Partager

ตอนที่ 6 ชอบก็คือชอบ

last update Date de publication: 2025-04-11 03:22:28

ฟีนิกซ์  talk

ทุกถ้อยคำที่คนในบ้านสนทนากันผมได้ยินมันอย่างชัดเจนแต่ที่มันทำให้ผมจุกในอกคือเรื่องชีวิตแต่งงานของเมธาวีต่างหาก ผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งต้องมาเจอเรื่องแบบนี้เธอจะเจ็บปวดกับเรื่องที่ต้องเผชิญแค่ไหนกันนะ

“อุ้มๆๆ”เสียงเด็กน้อยร้องให้แม่อุ้มดึงสติให้ผมออกมาจากห้วงความคิดของตนเอง

“อุ้มๆครับ เมฆหิวหม่ำๆไหมครับไหนนี่หม่ำๆใครเอ่ย”เมธาวียังคงพูดกับลูกน้อยด้วยน้ำเสียงสดใส่หากไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้เธอพึ่งร้องไห้ไปหมาดๆคงไม่มีใครดูออก

“หึ”นายโชคดีจังนะเมฆที่มีแม่แบบนี้

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

ผมตัดสินใจเคาะประตูในที่สุด ไหนๆก็มาแล้วนี่ ถ้าโดนด่าค่อยกลับแล้วกัน

“ใครมาน่ะ พ่อเรากลับมาหรือเปล่า”

“เดี๋ยวเมย์ไปดูเองค่ะ”เสียงของเมธาวีบอกกับแม่ของเธอตามมาด้วยเสียงปลดล็อกประตู

แอ๊ด~

ทันทีที่ประตูเปิดออกใบหน้าของเมธาวีก็ปรากฏแก่สายตาของผม วันนี้เมธาวีใส่เสื้อยืดกางเกงขาสั้นธรรมดาๆแต่ดูมีเสน่ห์ชะมัด

“อ้าวฟินมาได้ไงอ่ะ”เสียงหวานของเมธาวีเรียกสติของผมให้กลับมาอีกครั้ง

“พอดีวันนี้ว่าง มาหาเพื่อนกินข้าว”ผมชูถุงอาหารหลายอย่างที่ซื้อมาด้วยให้เมธาวีดู

“เอ่อ…จะกินที่นี่เหรอ”เมธาวีถามผมสีหน้าเป็นกังวล

“อืม ทำไมรังเกียจผมเหรอ”ผมถามทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าอีกคนไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นแต่ถามไปแบบนั้นเพราะอยากแหย่เธอเล่นเท่านั้น

“ปะ เปล่าเข้ามาก่อนสิ”

“สวัสดีครับ ผมฟีนิกซ์ครับ”ผมยกมือไหว้แม่ของเมธาวี

“ไหว้พระเถอะลูก”แม่ของเมธาวีรับไหว้ผมด้วยรอยยิ้ม ท่านดูเป็นคนใจดีและอบอุ่นอยู่ไม่น้อย

“เดี๋ยวขอแทนตัวว่าพี่เถอะนะ”ความจริงเธอจะแทนตัวว่าอะไรผมก็ไม่ได้มีปัญหาหรอกแต่ผมแค่กังวลว่าเธอจะสร้างกำแพงมากั้นระหว่างผมกับเธอไว้เพียงเพราะผมอายุน้อยกว่าเธอเพราะผู้หญิงส่วนใหญ่ชอบผู้ชายที่อายุมากว่าไม่ใช่เหรอ แล้วก็อยากแกล้งเธอเล่นเท่านั้น

“อืม”

“เดี๋ยวพี่ไปเอาชามมาให้”พูดจบพี่เมย์ก็ตั้งท่าจะเดินไปแต่ผมก็รั้งข้อมือเล็กของพี่เขาไว้เสียก่อน

“ไม่ต้องหรอกเดี๋ยวผมไปเอาเองบอกแค่ว่าครัวอยู่ไหนก็พอ”เมื่อผมบอกอย่างนั้นเมธาวีก็ชี้ไปที่ห้องครัวของบ้านผมจึงเดินไปหยิบชามออกมาจำนวนหนึ่งและกลับออกมาเทอาหารเองเสร็จสรรพ

“วันนี้พี่ไม่มีสอนเหรอ”ผมถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้วเพราะผมเช็คตารางสอนของพี่เมย์มาแล้ว

“วันหยุดน่ะ พรุ่งนี้ด้วย”หยุดงั้นเหรอข้อนี้ไม่ได้เช็คมา งั้นก็ดีเลยเข้าทางผมพอดี

“อืม งั้นพรุ่งนี้ผมมารับนะ”

“รับไปไหน?”

