LOGINShare
ตอนที่ 6/2 เจ้าลูกโง่!
publish date:
2026-08-26 20:49:03
Latest chapter
อนุภรรยาเลื่อนขั้น ตอนที่ 15/4 (The End) ครอบครัวสุขสันต์
จวนพระราชทานสกุลจาง“ข้าสงสารป้าลี่ซือนัก นางถูกไท่ฮูหยินหลอกให้กลืนยาพิษ จนเป็นใบ้ มิหนำซ้ำยังถูกสาดน้ำกรดใส่หน้าจนตาบอดข้างหนึ่ง และยังมีใบหน้าอัปลักษณ์ครึ่งซีก ทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะความชิงชัง อิจฉาริษยาจากไท่ฮูหยินแท้ ๆ แต่ก็นับว่าโชคดีที่นางหนีรอดชีวิตมาได้ แต่ก็นับว่าโชคร้ายอีกนั่นล่ะ ที่ถูกไท่ฮูหยินสวมรอยเป็นมารดาของแม่ทัพจางเสียนี่ เฮ่อ!”นางพรูลมหายใจออกมาแผ่วเบา “เอ้อ! มีอีกเรื่อง ข้าอยากรู้ว่าเหตุใดแม่ทัพจางถึงจำป้าลี่ซือที่เป็นแม่ของตนเองไม่ได้” เพ่ยเพ่ยที่มาเยี่ยมเลี่ยงเฟิ่ง จื่อลู่ ที่จวน เอ่ยถามขึ้น พร้อมกับหยิบขนมเข้าปากเคี้ยวตุ้ย ๆอย่างไม่ต้องรักษากิริยานัก เพราะยามนี้นางอยู่นอกวัง จึงเป็นตัวของตัวเองได้“ตอนนั้น ท่านพี่ยังเด็กนัก และข้าสันนิษฐานว่าเขาน่าจะได้รับความกระทบกระเทือนที่หัว อาจจะเลอะเลือนไปบ้าง”“หืม! จริงหรือ”เพ่ยเพ่ยตาลุกวาว เลี่ยงเฟิ่งพยักหน้ารับ แล้วก็ต้องส่ายหน้าเบา ๆให้นาง นี่ถ้าฮองเฮาเย่วฉีมาเห็นเพ่ยเพ่ยเพลานี้เข้า คงต้องอกแตกตายแน่ เมื่อรู้ว่าสิ่งที่พร่ำสอนอบรมไปน่าจะเสียเปล่า“แล้วท่านป้าลี่ซือ จะจัดการเรื่องนี้เช่นใดต่อ”“ข้าบอกท่านพี่แล้ว ไ
อนุภรรยาเลื่อนขั้น ตอนที่ 15/3 ครอบครัวสุขสันต์
“บอกข้ามา”หลงเหว่ยออกคำสั่ง“เมื่อวานช่วงกลางยามโหย่ว ไท่ฮูหยินขอเข้าพบ ป้าเสี่ยวเม่ย นางนำอาหารและเครื่องดื่มมาด้วย ทางทหารไม่ทันได้เอะใจอะไรขอรับ เลยให้นางนำเข้าไป แต่พวกข้าไม่พบหลักฐานพวกนั้นแล้ว คาดว่าไท่ฮูหยินจะนำกลับไปด้วยขอรับ ข้าเพียงแต่สันนิษฐานไม่ได้ปรักปรำผู้ใดนะขอรับ”ทหารเอ่ยจบ หลงเหว่ยพยักหน้าลงเล็กน้อยรับรู้“ขอบใจเจ้ามากที่ส่งข่าว”หลงเหว่ยเดินเข้าไปในห้องนอน เลี่ยงเฟิ่งลุกพรึ่บขึ้นมารวดเร็ว นางข่มตาให้หลับไม่ลง นางมองเขาด้วยแววตาเป็นห่วงเป็นใย เขาเดินเข้ามานั่งลงบนตั่งเงียบ ๆ เลี่ยงเฟิ่งสอดแขนเล็ก ๆของนางกอดเขาจากทางด้านหลัง“ท่านพี่ ข้ารู้ว่าท่านเป็นทุกข์ อย่างไรท่านแม่ก็เลี้ยงดูแลท่านมา ข้าเข้าใจท่าน แต่เรื่องนี้ปล่อยให้ทางการจัดการเถอะเจ้าค่ะ มิเช่นนั้นประชาชนก็ไม่เชื่อว่ามีความยุติธรรมในบ้านเมืองแล้ว”หลงเหว่ยพลิกตัวกลับไปกอดนาง ใบหน้าคมคายแนบอกร่ำไห้อย่างไม่อาย“เช่นนั้นข้าคงเป็นลูกอกตัญญู”เขาสะอื้นไห้ หากไม่ช่วยเขาจะกล้าสู้หน้ากับบรรพชนในปรโลกได้อย่างไร“ท่านพี่ หาใช่ความผิดของท่านเจ้าค่ะ”เลี่ยงเฟิ่งปลอบประโลมเขา ฝ่ามือบางตบลงบนแผ่นหลังของเขาแผ่วเบาไท่ฮูหยิน
อนุภรรยาเลื่อนขั้น ตอนที่ 15/2 ครอบครัวสุขสันต์
“เหว่ยเอ๋อร์ เจ้าเป็นอันใดลูก”ไท่ฮูหยินแตะแขนเขาเบา ๆเรียกสติ เพราะดูเหมือนกับว่าจะเลื่อนลอยออกไปไกล“ท่านแม่ ทางการจับคนร้ายที่ฉุดภรรยาข้าและผู้ที่ตามฆ่าท่านน้าลี่ซือได้แล้วนะขอรับ”หลงเหว่ยเปรยขึ้น นางชะงักงัน หน้าแข็งค้างไปชั่วขณะ เขาจึงพูดต่อ“คนร้ายรับสารภาพและให้การซัดทอดว่าถูกจ้างวานมาจากหญิงสูงวัยผู้หนึ่ง เพียงแต่ไม่ทราบชื่อของนาง” มาถึงตรงนี้ ไท่ฮูหยิน ผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยก็ไม่ทราบชื่อผู้จ้างวานนับว่าเสี่ยวเม่ยทำงานได้ดี นางกดยิ้มลึกมุมปาก“แต่ทว่าคนร้าย บอกว่าเคยสะกดรอยตามผู้ว่าจ้าง กลับพบว่าเป็นคนของสกุลจาง เมื่อให้บอกลักษณะผู้ว่าจ้างก็ตรงกับบุคคลิกของป้าเสี่ยวเม่ย” ไท่ฮูหยินตาเบิกกว้าง เริ่นลนลาน“นี่เจ้ากำลังสงสัยในตัวแม่หรือ เหตุใดจึงมองแม่แบบนี้”ไท่ฮูหยินสายตาหลุกหลิก ตวาดแหวบุตรชายขึ้นมากลบเกลื่อนพิรุธ“ท่านไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องแน่นะขอรับ”หลงเหว่ยกล่าวสำทับเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง“แม่ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง”ไท่ฮูหยินยืนกรานโกหกคำโต เพลานี้นางต้องเอาตัวเองให้รอดก่อนเรื่องน่าอัปยศอดสู คนสกุลจางต่างเข่นฆ่ากันเอง หลงเหว่ยรู้สึกเศร้าใจนัก หากตายไป คงไม่มีห
อนุภรรยาเลื่อนขั้น ตอนที่ 15/1 ครอบครัวสุขสันต์
