บทที่๕ วันเกิดเรื่อง

“อิงดาว อิงดาว”

“ห้ะ!” เจ้าของผมสีน้ำตาลอ่อนหลุดออกจากภวังค์ความคิดทั้งหมดทันทีที่แนนมาแตะไหล่

“ฉันเรียกแกมาห้าครั้งแล้วนะ” แนนรู้สึกว่าช่วงนี้เพื่อนของเธอเหม่อลอยบ่อยครั้ง ขายของวันนี้อิงดาวเหม่อลอยตลอดเวลา เสิร์ฟผิดบ้าง ตักขนมหวานหกบ้าง ทำออเดอร์ผิดบ้าง หนักขนาดนี้แปลว่าเพื่อนเธอต้องมีเรื่องในใจแน่นอน

“แม่ป่วยเหรอครับ วันนี้ต้นกล้าเรียกแม่ตั้งหลายที แม่ไม่ได้ยินต้นกล้าเลย”

“จริงเหรอ แม่ขอโทษนะลูก”

ทั้งสองคนช่วยกันปิดร้าน ร้านขนมหวานเปิดตั้งแต่เจ็ดโมงปิดหกโมงเย็น อิงดาวพาต้นกล้ากินข้าวอาบน้ำนอนตามปกติ เธอเองก็รู้ดีว่าช่วงนี้เธอเป็นอะไร ตั้งแต่เห็นเขาวันนั้นเธอก็ไม่หยุดคิดถึงเรื่องของเขาเลย ตอนแรกตกลงกับแนนว่าจะติดต่อไปบอกเขา แต่พอเจอเขาเข้าจริงๆเธอกลับไม่กล้าทำอะไรเลย

อีกไม่กี่วันก็วันเกิดลูกแล้ว เธอควรบอกอ้ายไทร์ไหมว่าต้นกล้าคือลูกของเขา เขาจะทำหน้ายังไง จะคิดยังไง จะรับได้ไหม อิงดาวไม่คิดจะขอให้เขารับผิดชอบอะไรทั้งนั้นเพราะเธอเป็นคนโกหกและตัดสินใจเองทุกอย่าง ขอแค่มาวันเกิดลูกได้ไหม แล้วถ้าเขารู้แล้วต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น แล้วถ้าอ้ายไทร์มีเมียแล้วล่ะ เมียเขาจะรับได้ไหม ฉันจะทำชีวิตเขาพังหรือเปล่า

ก๊อก ก๊อก คราวนี้อีกดาวไม่ใช่คนเคาะประตู แต่เป็นแนนที่มาถึงหน้าห้องของอิงดาว

“มีอะไรหรือเปล่า”

“บอกมานะแกเป็นอะไร ช่วงนี้ถึงได้เป็นแบบนี้ เรื่องพี่ไทร์ใช่ไหม” อิงดาวรีบลากแนนออกมาจากห้อง

“บอกมานะอิงดาว”

“พี่ไทร์เขา...เขาอยู่ที่นี่” คนตัวเล็กก้มหน้าพูด เธอรู้ว่าถ้าบอกแนน แนนคงให้เธอไปบอกอ้ายไทร์ตอนนี้ รู้ว่าตอนนี้ฉันเป็นแม่ที่เห็นแก่ตัวขนาดไหน แต่ตอนนี้มันยังไม่พร้อมจริง ๆ

“ห้ะ คือยังไง”

“คือว่าเหมือนเขาจะลงมาหาครอบครัวเขา ฉันเจอเขาที่ร้านก๋วยเตี๋ยว แถมยังนั่งกินโต๊ะเดียวกับเขาด้วย”

“ก็ดีเลยหนิ ต้นกล้าคงจะดีใจมาก”

“แต่”

“แต่อะไร อย่าบอกนะว่าแกไม่กล้าบอกเขา”

ฉันถอนหายใจยาวๆใส่แนน อีกฝ่ายก็ถอนหายใจแรงกว่ากลับมา ฉันรู้แล้วว่ายังไงฉันก็ต้องบอกเขา แต่ตอนนี้มันยังทำใจไม่ได้จริงๆ เขาจะรับได้เหรอ ลูกทั้งคนเลยนะ

