5

พอเข้าไปก็ต้องแนะนำชื่อสกุล ชื่อเล่น ที่เข้ามาน่ะไม่ได้ทำอะไรหรอก แค่มานั่งคุย

รุ่นพี่ส่วนใหญ่มีโรคประจำตัวกันทุกคน ถ้าไม่มีรุ่นน้องปีหนึ่ง

เข้ามาขอคุยก็นอนไม่หลับ ต้องกินยาระงับประสาท!

อันดาคิดอย่างขำๆ ในใจคนเดียว คิดเฉยๆ นะ คิดดังไม่ได้ เดี๋ยวโดนปาดคอ แล้วรุ่นน้องปีหนึ่งทุกคนก็ต้องดูสถานการณ์ด้วยนะ ถ้ารุ่นพี่กำลังยุ่ง

ทำรายงานอยู่หรือทำงานอะไร

แล้วถูกสั่งให้นั่งรอ... ก็นั่งรอวนไปสิคะ ไม่ต้องหลับต้องนอนกันค่ะคืนนั้น

ร้องเพลง! รุ่นพี่ที่เธอเลือกคืนนี้บอกให้ร้องเพลง แหม... หน้าตาเธอเหมือนนักร้องเลยใช่ไหม

เพลงอะไรดีล่ะ เธอชอบเพื่อชีวิต แต่รุ่นพี่ดันชอบเพลงร็อก เธออึกๆ อักๆ

เอาไงเอากัน เพื่อชีวิตก็ได้วะ!

แต่พยายามร้องให้มันร็อกๆ หน่อยแล้วกัน

เพื่อชีวิตก็รอด สงสัยรุ่นพี่คนนี้จะไม่เคยฟัง เธอร้องเหมือนเป็ดโดนเชือด เลยโดนโบกไม้โบกมือว่าให้พอ

แอบสงสารแก้วหูของหล่อนจริงๆ แต่เอาเถอะ เธอรอดแล้ว

แต่... แป่ว

รอดกับผีน่ะสิ!

ลายเซ็นยังไม่ได้นะ ต้องมาหาหลายๆ คืนถึงจะใจอ่อนเซ็นให้ เธอเดินคอตกออกจากบล็อกนอนของรุ่นพี่ เป้าหมายต่อไปคือไปบล็อกนอนอื่นๆ อีก เห็นเพื่อนๆ ร่วมหอทำกันแบบนี้ ก็เลยฮึดสู้ขึ้นมาบ้าง

มันก็ไม่ได้เลวร้ายนักหรอก แอบเซ็งว่าทำไมต้องมาท่องประวัติรุ่นพี่ละเอียดยิบถึงเพียงนี้ ญาติโกโหติกาก็ไม่ใช่ ต้องรู้ไปถึงว่าชอบสีอะไรด้วยเหรอ

แป่ว... มันไร้สาระใช่ไหมล่ะ คิดดู กว่าจะได้นอนก็เที่ยงคืนเข้าไปแล้ว

รุ่นพี่บางคนเที่ยงคืนแล้วแต่ยังไม่ได้นอน รุ่นน้องคนไหนใจกล้าก็เข้าไปนั่งคุย เผลอๆ ได้ลายเซ็น เธอหาวหวอดๆ ทิ้งตัวลงนอน พรุ่งนี้มีเรียนเช้า

ไม่สิ... มันต้องตื่นตีห้ามาขัดห้องน้ำ และลุกมาวิ่งก่อนไปเรียน

จ๊าก! นาฬิกาปลุกประจำหอมี อย่าคิดมากเลย เดี๋ยวก็ตื่นเองนั่นแหละ

อันดาสะดุ้งตื่นเพราะเสียงออดที่ดังสนั่นไปทั้งหอ

โอ๊ย! เหมือนเพิ่งได้นอนไปเอง อยากจะนอนต่อ แต่เพื่อนร่วมบล็อกสะกิดเบาๆ บอกว่าไปเถอะ ไม่ลุกเดี๋ยวโดนปรับ

ปรับเงินไง! ใครไม่ตื่นไปทำความสะอาดหอและไปวิ่งในตอนเช้า ทั้งโดนปรับเงินทั้งโดนว้าก ตายหยังเขียดละพี่น้อง

ทุกคนสภาพไม่ต่างจากผีดิบ เดินงัวเงียไปหยิบจับอุปกรณ์ทำความสะอาดหอ แล้วทำหน้าที่ของตัวเอง

