Se connecterPartager
ตอนที่ 8 ก้าวแรกของการเปลี่ยนแปลง
Date de publication:
2026-09-14 10:50:17เยว่ซินพูดคุยกับสหายที่ชาติก่อนนางห่างเหิน ทำตัวหมางเมินกับหลี่หยางด้วยมัวแต่ลุ่มหลงอยู่กับลู่ชินอ๋องจนไม่ลืมหูลืมตา ทำให้สูญเสียเพื่อนดีๆไป
“เสี่ยวหยางงั้นเรอะ โตขึ้นมากเลยนะ” เสนาบดีจางเห็นบุรุษหนุ่มผู้หนึ่งที่ดูคุ้นตายิ่งนักเข้ามาทักทายบุตรสาวจึงหันกลับมาถามไถ่
“คารวะท่านลุงจางขอรับ ยินดีด้วยนะขอรับกับงานพระราชทานสมรสของพี่หนิงฮวาในวันนี้” หลี่หยางรีบทำความเคารพและแสดงความยินดีทันที
“ขอบใจมากหลานชาย จงขุยท่านเลี้ยงบุตรชายเติบโตมาได้ดีทีเดียว” เสนาบดีจางเอ่ยชม
“ไม่เท่าไหร่หรอก เสี่ยวหยางน่ะยังต้องฝึกฝนอีกเยอะ” แม่ทัพฉินตอบสหายรัก
“ที่ไหนเล่า ถ่อมตัวไปได้ ว่าแต่มาเมืองหลวงครั้งนี้พวกเจ้าจะอยู่นานเท่าไหร่กัน”
“ข้าอีกสองวันก็ต้องเดินทางกลับชายแดนแล้วละ จากมานานคงไม่เหมาะ”
“ช่างเร็วเสียจริง” เสนาบดีจางเอ่ยอย่างใจหายเพราะเขาไม่ได้เจอสหายรักมานานนับปีแล้ว อยากจะพูดคุยร่ำสุรากันให้หายคิดถึงเสียหน่อยแต่เวลาช่างสั้นนัก
“เอาเถอะ แม้นข้าไม่อยู่แต่นับจากนี้ไปเสี่ยวหยางจะมาประจำเมืองหลวง ยังไงข้าขอฝากบุตรชายเอาไว้กับท่านด้วยก็แล้วกันนะ”
“จริงรึ? เสี่ยวหยางนะเหรอจะมาอยู่เมืองหลวง?”
“ใช่แล้วล่ะ ทางชายแดนยามนี้สงบสุขมั่นคงดีทุกอย่าง ตั้งแต่ฮูหยินข้าจากไปเมื่อปีก่อน พวกเราสองพ่อลูกก็ไม่ได้กลับมาเมืองหลวงเลย”
“ยามนี้ถึงเวลาแล้วที่เสี่ยวหยางจะต้องกลับมาดูแลกิจการที่ฮูหยินสร้างเอาไว้เสียที”
แม่ทัพฉินซึ่งภรรยาของเขาฉินฮูหยินมีกิจการร้านค้ามากมายตั้งอยู่ในเมืองหลวง ทำให้นางต้องไปมาระหว่างชายแดนกับเมืองหลวงบ่อยครั้ง
จนเมื่อปีก่อนนางเจ็บป่วยด้วยโรคปัจจุบัน รักษาตัวอยู่ที่ชายแดนเป็นเวลานานหลายเดือนก่อนจะสิ้นใจ นับแต่นั้นสองพ่อลูกก็ไม่ได้กลับมาเมืองหลวงอีกเลย
หากแต่เมื่อไม่นานมานี้มีจดหมายจากหลงจู๊ร้านค้าสมุนไพรของฉินฮูหยินส่งจดหมายมาแจ้งว่าตนเองต้องการขอลาออกเนื่องจากชรามากแล้วอยากกลับไปอยู่เลี้ยงหลาน
ประจวบกับได้รับข่าวงานพระราชทานสมรสของบุตรสาวสหายสนิทจึงเดินทางกลับมาเมืองหลวงพร้อมกับบุตรชาย
โดยหลี่หยางจะกลับมาอยู่ที่จวนท่านแม่ทัพและรับผิดชอบกิจการของฉินฮูหยินต่อไป ทั้งการค้าสมุนไพร เครื่องหอม ผ้าแพรพรรณและหอสำราญจิ่นหยาง
