Share

บทที่ 53

last update Tanggal publikasi: 2026-03-11 17:59:54
บทที่ 39 : การพบกันของสองดวงวิญญาณ

ท่ามกลางความมืดมิดที่แปรเปลี่ยนเป็นแสงสว่างจ้าจนแสบตา วิญญาณของแพ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 131

    บทส่งท้าย: กาลเวลา ลิขิตสวรรค์ และนิรันดร์ของเราห้าปีต่อมา ณ เมืองเจียงหนานสายลมวสันต์พัดพาความอบอุ่นและกลิ่นหอมของดอกท้อให้ลอยอวลไปทั่วทั้งคฤหาสน์ตระกูลไป๋ บรรยากาศภายในจวนเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงหัวเราะสดใสที่ดังแว่วมาจากลานกว้างหน้าเรือนใหญ่“ท่านพ่อ! จับข้าให้ได้สิขอรับ!”เด็กชายตัวน้อยวัย

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 130

    บทที่ 69: พยานรักแห่งสองห้วงเวลาหลายสัปดาห์ผ่านไป ชีวิตในจวนตระกูลไป๋กลับมาสงบสุขและอบอวลไปด้วยความหวาน เมิ่งซีกลับไปดูแลกิจการหอวิจิตรซีซีอย่างขยันขันแข็ง โดยมีไป๋อวี้เฉินคอยรับส่งและดูแลแทบไม่ห่างกายทว่าในช่วงเช้าของวันหนึ่ง ขณะที่เมิ่งซีกำลังนั่งร่วมโต๊ะอาหารกับไป๋อวี้เฉินและฮูหยินผู้เฒ่า กลิ่น

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 129

    บทที่ 68: พันธนาการแห่งรักราตรีเยือกเย็นปกคลุมไปทั่วจวนตระกูลไป๋ ทว่าภายในเรือนนอนใหญ่กลับอบอวลไปด้วยไออุ่นจากถ่านในเตาผิง แสงเทียนวับแวมส่องกระทบผ้าม่านแพรไหมสีนวลที่พลิ้วไหวตามแรงลมเมิ่งซีนั่งอยู่บนเตียงกว้าง นางเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าเป้ใบย่อมที่ติดตัวมาจากโลกอนาคตขึ้นมาเปิดออก ท่ามกลางสายตาใคร่

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 128

    บทที่ 67: เรื่องเล่าจากห้วงอนาคตแสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาภายในโถงของเรือนใหญ่ บรรยากาศที่เคยอึมครึมมาตลอดหกเดือนถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มและเสียงพูดคุยที่อบอุ่นบนตั่งไม้ตัวใหญ่ ฮูหยินผู้เฒ่าไป๋ นั่งอยู่ตรงกลาง ดวงตาที่ผ่านโลกมามาก รื้นไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความปีติ สองมือเหี่ยวย่นกอบกุมมือของ เมิ่งซี เอา

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 127

    บทที่ 66: ฮูหยินที่หวนคืนแสงแดดสีทองยามเช้าสาดส่องลอดผ่านหน้าต่าง ขับไล่ความมืดมิดและเงียบเหงาที่ปกคลุมเรือนนอนแห่งนี้มาตลอดหกเดือนให้มลายหายไปขวัญฤทัยในร่างของเมิ่งซีค่อยๆ ขยับตัวตื่น สิ่งแรกที่นางสัมผัสได้คือวงแขนแกร่งที่กอดนางเอาไว้แน่น และลมหายใจอุ่นๆ ที่รดอยู่บริเวณหน้าผาก เมื่อเงยหน้าขึ้น นา

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 126

    บทที่ 65: ปาฏิหาริย์แห่งหยาดฝนนี่เขาไม่ได้กำลังฝันไปใช่หรือไม่...ไป๋อวี้เฉินยืนตัวแข็งทื่อ นัยน์ตาคมเบิกกว้างเมื่อทอดสบเห็นร่างบางในชุดเสื้อผ้าแปลกประหลาด กำลังนั่งสะอื้นไห้อยู่เบื้องหน้าเรือนนอนทว่าเมื่อ 'หมิงซาน' ที่ยืนอยู่เบื้องหลังหลุดเสียงอุทานเรียก “ฮูหยิน!” ชายหนุ่มจึงตระหนักได้ในวินาทีนั้

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 125

    บทที่ 64: การจากลาที่ไร้ปาฏิหาริย์ลุงเหล่าไป๋ไขกุญแจทองเหลืองที่ดูเก่าแก่ก่อนจะผลักบานประตูไม้แกะสลักให้เปิดออก กลิ่นอายของไม้กฤษณาและเครื่องหอมจางๆ ที่ขวัญจำได้ติดจมูกพุ่งเข้าปะทะใบหน้าทันที หญิงสาวก้าวเข้าไปในห้องอย่างเลื่อนลอย ราวกับเวลาหลายร้อยปีที่ผ่านไปไม่มีผลต่อสถานที่แห่งนี้เลยทุกอย่างถูกว

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 124

    บทที่ 63: คำบอกเล่าจากผู้สืบทอดสายฝนโปรยปรายบางเบาเหนือเมืองเจียงหนาน สร้างม่านหมอกจางๆ ปกคลุมไปทั่วลำคลองและสะพานหิน ขวัญฤทัยในชุดเสื้อโค้ทสีครีม สะพายกระเป๋าเป้ใบย่อมก้าวลงจากรถแท็กซี่มายืนอยู่หน้าประตูไม้บานยักษ์ที่มีป้ายเขียนว่า ‘พิพิธภัณฑ์จวนสกุลไป๋’เพียงแค่ทอดสายตามองกำแพงสีขาวที่หม่นหมองไปต

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 123

    บทที่ 62: เบาะแสจากอดีตเวลาล่วงเลยผ่านไปกว่าครึ่งปี...หลังจากที่ขวัญพยายามค้นหาทุกวิถีทางเพื่อกลับไปหาเขา แม้กระทั่งใช้วิธีสิ้นคิดอย่างการปลิดชีพตัวเอง ทว่าผลลัพธ์ที่ได้กลับมีเพียงรอยน้ำตาและความเจ็บปวดแสนสาหัสของครอบครัวที่อยู่เบื้องหลัง เมื่อตระหนักได้เช่นนั้น เธอจึงทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับชะตากร

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 122

    บทที่ 61: เศษซากแห่งห้วงเวลา“ยัยขวัญ! ลูกแม่!”ประตูห้องพักฟื้นถูกเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับร่างของหญิงวัยกลางคนที่ถลันเข้ามากอดขวัญไว้แน่น เสียงร้องไห้โฮด้วยความโล่งใจของคนเป็นแม่ และฝ่ามืออุ่นๆ ของ ‘พี่ชาย’ ที่ยืนลูบหัวเธออยู่ข้างเตียงด้วยขอบตาแดงก่ำ ทำให้หญิงสาวที่เพิ่งฟื้นจากความตายตระหนักได้ว่า.

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status