อันดายอมรับอย่างหนึ่งว่าหอนอนที่นี่สะอาดสะอ้านน่าอยู่มาก เพราะช่วยกันรักษาความสะอาดนี่แหละ

ห้องน้ำไม่มีกลิ่นเลย หอมไปทั้งหอ แม้หอนอนจะเก่าและขลังขนาดนี้

แต่สะอาดสะอ้านน่าอยู่

มันไม่น่าอยู่ก็ตอนโดนรุ่นพี่ ว้าก... นี่แหละ

อันดาทำหน้าที่ขัดห้องน้ำ เธอขัดไปง่วงไป หาวไป ตาปรือแต่สะบัดศีรษะไปมา ไม่ได้ๆ ต้องรีบ ถ้าชักช้าละก็โดนแน่ๆ

เธอรีบขัดห้องน้ำอย่างรวดเร็ว ไม่เว้นแม้แต่ผนัง

ถ้าประธานหอมาตรวจแล้วเจอว่าไม่เรียบร้อย โดนสวดยับเยิน

ดีไม่ดีโดนทำโทษให้ทำความสะอาดเช้า กลางวัน เย็น!

เอวัง! ล้างหน้าแปรงฟันสักพักก็ขึ้นไปเปลี่ยนเป็นชุดวอร์ม ต้องออกไปวิ่งแล้วสินะ ยังกับทหาร แต่เราต้องคิดบวกเอาไว้ การออกกำลังกายเป็นสิ่งที่ดีและควรทำ ร่างกายจะได้แข็งแรง แถมหุ่นดีอีกด้วย

เธออยากหุ่นดีมากๆ เพราะเป็นคนสัดส่วนท่อนล่างใหญ่ สะโพก

กับต้นขายังกับขาหมู เกิดมามีกรรมใช่ไหม หากางเกงใส่ไม่เคยได้

ติดสะโพกซะงั้น ถ้าไปซื้อกางเกง แม่ค้าถามว่าเอวเท่าไหร่ ต้องบอกว่า

อย่าถามเอวหนูเลยค่ะ ถามหาสะโพกหนูเถอะ

ขอร้อง! หลังจากหากางเกงที่สะโพกสามารถยัดเข้า ก็ลำบาก

ต้องจัดการเย็บเอวเข้าไปอีกจ้า ไม่อย่างนั้นสวมไม่ได้

ในหอนอนมีหลายหอ นิสิตนักศึกษาที่เข้ามาพักที่นี่ต้องลุกมา

ทำความสะอาดหอและตื่นมาวิ่งทุกวัน พอวิ่งสวนกันก็หันไปยิ้มทักทายกัน

ยิ่งเพื่อนคนไหนเรียนสาขาวิชาเดียวกันก็โบกไม้โบกมือไปมา

แต่... หอนอนที่ทำให้สาวๆ แทบกรี๊ดก็คงเป็นหอชายหนึ่งเดียว

ในสถาบันอันห่างไกลความเจริญเช่นนี้

มีหอนอนผู้หญิงถึงสี่หอ แต่มีหอชายแค่หนึ่งหอ

ดูสิคะ ประชากรชายของเราน่าอนุรักษ์ขนาดไหน คิกๆ

ดูเหมือนว่าประชากรหอชายจะเหล่ๆ มองประชากรหอหญิงกันบ้างแล้ว ไม่ว่าจะรุ่นเดียวกันหรือรุ่นพี่รุ่นน้อง เธอหน้าตาไม่เอาไหน เลยไม่มีใครสนใจ อันดาคิดอย่างปลงๆ

พ่อแม่ของเธอค่อนข้างหัวโบราณ ไม่อยากให้มีแฟนหรือคนรัก

ในวัยเรียน เธอเองก็อยากเรียนให้จบเร็วๆ จะได้มีงานทำ เลี้ยงดูพ่อแม่

จึงไม่อยากมีฟงมีแฟนกับใครเขาหรอก

รุ่นพี่ตะโกนโหวกเหวกให้วิ่งเร็วๆ คนนำวิ่งอึดจริงๆ รุ่นน้องที่ไม่เคยวิ่งถึงกับหอบ บางคนถึงกับขาลาก คนวิ่งอยู่ท้ายแถวยังพออู้ได้ แต่ถ้าคนอยู่ด้านหน้าอู้ ด้านหลังวิ่งมาชน ล้มทับกันทั้งแถว