“ข้าดีใจยิ่งนักที่เจ้ากลับเข้ามาในเมืองหลวงนะหลี่หยาง” เยว่ซินแสดงความยินดีกับสหายในวัยเยาว์
“ข้าเองก็ดีใจเช่นกัน นับจากนี้ต้องฝากตัวกับเจ้าด้วยนะ เพราะข้าไม่ได้อยู่เมืองหลวงนานเป็นปีแล้ว ทั้งยังต้องกลับมารับผิดชอบการค้าของท่านแม่ ข้าอยากทำมันให้ดีที่สุดและคงต้องพึ่งพาเจ้าไม่น้อย”
“ได้สิ ข้ายินดีช่วยเจ้าอยู่แล้วล่ะ” เยว่ซินกล่าวด้วยความเต็มใจ
“ฮ่าฮ่าฮ่า..เอาล่ะจงขุยเจ้าไม่ต้องห่วง เดี๋ยวซินเอ๋อจะช่วยดูแลเสี่ยวหยางเอง ส่วนข้าก็จะคอยดูแลบุตรชายท่านเป็นอย่างดีด้วยเช่นกัน”
เสนาบดีจางหัวเราะออกมาอย่างสบายใจเมื่อได้ยินคำกล่าวของบุตรสาวที่รับคำช่วยเหลือหลี่หยาง ก่อนจะเอ่ยตอบรับคำสหายเขาอย่างหนักแน่นเช่นกัน
“ขอบคุณขอรับท่านลุงจาง” หลี่หยางเอ่ยขอบคุณอย่างนอบน้อม พร้อมหันไปพยักหน้าให้เยว่ซินด้วยรอยยิ้ม
“ขอบใจเจ้ามากตงฮุย เจ้าด้วยนะซินเอ๋อ” แม่ทัพฉินเอ่ยอย่างซาบซึ้ง เสนาบดีจางพยักหน้าให้หลี่หยางพร้อมตบบ่าสหายรักของเขาเบาๆอย่างสนิทสนมรู้ใจกันดี
“ด้วยความยินดีเจ้าค่ะท่านลุงฉิน” เยว่ซินตอบรับคำด้วยความยินดีและเต็มใจ
‘หากเป็นชาติก่อน นางจำได้ว่าในวันงานพระราชทานสมรสของหนิงฮวา นางคอยแต่ติดตามลู่ชินอ๋องที่มีซูหนี่อยู่เคียงข้างเพื่อขัดขวางไม่ให้สองคนนั้นได้อยู่ใกล้ชิดกัน’
‘จนลู่ชินอ๋องรำคาญและดุนางต่อหน้าซูหนี่ แต่นางก็ยังคงตามวุ่นวายกับเขาอยู่ดี ไม่แม้นแต่จะได้พบปะพูดคุยหรือทักทายกับสหายเก่าอย่างหลี่หยางเลยสักนิด’
‘อีกทั้งยังไม่เคยคิดใส่ใจเขาด้วย แม้นว่าหลี่หยางจะมาหาที่จวน แต่นางกลับไปขลุกตัวอยู่ในวังหลวงโดยใช้ข้ออ้างเพื่อไปเยี่ยมเยียนพี่สาว พระชายาไท่จื่ออยู่ตลอดเพื่อรอพบหน้าลู่ชินอ๋อง’
‘แต่ยามนี้นางคิดได้แล้วว่าจะไม่เสียเวลาไปกับเขาอีก จึงพูดคุยสานสัมพันธ์เก่าก่อนกับสหายที่ดีอย่างหลี่หยางอีกครั้ง’
‘นับเป็นก้าวแรกที่ดีมากจริงๆสำหรับนาง’ เยว่ซินคิดอย่างพอใจกับการเปลี่ยนแปลงตนเองในชาตินี้
Dernier chapitre
อดีตที่เลือนหาย ตอนที่ 56 ชีวิตสุขสมหวังในชาตินี้ 2
