วยกันรดน้ำต้นไม้ "
ฉันอยากจะเอาหัวชนกำแพงจริงๆ
" แล้วนายก็ทำตาม "
ฉันถาม
" ก็...ใช่ ลุงยามบอกว่าปกติแกก็พูดกับเมียแกแบบนี้ ฉันก็เลยพูดตาม "
เฮ้อ เขานี่มัน...
" นายเป็นของนายเหมือนเดิมก็ได้ ไม่ต้องทำตามคนอื่นเขาไปหมด "
ฉันคิดถูกหรือคิดผิดนะที่อยากใช้ชีวิตครอบครัวกับเขา
" ฉันว่าก็น่ารักดีนะ หรือเธอคิดว่า...ไม่น่ารัก "
หลายปีต่อมา...องศา..." นาทีคิดดีแล้วหรอลูก "ผมถามลูกชายคนเดียวของผมที่ตอนนี้นั่งห้อยขาอยู่ริมสระข้างๆผม" ครับพ่อ นาทีคิดดีแล้ว "ลูกชายวัยสิบแปดปีของผมที่เมื่อก่อนเคยเป็นเด็กชายตัวน้อยๆคนหนึ่งหันมาตอบอย่างหนักแน่น ผมไม่รู้ว่าทำไมนาทีถึงอยากไปเรียนต่อที่อังกฤษทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เคยย้ำนักย้ำหนาว่าจะไม่ไป และผมเองก็ไม่ได้อยากให้นาทีไปเพราะไม่อยากให้นาทีต้องเรียนหนักและทำงานหนักเหมือนผมตอนนั้น" ไม่คิดถึงพ่อกับแม่หรอลูก "ผมถามยิ้มๆ อันที่จริงเราสามคนพ่อแม่ลูกเมื่อก่อนเคยเป็นแบบไหนทุกวันนี้ก็ยังคงเป็นแบบนั้น บอกรักกันทุกวันเหมือนเดิม บอกคิดถึงกันทุกวันเหมือนเดิม และเล่นกันเหมือนเดิม ก็เลยทำให้เราสามคนกล้าพูดหรือกล้าบอกอะไรหลายๆอย่างแก่กันอย่างไม่ต้องกังวล ยกเว้นในตอนนี้" คิดถึงครับ แต่นาทีจะโทรหาพ่อกับแม่ทุกวัน จะมาเยี่ยมบ่อยๆ "นาทีหันมาตอบพลางเอนตัว
เวลา...หลายสัปดาห์มานี้ฉันได้มีโอกาสตามองศามาดูงานในกรุงเทพแทนฟาเรนท์เพราะเธอกำลังตั้งท้อง ธันวาก็เลยให้เธอหยุดทำงานทุกอย่างและองศาก็เข้าไปช่วยเพราะเมื่อก่อนฟาเรนท์ก็เคยช่วยงานเขาเอาไว้เหมือนกันและฉันก็อยากลองทำงานดูบ้างเลยขอองศาให้รับงานฟาเรนท์ไว้ และฝากนาทีไว้กับน้ำแข็งและคุณทวดจากการที่ได้เลี้ยงลูกอยู่บ้านเป็นแม่บ้านมาตลอดพอฉันต้องออกมาเจอผู้คนมากมายมันก็ทำให้ฉันตื่นเต้นไม่น้อย โดยเฉพาะที่โรงแรมของฟาเรนท์มีผู้คนพลุกพล่านเต็มไปหมด" ไม่คิดเลยว่าพนักงานต้อนรับที่นี่จะสวยขนาดนี้ "เสียงผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาแต่งตัวดูดีอายุน่าจะมากว่าฉันสักสี่ห้าปีพูดขึ้นพลางเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าพร้อมกับจูงมือเด็กชายตัวน้อยหน้าตาน่ารักมาด้วย" ขอบคุณค่ะ คุณมีอะไรให้ฉันช่วยมั้ยค่ะ หรือติดต่อเรื่องอะไรค่ะเผื่อฉันช่วยคุณได้ "ฉันส่งยิ้มเป็นมิตรไปให้และรักษาไว้ซึ่งมารยาทที่สุดกับบุคคลตรงหน้า ถึงจะสัมผัสได้ว่าเขานั้นหน้าม่อแค่ไหน
เวลา...วันนี้น้ำแข็งกับอัคคีพาเด็กๆมาฝากฉันไว้เพราะทั้งคู่ไปประชุมที่ต่างจังหวัด นักรบกับพบรักเป็นเด็กเลี้ยงง่ายและน่ารักเหมือนกับนาที พบรักเป็นเด็กช่างพูดและขี้เล่นเหมือนกับนาทีต่างกับนักรบที่เป็นฝาแฝดของพบรักแต่นิสัยต่างกัน" นักรบมายืนทำอะไรตรงนี้ครับ ไม่ไปเล่นกับนาทีกับพบรัก "ฉันเดินตามเด็กชายตัวน้อยมาห่างๆเมื่อก่อนหน้าสังเกตุได้ว่าหลานชายตัวเองตีตัวออกห่างจากที่เล่นกันอยู่ค่อยๆเดินออกมาจากกลุ่ม ก่อนจะเดินมาตรงแคมป์คนงานที่องศาจ้างมาให้ปรับปรุงรีสอร์ต" นักรบมาหาของเล่นฮะคุงอา "ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของหลานชายพร้อมกับมองตามนิ้วชี้น้อยๆที่ชี้ไปตรงบ่อผสมปูน อ่าบ่อนั่นหรอของเล่น" อันนั้นเล่นไม่ได้นะครับ มันอันตรายแล้วก้สกปรกมากด้วย "ฉันย่อตัวลงบอกหลานชาย" นักรบไม่กลัวอันตรายฮะ แต่ถ้ามันสกปรกนักรบจะทำให้มันสะอาดเอง "หลานชายตัวน้อยพูดโดยไม่หันม
