All Chapters of อนุภรรยาเลื่อนขั้น: Chapter 1 - Chapter 10

“จางหลงเหว่ย ถวายบังคมฝ่าบาท”แม่ทัพจางหลงเหว่ยสะบัดชายผ้าประสานมือเบื้องหน้าถวายความเคารพตามธรรมเนียม ฮ่องเต้จึงผายมือเชื้อเชิญให้เขานั่งลงที่เก้าอี้หน้าแท่นบรรทม“มีเรื่องอันใดหรือท่านแม่ทัพจาง”ฮ่องเต้ตรัสถามขึ้นด้วยสุรเสียงเรียบเรื่อย“กระหม่อมมาทูลถามเรื่อง ที่พระองค์จะพระราชทานฮูหยินให้กระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ หวังว่าพระองค์คงมิได้ลืมเลือนสัจจะวาจา บัดนี้กระหม่อมนำชัยมาถวายพระองค์ได้สำเร็จ ขอพระองค์โปรดพิจารณาพ่ะย่ะค่ะ”ฮ่องเต้พระพักตร์ถอดสี เนื่องจากพระองค์หลุดปาก ให้คำมั่นว่าหากรบชนะได้จะพระราชทานพระราชธิดาส่วนพระองค์ให้เป็นรางวัลใครเลยจะคิดว่าแม่ทัพจางจะตีเมืองประเทศราชที่รวมตัวกันระหว่างแคว้นน้อยใหญ่ที่ลุกฮือเป็นปฏิปักษ์สำเร็จได้ภายในระยะเวลาเพียง ๘๔ ชั่วยาม และมิหนำซ้ำยังสามารถเอาชีวิตรอดกลับมาได้ พระองค์ประเมินสถานการณ์แล้วว่าศึกครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก เขาจะต้องจบชีวิตลงในสนามรบเป็นแน่ แต่ไฉนเลยแม่ทัพชาติมังกรอย่างจางหลงเหว่ย จะเป็นแมวเก้าชีวิตที่ฆ่าอย่างไรก็ไม่ตายและกิตติศัพท์ในเรื่อง “ดวงกินคู่”ที่ขจรขจายไปไกลว่าเขาเป็นคนอาภัพรัก กลับทำให้ฮ่องเต้รู้สึกตระหนักและหวาดกลัวขึ้นม

ประมานกลางยามจื่อ เลี่ยงเฟิ่งรินสุราจอกแล้วจอกเล่าให้คุณชายสกุลเมิ่ง ราตรีนี้เขาจ่ายเงินหลายตำลึงทอง เพื่อเหมาเพลาให้เลี่ยงเฟิ่งคอยปรนนิบัติพัดวีและอยู่เป็นเพื่อนคุยกับเขาตลอดค่ำคืนนี้อีกเช่นเคย และเมื่อคุณชายเมิ่งเมามายจนผล็อยหลับไปจากฤทธิ์สุรา นางจึงค่อย ๆย่องฝีเท้าแผ่วเบาออกมาจากห้อง“เลี่ยงเฟิ่ง!”เฮือก!เสียงของเซี่ยซีซวนทำเอานางสะดุ้งหันขวับกลับไปยังต้นเสียงพร้อมกับสีหน้าเลิ่กลั่กเพราะเก็บงำไว้แทบจะไม่อยู่“นะ นายหญิง”“ข้าน่ะสิ ตกใจอันใดกัน แล้วนั่น เจ้าจะไปที่ใดรึ”เซี่ยซีซวนหรี่ตามองพร้อมกับเอ่ยถามขึ้น พลางนึกระคนสงสัยเพราะเวลานี้นางควรจะอยู่ในห้องคอยปรนนิบัติคุณชายเมิ่ง“พี่เลี่ยงเฟิ่ง ข้ามาแล้วเจ้าค่ะ รอนานหรือไม่เจ้าคะ”จื่อลู่ปรี่เข้ามาพร้อมถาดขนมและกาน้ำชาในมือ นางเข้ามาช่วยชีวิตเลี่ยงเฟิ่งได้ทันท่วงทีแบบเส้นยาแดงผ่าแปด “อ้าวท่านแม่ ยังไม่นอนหรือเจ้าคะ พอดีว่าพี่เลี่ยงเฟิ่งไหว้วานให้ข้าไปเอาขนมเซาปิ่ง กับน้ำชามาให้คุณชายเมิ่งเพิ่มน่ะเจ้าค่ะ”“อ้อ! กระนั้นรึ ถ้าอย่างนั้นก็รีบเข้าไปเร็วเข้า ประเดี๋ยวคุณชายจะรอนาน”เซี่ยซีซวนเผยรอยยิ้มพลางสะบัดมือไล่จื่อลู่ให้รีบเข้

