Share

บทที่ 3

Author: ลมหลงฝน
มือใหญ่ของเขาลูบไล้ส่วนที่อ่อนไหวของฉันอย่างตามใจ ใบหน้าของเขาเผยรอยยิ้มยั่วยวน "คุณฉินครับ ลูกอิ่มแล้ว แต่พ่อของลูกคนนี้ยังหิวอยู่เลยนะครับ!"

"ผมจะจ่ายเงินให้คุณเพิ่มก็ได้ ในเมื่อน้ำนมคุณก็มีมากมาย ก็ถือว่าช่วยบรรเทาความทุกข์ของคุณด้วยไงครับ!"

หลี่รุ่ยหมิงมีดวงตาที่เจ้าเสน่ห์ดุจดอกท้อ ภายใต้แววตานั้นคือราคะที่ไม่อาจบรรยายได้

หัวใจฉันหดเกร็ง ร่างกายรู้สึกร้อนรุ่มอย่างไม่มีเหตุผล ขาทั้งสองข้างเสียดสีกันเองตามสัญชาตญาณ

ความเสียวซ่านแบบที่ว่า มีเมียไม่สู้มีเมียน้อย มีเมียน้อยไม่สู้แอบมีกิ๊ก แอบก็สู้แอบมีไม่ได้ พลันท่วมท้นทั่วร่างในชั่วพริบตา กระตุ้นไปถึงเส้นประสาทที่อ่อนไหว

"คุณหลี่คะ ฉัน... ฉัน..."

ฉันไม่รู้ว่าจะอธิบายความลำบากที่กำลังเผชิญได้อย่างไร ตั้งใจจะปฏิเสธ แต่เมื่อเห็นดวงตาที่ลึกล้ำคู่นั้น คำปฏิเสธทั้งหมดก็กลืนลงไปในลำคอ

ตั้งแต่ตั้งครรภ์จนลูกคลอด ฉันไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ามานานมากแล้ว กระหายจนทนไม่ไหว ถึงแม้ฉันจะอยากมีประสบการณ์ที่เร่าร้อนสักครั้ง แต่ไม่ว่าฉันหรือเขา ต่างก็เป็นคนมีครอบครัวแล้วนี่นา!

โซ่ตรวนแห่งศีลธรรมนี้ทำให้ฉันไม่อาจหลุดพ้น

แต่เมื่อนึกถึงทุกครั้งที่สามีทำเรื่องอย่าวว่าอย่างส่งเดช ในขณะที่เมื่อเผชิญหน้ากับความเร่าร้อนของหลี่รุ่ยหมิง ร่างกายของฉันกลับตอบสนองอย่างทันที

เขาซบลงข้างหูฉันกระซิบเบา ๆ ด้วยเสียงที่แหบพร่า

"คุณผู้หญิง ดูเหมือนคุณก็ต้องการมากเหมือนกันนะครับ ผมก็หิวแล้วด้วย..."

พูดจบ เขาก็ช้อนอุ้มฉันขึ้นในท่าเจ้าสาว แล้วตรงไปยังห้องนอน

"ไม่ใช่นะคะ คุณหลี่คะ คุณเข้าใจผิดแล้วค่ะ" ฉันอุทานด้วยความตกใจ ใช้ความเร็วในการพูดที่เร็วที่สุดในชีวิต

เขาหัวเราะในลำคอ แล้วกัดติ่งหูของฉันอย่างแผ่วเบา

ฉันสั่นสะท้านไปทั้งตัว กัดปากตัวเองอย่างแน่น เพื่อไม่ให้ส่งเสียงออกมา

เมื่อเห็นฉันเงียบ หลี่รุ่ยหมิงก็โยนฉันลงบนเตียง ร่างกายที่ใหญ่โตก็ทาบทับลงมาทันที

จากนั้น มือใหญ่ข้างหนึ่งก็สอดเข้าไปในเสื้อของฉันอย่างบ้าคลั่ง แล้วเริ่มลูบคลำอย่างเร่งเร้า

รอยด้านที่หยาบกร้านบนมือของเขาเสียดสีกับผิวที่อ่อนนุ่มของฉัน ความเสียวซ่านที่ห่างหายไปนานก็ถาโถมทั่วร่างอีกครั้ง ฉันบีบต้นขาเข้าหากันด้วยอารมณ์ และส่งเสียงที่เย้ายวนออกมา

"อย่า...อย่านะคะ..."