“กินข้าว”

“พี่ไปไม่ได้หรอกพี่ต้องดูแลเมฆ”

“ก็จะพาเมฆไปด้วย”

“คือ…”

“ห้ามปฏิเสธ”ผมบอกอย่างเอาแต่ใจ

“อือ ทำตามสัญญาด้วยนะ ขออย่างต่ำ90คะแนนได้ไหม”สุดท้ายพี่เมย์ก็ต้องยอมตกลงจนได้คงเพราะรู้ว่าปฏิเสธไปก็แค่นั้นแหละ

“หึ~ ให้99เอาป่ะ”

“เหรอ~ เก่งขนาดนั้นเชียว”ดวงตากลมช้อนมองผมอย่างไม่อยากจะเชื่อแต่ก็แน่แหละใครจะเชื่อเพราะถ้าเก่งแม่ผมก็คงไม่จ้างเธอมาสอน แต่ผมทำได้แน่อยู่แล้วแค่จะทำหรือเปล่าแค่นั้นแหละ

“รอดูเลย ถ้าผมทำได้พี่จะให้อะไรผม”

“โทษทีนะแค่นี้ก็มากเกินแล้วปะฉันมีหน้าที่แค่สอนนายไหม”พี่เมย์บอกอย่างไม่ใส่ใจแต่ผมอยากบอกให้พี่เขาฟังว่า รู้อะไรไหมพี่นะมีจุดอ่อนที่ยังไงพี่ก็ต้องยอมตอบตกลง

“แต่ถ้าผมไม่ผ่านพี่ถูกไล่ออกนะ”ผมยกยิ้มอย่างคนที่ถือไพ่เหนือกว่าทำให้อีกคนหงุดหงิดจนถลึงตาใส่ผมแต่มันไม่ได้น่ากลัวสักนิดมันน่ารักต่างหาก

“ฟิน!”

“กินเถอะน่า บ่นเป็นยายแก่ไปได้”

“ก็แก่กว่านายแล้วกัน”พี่เมย์มองผมตาเขียวก่อนจะก้มหน้าก้มตาทานอาหารตรงหน้าของตัวเองไม่สนใจผม

“ครับๆๆกินเถอะครับพี่!เมย์!”ผมยังคงแกล้งแหย่เธอไม่เลิก

“ชิ”

“เมฆมานี่มา”พอเห็นว่าพี่เมย์เริ่มจะไม่พอใจจริงๆผมจึงเลือกที่จะเลิกแกล้งเธอเล่น หันมาเล่นกับเจ้าเด็กแก้มนุ่มๆน้อยดีกว่า พอผมเรียกเมฆก็วิ่งมาหาผมอย่างว่าง่าย

“ป้อๆ อุ้มๆ”เมฆกางแขนออกกว้างหวังให้ผมอุ้มแถมส่งสายตาอ้อนๆมาอีกต่างหากน่ารักชะมัด

“เมฆไปเรียกพี่เขาแบบนั้นได้ไงลูก”แม่ของเมธาวีดุหลานชายตัวน้อยพร้อมกับขอโทษผมผ่านทางสายตาและสีหน้า

“ไม่เป็นไรครับ ผมชอบ…”ผมหยุดคำพูดไว้เพียงแค่นั้นพร้อมกับมองคนเป็นแม่ของเมฆอย่างสื่อความหมายก่อนที่เจ้าของใบหน้าหวานจะเบือนหน้าหนีหลบสายตาผม ผมจึงหันมาเล่นกับเด็กชายตัวน้อยในอ้อนแขนต่อ

