Masukพายน์นั่งอยู่ในห้องปฐมพยาบาลกำลังทำแผล ประตูห้องถูกผลักเข้ามาอย่างแรง ชายหนุ่มหน้าตาคมคายคนหนึ่งเดินกราดเข้ามาด้วยท่าทางราวกับจะมาฆ่าใครเข้าให้ หมอที่กำลังทำแผลถึงกับสะดุ้ง ทำให้พายน์หันไปมองแวบหนึ่ง
“ไม่เป็นไรค่ะ เขาเป็น... อืม... เจ้านายของฉันเอง” คำว่า สามี ที่ติดอยู่ริมฝีปากถูกเปลี่ยนเป็น เจ้านาย ทันที โลแกนเหมือนมีอะไรบางอย่างติดคอ เดินไปถามหมอด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “แผลหนักไหม” “แค่ถลอก ไม่เป็นไรมากหรอกครับ” หมอไม่สนใจเรื่องความสัมพันธ์ของทั้งสองนัก รีบทำแผลและจัดยาให้เสร็จ พายน์กล่าวขอบคุณเบา ๆ แล้วเดินออกจากห้อง โลแกนก็ตามออกมาติด ๆ เห็นเธอกำลังจะจ่ายเงินก็แย่งจ่ายให้ พอรับยาเสร็จก็เป็นคนหยิบให้เอง ราวกับเป็นสามีที่ใส่ใจไม่ขาดตกบกพร่อง พายน์ไม่ได้ว่าอะไรให้เสียอารมณ์ ออกจากโรงพยาบาลเธอก้มหน้ากดโทรศัพท์เรียกรถ แต่โลแกนคว้ามือถือไปเสียก่อน โอบไหล่พาเธอเดินไปยังลานจอดรถ เปิดประตูฝั่งคนนั่งแล้วยัดเธอเข้าไป ก่อนที่ตัวเองจะอ้อมไปขึ้นฝั่งคนขับ เสียงประตูรถกระแทกปิดลง เสียงภายนอกก็เงียบสนิท บรรยากาศในรถหนักอึ้ง “บล็อกเบอร์ผมยังไม่พอ คุณยังถึงขั้นขับรถประชดชีวิตเพื่อเรียกร้องความสนใจอีกเหรอพายน์” เขาหันมามองหน้าเธอ น้ำเสียงทั้งเบื่อหน่ายและเต็มไปด้วยความโกรธ เธอชะงัก หันไปมองหน้าเขา เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยความขุ่นมัว ก็หลุดหัวเราะออกมา ตอนแรกเธออึดอัดแทบตาย อยู่ ๆ เขาก็เล่นมุกออกมาให้เธอขำเสียอย่างนั้น เขาทำผิดอะไรล่ะ แล้วทำไมเธอจะต้องฆ่าตัวตายเพื่อประชดด้วย? โลกนี้ยังมีคนหลงตัวเองได้ถึงขนาดนี้อีกเหรอเนี่ย “ไม่ต้องห่วงค่ะ คุณไม่ต้องรับมืออะไรแบบนั้นแน่ เอามือถือฉันคืนมาด้วย” พายน์ยื่นมือไปจะเอามือถือที่เขายึดไว้ โลแกนเบี่ยงมือหลบ “ผมยอมรับว่าวันนี้โกหกคุณ แต่คุณไม่คิดเลยเหรอว่าการที่คุณประรานคนอื่นจนร้องไห้ มันก็ไม่ถูกเหมือนกัน เขาแค่เป็นเด็กที่ถูกเลี้ยงมาตามใจ พูดจาไม่ระวัง คุณก็ไม่ควรที่จะไปเอาเรื่องกับเขาเลย” พายน์นั่งฟังคำแก้ตัวของเขา ฟังคำอธิบายถึงผู้หญิงคนนั้น ฟังน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเอ็นดู... โดยที่ตัวเขาเองไม่รู้ตัว โลแกน... นายเคยส่องกระจกดูหน้าตัวเองเวลานอกใจบ้างไหม