“รู้ใช่ไหม ยังไงแกก็ต้องบอกเขานะ อย่าลืมนะว่าเพื่อต้นกล้า”

ฉันได้แต่นั่งพยักหน้าหงิกๆ แนนเดินไปหอบเบียร์ในตู้เย็นของแนนออกมา ปกติฉันก็ไม่ได้ชอบแอลกอฮอล์หรอกนะ ยิ่งเคยมีประวัติกับมันแล้วฉันยิ่งไม่กล้าแตะมันอีกเลย แต่วันนี้ขอสักนิดคงไม่เป็นอะไรมั้ง

หลักจากนั้นอิงดาวก็ระบายทุกความรู้สึกให้เพื่อนรักฟัง ทั้งตะโกน ทั้งร้องให้ อิงดาวที่เรียบร้อยเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเมื่อแอลกอฮอล์เข้าปาก แนนเองก็นั่งฟังเพื่อนรักอย่างตั้งใจ บางทีก็ร้องให้ไปกับอิงดาวด้วย สงสารเพื่อน ดีที่พวกเราไม่ต้องห่วงเรื่องต้นกล้าจะตื่นขึ้นมากลางดึก โชคดีของอิงดาวเลยคือต้นกล้าเป็นเด็กที่หลับสนิทมาก ไม่เคยตื่นกลางดึกสักครั้ง

“อึก...ทำไมอ้ายไทร์ ไม่เคยมีใจให้ฉันสักครั้ง”

ห้าปีที่แล้ว

“อ้ายไทร์ ทำไมถึงมีแฟนตลอดเวลาเลยห้ะ อิงดาวจะฟ้องพ่อแล้วนะ”

“เอ้า ก็คนมันเสน่ห์แรง บอกแล้วไงที่นี่อย่าเรียกว่าอ้าย เรียกว่าพี่ แล้วต่อให้พี่มีแฟนแล้วมันจะทำไม”

“ก็พ่อฝากให้อ้ายเอ๊ย พี่ดูแลอิงดาว แต่พี่ไทร์มีแฟนก็จะดูแลอิงดาวได้ไม่เต็มที่”

“โตเป็นสาวแล้วนะ จะตัวติดพี่ไปตลอดเลยหรือไง” ไทร์ยกมือแตะหน้าผากคนตัวเล็กที่ยืนทำหน้าบูดเบาๆ

“ก็ได้งั้นอิงดาวจะมีแฟน จะได้ไม่ต้องลำบากพี่ไทร์อีก”

“เอ้ย จะมีแฟนได้ไง เพิ่งอยู่ปีหนึ่ง ยังเด็กอยู่อย่าแก่แดด ถ้าพ่อรู้จะเป็นยังไง นิสัยเรียบร้อยน่ารักกับทุกคนยกเว้นกับอ้าย เป็นหยังของเจ้า”

“ถ้าอ้ายเอ๊ยพี่ไทร์ไม่เลิกกับคนนั้นภายในหนึ่งอาทิตย์ อิงดาวจะมีแฟนจริงด้วย คอยดูได้เลย” คนตัวเล็กเดินสะบัดผมออกไปหลังจากที่พูดจบ หลังจากนั้นไม่นานไทร์ก็เลิกกับแฟนที่คบอยู่จริง ๆ ไม่รู้ว่าเขาทำเพราะกลัวพ่อจะหาว่าดูแลฉันไม่ดีหรือเปล่า แต่ก็เป็นอันพอใจสำหรับฉันมาก ๆ

อิงดาวเข้าปีหนึ่งมาก็ฮอตเลย ด้วยรูปร่างหน้าตาที่โดดเด่น ทำให้หนุ่มๆในมหาลัยต่อแถวกันเข้ามาจีบ อ้ายไทร์เองก็คอยกันท่าตลอด อิงดาวไม่รู้ว่าที่เขาทำแบบนี้เพราะพ่อ หรือเพราะหวงเธอกันแน่ แต่ทุกอย่างมันก็ชัดเจน เพราะหลังจากนั้นไม่นานพี่ไทร์ก็เปิดตัวแฟนใหม่อีกแล้ว คราวนี้เธอไม่คิดจะห้ามเขาอีกแล้ว