“ไงดื้อไหมเนี่ยหืม”ผมถามพร้อมกับกดจมูกหอมแก้มกลมๆของเด็กน้อยตัวป้อมด้วยความหมั่นเขี้ยว

“เดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อฟินพาไปเที่ยวนะ ดีใจไหม”

“ฟินไปสอนลูกพี่แบบนั้นได้ไง”

“ก็อยากเป็นจริงๆนี่”ผมบอกเมธาวีออกไปตามตรง ผมเองก็แปลกใจตัวเองเหมือนกันทำไมถึงได้สนใจพี่เขาขนาดนี้แต่แค่ครั้งแรกที่เห็นใจมันก็ชอบและตอนนี้ก็ชอบมากแต่คิดว่ายังไม่ถึงกับเรียกว่ารักได้หรอกมั้ง

“ฟิน”เมธาวีถลึงตาใส่ผมราวกับจะกินเลือดกินเนื้อแต่ผมกลับมองเห็นแต่ความน่ารักในการกระทำของพี่เขาผมนี่ท่าจะหลงเขาเข้าขั้นเลย

“หึ”พอมองหน้าพี่เขาผมก็อดที่จะเอ็นดูในความน่ารักของผู้หญิงคนนี้ไม่ได้จนเผลอหัวเราะออกมาอย่างลืมตัวแต่ดูเหมือนเจ้าของความน่ารักจะไม่พอใจเสียอย่างนั้น

“ไม่ตลกฟิน! นายกำลังทำให้เด็กสับสนถ้าน้องเมฆเขาคิดแบบนั้นจริงๆนายไม่สงสารเขาเหรอ”ผมเข้าใจที่พี่เมย์พูดแบบนี้กับผมแต่ตัวพี่เขาเองคงไม่ได้อยากจะต่อว่าผมหรอกแต่เธอต้องปกป้องหัวใจของลูกชายเธอเพราะหากเด็กน้อยปักใจไปแล้วคนที่เจ็บปวดย่อมไม่พ้นลูกชายเธอแต่ผมอยากจะเป็นคนนั้นจริงๆนะทั้งที่ผมเองก็ไม่เข้าใจทำไมถึงได้ปักใจกับเธอคนนี้เหมือนกัน

“ก็อยากให้คิด”ผมตอบกลับอย่างที่ใจคิดแต่ดูจะสร้างความขุ่นเคืองใจให้พี่เมย์ไม่น้อย

“ฟิน!”

“โอเคๆผมไม่เถียงกับพี่แล้ว”ที่ผมไม่เถียงไม่ใช่ว่าผมยอมแพ้นะแต่เพราะจะเถียงหรือไม่เถียงแต่ผมก็ยังรู้สึกแบบเดิมตัวผมเองยังไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมถึงชอบผู้หญิงตรงหน้าขนาดนี้แต่ชอบก็คือชอบจริงไหมและผมจะเดินหน้าทำตามความรู้สึกของตัวเองด้วย

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • อดีตหมาเด็กของเมธาวี   ตอนที่ 55 อ้อนก่อนแต่ง(จบ)