เงียบไปสักพักหนึ่งเธอก็พูดขึ้นเสียงเรียบเย็นแบบหมดใจ “ต่อไปฉันจะไม่แตะต้องเขาอีก ไม่สนใจว่าคุณจะเป็นอะไรกับเขา แต่ก็ช่วยบอกให้เขาอย่าเข้ามายุ่งวุ่นวายกับฉันก็แล้วกัน” “ผมแค่เอ็นดูเหมือนน้อง มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะ” โลแกนขมวดคิ้ว “อืม น้องสาว” พายน์หันหน้าออกไปทางหน้าต่าง กลั้นความรู้สึกอยากเปิดโปงและเอาหลักฐานทั้งหมดมาฟาดใส่หน้าเขา “ถือว่าฉันเข้าใจผิดไปเองละกันค่ะ ยินดีด้วยนะ คุณมีน้องสาวเพิ่มซะแล้ว” “....” “ขับรถเถอะค่ะ” พายน์รู้สึกหนาวเย็นตั้งแต่กระดูก เธอกอดตัวเองไว้แน่น กระชับสูทตัวใหญ่สีเทาควันบุหรี่ที่คลุมไหล่อยู่ ปลายจมูกเธอแตะโดนปกเสื้อสูท กลิ่นอ่อน ๆ ของน้ำหอมก็ลอยเข้ามาอีกครั้ง โลแกนมองเห็นสูทผู้ชายสีเทาควันบุหรี่ที่เธอสวมอยู่ เนื้อผ้าดูแพงและสั่งตัดเฉพาะตัว “เสื้อตัวนี้เป็นของใคร?” พายน์หันหน้าออกไปอีกด้านเหมือนต้องการประชดที่เขาพูดถึงน้องสาวเมื่อกี้ “ของพี่ชาย... เพิ่งรู้จักกัน” “....” โลแกนหน้าตาเย็นชาทันที คว้าสูทจากไหล่เธอออกมาแล้วโยนออกไปนอกรถ พายน์ตกใจโมโห รีบลงจากรถจะไปเก็บ เพราะเสื้อตัวนี้เธอตั้งใจจะซักแล้วคืน แต่โลแกนเห็นว่าเธอกล้าจะไปเก็บจริง ๆ ก็ดึงเธอกลับมา โน้มตัวลงไปจูบริมฝีปากอย่างแรง พายน์กัดฟันแน่นไม่ยอมให้เขาจูบ แต่เขาก็บีบคางเธอบังคับให้เธออ้าปากแล้วจูบลงมาอย่างเอาแต่ใจ รุนแรง และไร้เหตุผล จนพอใจเขาก็ยอมผละออกไป ลมหายใจของเขาหนักหน่วงร้อนผ่าวเป่าลงบนหน้าของเธอ “อย่าใช้วิธีแบบนี้ประชดผม คุณควรคิดถึงชีวิตคนอื่นบ้างนะ” “....” พายน์แทบพูดอะไรไม่ออก สูทสุดท้ายก็ไม่ได้เก็บกลับมา ไหนว่าจะซักคืนให้เขา ตอนนี้ทำไงดีล่ะเนี่ย หลังจากเรื่องวุ่นวายวันหยุด พายน์ก็ไม่สบายเป็นไข้ในตอนกลางคืน โลแกนไม่ได้ออกไปไหนอยู่บ้านคอยต้มโจ๊กป้อนข้าวดูแลเธอ ราวกับเป็นสามีที่ยังมีใจอยู่จริง ๆ ตอนเที่ยงคืนกว่า ๆ ไข้เธอยังไม่ลด รู้สึกเวียนหัวมึนงงแทบจะไม่ได้สติ ตื๊ด ตื๊ด มือถือของโลแกนดังขึ้นบนหัวเตียง พายน์พยายามยันตัวลุกขึ้น เธอกับโลแกนมองไปที่หน้าจอพร้อมกัน เวลา 00:35 ชื่อที่โชว์อยู่บนหน้าจอคือ... อมยิ้ม เป็นชื่อเล่นที่ช่างสนิทสนมเสียเหลือเกินนะ... เสียงสั่นของมือถือในความเงียบของกลางคืนดังแสบเข้าไปถึงประสาทของคนทั้งคู่หนึ่งสัปดาห์หลังจากการตอบโต้ทางกฎหมายที่เฉียบขาดจนทำให้ คุณไกรสร ต้องยอมถอนตัว พายน์ และ ราเชนทร์ จัดงานเลี้ยงเล็ก ๆ ที่ห้องอาหารผู้บริหารเพื่อฉลองชัยชนะและขอบคุณ มิ้นท์ และ คุณทศพายน์ยกแก้วแชมเปญขึ้น “มิ้นท์” พายน์กล่าวด้วยรอยยิ้มที่ภาคภูมิใจ “ไม่มีคำพูดใด ๆ ที่จะอธิบายความรู้สึกขอบคุณของพวกเราได้หมด การมองเห็นอย่างรอบด้านและที่ไม่เป็นไปตามตำราของเธอ... ช่วยรักษาบริษัทของเราไว้ได้จริง ๆ เธอคือผู้เชี่ยวชาญด้านกลยุทธ์ที่หาตัวจับยากที่สุดในโลก”ราเชนทร์เสริม “และคุณทศ คุณคือสุดยอดนักกฎหมายที่สามารถทำงานภายใต้ความวุ่นวายได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด ไม่มีใครสามารถคว้าแท็บเล็ตที่กำลังจะตก... พร้อมกับร่างข้อกำหนดทางกฎหมายที่ซับซ้อนได้พร้อมกันเท่าคุณอีกแล้วครับ”คุณทศยิ้มอย่างอ่อนโยน เขาเอามือไปกุมมือมิ้นท์ไว้แน่น “ผมแค่ทำตามหน้าที่ครับ... และผมเชื่อในวิธีการค้นหาที่ไม่เป็นเส้นตรงของภรรยาผม”พายน์พยักหน้าให้ราเชนทร์ ราเชนทร์หยิบซองเอกสารปิดผนึกขนาดใหญ่ยื่นให้มิ้นท์“รางวัลสำหรับคุณมิ้นท์ไม่ได้มีแค่โบนัสตอบแทนที่มากมายเท่านั้น” ราเชนทร์กล่าว “แต่ยังมีรางวัลที่เราออกแบบมาเพื่อสนับสนุน
หลายเดือนหลังจากการย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกัน คุณทศ ตระหนักว่า ความสุขของเขาอยู่ที่การได้จัดการกับความวุ่นวายของมิ้นท์ทุกวัน เขาจึงเริ่มวางแผนที่จะเปลี่ยน ‘สัญญาการใช้ชีวิตร่วม’ ให้กลายเป็น ‘สัญญาผูกมัดตลอดชีวิต’การขอแต่งงานต้องไม่มีความเสี่ยงคุณทศใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ในการเลือกสถานที่: ไม่ใช่ร้านอาหารหรู... ไม่ใช่ที่สูง... แต่เป็นห้องนั่งเล่นที่คอนโดของพวกเขาเอง ซึ่งเป็น ‘โซนสีขาว’ ที่ปลอดภัยที่สุดในคืนวันขอแต่งงาน... คุณทศได้จัดเตรียมห้องให้เป็นศูนย์ความเสี่ยงคือถอดพรมออมเพื่อป้องกันการสะดุดเก็บแจกันทั้งหมดเพื่อป้องกันการแตกปิดสวิตช์ไฟหลักเพื่แเหลือไว้แค่โคมไฟตั้งพื้นแบบหนาและมั่นคงเก็บแก้วน้ำทั้งหมดเพื่อแทนที่ด้วยขวดน้ำแบบมีฝาปิดคุณทศแต่งตัวเนี้ยบ และซ่อน กล่องแหวน ไว้ในกระเป๋าสูทด้านในที่ล็อคอย่างแน่นหนา พร้อมโซ่คล้องเล็ก ๆ ป้องกันการหล่นหายมิ้นท์กลับมาถึงคอนโดฯ หลังจากเลิกงาน เธอเห็นห้องนั่งเล่นที่ดูโล่งผิดปกติ“ทศคะ! ทำไมห้องเราโล่งจังเลยล่ะ? เหมือนคุณกำลังจะหนีไปไหนเลย!” มิ้นท์ถามด้วยความประหลาดใจคุณทศยิ้มอย่างอ่อนโยน เขาเดินเข้าไปหามิ้นท์และจูงมือเธอให้มานั่งบน
หลายเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว มิ้นท์ และ คุณทศ คบหาดูใจกันอย่างเปิดเผย มิ้นท์ยังคงเป็นที่ปรึกษาคนสนิทของพายน์ และยังคงซุ่มซ่ามเหมือนเดิม ส่วนคุณทศก็เป็นนักกฎหมายที่เก่งกาจและเป็นแฟนที่เยือกเย็นเย็นวันหนึ่ง มิ้นท์มาค้างคืนที่คอนโดมิเนียมของทศ คอนโดของเขาเป็นดินแดนที่สมบูรณ์แบบ พื้นที่ว่างเปล่า สะอาดไม่มีข้าวของที่ไม่จำเป็น และทุกอย่างถูกจัดเรียงตามลำดับความสำคัญมิ้นท์ตัดสินใจทำอาหารเย็นให้คุณทศ เธอพยายามพิสูจน์ว่าเธอไม่ได้มีดีแค่ในห้องประชุมและทำลายเก้าอี้คุณทศ กำลังทำงานที่ห้องทำงานของเขา มิ้นท์ เปิดตู้เย็นเพื่อค้นหาส่วนผสม และสิ่งที่เธอเห็นคือตู้เย็นที่ถูกจัดเรียงอย่างเป็นระบบ มีฉลากติดทุกอย่าง... แม้แต่ผักกาดหอมก็มีป้าย ‘ผักสลัด 25/5’มิ้นท์พยายามจะหยิบพริกไทย แต่ความรีบร้อนทำให้เธอไม่ทันสังเกตว่าขวดน้ำมันมะกอกวางอยู่บนหิ้งที่ยื่นออกมาเล็กน้อย!ตึง!ขวดน้ำมันมะกอกไม่ได้ล้ม... แต่ฝาขวดกระเด็นเปิดออก!น้ำมันมะกอกหยดลงไปบนผักกาดหอม และ บนกล่องใสบรรจุชีสเรียงรายอย่างสวยงาม!มิ้นท์ตกใจจนหน้าซีด เธอรีบคว้าผ้าเช็ดมือมาเช็ดด้วยความตื่นตระหนก... แต่กลับทำให้รอยน้ำมันขยายวงกว้า
เย็นวันนั้น มิ้นท์และคุณทศมานั่งทานอาหารค่ำและทบทวนเอกสารที่ห้องอาหารเล็ก ๆ ของโรงแรมที่พักใกล้กับสถานที่ก่อสร้าง บรรยากาศเงียบสงบ แต่เต็มไปด้วยความตึงเครียดที่แตกต่างออกไป ความตึงเครียดของคนที่เริ่มสนใจกัน“สรุปแล้ว ตามการตรวจสอบเบื้องต้นของผม” คุณทศกล่าวขณะปิดแฟ้มเอกสาร “ปัญหาทางด้านกรรมสิทธิ์ที่ดินถูกจัดการโดยทีมของคุณมิ้นท์ได้เกือบสมบูรณ์แบบแล้ว งานของคุณพายน์และคุณราเชนทร์จะไม่สะดุดแน่นอน”มิ้นท์ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ “ขอบคุณค่ะคุณทศ! ฉันใช้เวลาหลายเดือนในการไล่ตามเอกสารชุดนี้เลยนะคะ”คุณทศเงยหน้ามองมิ้นท์ สายตาของเขาแสดงความชื่นชมอย่างเปิดเผย “คุณมีความสามารถสูงมากครับคุณมิ้นท์... ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณพายน์ถึงไว้วางใจคุณขนาดนี้”“แล้วคุณทศล่ะคะ?” มิ้นท์ถามอย่างกล้าหาญ “คุณเคยใช้เวลาหลายปีในลอนดอน ที่นั่นคงจะแตกต่างจากที่นี่มากเลยใช่ไหมคะ”คุณทศถอนหายใจออกมาเบา ๆ “ลอนดอนเป็นเมืองที่สมบูรณ์แบบครับ ทุกอย่างเป็นไปตามกฎหมายทุกอย่างอยู่ในการควบคุม แต่บางครั้ง... ผมก็รู้สึกเบื่อหน่ายความสมบูรณ์แบบนั้น”เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วมองมิ้นท์อย่างตรงไปตรงมา “ในห้องทำงานของเราทุกคนเดินอ
เช้าวันจันทร์ที่เต็มไปด้วยความเคร่งเครียด มิ้นท์ สวมชุดสูทที่เนี้ยบที่สุด และนั่งอยู่หน้าโต๊ะประชุมขนาดใหญ่ เธอรู้สึกตื่นเต้นและประหม่า ไม่ใช่เพราะการนำเสนอข้อมูล แต่เพราะเธอรู้ว่านี่คือแผนจัดหาคู่ของพายน์และราเชนทร์ในห้องนี้มีเพียงราเชนทร์ พายน์ และ คุณทศ ภิรมย์ ชายหนุ่มผู้เงียบขรึมและทรงภูมิฐาน เขาคือหัวหน้าทีมกฎหมาย ที่มีชื่อเสียงเรื่องความเยือกเย็นและความละเอียดรอบคอบคุณทศอยู่ในชุดสูทสามชิ้นสีน้ำเงินเข้ม ใบหน้าของเขาไม่ได้แสดงอารมณ์ใด ๆ แต่สายตาที่มองมาที่มิ้นท์นั้นเต็มไปด้วยความตั้งใจในการวิเคราะห์ข้อมูลพายน์ยิ้มให้มิ้นท์อย่างให้กำลังใจ “เอาล่ะมิ้นท์ คุณทศ เรามาเริ่มกันเลยดีกว่าค่ะ มิ้นท์จะนำเสนอรายละเอียดเชิงกลยุทธ์ของดีล A-Star”มิ้นท์พยายามควบคุมเสียงตัวเองให้นิ่งที่สุด เธอเปิดไฟล์พรีเซนเตชันด้วยความมั่นใจ นี่คือโอกาสที่เธอจะได้โชว์ความเฉียบคมทางธุรกิจที่แท้จริง“เรียนคุณราเชนทร์... คุณพายน์ และคุณทศนะคะ” มิ้นท์เริ่มต้นน้ำเสียงของเธอชัดเจนและหนักแน่น “ตามการวิเคราะห์ของเรา ดีล A-Star มีความเสี่ยงด้านการเงินต่ำกว่า 5%...”การนำเสนอผ่านไปได้ด้วยดี มิ้นท์กำลังพูดถึงข
วันหยุดสุดสัปดาห์ที่คฤหาสน์ของราเชนทร์และพายน์ มิ้นท์ได้รับเชิญมาทานอาหารเย็นแบบเป็นกันเอง มิ้นท์ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเสมอน้องไทม์วิ่งเล่นอยู่รอบห้องรับประทานอาหาร พายน์ ดูสง่างามในชุดลำลอง แต่ก็ยังคงดูแลทุกอย่างเรียบร้อยราวกับเป็นผู้จัดการอีเวนต์ ส่วนราเชนทร์ก็กำลังทำหน้าที่ปิ้งบาร์บีคิวอยู่กลางสวน“มิ้นท์! มาช่วยฉันยกน้ำผลไม้แก้วนี้ไปให้ราเชนทร์หน่อยสิ” พายน์ขอร้องมิ้นท์ตอบรับอย่างกระตือรือร้น เธออยากพิสูจน์ให้เพื่อนรักเห็นว่าเธอเป็นคนทำงานบ้านได้ดี“ได้เลย สบายมาก!”