การมาถึงของรัชทายาทเซเลสเชียล

เขาตะเกียกตะกายเข้าไปในห้องน้ำหรูหรา ฝ่าเท้าสัมผัสความเย็นของหินอ่อนที่บัดนี้กลับรู้สึกเหมือนเดินบนถ่านร้อน ซิเลสทีออนกระโจนใส่ฝักบัวขนาดใหญ่ เปิดน้ำเย็นจัดในทันที ซ่า! น้ำเย็นที่กระทบผิวขาวมุกทำให้เกิดควันจางๆ ลอยขึ้นคล้ายกับเหล็กเผาไฟที่ถูกจุ่มลงในน้ำ เขายืนพิงผนังกระเบื้อง ปล่อยให้น้ำไหลผ่านล้างคราบเหงื่อและกลิ่นฟีโรโมน แม้จะเพียงเบาบางแต่ทว่าร่างกายมันรู้สึกต่อต้านและขยะแขยง

“ออกไป... กลิ่นของคนอื่น... ออกไปให้หมด...”

ซิเลสทีออนรัวมือกดสบู่เหลวกลิ่นมินต์ ชโลมลงบนผิวกายอย่างบ้าคลั่ง พยายามดับความร้อนรุ่มที่แล่นริ้วอยู่ในเส้นเลือด แม้ภายนอกจะเปียกโชกด้วยน้ำเย็น แต่ภายในแกนกลางของร่างกายกลับยิ่งทวีความร้อนแรง สัญชาตญาณนักล่าที่เคยมีถูกกดทับด้วยความต้องการที่ถูกสยบ ซึ่งเป็นผลพวงจากแรงดึงดูดที่ฝืนไม่ได้ 

ภายในห้วงคำนึงที่สับสนอลหม่าน สติสัมปชัญญะของซิเลสทีออนขาวโพลนราวกับถูกพายุถล่ม ทว่าท่ามกลางความเลือนรางนั้น ใบหน้าหนึ่งกลับปรากฏเด่นชัด ใบหน้าที่เขาเพียรพยายามลบเลือนและวิ่งหนีมาตลอดสามปี ราชันคาเอล วาโรค เดซิเรียน ไคน์เทียร์ ซิลเวอร์เวน กษัตริย์ผู้ปกครองอาณาจักรเดซีเรียน ราชันแห่งโลกใต้สมุทร นัยน์ตาสีรัตติกาลไร้ดาวดุจพายุคลื่นที่พร้อมจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง

“คาเอล... อย่า... อย่ามองเช่นนั้นนะ...” 

ซิเลสทีออนเพ้อออกมาด้วยน้ำเสียงสั่น ภาพความทรงจำในวัยเยาว์ฉายซ้ำถึงฝ่ามือหนาที่เคยลูบไล้กลุ่มผมของเขาอย่างอ่อนโยน ทว่ากลับแฝงด้วยอำนาจสั่งการที่ยากจะต้านทาน สัมผัสนั้นในมโนภาพดูเหมือนจะช่วยบรรเทาความร้อนแรงที่แผดเผาผิวหู แต่ทว่าในความเป็นจริง มันกลับยิ่งทำร้ายเขาด้วยการทำให้ร่างกายส่วนล่างบิดเร้าด้วยความต้องการสายหนึ่งที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน

“คาเอล...ท่านอยู่ที่ไหน” ซิเลสทีออนไม่รู้ตัวเลยว่านาฬิกาชีวิตของเงือกสายเลือดพิเศษกำลังถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยแรงดึงดูดมหาศาลที่กำลังขยับเข้าใกล้จากชายที่เขาหนีมา 

ท่ามกลางความสับสนรวนเรและพายุอารมณ์ที่ตีรวน เสียงโทรศัพท์บนเคาน์เตอร์หินอ่อนก็ดังแทรกขึ้นมา ราวกับเข็มที่ทิ่มแทงเข้ากลางโสตประสาท ฉุดรั้งสติอันน้อยนิดของเขาให้กลับคืนอย่างยากลำบาก 

ซิเลสทีออนที่บัดนี้ขยับร่างกายแทบไม่ได้เพราะความร้อนระอุพุ่งสูงจนถึงขีดสุด พยายามเค้นเสียงที่สั่นพร่าสั่งการระบบอัจฉริยะภายในห้องน้ำที่เต็มไปด้วยไอน้ำหนาทึบ 

“ระ...ระบบ... รับสาย...” สิ้นคำสั่งเบาหวิว เสียงสัญญาณตอบรับอัตโนมัติก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงของน้าเอสเทลล่าดังผ่านลำโพงฝังผนังด้วยความร้อนรน 

“ซิเลสทำไมยังมาไม่ถึงล่ะลูก? วันนี้มีพะยูนเกยตื้นนะ น้าต้องการให้เราช่วยด่วนเลย!”