ฉันเองก็รู้ว่ายิ่งห้ามก็ยิ่งดูงี่เง่า พี่ไทร์เองก็คงรักพี่คนนั้น เหมือนที่ฉันรักอ้ายไทร์มาตลอด แต่อ้ายไทร์ไม่เคยเห็นฉันในสายตาเลยสักครั้ง อุตส่าห์ดูแลตัวเอง ตั้งใจเรียนจนได้เกรดสี่ ใส่กระโปรงทรงเอบ้า ๆ นี่แท้ ๆ แต่ทำไมเขาถึงไม่เคยมีฉันในสายตาเลยสักครั้ง

แต่ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็โผล่มาพร้อมโจ๊กหมู ถึงจะอยากเล่นตัวแต่สุดท้ายฉันก็ยอมเปิดประตูให้เขาเข้ามาในห้องง่าย ๆ

“อ้ามม กินหน่อยสิโจ๊กเย็นหมดแล้ว แบบนี้จะหายป่วยไหม” หน้าหล่อนั่งป้อนโจ๊กหมูให้ฉันกินเหมือนตอนเด็ก ๆ แต่เขาจะรู้ไหมว่าที่ฉันป่วยมันก็เพราะเขานั่นแหละ ฉันอกหักจากเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า กินก็กินไม่ได้ นอนก็นอนไม่หลับ

“อ้ายเลิกกับเขาแล้ว อ้าปากหน่อย” พอได้ยินแบบนั้น ปากของฉันก็อ้าอัตโนมัติ “ฉันไม่ได้ให้อ้ายไปบอกเลิกพี่เขานะ อ้ายไทร์ทำเอง”

“ไม่บอกก็เหมือนบอก” เขาก้มหน้าพูดเบาๆ มือใหญ่ตักโจ๊กหมูมาเป่าให้ฉันอีกคำ

“ยังไง ถ้าไม่พูดอิงดาวไม่กินจริงด้วย”

“ก็เล่นมีเด็กเมินพี่ เดินหนีพี่ ไม่คุยกับพี่สักคำ ทักไปก็ไม่ตอบ แบบนี้แล้วพี่จะทำยังไง”

“ป..เปล่าสักหน่อย คิดไปเองแล้ว” ฉันเบนหน้าหนีเขา ไม่รู้ทำไมฉันถึงรู้สึกร้องผ่าวไปทั้งตัว พอเขาอยู่ใกล้ ๆ พอเราอยู่ด้วยกันแค่สองคน ฉันมักจะเสียอาการทุกครั้ง ทั้งที่ตอนเด็ก ๆ เราก็เล่นด้วยกันตลอด แต่ความรู้สึกที่มีต่อเขามันก็เพิ่มมากขึ้นทุกที

“ทำไงดีไอ่เด็กคนนี้มันบ่ให้อ้ายมีแฟน”

“งั้น อ้ายไทร์ก็เป็นแฟนกับอิงดาวสิ” หลังจากที่ฉันพูดจบบรรยากาศมันก็เงียบไป ถึงฉันจะแค่พูดเล่น แต่ฉันก็กลัวคำตอบของเขาเหลือเกิน

“พูดเล่น เงียบทำไมเนี่ย” สุดท้ายฉันก็ทนความกดดันไม่ไหวเลยต้องพูดแบบนี้ออกมา ถ้าตอนนั้นอ้ายไทร์ตอบตกลงขึ้นมา ฉันนึกไม่ออกเลยว่าฉันจะดีใจแค่ไหน แต่ถ้าตอบว่าไม่ ฉันพอนึกถึงสภาพตัวเองออกเลยแหละ

“ด..เด็กอยู่ อย่าแก่แดดให้มาก”

“เด็กตรงไหน อยู่ปีหนึ่งแล้วนะ”

“เด็กก็คือเด็ก”