ก่อนออกวิ่ง รุ่นพี่จะให้แบ่งเวรกันออกไปนำเต้นยืดเส้นยืดสายก่อน

ท่าอะไรก็ได้ เรียกว่าเป็นการวอร์มร่างกาย ช่วงนั้นเป็นช่วงที่สนุกเอามากๆ เชียวล่ะ บางทีรุ่นพี่ก็ไม่ได้เลวร้ายนักหรอก ใจดีเสียด้วยซ้ำ

เธอเป็นคนหนึ่งที่หอบแทบขาดใจ วิ่งรั้งแถวหลัง ถ้าวิ่งก่อนได้เป็นลมแน่ๆ ด้วยความที่ไม่เด่นดัง เธอจึงไม่ค่อยถูกสนใจเท่าไหร่ ข้อดีของการไม่เด่น

ก็ดีนะ เขาว่าทำตัวเด่นจะเป็นภัย! เห็นเพื่อนๆ ในหอเล่ากันว่ามีนักศึกษา

จากหอชายมาจีบ เธอก็ฟังเพลิน ในหอมีมรดกชิ้นงามให้รุ่นน้องด้วยล่ะ

นิยายเล่มละสิบสองบาท อ่านแล้วฟินจิกหมอน แต่ละคนไม่มีใครหวงกันเลย ไปเช่ามาก็แบ่งกันอ่านทั้งหอ

พอถึงฉากฟีเจอริ่งเท่านั้นแหละ หน้าแดง ใจเต้นแรง ประหนึ่งว่าเพิ่งเคยอ่านฉากนี้เป็นครั้งแรก! เธอเพิ่งตระหนักว่าการมีรุ่นพี่รุ่นน้องก็ดีแบบนี้ล่ะหนา

พี่รหัสปีสี่ของเธอที่โคตรจะหยิ่งจริงๆ แล้วใจดีมาก หล่อนเป็นคนไว้ตัวไปอย่างนั้นเอง เพราะหล่อนรวยไง ไฮโซ้ไฮโซ

พี่รหัสปีสาม ชื่อพี่วิทย์ หรือวิทยา หล่อลากไส้ สาวๆ กรี๊ดกันทั้งภาควิชา แค่ยิ้มมุมปากหัวใจก็กระตุก มีแต่คนบอกว่าเธอน่าอิจฉาที่มีพี่รหัสหล่อเหลาเอาการ เธออยากจะบอกว่าลูกเป็ดขี้เหร่อย่างเธอถึงมีพี่รหัสหล่อก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย พี่รหัสปีสองชื่อพี่ไก่ สาวมั่นออกแนวทอมบอย

คุยกันไปคุยกันมา เอามือกอดคอเธอซะงั้น บอกว่าใครรังแกน้อง

ให้บอกพี่... เดี๋ยวพี่จะจัดการให้ อยากจะบอกพี่ไก่ว่า ใครจะกล้ารังแกน้องล่ะคะ

มีหน้าตาเป็นอาวุธซะขนาดนี้ ฮ่าๆๆ

การมีรุ่นพี่รุ่นน้องมีข้อดีอีกอย่างหนึ่งก็คือ... แนวข้อสอบ

เวลาเราจะสอบ รุ่นพี่มักเอาแนวข้อสอบที่อาจารย์เคยออกสอบมาให้ น้องใครน้องมัน แต่เพื่อนๆ ก็นำมาแลกเปลี่ยนกัน แต่ก็ไม่ทุกคนหรอกนะ

เพื่อนคนไหนหวงวิชาก็จะเก็บงำเอาไว้คนเดียวหรือบางคนใจดีหน่อยก็แบ่งให้เพื่อนในก๊วนเดียวกัน ถ้าคนไหนมีรุ่นพี่เรียนเก่งละก็ โหะๆๆๆ สบายเลยค่า

พี่รหัสปีสี่ของเธอชื่อฟ้าใสหรือพี่ฟ้า นอกจากสวยไฮโซแล้วยังเรียนเก่งอีกด้วย เธอคาดหวังว่าในอนาคตจะได้พึ่งใบบุญพี่ฟ้าอดีตดาวคณะตอนปีหนึ่ง

คิดดูแล้วกัน มีพี่รหัสเป็นดาวคณะ แต่น้องรหัสอย่างเธอเป็นลูกเป็ดขี้เหร่ เห่อ เห่อ เห่อ!

การเข้าเรียนสถาบันแห่งนี้ไม่ได้น่าเบื่อหรือเงียบเหงาอีกต่อไป อันดาคิดแล้วอมยิ้ม เพราะมีเพื่อน มีพี่ บางทีเธออาจจะเหมาะกับที่นี่ก็ได้