เวลา..." แม่ฮะทำไมวันนี้บ้านเราทำกับข้าวเยอะล่ะฮะ คุงปู่คุงย่าก็มาด้วย คุงทวดสุดสวยก็มา ลุงคีกะป้าน้ำแข็งก็มา "เสียงลูกชายตัวน้อยยืนหันซ้ายหันขวามองทุกคนที่รีสอร์ตพลางไล่ชื่อแต่ละคนไปมาด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้วและแววตาตื่นเต้น" วันนี้เป็นวันพิเศษครับ ทุกคนเลยมาที่นี่เพื่อทานข้าวร่วมกัน "ฉันบอกลูกชายตัวน้อยที่ยังไม่รู้ตัวว่าวันนี้คือวันเกิดครบรอบสี่ขวบของตัวเอง" อ๋อ เป็นแบบนี้นี่เอง นาทีก็คิดว่ามีงานอะไรซะอีก "ลูกชายตัวน้อยยิ้มแป้นก่อนจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปหาคุณทวดเมื่อได้รู้คำตอบแล้ว" ว่าไงจ๊ะนาทีเหลนทวด หล่อขึ้นนะเรา "เสียงคุณทวดที่โน้มตัวลงมาคุยกับเหลนตัวน้อยพูดขึ้น" คุงทวดก็สวยขึ้นฮะ ส่วนนาทีอะหล่ออยู่แล้ว "เฮ้อลูกชายฉันนี่นะหลงตัวเองได้ใครกัน" นาที!! สุขสันต์วันเกิดน้าา วันนี้พบรักมีของขวัญมาให้นาทีด้วยล่ะ "
องศา...มื้อเย็นวันนี้ผมเป็นคนเข้าครัวโชว์ฝีมือทั้งหมดเพื่อไถ่โทษกับใครบางคนที่ผมทำให้นอนซมจนป่านนี้ไม่รู้ว่าลุกไหวหรือยัง" มาครับเด็กๆ ล้างมือกันหมดทุกคนแล้วใช่มั้ยครับ "ผมถามสามแสบที่นั่งประจำที่บนโต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว" ล้างแล้วค่า / ล้างแล้วฮะ / เรียบร้อยฮะ "" พ่อฮะแม่ล่ะฮะ "เสียงลูกชายตัวน้อยเอ่ยถามแต่ปากยังเคี้ยวข้าวตุ่ยๆ" แม่คงอาบน้ำอยู่ครับ พวกเราทานก่อนเลยนะครับเดี๋ยวพ่อไปดูแม่ก่อน "สามแสบพยักหน้าให้ผมรัวๆก่อนที่ผมจะฝากเซริคที่นั่งทานข้าวด้วยช่วยดูแลเด็กๆ ส่วนยัยหนูคนนั้นป้าช้อยกับลุงโชคให้ทานข้าวในครัวด้วยกันก็เลยไม่ได้มาร่วมวงด้วย" นายไม่เห็นปลุกฉันเลยองศา "เสียงคนที่กำลังแต่งตัวอยู่พูดพลางยู่หน้าใส่ผม" ก็ไม่อยากกวนเธอนิเห็นหลับอยู่ หิวมั้ยวันนี้ฉันโชว์ฝีมือเองเลยนะ "ผมบอกคนที
เวลา..." อื้ม องศา "เสียงแหบพร่าของฉันร้องเรียกชื่อคนที่กำลังวุ่นวายอยู่กับเบื้องล่างของฉันดังซ้ำไปซ้ำมา ลิ้นหนาสากตวัดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนฉันปวดหนึบไปทั่วจุดกึ่งกลาง มือใหญ่สองข้างขององศาบีบเคล้นอกของฉันไปมาทั้งๆที่ใบหน้าของเขายังคงซุกอยู่ตรงกลางหว่างขา" หวานจังเลย เวลา "" ซี๊ด องศาหยุดก่อน "สะโพกฉันแอ่นขึ้นลงตามแรงตวัดของปลายลิ้นสากซ้ำแล้วซ้ำเล่า กี่ครั้งที่ปลายลิ้นสากตวัดไปมาทำให้สติฉันวูบโหวงสมองโล่งไปหมด" พร้อมมั้ย "เสียงกระเส่าขององศายังคงดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อสอดแทรกปลายลิ้นเข้ามาในช่องเล็กๆ แม้ฉันจะบอกเขาเป็นสิบๆครั้งว่าพร้อมแล้ว ฉันต้องการเขาเขาก็ไม่ยอมหยุดสักที" อื้อ เจ็บ "ฉันดิ้นไปมาอย่างทุรนทุรายเมื่อลิ้นหนาสอดแทรกเข้ามาในช่องเล็กลึกกว่าทุกครั้ง ก่อนจะตวัดไปมาขบเม้มและดูดดึงติ่งเนื้อน้อยๆอย่างสนุกสนาน ความเปียกชื้นไหลลื่นเต็มบริเวณช่องแคบจนฉันรู้สึก