    ภายในงานเลี้ยงหรูหราบรรยากาศชื่นมื่นเต็มไปด้วยความยินดีที่ต่างมาแสดงความยินดีกับบ่าวสาวโดยงานถูกจัดขึ้นที่คฤหาสน์ที่เป็นเรือนหอของทั้งคู่นั่นเอง“สวยมากเลยเมย์”เฟรย่าจับตัวเพื่อนสาวหันซ้ายหันขวามองหาจุดบกพร่องแต่ก็ไม่เจอแม้แต่จุดเดียว“ไร้ที่ติ”เฟรย่าบอกอย่างภูมิใจ“ขนาดลูกสองแล้วยังเป๊ะเว่อร์”จัสมินมองเพื่อนรักอย่างทึ้งๆ“เข้าใจกันผิดแล้วจ้ะ กำลังจะเป็นคุณแม่ลูกสาม”“ห๊ะ!”เฟรย่าร้องออกมาอย่างตกใจ“แหมมกลับมาเจอกันปุบก็ซัมกันหนักเลยนะ รีบมีเจ้าตัวเล็กเลยนะ”จัสมินเย้าแหย่เพื่อนรัก“มีสามีเด็กก็งี้แหละ กินอร่อยนะ”เมธาวีเย้าแหย่เพื่อนกลับโดยไม่ทันได้สังเกตว่าสามีเด็กเดินเข้ามาทันได้ยินพอดี“อร่อยขนาดนั้นเลย”น้ำเสียงทุ้มต่ำถามใบหน้านิ่งเรียบแต่ใบหูกลับแดงซ่านอย่างปิดไม่มิด“มาก ถึงใจสุดๆ”เมธาวีตอบกลับแบบไม่ต้องคิด“เมย์”เฟรย่าสะกิดเพื่อนเพื่อเตือนสติว่าพวกเขาไม่ใช่คนพูดประโยคนั้น“อะไรของแกยายเฟร""ผัวเด็กแก"ทันทีที่ได้ยินคำเฉลยของเพื่อนรักเจ้าสาวของงานถึงกับหน้าถอดสีกันเลยทีเดียว เขาจะหาว่าฉันลามกหรือเปล่าเนี่ยนั้นคือคำถามที่เมธาวีถามตัวเอง"งั้นพวกฉันไปรอในงานนะ"จัสมินบอ

  • อดีตหมาเด็กของเมธาวี   ตอน 54 แต่งงานกันไหม

    ทันทีที่ความใหญ่โตถูกกระแทกเข้าช่องทางคับแคบฉ่ำน้ำร่างบางก็โผเข้ากอดเจ้าของการกระทำราวกับต้องการให้คนตัวโตปลอบแต่อีกฝ่ายกลับกระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่องเล็กด้วยความกระสัน"อึก~ เบาหน่อยสิจุก"ร่างบางใบหน้าเหยเกเมื่อความใหญ่โตถูกถอนออกแทบจะหลุดออกจากกันก่อนจะกระแทกแทรกเข้ามาจนสุดลำอีกครั้ง“ก็หิว งั้นถ้าไม่อยากจุกก็กระแทกสิ”มาเฟียหนุ่มเอ่ยกระตุ้นให้ร่างบางปรนเปรอตนเมื่อคนตัวเล็กเอาแต่นั่งนิ่ง“กระแทกผมสิครับพี่เมย์”คนตัวโตอ้อนเหมือนที่หญิงสาวชอบและทุกครั้ง เธอก็แพ้ลูกอ้อนแบบนี้ทุกทีแต่ครั้งนี้กลับผิดคาด หึ~ แต่ถ้าอ้อนไม่ได้ผลงั้นคงต้องบังคับสินะแต่วิธีบังคับในแบบของฟีนิกซ์นั้นเป็นการบังคับแบบเต็มใจเท่านั้นมันจึงจะถึงใจปึก~ ปึก~ ปึก~คนตัวโตกระแทกเอวสวนขึ้นใส่ร่องเล็กคับแคบจนร่างบางกระเด้งกระดอนไปตามแรงกระแทกกระทั้น“อื้อ~ จุก!”ร่างเล็กร้องประท้วงทันทีเมื่อถูกเล่นงานที่ใจกลางความเป็นสาวปัก! ปัก! ปัก!ร่างบางเริ่มขยับโยกส่งตัวตนเข้าช่องน้ำหวานเป็นจังหวะเนิบนาบ“ขอแรงอีกได้ไหมครับ”“มะ มันเสียว”แม้ปากจะปฏิเสธแต่สะโพกมนก็เร่งจังหวะกระแทกตามแรงอารมณ์ที่มีไม่ต่างจากคนร้องขอ“เมียผมแ

