อลิสบทที่ 3

อีกด้าน 

  หลังจากที่อลิสหายตัวไปทั้งสี่คนก็ตามหากันพอสมควร แต่เป็นเพราะเชียสต์ที่ยังเจ็บแผลจากการถูกกระแทกทำให้ประสาทรับกลิ่นใช้ไม่ค่อยได้ผลมากเท่าไรนัก 

"ข้าได้กลิ่นแล้ว" ชายผิวแทนคนเดียวในกลุ่มเดินเอาแขนขวาจับแขนข้างซ้ายเอาไว้เพื่อไม่ให้ไปโดนสิ่งต่างๆ เพราะแขนข้างซ้ายโดนหนักมาพอสมควร 

"ได้กลิ่นนางแล้วใช่ไหม ถ้าได้กลิ่นก็ดมเร็วเข้าสิ ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้" เคแกนทำสีหน้าเศร้าปนเป็นห่วงหญิงสาว 

"นายก็ใจสิ ว่าแต่นายเองก็เป็นหมาป่าไม่ใช่หรือไง ปกติหมาป่าประสาทรับกลิ่นจะดีไม่ใช่เหรอ" อีธานหันไปมองเคแกนที่ทำทีเลิ่กลั่กทำเป็นไม่สนใจคำพูดของเจ้าตัว 

"ใช่ หรือว่านายกลัว" แลคติสพูดสนับสนุนอีธาน 

"ก ก็ตอนนี้ข้านั่งเป็นห่วงอลิสอยู่นะเวลาข้าเป็นห่วงใครมากๆ ประสาทรับกลิ่นจะไม่ดีแค่นั้นเอง" 

"ได้กลิ่นแล้วอยู่ทางนั้น" เชียสต์ทำสีหน้าหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดแต่ก็เพียงแค่ไม่นานก่อนจะกลับมาเป็นแบบเดิม เมื่อพูดจบทุกคนก็เดินไปตามทางที่ชายผมทองชี้ให้ดูก่อนจะเดินต่อไปอย่างเร่งรีบ

 ชายทั้ง 4 คนเดินตามกลิ่นมาเรื่อยอย่างเร่งรีบด้วยความเป็นห่วง 

"เชียสต์นายคิดยังไงกับอลิส" 

 อีธานที่เดินตามมาข้างหลังอยู่ดีๆ ก็พูดขึ้น คนที่ถูกถามเมื่อได้ยินแบบนั้นก็ตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรมากมายนัก ต่างจากคนที่ได้ยินอีก 2 คนที่พอได้ยินในสิ่งที่หมอหนุ่มถามก็หูผึ่งขึ้นมาทันที 

"เจ้าถามทำไม มีอะไรหรือไง"

"ใช่ อีธานเจ้าจะถามเชียสต์ให้ได้อะไรขึ้นมาดูอาการก็รู้ว่าเจ้านี้ไม่ชอบนาง" เคแกนบอกกับหมอหนุ่ม 

"ใช่ที่ไหนละ ข้าดูอาการของเจ้าออกว่าเจ้าก็ดูจะชอบนาง ข้าไม่ใช้คนโง่ที่จะดูไม่ออกหรอกนะ" อีธานพูดเสริมประโยคนี้ทำเอาชายทั้งสองคนอึ้งไปเล็กน้อย

"เจ้าดูยังไงว่าหมอนี้ชอบนางไม่มีอะไรที่บ่งบอกเลยว่าเชียสต์ชอบอลิสนะ" แลคติสเสริมทัพ 

"ใช่ ข้าต่างหากที่ชอบนาง" คราวนี้เคแกนพูดพร้อมยืนเท้าสะเอว 

"เจ้าก็รู้ว่าหมอนี้ปากไม่ตรงกับใจใช้ไหมเชียสต์ บางที่นายอาจจะชอบนางแต่ทำทีเป็นไม่ชอบก็ได้ใครจะไปรู้" 

"แล้วยังไง จะถามให้ได้อะไรขึ้นมารึไงเอาเวลาที่เจ้าถามข้าไปหานางให้เจอก่อนดีกว่านะ" ชายผิวแทนตอบกลับหมอหนุ่มไปอย่างไม่สนใจ 

"เพราะที่ข้าถามเนี่ยข้าชอบนาง ข้าก็เลยถามเจ้าดูว่าเจ้าจะเป็นเหมือนกันหรือเปล่าแค่นั้นเอง" เอดาสตอบคำถามของชายที่ยืนนำอยู่ด้านหน้ากลับไป 

"ข้าก็ชอบนาง!!" มาถึงประโยคนี้เคแกนกับแลคติสถึงกับพูดพร้อมกัน ทั้งคู่มองหน้าของกันและกันอย่างไม่พอใจ 