พายน์ยื่นถาดเล็ก ๆ ที่มีเพียงน้ำผลไม้แก้วเดียว และ ผ้าเช็ดปาก ให้มิ้นท์ แก้วน้ำไม่ได้หนักเลยแต่ความคาดหวังของมิ้นท์เองที่หนักอึ้งมิ้นท์จ้องมองถาดอย่างตั้งใจ เธอก้าวเดินอย่างระมัดระวัง ช้ากว่าการเดินปกติถึงสามเท่า พายน์ยิ้มเล็กน้อย รู้ดีว่าอะไรจะเกิดขึ้นขณะที่มิ้นท์พยายามเลี้ยวผ่านมุมโต๊ะกาแฟ เท้าของเธอก็เตะเข้ากับขาเก้าอี้ที่ว่างอยู่เบา ๆ!ตุบ!แม้จะเป็นเพียงแรงสะกิดเบาๆ แต่เพราะความพยายามในการทรงตัวที่มากเกินไป น้ำหนักของมิ้นท์จึงถูกถ่ายเทไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว!น้ำผลไม้ในแก้วกระฉอกออกมาเล็กน
เจ็ดวันต่อมา ศัตรูทั้งสี่คนของพายน์และราเชนทร์ต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่โหดร้ายราเชนทร์ไม่ได้หยุดอยู่แค่การฟ้องร้องเรียกค่าเสียหาย แต่เขาใช้หลักฐานการทุจริตที่พายน์ค้นพบ ยกระดับคดีเป็นคดีอาญาฐานฉ้อโกงและยักยอกทรัพย์ของบริษัทโลแกนและคุณหญิงมณี ถูกทนายของราเชนทร์ดำเนินการอายัดทรัพย์สินทั้งหมดใน
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ราเชนทร์ไม่ได้อยู่ค้างคืนตามความคาดหมายของทุกคน เขาให้เกียรติขอบเขตของพายน์อย่างสมบูรณ์พายน์กำลังยืนส่งเขาที่หน้าประตูบ้าน บรรยากาศเงียบสงบและเต็มไปด้วยความเข้าใจ“ผมดีใจที่คุณให้เกียรติผมนะพายน์” ราเชนทร์กล่าว ดวงตาของเขาสะท้อนความจริงจังที่มาพร้อมกับความเสน่หา “ผมให้คำมั่
ราเชนทร์ยังคงยืนอยู่ตรงหน้าพายน์ สายตาที่เต็มไปด้วยคำเชื้อเชิญและอำนาจทำให้บรรยากาศในห้องทนายความหนาวเย็นลงหลายองศาพายน์จ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความร้ายกาจของราเชนทร์ เธอรู้ว่าการตอบรับคำเชื้อเชิญนี้หมายถึงการก้าวเข้าสู่เกมที่ใหญ่กว่าและอันตรายกว่าการแก้แค้นโลแกนหลายเท่า“ฉั
อเล็กซ์จ้องมองราเชนทร์อย่างตื่นตะลึงนี่ไม่ใช่แค่การแก้แค้น แต่เป็นการต่อรองกับปีศาจโดยแท้จริง!“มึง... บ้าไปแล้วราเชนทร์!” อเล็กซ์พูดเสียงแผ่ว “ทำลายโลแกนเนี่ยนะ มึงกับมันเป็นคู่แข่งกันก็จริง แต่มึงจะทำลายทุกอย่างที่ตัวมึงเองก็จะได้ประโยชน์ด้วยน่ะเหรอ?”ราเชนทร์หัวเราะในลำคอ “ทำลายเหรอ? กูเรีย







![ม่านรักไฟเสน่หา NC30+ [โคแก่กินหญ้าอ่อน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)