  • อดีตหมาเด็กของเมธาวี   ตอน 53 กลับมาอยู่ด้วยกันได้ไหม

    หลังจากเพื่อนๆของชายหนุ่มกลับไปทิพย์อาภาก็ถือโอกาสพูดเคลียร์ใจกับลูกสะใภ้เสียเลย"เมย์""คะ?""เรื่องเมื่อตอนนั้นแม่ขอโทษนะแม่ไม่คิดว่าสิ่งที่แม่ทำมันจะทำร้ายหนูขนาดนั้น"ทิพย์อาภาบอกอย่างรู้สึกผิด"เรื่องนั้นเมย์ไม่ได้คิดอะไรแล้วค่ะ เรื่องมันผ่านมานานแล้ว""ขอบใจนะ""อีกอย่าง...คนที่ช่วยเมย์จากการถูกส่งขายอวัยวะก็คือคุณแม่นี่คะ"เมธาวียิ้มอ่อนให้กับแม่ของชายคนที่เธอรัก"ตอนนั้นเมย์ไม่มั่นใจว่าใช่คุณแม่ไหมแต่หลังจากที่เมย์ออกมาได้แล้วเมย์ก็มารู้ว่าคนที่ช่วยซื้อเมย์ออกมาก็คือเพื่อนของคุณแม่ ที่มีสามีชื่อชยันต์""...""หลังจากนั้นก็เป็นมาเฟียที่ชื่อชยันต์ที่รับตัวเมย์มาส่งคุณปู่เอง""เมย์พยายามจะบอกเรื่องนี้กับฟินในตอนนั้นแต่เขาก็หายหน้าไป""แม่ตั้งใจช่วยเมียผมแต่แรกแล้วเหรอ""อืม ก็ฟินรักเขาขนาดนั้นแม่จะปล่อยเขาเป็นอะไรไปได้ยังไง""...""ความสุขของฟินก็คือความสุขของแม่ ถึงแม้ความรักของแม่ฟินจะไม่ต้องการก็ตาม"คนเป็นแม่น้ำตาคลอด้วยความน้อยใจที่ลูกไม่เคยรักเธอเลย"ใครบอกว่าฟินไม่รักแม่"ฟีนิกซ์เดินเข้าไปสวมกอดคนเป็นแม่น้ำตาคลอ"ฟินรักแม่นะ รักมากด้วยฟินต้องการแม่มาตลอด"คนเป็

  • อดีตหมาเด็กของเมธาวี   ตอน 52 พร้อมหน้า

    กว่าที่หมอจะยอมให้มาเฟียหนุ่มกลับบ้านได้ก็กินเวลาไปถึงหนึ่งสัปดาห์เต็ม พื้นที่แออัดในห้องพักสี่เหลี่ยมทำอารมณ์มาเฟียหนุ่มค่อนข้างหงุดหงิดทำให้พยาบาลที่เขามาทำหน้าที่ทำงานกันค่อนข้างลำบากเดือดร้อนหมอเดนิสต้องเขามาทำการรักษาให้แบบส่วนตัว“ครั้งหน้ากรุณาอย่าเจ็บนะครับหมอขอร้อง”เดนิสบอกมาเฟียหนุ่มด้วยความเบื่อหน่ายกับพฤติกรรมเอาแต่ใจของคนไข้แต่คนไข้กลับไม่สะทกสะท้านสักนิด“แกเป็นหมอไม่มีสิทธิปฏิเสธคนไข้แบบฉัน”“คนไข้แบบแกหมอปกติที่ไหนจะรักษาได้”เดนิสมองฟีนิกซ์อย่างเบื่อหน่าย แม้นี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาต้องเป็นเจ้าของไข้เพื่อนจอมเอาแต่ใจแต่ครั้งนี้ฟีนิกซ์ดันบ้ากว่าเดิมไม่เห็นเมียไม่ยอมล้างแผลไม่ยอมกินยา“คุณเมย์ได้กลับไปพักผ่อนบ้างไหมครับ”เมื่อพูดกับคนไข้ไปก็เปล่าประโยชน์เดนิสจึงหันมาสนใจหญิงสาวที่ใบหน้าอิดโรยราวกับคนอดหลับอดนอน“ไอ้หมอคุยกับคนไข้ก็พอครับอย่าเสือกยุ่งกับเมียคนไข้”“เฮ้อ~ ว่างก็ไปเช็คประสาทบ้างนะ”จากที่กำลังเป็นห่วงหญิงสาวเพียงคนเดียวในห้องพักผู้ป่วยเดนิสชักอยากจะพาเพื่อนตัวเองไปเช็คประสาทขึ้นมาแล้ว“ขอโทษแทนเขาด้วยนะคะ”“ไม่เป็นไรหรอกครับผมชินแล้ว ตอนอยู่อังกฤษมั