"แค่นี้ก็ทนไม่ไหวแล้วเหรอ?" คุณหลี่กัดติ่งหูฉันเบา ๆ แล้วพูดอย่างเย้ายวน

ลมหายใจที่ร้อนผ่าวของชายหนุ่มเป่ารดจนฉันแทบจะละลาย

"คุณหลี่คะ ได้โปรด... ได้โปรดควบคุมตัวเองด้วย..." ฉันใช้เพียงสติที่เหลืออยู่เส้นสุดท้ายในการขัดขืน

เขาซบหน้าลงที่ซอกคอของฉัน ใช้ฟันขบกัดหยอกล้อผิวหนังเบา ๆ ทำให้ฉันสะท้านไปทั้งตัว

ฉันครางออกมาเบา ๆ ด้วยการยั่วยุของเขา แต่เสียง "อื้ม" นั้นฟังดูราวกับเป็นเสียงเชิญชวนจากบทเพลงแห่งโลกีย์

บางสิ่งที่แข็งตึงภายใต้ร่างของเขาดันจนฉันเจ็บแปลบ เมื่อได้สูดดมกลิ่นของฮอร์โมนเพศชายอย่างใกล้ชิด ฉันก็เคลิบเคลิ้มไปชั่วขณะ

"ที่รัก เปียกแล้วนะครับ!"

ไม่รู้ว่ามือใหญ่ของเขาได้สอดเข้าไปใต้กระโปรงตั้งแต่เมื่อไหร่ และสัมผัสถึงความเปียกชื้นของฉัน

ร่างกายของฉันแข็งทื่อทันที พลางสั่นสะท้านขึ้นมา แล้วอ่อนระทวยไปทั้งตัว

"คุณหลี่คะ คุณไม่ควร..." ฉันอ้อนวอนด้วยท่าทางน้ำตาคลอ "ได้โปรด อย่าทำเลย..."

ฉันตั้งใจจะเตะเขาแล้วหนีไป แต่ขาของฉันถูกเขาหนีบไว้ ทำให้ขยับไม่ได้เลย

ชั่วพริบตา ริมฝีปากของเขาก็จรดถึงกลีบดอกสีสดของฉัน และดูดดื่มลงไปอย่างล้ำลึก...
Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • อาชีพแม่นม   บทที่ 8

    หลังได้รับความสุขอย่างเต็มอิ่มและเร่าร้อน หัวใจของฉันก็เริ่มตำหนิตัวเองอีกครั้งความรักสามปี และชีวิตสมรสสองปีกับสามี สุดท้ายก็ต้านทานต่อสิ่งยั่วยวนจากภายนอกไม่ไหวช่วงหนึ่ง ทุกครั้งที่เห็นสามี ฉันจะจมดิ่งสู่ความรู้สึกผิดอย่างแรง และพยายามเอาใจเขาทุกวิถีทางแต่ในตอนกลางวัน เมื่อพบหลี่รุ่ยหมิง ฉันก็ยังคงหวั่นไหวอย่างไม่อาจควบคุมการกัดกินตัวเองซ้ำ ๆ เช่นนี้ ฉันกับหลี่รุ่ยหมิงก็ยังคงเสพสุขต่อไป โดยไม่คิดที่จะยับยั้งชั่งใจแม้แต่น้อยฉันคิดว่าฉันกับหลี่รุ่ยหมิงจะแอบทำเรื่องอับอายนี้โดยที่ไม่มีใครรู้ แต่ไม่คาดคิดเลยว่า จางมินจะจับได้ในที่สุดวันหนึ่ง ฉันเพิ่งให้นมทารกเสร็จ เธอก็ถือรูปถ่ายที่น่ารังเกียจของฉันกับหลี่รุ่ยหมิงมา แล้วปาใส่หน้าพวกเรา"พวกคุณสองคนนี่มันไร้ยางอายจริง ๆ! มาเป็นแม่นมให้ลูกฉัน แต่สุดท้ายพวกคุณก็สมสู่กัน!""หลี่รุ่ยหมิง คุณหลงเสน่ห์ผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่แรกเห็นเลยใช่ไหม? มิน่าล่ะแม่นมคนก่อน ๆ ถึงไม่ถูกใจคุณเลยสักคน"การอบรมสั่งสอนที่ดี ทำให้จางมินไม่ได้เอ่ยคำหยาบคายออกมาเลยส่วนฉันก็อับอายจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นขณะเดียวกัน ในก้นบึ้งของหัวใจก็หวาดกลัวอย่างยิ่งแล