"ได้ เราสามคนหรืออาจจะสี่คนชอบนาง ถึงยังไงก็เถอะความชอบความรักมันห้ามกันไม่ได้อยู่แล้วเมื่อไรที่นางเลือกหรือไม่เลือกพวกเราก็อาจจะอยู่ด้วยกันแบบนี้ได้ เพราะข้าจะเอานางมาเป็นของข้า" อีธานพูดกลับไปอย่างชัดเจนแจ่มแจ้งแบบไม่ต้องอธิบายต่อ 

 "ได้ ข้าก็จะเอานางมาเป็นของข้าเหมือนกัน" เคแกนพูดพร้อมยกยิ้มเสริม เชียสต์ที่ได้ยินดังนั้นก็ยกยิ้มมุมปากขึ้นมาเบาๆ "กลิ่นของนางเริ่มชัดขึ้นแล้ว น่าจะไม่ไกล" พูดจบชายผมทองก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งไปอย่างรวดเร็วเมื่อเริ่มได้กลิ่นชัดมากขึ้นจนมาหยุดลงที่ปากถ้ำ

ทั้งสี่คนเตรียมตัวพร้อมต่อสู้อย่างเต็มที่เดินเจ้าไปในถ้ำอย่างระมัดระวัง 

"กรี๊ด......" 

อลิสส่งเสียงร้องอย่างตกใจเมื่อเห็นหนูตัวไม่ใหญ่มากวิ่งผ่านหัวของนางไป อลิสจึงกระโดดขึ้นตัวเจ้าสิงโตตัวใหญ่ทันที ก่อนจะลงมาจากตัวมันเมื่อสังเกตเห็นว่ามันวิ่งผ่านไปแล้ว 

ขอย้อนกลับไปเมื่อ 15นาทีที่แล้ว 

หลังจากที่เธอแกล้งสลบมาได้สักพักก็รู้สึกมีความกล้าขึ้นมาบ้าง แบบใจสู้หรือเปล่า ตามเนื้อเพลงที่เคยฟังมา แต่พอเธอลุกขึ้นเท่านั้นแหละ แทนที่มันจะทำร้ายแต่กลับไม่ทำเธอเลยแต่มันกลับเอาผลไม้มาให้เธอซะงั้นผิดแผนด้วย เพราะมันมีนิสัยเหมือนแมวแบบที่ไม่มีอะไรไม่เหมือนกัน หรือที่เขาเรียกว่าโตแต่ตัวนั่นแหละ มันคงเกิดชอบเธอแล้วอยากเล่นด้วยล่ะมั่งแต่การที่มันจะมาฉุดกันแบบนี้ก็ใช่เรื่อง 

โดยตอนแรกเธอก็ค่อนข้างที่จะกลัวเล็กน้อย เล็กน้อยจริงๆนะ แต่พอเล่นไปด้วยสักพักก็จะเริ่มชินคือมันมีนิสัยชอบเล่นกับเธอมากเลย เอาทั้งน้ำ ผลไม้ของต่างๆ มาให้แบบไม่หยุดพัก เธอก็ไม่มีอะไรทำระหว่างที่รอพวกหนุ่มๆ ก็เลยกินไปเล่นไปแบบนี้นั่นแหละ

กรรร

 สิงโตตัวใหญ่ส่งเสียงร้องออกมาเหมือนการขู่แต่เปล่าเลยมันกำลังปกป้องเธออยู่พอมันเห็นว่าเจ้าหนูตัวนั้นหายไปแล้วจึงส่งเสียงร้องออกมาก่อนจะทำท่าออดอ้อนเหมือนแมวที่บ้านต่างกันก็แค่ขนาดตัวเท่านั้น

กรรรร 

สิงโตตัวสีน้ำตาลที่เล่นกับเธออยู่ดีๆ ก็ส่งเสียงร้องออกมาพร้อมมองไปทางปากถ้ำคล้ายกับว่ามันกำลังระวังตัวอยู่

"อลิส" เสียงของใครบางคนส่งเสียงร้องเรียกเธอออกมาจากทางปากถ้ำทำให้หญิงสาวที่ได้ยินดังนั้นจึงหันไปมอง 

กรรร 

"อีธาน เคแกนแล้ว แลคติสด้วยทุกคนมาจริงๆ ด้วย ฉันรอตั้งนานคิดว่าจะไม่มาซะแล้ว" อลิสลุกขึ้นวิ่งไปสวมกอดอีธานกับคนอื่นๆ 

"อลิสระวังมันนะ มันทำอะไรเธอหรือเปล่า" เคแกนถามด้วยความเป็นห่วงก่อนจะจับตัวหญิงสาวให้หมุนไปรอบๆ  

"เปล่าหรอก มั่นใจดีมากเลยนะมันไม่ได้ทำอะไรฉันเลยล่ะ" พูดไม่ทันจบสิงโตตัวที่อยู่ด้านหลังเธอก็กระโจมเข้ามาใส่กลุ่มคนที่ยืนอยู่อย่างเต็มแรง