สายลมเหมันตฤดูเคลื่อนคล้อย หอบไอเย็นพัดผ่าน จื่อลู่กำลังก่อไฟที่ช่องเตา ให้ควันไฟไหลเวียนไปตามท่อในกำแพงที่เป็นลักษณะกลวงอยู่ด้านใน เรียกว่ากำแพงไฟ ซึ่งจวนแห่งนี้ถูกออกแบบให้มีกำแพงไฟวนไปวนมาเพื่อให้ควันไฟเคลื่อนที่รอบจวนทำให้กักเก็บความอบอุ่นและกระจายได้ทั่วถึง และสุดท้ายควันก็จะถูกปล่อยออกไปทางปล่องควันนอกบ้าน จึงทำให้ไม่ต้องทนกับความหนาวเย็นมากจนเกินไปจื่อลู่นำเสื้อคลุมมาห่มให้เลี่ยงเฟิ่งเพื่อเพิ่มความอบอุ่นอีกชั้น แล้วดันนางพิงพนักเตียง ส่วนนางนั่งลงเก้าอี้ข้างเตียงแล้วยื่นยาบำรุงครรภ์ส่งให้ ตอนนี้ครรภ์ของนางเข้าสู่เดือนที่หกแล้ว“ขอบใจเจ้ามากจื่อลู่”เลี่ยงเฟิ่งคลี่ยิ้มบาง“พี่เพ่ยเพ่ยโชคดีเหลือเกินนะเจ้าคะ ตอนนี้ได้เป็นพระธิดาเข้าไปอยู่ในวังหลวงเสียแล้ว ว่าไปข้าก็คิดถึงพี่เพ่ยเพ่ยอยู่เหมือนกัน หากเราอยู่ที่นี่ตลอดไปก็ดีนะเจ้าคะ ข้าจะได้เจอนางทุกวัน”จื่อลู่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วเปรยขึ้นมาด้วยความเสียดาย“คิดว่าโชคดีหรือเจ้าคิดผิดแล้ว เพ่ยเพ่ยหนีวังหลวงเพราะไม่อยากอยู่ในกฎระเบียบของวัง สุดท้ายเป็นเช่นไรละ เกลียดสิ่งไหนย่อมได้ส่งนั้น”เลี่ยงเฟิ่งยกแขนเสื้อปิดปากหัวเราะร่วนขบขั
อนุภรรยาเลื่อนขั้น ตอนที่ 14/3 กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นคืนสนอง
“ปิ่นนี่ มีค่ามากเกินไป เจ้าจะเอามาให้ข้าได้เช่นใด”เพ่ยเพ่ยหันไปถามนาง ด้วยความแปลกใจ“เอาไปเถอะ ข้าอยากให้เจ้าจริง ๆ หากเจ้าไม่รับ ข้าจะโกรธ”เพ่ยเพ่ยยู่ปากใส่นางแกมหยอกเย้า จากนั้นจึงหันไปหาจื่อลู่ แล้วจูงมือกันเดินออกไปเมื่อเลี่ยงเฟิ่ง เพ่ยเพ่ย และจื่อลู่ ถือได้ว่าเป็นคนของสกุลจาง เพราะฉะนั้นก็มีอภิสิทธิ์เข้าสวนผกาไปได้โดยปริยาย เพ่ยเพ่ยกับจื่อลู่ไปเดินที่สวนผกา แต่เลี่ยงเฟิ่งขอตัวพักผ่อนเพราะนางรู้สึกอ่อนเพลียและง่วงนอนอยู่ตลอดเวลา นางจึงอยู่รอหลงเหว่ยอยู่ที่จวน รอเขากลับจากเสร็จธุระเรื่องโจรชุดดำที่จับนางไปเมื่อครั้งนั้นเสียก่อนเพ่ยเพ่ยและจื่อลู่นั่งรับลมที่ศาลาริมน้ำ และขณะเดียวกันกับที่ฮองเฮาก็กำลังเสด็จไปยังศาลาริมน้ำโดยบังเอิญเช่นกัน“ฮ่องเฮาเสด็จ!”บ่าวไพร่กู่ร้องเป็นสัญญาณนำขบวน บ่าวรับใช้คนสนิทกระซิบทูลแจ้งฮองเฮาว่าพวกนางคือคนของสกุลจาง ฮองเฮาพยักหน้ารับทราบ แล้วแย้มยิ้มด้วยจิตเมตตา แล้วเดินเข้ามาหาพวกนาง ที่คุกเข่าโขกศีรษะลงคำนับรออยู่“ถวายพระพร ฮองเฮา ขอทรงพระเจริญหมื่นหมื่นปี”เพ่ยเพ่ยรู้สึกตกประหม่าไม่น้อย ครานั้นที่มีเรื่องกับหวงกุ้ยเฟยนางยังจำได้ดี พอครานี้มาเจอ