ร่างแน่งน้อยของเลี่ยงเฟิ่งเดินมาหยุดที่หน้าประตูวังหลวง ซึ่งมีทหารทำหน้าที่อารักขาเฝ้ายามหน้าประตูวังหลวงอย่างแข็งขันอยู่รายรอบ“ข้ามาตามใบประกาศนี่เจ้าค่ะ” เลี่ยงเฟิ่งหยิบใบประกาศของทางการออกมาส่งให้ทหารนายหนึ่งตรวจสอบ ขณะเดียวกันก็มีรถม้าวิ่งเข้ามาหยุดที่หน้าวังหลวงเช่นกัน ปรากฏร่างสตรีสวมอาภรณ์สง่างาม ผู้หนึ่งสวมสีม่วง ส่วนอีกผู้สวมสีชมพู ปักผ้าด้วยลายเหมยกุ้ยฮวา มีสง่าราศี พวกนางลงจากรถม้าเดินนวยนาดเคียงคู่กันเข้ามาสมทบ สายตาพวกนางเหยียดหยันและไม่สู้เป็นมิตรนัก พวกนางกวาดสายตาขึงขังจ้องมองเลี่ยงเฟิ่งตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างเปิดเผยเพียงครู่ ก่อนจะละสายตาไปทางทหารที่เฝ้ารักษายามต่อ“ข้าคือคุณหนูรอง แห่งจวนคหบดีสกุลเผิง นามว่า เผิงซูเยี่ยนและนี่ลูกพี่ลูกน้องข้านามว่า เผิงเฟยหลิง พวกข้ามาตามใบประกาศคัดเลือกภรรยาของท่านแม่ทัพจางเจ้าค่ะ”เผิงซูเยี่ยนจีบปากจีบคอเอ่ยอย่างมีจริต ชูคอผยองพองขนทระนงตนว่าเป็นคุณหนูจวนคหบดีที่ไม่มีผู้ใดมาเทียบเคียงได้ เลี่ยงเฟิ่งเห็นแล้วได้แต่ลอบถอนหายใจแผ่วเบา ‘ควรอยู่ให้ห่างจากพวกนางไว้ เป็นดีที่สุด’“ถ้าอย่างนั้นพวกเจ้าจงเดินเข้าไปในเขตพระราชฐานฝ่ายใ