ผ่านไปเพียงหนึ่งเดือนทางวังหลวงก็มีงานมงคลถูกจัดขึ้นในท้องพระโรงเพื่อทำพิธีพระราชทานสมรสระหว่างลู่ชินอ๋องและเยว่ซิน ซึ่งกำลังจะกลายเป็นพระชายาแห่งตำหนักเฉินคุนอย่างเป็นทางการในไม่ช้าผู้คนมากมายทั้งนอกแลในแคว้นต่างเดินทางมาร่วมอวยพร แสดงความยินดีแก่คู่บ่าวสาวตอนนี้เรื่องที่เยว่ซินถูกซูหนี่ซึ่งทุกคนเคยเข้าใจว่านางเป็นเสมือนเทพเซียนที่บริสุทธิ์งดงาม โดนเยว่ซินกลั่นแกล้งรังแกมาโดยตลอดหากแต่สุดท้ายความจริงถูกเปิดเผยว่าเรื่องราวกลับกันทั้งหมด เป็นเยว่ซินเองต่างหากที่ถูกซูหนี่ใส่ความทำร้ายเหล่าบรรดาคุณหนู เชื้อพระวงศ์และผู้ที่เคยเข้าใจเยว่ซินผิด จึงพากันมาขอโทษพร้อมอวยพรนางถ้วนหน้าทำให้ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนที่ดีน่าจดจำที่สุดอีกคืนหนึ่ง สำหรับเยว่ซินที่ต้องทนทุกข์ทรมานแสนสาหัสในชาติก่อนหลังถูกส่งตัวเข้าห้องหอ ขณะที่นางนั่งรอลู่ซืออยู่เยว่ซินก็อดตื่นเต้นไม่ได้ แม้นนางกับเขาจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัยมาก่อนหน้านี้แล้วแต่ในพระราชพิธีสำคัญวันนี้ทำให้นางย้อนกลับไปนึกถึงเรื่องราวในชาติก่อนอีกครั้งหากแต่ครั้งนี้สตรีที่ลู่ซือหมายอยู่ครองค
อดีตที่เลือนหาย ตอนที่ 55 ชีวิตสุขสมหวังในชาตินี้ 1
เช้าวันต่อมาเยว่ซินตื่นขึ้นในอ้อมกอดของลู่ซือ นางรู้สึกเขินอายกับความไม่คุ้นเคยนี้ นางพยายามขยับตัวลุกขึ้นหากแต่ลู่ซือก็ไขว่คว้าเอวบางเอาไว้ ก่อนจะดึงรั้งร่างงามเข้ามาในอ้อมกอดของเขาอีกครั้ง“จะรีบไปไหนหืมม”“เช้าแล้วหม่อมฉันจะไปเรียกนางกำนัลมาปรนนิบัติรับใช้ท่านอ๋องเพคะ” เยว่ซินเอ่ยอย่างเขินอาย“เรียกมาได้ แต่คนที่ปรนนิบัติข้าต้องเป็นเจ้าเท่านั้น ได้หรือไม่เล่า” ลู่ซือเรียกร้องน้ำเสียงออดอ้อนอย่างยากจะได้เห็น“เพคะ” เยว่ซินตอบใบหน้างามแดงปลั่งก่อนจะลุกขึ้น แต่ลู่ซือกลับรั้งนางไว้อีกครั้ง เขาลุกขึ้นมานั่งพร้อมโอบกอดเยว่ซินเข้ามาแนบอกจ้องมองสบตานาง“ซินเอ๋อ ข้าจะเข้าเฝ้าเสด็จพ่อเสด็จแม่ขอพระราชทานสมรสกับเจ้าโดยเร็วที่สุดนะ” ลู่ซือพูดน้ำเสียงทุ้มต่ำฟังแล้วชวนให้ใจสั่น“ไม่ต้องรีบถึงเพียงนั้นก็ได้เพคะ”“ไม่รีบไม่ได้หรอกเพราะตอนนี้ในครรภ์เจ้า อาจมีพระราชนัดดาของเสด็จพ่อเสด็จแม่อยู่ในนั้นแล้วก็ได้” ลู่ซือกล่าวพลางอดใจไม่ไหวก้มหน้าลงไปจูบนางเนิ่นนานคราหนึ่ง
อดีตที่เลือนหาย ตอนที่ 54 รอยต่อของความฝัน