  • อาชีพแม่นม   บทที่ 7

    ตลอดหลายวันมานี้ ฉันบีบน้ำนมใส่ขวดแก้วให้เขา หลี่รุ่ยหมิงก็จะดื่มในขณะที่มันยังอุ่นจากนั้นฉันก็บีบเพิ่มอีกเล็กน้อยเก็บไว้ในตู้เย็น เพื่อให้เขานำไปอุ่นดื่มในยามที่ปวดท้องตอนกลางคืนหลังจากการติดต่อกันหลายวัน ฉันก็พบว่า หลี่รุ่ยหมิงยังคงเป็นสุภาพบุรุษ เขาทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้ทุกประการ และเมื่อฉันบีบนม เขาก็จะหันหลังให้ด้วยความเกรงใจสิ่งนี้ทำให้ฉันวางใจได้มาก และไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าที่มิดชิดเหมือนแต่ก่อนแล้วฉันคิดว่าชีวิตจะเป็นแบบนี้เรื่อยไปเพราะการให้นม ทำให้ฉันมีเสื้อผ้าที่ใส่ได้น้อยมาก และเสื้อผ้าที่ใส่ได้ก็ค่อนข้างจะเปิดเผยวันนี้ก่อนออกจากบ้าน เมื่อเห็นเสื้อผ้าเปียกโชกไปด้วยคราบน้ำนม ฉันจึงสวมใส่เสื้อสายเดี่ยวที่ไม่ได้ใส่มานานเนื่องจากฉันไม่สามารถสวมใส่ชุดชั้นในในช่วงให้นมได้ จุดที่ตั้งชันทั้งสองจึงโดดเด่นเป็นพิเศษ"ช่างเถอะ ปล่อยให้เป็นอย่างนี้แหละ บางทีวันนี้หลี่รุ่ยหมิงอาจจะไม่อยู่บ้านก็ได้"เมื่อไปถึงบ้านหลี่รุ่ยหมิง ฉันก็ตรงไปที่ห้องเด็กเพื่อให้นมและบีบน้ำนม หลังทำเสร็จเรียบร้อย หลี่รุ่ยหมิงก็ยังไม่กลับมา และในขณะที่ฉันรู้สึกผิดหวังที่คิดว่าจะไม่ได้เจอเขา วันนั้นเข