วันจบ

ปีสี่นัดกันมาฉลองที่ร้านเหล้าแถวมอ รุ่นน้องที่อยากไปลารุ่นพี่ก็ไปได้ รวมถึงฉันเองก็มาหาอ้ายไทร์เหมือนกัน วันนี้ฉันลอนผมใส่ชุดเดรสเกาะอกสีดำรัดรูป แต่พออ้ายไทร์เห็นฉันก็ตรงเข้ามาดุฉันตรงนั้นต่อหน้าทุกคน ฉันโกรธเขามาก ที่แต่งสวยๆแบบนี้ก็เพราะอยากให้เขาเห็นนะ ว่าฉันโตแล้ว และก็สวยไม่ต่างจากสาวๆที่เขาเคยควง

“ทำไมต้องแต่งมาแบบนี้ เห็นหลัง เห็นขาอ่อนขนาดนี้ กลับไปเปลี่ยนแล้วค่อยมาใหม่” อ้ายไทร์จับแขนฉัน เขาพยายามจะดึงฉันออกจากร้าน

“พี่ไทร์ หยุดนะ ปล่อยอิงดาวนะ ใครๆเขาก็แต่งแบบนี้กันหมด ทำไมอิงดาวจะแต่งไม่ได้ อิงดาวยังเห็นพี่ไทร์มองผู้หญิงแต่งตัวโป๊ ๆ อยู่เลย เพราะเขาสวยใช่ไหม แล้วอิงดาวแต่งแบบนี้ไม่สวยเลยเหรอ พี่ไทร์ไม่เห็นจะชมอีกดาวสักคำ แถมยังมาด่าอิงดาวอีก แบบนี้เราก็แยกกันนั่งไปเลย”

“เออไอ่ไทร์ มึงจะเข้มงวดกับน้องอิงดาวอะไรขนาดนั้น ถ้ามองมาจากไกล ๆ กูนึกว่ามึงเป็นผัวน้องเขานะ นี่มันร้านเหล้า แต่งแบบนี้กูว่าไม่เห็นจะแปลกตรงไหน” เพื่อนพี่ไทร์เดินเข้ามาพูด พี่ธันวาใจดี ทุกครั้งที่พี่ไทร์ดุฉัน พี่ธันวาจะเข้ามาห้ามตลอด

สุดท้ายพี่ไทร์ก็ยอมให้ฉันใส่ชุดนั้น ฉันกินเหล้าเหมือนกับคนอกหักในคืนนั้น มองย้อนกลับไปมันน่าอายมาก ฉันขึ้นไปเต้น อ้ายไทร์ก็ไปอุ้มฉันลงมา ฉันแทบไม่มีสติในคืนนั้น สุดท้ายอ้ายไทร์ก็ต้องพาฉันกลับห้อง ระหว่างทางอ้ายไทร์ให้ฉันดื่มน้ำเปล่าซึ่งก็ทำให้ฉันดีขึ้นอยู่บ้าง แต่ว่าพอถึงห้อง ฉันกลับทำอะไรที่แย่กว่าเดิม ฉันจูบเขา แถมขอให้เขาเป็นครั้งแรกของฉัน ฉันเมามากก็จริงแต่ก็พอจำเรื่องราวต่าง ๆ ได้ สุดท้ายเขาก็จูบฉันกลับ ตอนนั้นฉันดีใจมาก

แต่เขาก็ไม่ยอมมีอะไรกับฉัน ฉันเลยถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก ฉันคิดว่าถ้าทำถึงขนาดนั้นแล้วเขายังไม่มีอะไรกับฉันมันคงเป็นเรื่องน่าอายที่สุดในชีวิต แต่สุดท้ายเราทั้งสองก็มีอะไรกัน…แทบทั้งคืน ถึงมันจะเจ็บแต่ฉันก็มีความสุขมาก ฉันรู้สึกว่าความจริงอ้ายไทร์ก็ชอบฉันเหมือนกัน ฉันรู้สึกแบบนั้นจริง ๆ ในคืนนั้น พวกเราไม่ได้ป้องกันด้วยซ้ำแต่ฉันก็ไม่ได้โทษเขาหรอก

แต่แล้วทุกอย่างมันก็พังเพราะตัวฉันเอง