เยว่ซินไม่ตอบรับคำร้องขอดูแลปกป้องนางจากลู่ซือ แต่กลับเอ่ยปากตั้งคำถามเขากลับไป“เจ้าถามมาเถอะ”“ท่านอ๋องทรงชอบพอในตัวหม่อมฉันจริงๆงั้นหรือเพคะ”“เปล่า ข้าไม่ได้ชอบพอในตัวเจ้า”“อ้าว เช่นนั้นแล้ว..” เยว่ซือเงยหน้ามองลู่ซือพร้อมทำท่าจะผลักเขาออกทันที หากแต่ลู่ซือก็รีบเอ่ยแทรกขึ้นมาก่อน“แต่ข้ารักเจ้า รักเจ้าจริงๆนะไม่ใช่เพียงแค่ชอบพอเจ้าธรรมดา มิเช่นนั้นแล้วข้าจะกระโดดตามเจ้าลงไปทันทีที่เจ้าตกหน้าผากระนั้นหรือ”ลู่ซือพูดพร้อมกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น เมื่อย้อนคิดถึงวันที่เยว่ซินโดนทำร้ายตกลงไปในหน้าผาใจเขาก็เจ็บปวดยิ่งนัก“แต่..”“แต่อันใดอีก”“บอกตามตรงข้าเองก็เคยคิดสงสัยเหมือนกัน ว่าเหตุใดเจ้าจึงดูไม่ไว้วางใจในตัวข้าเลยสักนิด”“นับตั้งแต่งานพระราชพิธีสมรสของไท่จื่อเจ้าก็ดูแปลกไปดูเหมือนจะเกลียดข้ามากด้วยซ้ำ”ลู่ซือถามในสิ่งที่ค้างคาใจมาโดยตลอด“หากหม่อมฉันบอกว่าก่อนวันงานพระราชทานสมรสของไท่จื่อ หม่อมฉันฝันร้าย เป็นฝันที่ยาวนานเกี่ยวกับเรื่องราวระหว่างหม่อมฉัน ท่านอ๋องแล้วก็ซูหนี่”“ฝันร้ายที่
อดีตที่เลือนหาย ตอนที่ 53 เปิดใจ
ลู่ซือยืนยันอยากฟังเรื่องราวในอดีตตอนที่เยว่ซินช่วยเขาเอาไว้นางนิ่งคิดพักหนึ่งสุดท้ายจึงยอมเล่าให้เขาฟัง“ถ้าท่านอ๋องทรงอยากรู้หม่อมฉันเล่าให้ฟังก็ได้เพคะ ความจริงเรื่องราวก็ไม่ได้มีอะไรมาก ยามนั้นหม่อมฉันเข้าวังไปกับท่านแม่ซึ่งมาเข้าเฝ้าฮองเฮาพร้อมกับพี่หนิงฮวา หลี่หยางแล้วก็ซูหนี่”“พวกเราวิ่งเล่นซ่อนหากันไปทั่ว แล้วหม่อมฉันก็บังเอิญมาซ่อนตัวที่ตำหนักเย็นจากนั้นก็ได้ยินเสียงคนร้องเรียกให้ช่วย สุดท้ายจึงเดินตามเสียงไปและได้พบกับท่านอ๋อง”“ตอนนั้นในบ่อน้ำร้างค่อนข้างมืด หม่อมฉันไม่รู้ว่าเด็กชายคนนั้นเป็นผู้ใดและตกลงไปได้ยังไง เพียงแต่คิดว่าหากเป็นหม่อมฉันต้องกลัวมากแน่จึงรีบไปตามทหารรักษาการณ์ในวังหลวงมาช่วย”“แล้วยังไงต่องั้นหรือ”“ต่อมาหม่อมฉันเห็นทหารช่วยเด็กคนนั้นขึ้นมาได้แล้วแต่ยังไม่ทันได้เห็นหน้า หลี่หยางก็เข้ามาตามตัวแจ้งว่าท่านพ่อเรียกหาหม่อมฉันจึงต้องรีบกลับไปพร้อมกับเขา เรื่องก็มีเท่านี้แหละเพคะ”“แล้วเรื่องลงไปช่วยแมวอะไรที่เจ้าบอกเล่า เป็นเช่นไรกัน”
อดีตที่เลือนหาย ตอนที่ 52 ทวงถามเรื่องราวในอดีต