  • อดีตหมาเด็กของเมธาวี   ตอน 51 ถูกต้อน

    เวลาผ่านไปจนถึงช่วงเย็นสองบอดี้การ์ดคนสนิท ก็เข้ามาทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้เจ้านายหนุ่มภายในห้องพักแต่ดูเหมือนว่ามีอยู่หนึ่งคนที่ท่าทางแปลกไปจนเจ้านายหนุ่มสังเกตได้“ปราบ”“ครับนาย"“เอเดนมันเป็นอะไรของมันมองฉันอย่างกับฉันไปหยิกไข่มัน”ตั้งแต่ตอนที่เดินเข้ามาพร้อมเมธาวีเอเดนก็เอาแต่มองค้อนเจ้านายหนุ่มไม่หยุดนี่ถ้าเป็นผู้หญิงเขาคงคิดว่าเอเดนงอนเขาอยู่แน่ๆ“เอ่อ”ปราบปรามกระอักกระอ่วนอยู่ไม่น้อยเพราะจะให้เขาตอบไปตามตรงก็กลัวจะทำให้เจ้านายไม่พอใจ“เฮอะ”พอได้ยินเจ้านายว่าตัวเองแบบนั้นความน้อยใจยิ่งเพิ่มขึ้นจนลืมความเกรงกลัวที่เคยมีต่อเจ้านายแถมยังสะบัดหน้าหนีผู้เป็นนายราวกับสาวน้อยงอนคนรัก“เอเดนแกอย่าทำแบบนี้ขอร้องฉันจะอ้วก”ฟีนิกซ์เห็นท่าทางของมือซ้ายคนสนิทอดขยาดไม่ได้ ตัวโตอย่างกับควายมาทำตัวเป็นสาวน้อยไปได้“ผมทำอะไรก็ไม่ดีในสายตานายหรอกครับ”พูดจบก็สะบัดหน้าหนีอีกรอบฟีนิกซ์ถึงกับกุมขมับกับท่าทางของเอเดน เรียกได้ว่าหมดคำจะพูด“ลากตัวมันออกไปเถอะฉันรำคาญลูกตา”“ครับนาย”ปราบปรามโค้งหัวให้เจ้านายเล็กน้อยแล้วเดินไปลากตัวเอเดนออกไปแต่เอเดนกลับไม่ยอมง่ายๆจนสุดท้ายฟีนิกซ์ก็จำต้องมา

  • อดีตหมาเด็กของเมธาวี   ตอน 50 ยังเหมือนเดิมไหม

    เมธาวีเดินออกมาสูดอากาศในช่วงเช้ามืดเหมือนอย่างทุกวันแต่วันนี้ทุกสิ่งทุกอย่างมันดูผิดแปลกไปหมดเริ่มตั้งแต่เด็กหนุ่มบ้านตรงข้ามจากที่เห็นเขากับพ่อจะมานั่งทำกิจกรรมยามเช้ากันในทุกๆวันแต่วันนี้ทั้งคู่กลับสวมสูทพร้อมกับยืนรักษาความปลอดภัยอยู่หน้ารั้วบ้านของเขาแทนแถมยังเอาแต่จ้องมองมาที่บ้านของเธอจนร่างบางรู้สึกประหม่าสุดท้ายเมธาวีก็เดินกลับเข้าบ้านแทนการไปสูดอากาศตามที่ตั้งใจตอนแรก“ถ้าเป็นแบบนี้ทุกวันมีหวังอึดอัดตาย”“อ้าวเมย์ทำไมวันนี้กลับเข้าบ้านเร็วจัง”“แม่เห็นบ้านตรงข้ามยังคะ”“อ่อ เห็นแล้ว”“แล้วแม่ไม่แปลกใจเหรอคะหรือกลัวไหมคะ”“จะกลัวทำไมละคนของพ่อเจ้าพาทั้งนั้น”“นี่แม่ก็รู้เหรอคะ”“รู้สิ”“…”“ก็พวกนั้นเขามากับเจ้านายเขาบ่อยๆน่ะ”“มาบ่อย? ตอนไหนทำไมเมย์ไม่รู้”“ก็ถ้าเมื่อก่อนรู้จะอยู่ที่นี่ต่อไหมล่ะ”“…”“ก็นั่นแหละพ่อเจ้าพาเลยไม่ให้ใครบอกเมย์รวมทั้งแม่ก็ด้วย”“งั้นก็แสดงว่าคนที่ไม่รู้อะไรเลยมีแค่เมย์สินะคะ”“อย่าไปโกรธพ่อเจ้าพาเลยลูก เขาก็ทำหน้าที่ของเขาเต็มที่แล้ว เจ้าพาเองก็ไม่ต้องทนรู้สึกขาดพ่อ”“อืม เมย์ไปชงโกโก้อุ่นๆดื่มก่อนนะคะ”“จ๊ะ”ผู้เป็นแม่มองตามลูก