อนุภรรยาเลื่อนขั้น ตอนที่ 14/2 กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นคืนสนอง
“ลืมตาได้แล้ว”เสียงทุ้มพร่ากระซิบข้างหูแผ่วเบา แต่ก็ทำเอานางสะดุ้งเล็กน้อยกับไอร้อนผ่าวที่พ่นริมกกหู เปลือกตาสีไข่ค่อย ๆขยับและเปิดออก ปรากฏภาพเบื้องหน้าเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อนมีแม่น้ำพาดผ่านตามแนวโค้งของตลิ่ง ฝ่ามือหนาเลื้อยลงไปกอดกระชับรอบเอวกิ่วนางไว้ที่ตอนนี้มีเจ้าก้อนแป้งอยู่ เขาวางปลายคางเกยไว้ที่บ่าลาดเนียน หลงเหว่ยอิงแอบแนบชิดพ่นลมหายใจผ่าวร้อนคลอเคลียกกหูนางไม่ห่าง“เจ้าชอบหรือไม่” “ชอบเจ้าค่ะ”ฝ่ามือหนาลูบคลำหน้าท้องนางแผ่วเบาด้วยความรัก“ลูกรัก พ่อก็หวังว่าเจ้าจะชอบ”ฝ่ามือบางของนางเลื่อนมาเกาะกุมมือเขาไว้เช่นกัน จากนั้นเขาหยิบกล้องส่องทางไกลที่ซ่อนไว้ในอกเสื้อออกมาแล้วยื่นให้นาง“เจ้าลองมองลอดผ่านเจ้าสิ่งนี้ดูสิ”“มันคืออันใดเจ้าคะ”ร่างบางเลิกคิ้วนึกฉงน เพราะไม่เคยเห็นสิ่งนี้มาก่อนเลยในชีวิต“มันคือสิ่งที่ทำให้เรามองวัตถุที่อยู่ไกลลิบ อยู่ใกล้แค่เพียงนิดเดียว”เลี่ยงเฟิ่งค่อย ๆจรดดวงตากลมใสแนบกับช่องสำหรับแนบดวงตา ก็ต้องพบกับความอัศจรรย์ใจที่หลงเหว่ยพูดไว้ไม่ผิดเพี้ยนไปเลยสักนิด ภูเขาสลับซับซ้อนที่อยู่ไกลลิบได้เห็นเพียงใกล้สายตา ช่างน่าอัศจรรย์ใจ และการได้ดื่มด่ำก
You May Also Like
ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้42.3K viewsปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว185.2K viewsคุณหนูสามผู้มีสติปัญญาไม่สมประกอบ
ต้นไม้แห้ง33.3K viewsมาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า40.5K viewsยาพิษที่หวานที่สุด คืออ้อมกอดจากฮ่องเต้ทรราช!!
มาตารดา453 viewsจิวอิงภรรยาพลิกชะตา
ซินเสวี่ย489 viewsนางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น
อักษรามณี251 viewsแม่นาง! มาเป็นฮูหยินข้าเถิด
ถานเซียง387 views