ลู่ซือจ้องมองเยว่ซินที่มีสีหน้าเรียบเฉยไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร ที่นางเห็นเขาเป็นหมากตัวหนึ่งในกระดานแล้วถูกเขาจับได้ “ช่วยไม่ได้นี่เพคะก็ท่านอ๋องเป็นคนพาหม่อมฉันเข้ามาอยู่ตำหนักในนี้เอง ทั้งยังไม่ยอมปล่อยให้หม่อมฉันออกไปด้วย หม่อมฉันจึงต้องยืมมือท่านอ๋อง ใช้วิธีนี้มาจัดการเรื่องราวต่างๆให้กระจ่างชัด”“ที่สำคัญการให้ซูหนี่สารภาพทุกอย่างออกมาเอง ท่านอ๋องจะได้รับรู้รับฟังกับหูเห็นอยู่กับตาตัวเองอย่างไรเล่าเพคะ ว่าเรื่องจริงมันเป็นอย่างไร”“เพราะหากฟังจากปากหม่อมฉันโดยตรง ท่านอ๋องคงไม่เชื่อและกล่าวหาว่าหม่อมฉันเป็นสตรีเจ้าล่ห์ร้ายกาจเหมือนเช่นที่ผ่านมาอีก” “เหตุใดเจ้าจึงคิดเช่นนั้น ไม่คิดว่าข้าจะเชื่อคำพูดเจ้าเลยงั้นหรือ” “ก็ยามหม่อมฉันกราบทูลว่าซูหนี่เป็นผู้อยู่เบื้องหลังส่งคนมาสังหาร ท่านอ๋องไม่ทรงมีรั
อดีตที่เลือนหาย ตอนที่ 51 เจ้าเห็นข้าเป็นหมากตัวหนึ่ง
เมื่อซูหนี่ออกจากตำหนักในแล้ว นางก็มุ่งหน้าไปขอพบลู่ซือที่ตำหนักใหญ่ทันทีเพื่อถือโอกาสตอกย้ำทวงบุญคุณพร้อมพูดรายละเอียดเรื่องที่เยว่ซินเล่าให้นางฟังแก่ลู่ซือ เพื่อให้เขาเชื่อถือนางมากขึ้นและร่วมรำลึกถึงเรื่องราวเก่าๆด้วยกัน ทวงความสนิทสนมไว้วางใจที่ท่านอ๋องมีต่อนางกลับคืนมา“ถวายบังคมท่านอ๋องเพคะ” ซูหนี่มาขอเข้าเฝ้าลู่ซือที่ห้องทำงาน“มีเรื่องอันใดงั้นหรือซูหนี่”“หม่อมฉันเพิ่งกลับจากเยี่ยมเยว่ซินแล้วคิดถึงท่านอ๋อง จึงอยากชวนสนทนาเรื่องราวเก่าๆเสียหน่อยเพคะ”“เรื่องเก่าๆงั้นหรือ? ได้สิ เจ้าลองว่ามามีเรื่องอันใด”“ก็เรื่องเมื่อครั้งที่ท่านอ๋องติดอยู่ในบ่อร้างกับลูกแมวตัวน้อยอย่างไรเล่าเพคะ”“ยามนั้นแม้นยังเด็กแต่ท่านอ๋องช่างมีจิตใจเมตตานัก วันนั้นข้ายังจำได้ดีว่าเป็นเพราะท่านลงไปช่วยเจ้าแมวน้อยในบ่อจึงทำให้เดือดร้อนตนเองเช่นนั้น”“อ้อที่สำคัญหม่อมฉันลืมบอกไปเพคะ ตอนนั้นหม่อมฉันทำถุงหอมที่พกติดตัวหล่นหายไป มันเป็นถุงหอมปักลวดลายผีเสื้องดงามละเอียดลออเอ
Vous vous intéresseriez aussi à
สนมร้างรักขอทวงบัลลังก์
ม่อเยี่ยน716.3K Vuesย้อนรักทวงแค้น
วิ๋นเจิง240.3K Vuesทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
หิมะที่ปลิดปลิว97.5K Vuesสวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ27.9K Vuesชายาชนบทของอ๋องทรราช
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว797 Vuesเกิดใหม่ขอเป็นองค์หญิงตัวประกันที่จักรพรรดิโปรดปราน
ต้าซินซิน1.2K Vuesหนี้รักในรอยแค้น
ม่านอวี้79 Vuesอ๋องสารเลวผู้นี้ข้าหย่าแล้ว
ไป๋เหลียน/ฑริกา37 Vues