  • อดีตหมาเด็กของเมธาวี   ตอนที่ 5 ครอบครัวของเธอ

    บรรยากาศภายในบ้านพักเต็มไปด้วยบรรยากาศอันน่าอึดอัดแต่นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เมธาวีต้องประสบกับความน่าอึดอัดนี้แต่ครั้งนี้มันดูจะหนักหนาเกินกว่าที่เธอจะจัดการได้เพราะด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธจากพ่อผู้ให้กำเนิดดูจะรุนแรงกว่าทุกครั้ง “ทำไมแกถึงเลิกกับคุณเมธไม่ปรึกษาฉันสักคำ แกเอาสมองส่วนไหนคิดฮะ!”มือหนาของ

  • อดีตหมาเด็กของเมธาวี   ตอนที่ 4 ยินดีที่ได้รู้จัก

    ใบหน้าบึ้งตึงของเมธาวีเรียกรอยยิ้มขบขันจากเด็กหนุ่มผู้เป็นสารถีขับรถให้กับหญิงสาวตลอดเส้นทาง แม้จะไม่พอใจแค่ไหนแต่ก็ทำอะไรเขาไม่ได้ทำให้เมธาวียิ่งหงุดหงิดไปอีก“เอาน่าเดี๋ยวครั้งหน้าผมเอารถยนต์มาแล้วกันโอเคไหม”“ไม่ต้องมีครั้งหน้าหรอกแค่นายไม่ต้องมาส่งจะเป็นพระคุณกับฉันมาก”“แทนตัวผมว่าฟินได้ไหมเรี

  • อดีตหมาเด็กของเมธาวี   ตอนที่ 3 เรื่องของพี่

    หนึ่งสัปดาห์ต่อมาเมธาวียังคงมาทำหน้าที่เป็นติวเตอร์ส่วนตัวให้กับฟีนิกซ์ตามปกติแต่ไม่ว่าเธอจะสอนหรืออธิบายอะไรฟีนิกซ์ก็ไม่ค่อยจะใส่ใจฟังสักเท่าไหร่เอาแต่ชวนคุยนู่นนี่นั่นไปเรื่อย“นี่! ช่วยตั้งใจฟังหน่อยได้ไหมเดี๋ยวตอนประเมินนายสอบไม่ผ่านจะทำไงไม่ได้ซวยแค่นายนะ”“ทำไมเหรอ ถ้าผมสอบไม่ผ่านพี่จะโดนไล่

  • อดีตหมาเด็กของเมธาวี   ตอนที่ 2 เด็กหรือป้า

    “อ๊ะ” ร่างเล็กร้องอุทานด้วยความตกใจเมื่ออยู่ๆ ท่อนแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามก็ช้อนร่างเธอขึ้นก่อนจะวางลงที่ตัวถังน้ำมันโดยที่เจ้าของการกระทำยังคงนั่งคร่อมรถอยู่อย่างเดิมสร้างความงงงวยให้กับหญิงสาวไม่น้อย“นั่งนี่แหละ” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยบอกหญิงสาวตรงหน้า ทำให้ใบหน้าหวานสะบัดมองเจ้าของการกระทำอย่างไม่พอใ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status