  • อาชีพแม่นม   บทที่ 6

    สิ่งที่กลัวก็เกิดขึ้นจริง เมื่อเห็นฉันยืนนิ่งไม่พูดในห้องรับแขก หลี่รุ่ยหมิงก็เรียกให้นั่งลง บอกว่าจะขอคุยด้วยอย่างจริงจังหลี่รุ่ยหมิงในวันนี้ไม่จ้องมองความอวบอิ่มของฉันเหมือนเมื่อวาน แต่กลับมีมารยาทอย่างยิ่ง ทุกกิริยาบ่งบอกถึงความเป็นสุภาพบุรุษผู้ถ่อมตนเมื่อเห็นเขาเป็นเช่นนี้ หัวใจฉันพลันรู้สึกว่างเปล่าเล็กน้อยทั้งที่เมื่อวานเขายัง...นี่ฉันคิดอะไรอยู่กันแน่!แก้มฉันแดงขึ้น แอบสบถในใจอยู่เงียบ ๆ"เรื่องเมื่อวานเป็นความผิดของผมเอง วันนี้ผมขอกล่าวคำขอโทษคุณอย่างจริงใจ"คำขอโทษนี้ทำให้ฉันคาดไม่ถึง ฉันจึงรีบโบกมือปฏิเสธ"ความจริงแล้ว การที่ผมดื่มนมแม่มีเหตุผลครับ" หลี่รุ่ยหมิงอธิบายต่อทันทีมีเหตุผล? ฉันแทบอยากจะกรอกตาหลี่รุ่ยหมิงดับบุหรี่ แล้วนั่งตัวตรง"เมื่อหลายปีก่อน ตอนที่บริษัทเพิ่งเริ่มก่อตั้งใหม่ ๆ ผมทุ่มเทมาก เพื่อให้ได้งานเพิ่มอีกสองสามชิ้นและทำให้บริษัทเข้าที่เข้าทาง ผมดื่มเหล้าจนอาเจียนบ่อยครั้ง"พูดถึงตรงนี้ สายตาของเขาก็เหลือบมองไปยังทรวงอกของฉันที่ปกปิดไว้อย่างมิดชิด จากนั้นก็เลียริมฝีปากด้วยท่าทางแบบนี้ ฉันก็รีบเอื้อมมือปิดคอเสื้อด้วยความอ่อนไหว โชคดีที่ว

  • อาชีพแม่นม   บทที่ 4

    เมื่อกลับถึงบ้านในตอนกลางคืน และให้นมลูกเสร็จเรียบร้อย ฉันก็ตรงไปอาบน้ำทันทีปกติฉันไม่ค่อยได้ออกไปไหน วันนี้ออกไปข้างนอกมาจึงรู้สึกเหนียวเหนอะหนะไปทั้งตัว ดังนั้นจึงใช้เวลาอาบน้ำนานกว่าปกติเมื่อฉันเช็ดผมแล้วกลับเข้าห้องนอน ก็เห็นพุงใหญ่ของสามีห้อยต่องแต่งอยู่บนเตียง เขากำลังนอนกรน แถมยังผายลมออกมา...นี่น่ะหรือคือผู้ชายที่ฉันตกลงใจเลือก?ในใจฉันเต็มไปด้วยความรู้สึกจนปัญญาลองคิดดูสิ สามีของจางมินน่ะ นอกจากจะสง่างามแล้ว ยังมีเสน่ห์ และหุ่นดีอีกด้วย...เมื่อนึกถึงความเร่าร้อนในช่วงบ่าย ใบหน้าของฉันก็แดงระเรื่อขึ้นมาอีกครั้ง"ฉินลี่ลี่ เธอคิดบ้าอะไรอยู่? นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอควรคิดนะ" ฉันเอื้อมมือตบหน้าตัวเองเบา ๆ เพื่อห้ามไม่ให้ตัวเองคิดฟุ้งซ่านอีกสามีของฉันน่ะ นอกจากเรื่องบนเตียงที่ไม่ค่อยดีนัก และไม่เร่าร้อนเหมือนแต่ก่อนแล้ว ด้านอื่นก็ดีอยู่ ฉันไม่สามารถทำลายความซื่อสัตย์เพื่อเติมเต็มความว่างเปล่าทางร่างกายได้ฉันละทิ้งความคิดวุ่นวายทั้งหมด ล้มตัวลงนอนและหลับไปอย่างรวดเร็วเพียงแต่ค่ำคืนนี้ ฉันนอนหลับอย่างไม่เป็นสุขเอาเสียเลยในความฝัน ฉันเห็นหลี่รุ่ยหมิงสวมใส่เพียงกางเกงช