บรรยากาศในการคัดเลือกรอบที่สามนี้จัดขึ้นในหอนอนพวกนางนั่นเอง ฟูกนอนถูกยกมากองพะเนินไว้ที่มุมหนึ่งของห้องเพื่อให้มีพื้นที่ให้เหล่าบรรดาสาวงามนั่งเป็นแถวตอนลึกสองแถว จากนั้นบรรดากงกงและขันทีได้นำอุปกรณ์มาวัดขนาดฝ่ามือ ฝ่าเท้าพวกนางทีละคน หากนางใดมีขนาดฝ่ามือฝ่าเท้าที่ใหญ่และยาวเกินมาตรฐานกำหนดก็จะถูกปัดตกไป ทำให้รอบนี้เหลือสาวงามที่ ได้เข้าสู่บททดสอบต่อไปเพียงแค่ ๗๕ คนเท่านั้น“เอาล่ะ พวกเจ้าที่เหลือ อีก ๗๕ คนออกไปยังลานด้านนอกเพื่อเข้าสู่แบบทดสอบต่อไป”“เจ้าค่ะกงกง”เมื่อเจียงกงกงประกาศเสร็จ ก็สาวเท้าเดินนำหน้าไป เหล่าบรรดาสาวงามขานรับเสียงใส ต่างดาหน้าเดินเรียงรายตามเหล่าขันทีออกไปเป็นทิวแถวอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย“เรียบร้อยดีหรือไม่ เฟยหลิง”ซูเยี่ยนเอี้ยวหน้ากลับมากระซิบกระซาบกับเฟยหลิงที่อยู่ทางด้านหลัง ขณะที่เดินตามเหล่าขันทีเพื่อออกไปยังลานกว้างด้านนอก “เรียบร้อยเจ้าค่ะ พี่หญิงอย่าได้เป็นกังวลใจ”“ดี”ซูเยี่ยนยกยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ นึกกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ การทดสอบวันนี้พวกนางได้แอบเก็งข้อสอบกันมาแล้ว ย่อมทำได้ดีกว่าผู้อื่นเป็นแน่ พวกนางใช้เวลาที่ผู้อื่นพักผ่อนซักซ้อมกันในยา

“มิใช่ ได้อย่างไรกันเพคะ ฮองเฮา นางผู้นี้มาเข้ารับการคัดเลือกเป็นภรรยาของแม่ทัพจางหลงเหว่ย แต่หากนางไม่ถูกท่านแม่ทัพเลือก ก็ต้องตกเป็นสนมนางในขององค์ฮ่องเต้นะเพคะ แล้วถ้าหากว่าองค์ฮ่องเต้โปรดปรานนางถึงเพียงนี้ หากนางให้กำเนิดองค์ชายล่ะเพคะ...”กงลี่ลี่บ่าวรับใช้คนสนิทให้เหตุผล นางเป็นห่วงฮองเฮานัก ด้วยว่าพระองค์ยังไม่มีองค์ชายรัชทายาทให้แก่องค์ฮ่องเต้ จนบัดนี้เวลาก็ล่วงเลยมาจนพระพรรษาเข้าปีที่ ๓๔ แล้ว หากช้ากว่านี้เกรงว่าจะไม่ทันการ อำนาจของฮองเฮาเองก็มีแต่จะเสื่อมลงไปเรื่อย ๆ บรรดาเหล่าสนมที่มีตำแหน่งสำคัญไม่ว่าจะเป็นหวงกุ้ยเฟย กุ้ยเฟย หรือแม้แต่เฟย ก็ต่างมีพระองค์หญิงและพระองค์ชายกันถ้วนทั่ว เว้นเสียแต่ฮองเฮาของนางที่ยังไม่มีวี่แววว่าจะมีเรื่องมงคล“เสี่ยวลี่ เจ้าก็รู้ว่าข้าไม่ได้พึงใจที่จะเป็นฮองเฮาตั้งแต่แรก ข้าไม่ได้ต้องการ อำนาจบาตรใหญ่อะไรนั่น ข้าไม่สนใจ หากวันหนึ่งข้าจะไม่ได้อยู่ในตำแหน่งฮองเฮาแล้ว ก็สุดแล้วแต่บุญวาสนาเถิด แต่ก่อนข้าจะตายไป ขอแค่ได้พบเพียงบุตรสาวของข้า ไม่มีใครหานางพบเลยหรือ บุตรสาวของข้า”ฮองเฮาเย่วฉีเมื่อหวนระลึกถึงอดีตก็พาลโศกเศร้าขึ้นมา“โถ่ ฮองเฮา พ