  • อาชีพแม่นม   บทที่ 4

    ฉันหลับตาด้วยความละอาย ภาวนาในใจซ้ำ ๆ นับร้อยครั้งว่า สามีคะ ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ...แต่ปฏิกิริยาทางกายนั้นหลอกใครไม่ได้ ร่างกายฉันเสียวซ่านไปหมดราวกับถูกไฟฟ้าช็อต"วางใจได้ครับคุณผู้หญิง ผมแค่หิวและอยากอิ่มเท่านั้น จะไม่ทำเรื่องที่เกินเลยกับคุณหรอก"เสียงนุ่มนวลของหลี่รุ่ยหมิงดังขึ้น เขาใช้ลิ้นที่อ่อนนุ่มตวัดรอบกลีบดอกที่ตั้งชันของฉัน ทุกครั้งที่ดูดซับทำให้ฉันสั่นสะท้าน และส่งเสียงครางอย่างเคลิบเคลิ้มเมื่อฉันได้ยินเสียงอันไพเราะที่เปล่งออกมาจากตัวเอง ก็ตกใจไม่น้อย ทำไมฉันถึงตอบสนองได้รวดเร็วถึงขนาดนี้?แต่ความเปียกชื้นในกางเกงชั้นใน กำลังบ่งบอกถึงเส้นประสาทแห่งความปรารถนาที่ถูกปลุกเร้าทุกส่วนว่า ฉันต้องการมัน!มือใหญ่ของเขาลูบไล้บริเวณบั้นเอวของฉันอย่างอ่อนโยน ทุกครั้งที่สัมผัสผิวหนังแม้เพียงเสี้ยวเดียว ฉันก็รู้สึกเหมือนถูกมดนับพันตัวกัดกิน จากนั้นความปรารถนาทางกายก็ถูกจุดประกายขึ้นมา"คุณหลี่คะ..." ฉันตั้งใจจะปฏิเสธ แต่ถูกการดูดซับที่รุนแรงของเขาทำให้ฉันขาดสติไปชั่วขณะด้วยเหตุนี้ ฉันจึงติดอยู่ในการต่อสู้ดึงรั้งระหว่างสติกับความปรารถนา และค่อย ๆ จมดิ่งลงไป"ติ๊งต่อง!" เ

  • อาชีพแม่นม   บทที่ 3

    มือใหญ่ของเขาลูบไล้ส่วนที่อ่อนไหวของฉันอย่างตามใจ ใบหน้าของเขาเผยรอยยิ้มยั่วยวน "คุณฉินครับ ลูกอิ่มแล้ว แต่พ่อของลูกคนนี้ยังหิวอยู่เลยนะครับ!""ผมจะจ่ายเงินให้คุณเพิ่มก็ได้ ในเมื่อน้ำนมคุณก็มีมากมาย ก็ถือว่าช่วยบรรเทาความทุกข์ของคุณด้วยไงครับ!"หลี่รุ่ยหมิงมีดวงตาที่เจ้าเสน่ห์ดุจดอกท้อ ภายใต้แววตานั้นคือราคะที่ไม่อาจบรรยายได้หัวใจฉันหดเกร็ง ร่างกายรู้สึกร้อนรุ่มอย่างไม่มีเหตุผล ขาทั้งสองข้างเสียดสีกันเองตามสัญชาตญาณความเสียวซ่านแบบที่ว่า มีเมียไม่สู้มีเมียน้อย มีเมียน้อยไม่สู้แอบมีกิ๊ก แอบก็สู้แอบมีไม่ได้ พลันท่วมท้นทั่วร่างในชั่วพริบตา กระตุ้นไปถึงเส้นประสาทที่อ่อนไหว"คุณหลี่คะ ฉัน... ฉัน..."ฉันไม่รู้ว่าจะอธิบายความลำบากที่กำลังเผชิญได้อย่างไร ตั้งใจจะปฏิเสธ แต่เมื่อเห็นดวงตาที่ลึกล้ำคู่นั้น คำปฏิเสธทั้งหมดก็กลืนลงไปในลำคอตั้งแต่ตั้งครรภ์จนลูกคลอด ฉันไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ามานานมากแล้ว กระหายจนทนไม่ไหว ถึงแม้ฉันจะอยากมีประสบการณ์ที่เร่าร้อนสักครั้ง แต่ไม่ว่าฉันหรือเขา ต่างก็เป็นคนมีครอบครัวแล้วนี่นา!โซ่ตรวนแห่งศีลธรรมนี้ทำให้ฉันไม่อาจหลุดพ้นแต่เมื่อนึกถึงทุกครั้งที่สามี

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status